Кіріспе

Ұзын, жіңішке матадан жасалған жолақ, мойынға оралып, алдыңғы жағында лента немесе түйін түрінде байланады. Крават (/k//r//ə/'/v//æ//t/) – мойынға тағылатын жолақ, қазіргі тігілген галстук пен лентаның алдағысы, 17 ғасырдағы "Краваттар" деп аталатын әскери бөлім мүшелері киген стильден пайда болған. Қазіргі британдық "крават" американдық ағылшын тілінде "аскот" деп аталады. 16 ғасырдың соңынан бастап, "жолақ" термині қатты қайырмалы емес, кез келген ұзын мойынға тағылатын матаға қолданылды. Руф – бұл крахмалдалған, плисселенген ақ матадан жасалған жолақ, ол 16 ғасырдың басында мойынға тағылатын киім (дублеттің кірлеуін азайту үшін оңай ауыстырылатын), алдындағы бөлік немесе сүлгі ретінде пайда болды. Жолақ, қарапайым тігілген жейде жағасы немесе дублет жағасының үстіне салынатын ажыратылатын "төсетін жолақ" болуы мүмкін. Мүмкін, бастапқыда краваттар көйлектің кірлеуін жасыру үшін киілген.

Тарих

1828 жылғы энциклопедияға сәйкес, галстук байлау өнері: он алты сабақта көрсетілген, римдіктер алғаш рет мойындарына түйілген мата киген, бірақ галстуктің қазіргі нұсқасы (французша: la cravate) 1660 жылдары пайда болды. Франция патшасы Людовик XIV тұсында 1660 жылы хорват жалдамалы әскерлері «тур де ку» деп аталатын мойынға тартатын киім киіп әскерге алынды. Бұл хорват әскери киімінің ерекшелігі париждіктердің қызығушылығын ояртты.

1660 жылы Англиядан жер аударылудан оралған Карл II модадағы жаңа сөзді әкелді: «Крават – бұл мойынға арналған әшекей, ол жағаға оралған ұзын матадан басқа ештеңе емес, және алдында иілген түйінмен байланады; осыдан бастау алған барлық осындай киімдер. Бірақ қазір тігіншілердің шеберлігі мен ойлап табулары арқасында оларды жасаудың көптеген жаңа тәсілдері пайда болды, оларды тізіп шығу қиын, тіпті сипаттау одан да қиын». 1689–1697 жылдардағы Людовик XIV соғыстары кезінде, сарайдан басқа, кең галстуктер «Штейнкерк» деп аталатын, әскери киімге ұқсас, тар галстуктерге алмастырылды. Бұл ат 1692 жылғы Стенкерк шайқасының құрметіне берілген. «Штейнкерк» – әскери киіммен киетін, мойынға бір рет бос түйінмен оралған, ұзын, тар, қарапайым немесе сәл әшекейленген мата. Матаның шеттері бұралып, пальтоның немесе камзолдың түйме тесігіне тығылған. Ол қасақана ренжіген күйде киюге арналған. Бұл сән, әдетте, Стенкерк шайқасындағы әскерлер шайқасқа түсер алдында галстук байлап үлкермей қалғаннан кейін пайда болды. «Штейнкерк» 1720 жылдарға дейін ерлер мен әйелдер арасында танымал болды. Коли Сибердің «Бедеу күйеу» (1704) пьесасында «Штейнкерк» сахнасы әйгілі болды. 1770 жылдары макаронилер кең галстукті қайта енгізді, ал адамның галстук байлау тәсілі оның талғамы мен стилін көрсететін болды. Содан кейін, Ватерлоо шайқасынан (1815) кейін галстук «байлау» деп атала бастады.