Қаржылық қарыздарды қайта құрылымдау келесіндегі қиындықтар
Holdout problem
Қаржылық қарыздарды қайта құрылымдау кезінде туындайтын "holdout" мәселесі, ұколдық әрекет шарттары (CAC) және облигация иелерінің құқықтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бағалы қағаздардың экономикалық мәселесі
Economic issue of securities
Қаржы саласында, облигация шығарушы дефолтқа түскен немесе дефолтқа жақындаған кезде, қарыздарын қайта құру мақсатымен, қолданыстағы облигация иелеріне айырбастау ұсынысын жасаса, “ұстап қалу” мәселесі туындайды. Мұндай айырбастау ұсыныстары әдетте, облигациялардың жалпы сомасының белгілі бір минималды үлесінің иелерінің келісімін қажет етеді, көбінесе 90% асады, себебі облигация шарттарында басқаша көзделмесе, келісім бермеген облигация иелері облигацияларын номиналдық құнымен (толық номиналды сомасымен) қайтаруды талап етудің заңдық құқығын сақтайды. Келісімдерін бермей, бастапқы облигацияларын толық қайтару құқығын сақтап қалған облигация иелері қайта құру процесін бұзуы мүмкін, бұл “ұстап қалу” мәселесі деп аталатын жағдайды тудырады. Барлық облигация иелерін, дауыс берудің белгілі бір үлесімен мақұлданған қайта құруды қабылдауға міндеттейтін шарттар әдетте “Жамағаттық әрекет шаралары” немесе CAC деп аталады. Кейбір заңнамаларда CAC немесе олардың баламалары жергілікті заңмен талап етілуі мүмкін, бірақ бұл әдеттегі практика емес. CAC кредиторлар үшін қосымша қарыз алу шығындарын білдіруі мүмкін, ал керісінше, қарыз алушылар CAC қорғауысыз қарыз алу шығындарын төмендетуге тырысуы мүмкін, бірақ бұл оларды ұстап қалу жағдайларына және 2001 жылдан кейінгі Аргентинаның жағдайында, елдің дәстүрлі халықаралық қаржыландыруға қол жеткізуін тоқтатып, зиянды және қымбат сот процестеріне ұшыратуы мүмкін. “Ұстап қалғандар” қайта құру олардың келісімінсіз жүзеге асырылатынына сенімді және бұл олардың облигацияларын толық қайтаруына әкелуі мүмкін, ал облигация иелерінің қалғаны қайта құру шарттарына сәйкес төмендетілген төлемдер алады. Егер қайта құру жүргізілмесе, олар ештеңе алмайды, бірақ ұстап қалғандар борышкерге тікелей және жанама экономикалық зиян келтіретін өте жоғары шығындарға әкелетін зиянды сот процесін бастауы мүмкін. Ұстап қалғандардың талаптары жеткілікті маңызды болмауы және жеткілікті мазалаушы болуы мүмкін, сондықтан шығарушы оларды жай ғана мазаламау үшін толығымен қанағаттандыруы мүмкін. Облигация иелері кеңінен таралған жағдайда, көптеген иелермен байланыс орнату қиын болуы мүмкін. Сонымен қатар, облигациялардың шағын көлемін иеленушілердің көпшілігі айырбастау ұсынысының шарттарын бағалауға уақыт пен күш жұмсауға ынтасыз. Бұл факторлар келісімнің минималды деңгейін алуда маңызды қиындықтар тудырады.
In finance, a holdout problem occurs when a bond issuer is in default or nears default, and launches an exchange offer in an attempt to restructure debt held by existing bond holders. Such exchange offers typically require the consent of holders of some minimum portion of the total outstanding debt, often in excess of 90%, because, unless the terms of the bond provide otherwise, non consenting bondholders will retain their legal right to demand repayment of their bonds at par (the full face amount). Bondholders who withhold their consent and retain their right to seek the full repayment of original bonds, may disrupt the restructuring process, creating a situation known as the holdout problem. The contractual terms for obligating all bondholders to accept a restructuring approved by some supermajority is typically spelled out in what are known as Collective Action Clauses, or CACs. In some jurisdictions, CACs or their equivalents are required under local law, but this is not a universal practice. CACs can represent additional borrowing costs for lenders while conversely, borrowers may seek lower debt costs without CAC protection but this exposes them to holdout conditions and potential damaging and expensive litigation which in the case of post 2001 Argentina essentially locked that country out of access to conventional international financing. The "holdouts" gamble that the restructuring will take place despite the lack of their consent, potentially leading to full repayment of their bonds, while other bondholders receive reduced payments according to the terms of the restructuring. If the restructuring does not take place, they gain nothing, but holdouts may initiate damaging litigation that results in extremely high costs in direct and indirect economic injury to the debtor. The claims of the holdouts may be insignificant enough, and bothersome enough, that the issuer may satisfy them in whole simply not to be bothered. Where bondholders are widely dispersed, as is often the case, it can be difficult to contact many holders. Further, many holders of small amounts of bonds have little incentive to invest the time and energy in evaluating the terms of the exchange offer. These factors represent substantial difficulties in obtaining the minimum consent levels.
Ұлттық мақтаныш
Үкіметтер дамыған экономика мәртебесіне нұқсан келтіруден қауырсынып, бұл мемлекеттік облигациялардың табыстылығының артуына әкелуі мүмкін. Мысалы, Еуроаймақ дағдарысы кезінде Францияның бұрынғы президенті Николя Саркози: «Еуропалықтар өз қарыздарын төлейтінін көрсетеміз» деген еді. Саркози бұл мәлімдемесімен облигациялардың табыстылығын төмендетуді көздегенімен, елдердің ұлттық мақтанышы үшін мемлекеттік қарызды қайта құрылымдаудан қашқысы келетінін аңғартты. Мемлекеттік қарызды қайта құрылымдау – дамушы нарық мәртебесін мойындаумен тең болуы мүмкін.
Governments fear damages of their status as an advanced economy, which could lead to increasing sovereign bond yields. As an example, during the Eurozone crisis the former French president Nicolas Sarkozy said: “we will show that Europeans pay their debt”. Sarkozy was aiming at declining bond yields with his statement, but showed implicitly that countries want to avoid sovereign debt restructurings for reasons of their own national pride. Sovereign debt restructuring could be tantamount to an admission of emerging market status.
Ауру жұқтыру
Валюталық одақтарда (мысалы, Еуроаймақта) күрделі экономикалық байланыстар салдарынан жағдай шиеленісіп, дағдарысқа ұшырауы мүмкін. Көптеген елдердің немесе бір ірі елдің қарызын қайта құру жаһандық банк жүйесін тұрақсызландыруы мүмкін.
In currency unions (such as the Eurozone) the effect of complex economic relationships could possibly lead to a conflagration. A debt restructuring of numerous countries or one great country might destabilize the global banking industry.
Мемлекеттік қарыз бен жеке сектор арасындағы байланыс
Көптеген елдерде мемлекеттік облигациялардың маңызды бөлігі сол елдегі қаржы институттарында (мысалы, банктер, сақтандыру компаниялары және зейнетақы қорлары) сақталуы мүмкін. Сондықтан, осы құралдарды қайта құру отандық қаржы жүйесіне зиян келтіруі мүмкін. Елдер қарыз қызметіне жұмсалатын қаражатты едәуір төмендеткенімен, сол сома банктерді қайта капиталдандыруға жұмсалуы ықтимал.
In the majority of countries, a substantial part of sovereign bonds is likely to be held by financial institutions in the sovereign's own country (like banks, insurance companies and pension funds). Restructuring those instruments will therefore undermine the health of the domestic financial system. Even if countries are able to reduce significantly their costs of debt service, the same amount might need to be spent in bank recapitalizations.
Перу
Перуде (1996) кейбір наразылар табысты сот процестерін жүргізді.
Successful litigations were undertaken by some holdouts in Peru (1996).
Аргентина
Аргентина мен облигация иелері арасындағы осындай дау 2005 жылғы Аргентинаның қарызын қайта құрудан бері жалғасып келеді. 2005 жылғы айырбастауға келіскен облигация иелері (үштен екеуі келісті, бірақ қайта құру кезінде облигация құнының шамамен үштен бірін ғана алды) 2012 жылға қарай облигацияларының күрт төмендеуі 90%-ға өсті, ал 2013 жылы олардың құны одан да күшейе түсті. 2013 жылғы тамыздағы Аргентинаға қарсы NML Capital ісі бойынша апелляциялық сот шешімі (12 1494) ұстап қалған облигация иелеріне толық номиналды құны қайтарылуы керек екенін анықтады, бірақ 2005 және 2010 жылғы айырбастауларға 70-75% жеңілдікпен қатысқандардың шығындары ескерілмеді. Алайда, Бельгия, Франция және Германия соттары «тең шарттар» принципіне сүйене отырып, Аргентинаны қолдады. Құқықтық нақтылықтың болмауы АҚШ соттарын Аргентина үкіметін реструктуризацияланған облигацияларды Аргентина заңдарымен реттеуге және облигацияларды айырбастау туралы жаңа ұсыныс жасауға итерді. 2015 жылдың соңында сайланған жаңа Аргентина үкіметі мыңдаған облигация иелерімен келіссөздер жүргізуге ниетті екенін білдірді. Аргентинадағы жағдай қарызды қайта құру кезіндегі «ұстап қалушылар» проблемасын болдырмау немесе азайту үшін ұжымдық әрекет шарттарының тиімділігіне назар аудартуға мүмкіндік берді.
A similar dispute between Argentina and holdouts has been ongoing since at least the 2005 Argentine debt restructuring. Bondholders that accepted the 2005 swap (two out of three did so, while accepting only about one third of the bond value in the restructuring) saw the severely reduced value of their bonds rise 90% by 2012, and these continued to rise strongly during 2013. An August 2013 appeals court ruling in Argentina v. NML Capital, 12 1494, determined that holdouts should be repaid the full face value, but without the losses taken by those who had accepted the 2005 and 2010 swaps at a 70% 75% discount. Courts in Belgium, France, and Germany have backed Argentina on the basis of the equal terms clause, however. The lack of legal certainty is U. S. courts prompted Argentine officials to propose placing the restructured bonds in question under Argentine law, while concurrently announcing a renewed bond swap offer. The new Argentine government elected in late 2015 gave indications of its willingness to negotiate with the set of thousands of holdout creditors. The Argentine situation has increased awareness of the utility of Collective Action Clauses in preventing or reducing holdout complications in debt restructuring.