Орта ғасырлық Фландрия композиторы Йоханнес Цикония
Johannes Ciconia
Йоханнес Цикония (1370-1412) – фламанд композиторы, музыка теоретиктері. Өмірі мен шығармашылығы, Италиядағы қызметі, Папалық капелладағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ортағасырлық фламанд композиторы (1370–1412)
Medieval Flemish composer (1370–1412)
Иоганнес Цикония (шамамен 1370 – 10 маусым мен 13 шілде 1412 аралығында) – соңғы ортағасыр дәуіріндегі маңызды фламанд композиторы және музыка теориясының маманы. Ол Льеж қаласында дүниеге келді, бірақ өмірінің көп бөлігін Италияда, әсіресе Римдегі папалық капеллаларында, содан кейін Падуа соборында өткізді.
Johannes Ciconia (c. 1370 – between 10 June and 13 July 1412) was an important Flemish composer and music theorist of trecento music during the late Medieval era. He was born in Liège, but worked most of his adult life in Italy, particularly in the service of the papal chapels in Rome and later and most importantly at Padua Cathedral.
Өмір
Ол діни қызметкердің (сонымен қатар Иоганн Цикония аталған) және жоғары әлеуметтік статусы бар әйелдің ұлы еді. Лиеж аймағында кем дегенде үш адамның осы атқа ие болғандығынан, өмірбаяндық шатасу туды, оны алғаш рет 1975 жылы Дэвид Фэллоус шешті. Композитордың әкесі болуға тиіс Иоганн Цикония 1350 жылы Авиньонда папа Климент VI-ның немересінің әйеліне кеңсе қызметкері болып жұмыс істеген. Тағы бір Иоганн Цикония 1385 жылы Лиежде duodenus ретінде тіркелген, бұл көбінесе жас адамды білдіреді; ғалымдар бұл композитордың өзі екендігіне келіседі. Паптық құжаттар Киконияның 1391 жылы Римде IX Бонифацийдің қызметінде болғанын көрсетеді. 1390-шы жылдардың басы мен 1401 жыл аралығында ол қайда болғаны белгісіз. 1401 жылдан 1412 жылы қайтыс болғанға дейін ол Падуа соборымен белгілі бір дәрежеде байланыста болды. Дегенмен, Циконияның Падуаға 1401 жылдан бұрын келгені белгісіз. Оның ағымдағы шығармасы Con lagrime bagnadome бір деректе Каррара әулетінен Франческоның қайтысына арналған деп сипатталған. Егер бұл Франческо иль Нуовоға ("Жаңа") қатысты болса, онда ол 1406 жылдан кейін жазылған болар еді; егер ол, ғалымдар болжағандай, Франческо иль Веккьоның ("Ескі") қайтысына арналған болса, онда ол 1393 жылы Падуада болған болар еді. Сонымен қатар, Павияда уақытша тоқтау мүмкіндігі де бар (ғалымдар Джон Надас және Агостино Зиино ұсынғандай), себебі ол сол жерде Висконти үйімен байланысқа түсіп, ars subtilior стилі туралы білім алған және Филипп де Казертаның Sus un fontayne ("Көзілдіріктің астында") шығармаларында келтірілген композицияларын таныған.
He was the son of a priest (also named Johannes Ciconia) and a woman of high social standing. Since at least three other men around Liège had that name as well, this has created biographical confusion, first solved by David Fallows in 1975. A Johannes Ciconia, probably the composer's father, worked in Avignon in 1350 as a clerk for the wife of Pope Clement VI's nephew. Another Johannes Ciconia is recorded in Liège in 1385 as a duodenus, generally identifying a person of young age; scholars agree that this is the composer himself. Papal records suggest that Ciconia was in the service of Pope Boniface IX in Rome in 1391. His whereabouts between the early 1390s and 1401 are unknown. From 1401 until his death in 1412, he was connected to the cathedral of Padua in some capacity. However, it is unclear whether Ciconia arrived in Padua even earlier than 1401. His lament Con lagrime bagnadome is described in one source as written for the death of Francesco of Carrara – if this refers to Francesco il Nuovo ("the New"), it would date from after 1406; if, however, it was written for the death of Francesco il Vecchio ("the Old"), as scholars have assumed, this would place him in Padua as early as 1393. There is also the possibility of an intermediate stay in Pavia (as suggested by the scholars John Nádas and Agostino Ziino), on the grounds that this is where he would have connected with the House of Visconti and acquired knowledge of the ars subtilior style and the compositions of Philippus de Caserta quoted in his Sus un fontayne ("Under a fountain") (see below).
Музыка
Циконияның музыкасы – стильдердің эклектикалық қоспасы. Солтүстік Италияға тән шығармалар, мысалы, оның мадригалы "Una panthera", француздық "ars nova" стиліне сіңген шығармалармен бірге келеді. "Sus un fontayne" шығармасында "ars subtilior" стилінің күрделілігі көрінеді. Оның стилі кеш ортағасырлық болғанымен, жазуы Ренессанс дәуірінің әуендік үлгілеріне, мысалы, "O rosa bella" шығармасына қарай бағытталған. Ол музыканы зайырлы (француздық вирелейлер, итальяндық балладалар және мадригалдар) және қасиетті (мотеттер мен месса бөлімдері, олардың кейбіреулері изоритмиялық) формада жазды. Ол сонымен қатар музыка туралы екі трактаттың авторы: "Nova Musica" және "De Proportionibus" (ол "Nova Musica" трактатындағы кейбір идеяларды кеңейтеді). Оның теориялық идеялары оның Падуалық замандасы Просдокимус де Белдемандиспен салыстырғанда консервативті Маркетти дәстүрінен бастау алады. Оның шығармаларының контрафакттары және кейінгі қолжазбалары оның Флоренцияда жақсы танылғандығын көрсетеді, бірақ оның музыкасы осы кезеңнің маңызды флоренциялық дереккөздерінде сирек кездеседі; мысалы, Squarcialupi Codex-та Циконияның еңбектері жоқ. Алайда, оның көптеген мотеттері мен месса бөлімдері "Болон MS Museo Internazionale e Biblioteca della Musica Q15" деп белгіленген қолжазбаға енгізілген.
Ciconia's music is an eclectic blend of styles. Pieces typical of northern Italy, such as his madrigal Una panthera, appear with pieces steeped in the French ars nova. The more complex ars subtilior style surfaces in Sus un fontayne. While it remains late medieval in style, his writing increasingly points toward the melodic patterning of the Renaissance, for instance in his setting of O rosa bella. He wrote music both secular (French virelais, Italian ballate and madrigals) and sacred (motets and Mass movements, some of them isorhythmic) in form. He is also the author of two treatises on music, Nova Musica and De Proportionibus (which expands on some ideas in Nova Musica). His theoretical ideas stem from the more conservative Marchettian tradition in contrast to those of his Paduan contemporary Prosdocimus de Beldemandis. Although contrafacts and later manuscript sources of his compositions suggest that he was well known in Florence, his music is scarcely represented in major Florentine sources of the period; for instance, the Squarcialupi Codex contains nothing by Ciconia. But on the other hand, many of his motets and Mass movements are included in the manuscript known as "Bologna MS Museo Internazionale e Biblioteca della Musica Q15".
Жазбалар
Иоганн Цикония: Толық шығармалар жинағы, "Huelgas Ensemble" (Pavane, 1982). Иоганн Цикония: "Opera omnia", "La Morra" және "Diabolus in Musica" (ансамбль) (Ricercar, 2011).
Johannes Ciconia: Oeuvre intégrale, Huelgas Ensemble (Pavane, 1982). Johannes Ciconia: Opera omnia, La Morra and Diabolus in Musica (ensemble) (Ricercar, 2011).