Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бейсбол добы: "Бөлген саусақтың жылдам добы" немесе "сплиттер" - бейсболдағы жылдамдықтан төмен добы, ол соққышыға жылдам добы сияқты көрінеді, бірақ кенеттен құлайды. "Форкболдан" туындаған, себебі лақтырушы баспай және ортаңғы саусақтарын доптың екі жағына орналастырады.
Baseball pitch
A split finger fastball or splitter is an off speed pitch in baseball that looks to the batter like a fastball until it drops suddenly. Derived from the forkball, it is so named because the pitcher puts the index and middle finger on different sides of the ball.
Тарих
Сплиттер 1920 жылдардан бері үлкен лигаларда қолданылатын форкболлдан пайда болды. Қазіргі заманғы сплиттерді көбінесе бейсбол жаттықтырушысы Фред Мартин ойлап тапқан дейді, ол кіші лигаларда оны бір түрі өзгерту ретінде тастаған. Жас Брюс Саттер операциядан кейін оралғанда, оның жылдам доптың жылдамдығы төмендегенін байқады, сонда Мартин оған осы тастауды үйретті. Саттердің жақындатушы ретінде жеткен жетістігі осы тастауды танымал етуге көмектесті. Сплиттерді ерте қабылдағандардың бірі – 1980 жылдары ойыншы болғаннан кейін менеджер болған Роджер Крейг еді. Ол өзі баптаған «Детройт Тайгерс» және «Сан-Франциско Джайентс» командаларының бірнеше тастаушыларына осы тастауды үйретті. Бірнеше үлкен лига командалары жас тастаушыларды осы тастауды үйренуден немесе қолданудан қанағаттандырмайды, себебі ол жарақат алу қаупін арттырады. 2020 жылдары сплиттерді қолдану қайта жандана бастады, себебі зерттеулер жарақат алу қаупінің жоғары екенін көрсатпады, сонымен қатар NPB-ден келген жапондық сплиттер тастаушыларының МЛБ-дегі табысы да маңызды рөл атқарды, себебі сплиттер бұл лигада көптен бері негізгі тастау болып табылады. Жастарға бұрылыс тастаулардың орнына бөлінген саусақ тастауын ұсыну жиі кездеседі, себебі ол оңай және жарақат алу қаупі төмен. Жылдамдықтан кем тасталатын сплиттер, әдетте, тастаушының жылдам допынан баяу болады. PITCHf/x мәліметтері бойынша, 2010 жылы оң жақтағы тастаушының орташа төрт тігісті жылдам допы 92 миль/сағат болса, орташа сплиттер 85 миль/сағат, ал орташа өзгерту 83 миль/сағат құрады. Бөлінген саусақпен тастаудың қозғалысы заңсыз спитболына ұқсас, ал бір кезде бұл тастау «құрғақ спиттер» деп аталған. Тастаған кезде, тастаушы қозғалысының соңында тастауды төмен қарай баса тартуы керек. Қол мен білезін төмен қарай итеру жылдам допқа қарағанда артқа айналуды азайтады, соның салдарынан тастау «үстелден құлап түскендей» көрінеді. Бөлінген саусақпен тастау – базада ойыншылар болғанда өте тиімді тастау. Көбінесе қолданылатын тактика – сплиттерді пайдаланып, соққышыны қос ойынға түсіру. Дұрыс тасталғанда, сплиттердің соңғы секундтағы құлауы соққышылардың бейсболдың жоғарғы жағына соққы беруіне және жерге соққы беруіне себеп болады.
The splitter grew out of a much older pitch, the forkball, which was used in the major leagues since the 1920s. The modern splitter is often credited to baseball coach Fred Martin, who threw the pitch in the minor leagues as a changeup of sorts. When a young Bruce Sutter returned from surgery to find his fastball had lost velocity, Martin taught Sutter the pitch. Sutter's success as a closer helped popularize the pitch. Another early proponent of the splitter was Roger Craig, a pitcher turned manager, in the 1980s. He taught it to a number of pitchers on the teams he coached, the Detroit Tigers and San Francisco Giants. and increase injury risk Several major league teams discourage pitching prospects from throwing or learning the pitch. Splitter usage has begun to see a resurgence in the 2020s, with little research indicating support for the increased injury risk, and the MLB success of Japanese splitter throwers from NPB, where the splitter has long been a primary pitch, as key factors. The split finger is often recommended as an alternative to breaking pitches to young players because of its simplicity and the significantly reduced risk of injury. An off speed pitch, the splitter is generally thrown slower than a pitcher's fastball. According to PITCHf/x, the average four seam fastball from a right handed pitcher in 2010 was 92 mph, while the average splitter was 85 mph and the average changeup 83 mph. The motion of a split finger pitch is similar to the outlawed spitball and at one time the pitch was known as the "dry spitter". When thrown, the pitcher must emphasize the downward pull of the pitch at the end of his motion. Thrusting the hand and forearm downward is what causes the reduced backspin relative to a fastball, and thus the appearance of "drop off the table" movement from the pitch. The split finger fastball is a very effective pitch with runners on base. A common tactic is using the split finger to cause the batter to hit into a double play. When thrown correctly, the split finger's apparent last second drop causes many batters to hit the top half of the baseball, thereby inducing a ground ball.
Белгілі бөлікші құмыралар
Брюс Саттер, Даңқ залына енген, 1970-ші және 80-ші жылдарда үстемдік құрған және екі саусақты ұстап лақтыруды жиі қолданған. Ол 1979 жылы «Cy Young» жүлдесін жеңіп алды және лиганы 5 рет сақтап қалған жалғыз Ұлттық лига ойыншысы болды. Екі саусақты ұстап лақтыру 1986 жылғы әлем чемпионы «Нью-Йорк Метс» командасында Рон Дарлинг үшін шешуші қару болды. Дэвид Коун карьерасының ортасы мен соңында жиі қолданған сплиттерімен танымал болды. Ол үшін маңызды соққы болған Коун, қарсыластарды жаңылыстыру үшін жылдам лақтыру сияқты қатты лақтыратын. Ол сонымен қатар оны баяу лақтыруда да тиімді пайдаланды, соққышылардың уақытын бұзу үшін өзгерту ретінде қолданды. Джек Моррис 1980 жылы Роджер Крейгтен бұл лақтыруды үйренді және ол «Тигрлер» командасының шабуылшысы үшін тиімді «құтқару» лақтыруына айналды. Майк Скотт 1984 жылғы маусымнан кейін Роджер Крейгтен бұл лақтыруды үйренді, бұл оның мансабын өзгертті. Ол 1986 жылы NL «Cy Young» жүлдесін жеңіп алды және лигада 306 соққы жасады. Рэнди Джонсон карьерасының кейінгі кезеңінде жылдамдығын жоғалтқаннан кейін сплиттерді дамытты. Роджер Клеменс де карьерасының соңында сплиттерді дамытты, оны жиі соққы жасау үшін пайдаланды. Джон Смолц және Курт Шиллинг 1990-шы және 2000-шы жылдардың басында сплиттерді өздерінің қаруларындағы маңызды лақтыру ретінде қолданған шабуылшылар болды. Шохеи Охтани қазіргі уақытта сплиттерін соққы жасау үшін пайдаланады. «Детройт Тайгерс» командасының шабуылшысы Кейси Миз өте жақсы бақылаумен қатты сплиттерді соққы жасау үшін пайдаланады. «Техас Рейнджерс» командасының жабушысы Арольдис Чапман да 32 жасқа келгенде маусымның соңына қарай сплиттерді қолданды. 2021 жылдың сәуір айында ол лақтырудың шамамен 12 пайызын осы лақтырумен жасады, 85,7 пайыз соққы жасау көрсеткішін және 100-ге 6,7 ұпайдық үлкен пайданы қамтамасыз етті – бұл оның қаруларындағы және жалпы үлкен лигадағы ең тиімді лақтырулардың бірі.
Bruce Sutter, a Hall of Fame inductee, was a dominant closer in the 1970s and '80s and made heavy use of the split finger pitch. He won the 1979 Cy Young and became the only National League pitcher to lead the league in saves 5 times. The split finger was a dominant pitch for Ron Darling on the 1986 World Champion New York Mets staff. David Cone was famous for his splitter, used most often in the middle and later part of his career. A major strikeout pitch for him, Cone would throw it hard like a fastball to get swinging strikes. He also was very effective in throwing it slower, using it as a changeup to throw off hitters' timing. Jack Morris learned the pitch from Roger Craig in 1980, and it became an effective "out" pitch for the Tigers' hurler. Mike Scott also learned the pitch from Roger Craig after the 1984 season, and it turned his career around. He won the 1986 NL Cy Young award and posted a league leading 306 strikeouts. Randy Johnson developed a splitter later in his career after losing some of his fastball velocity. Roger Clemens developed a splitter later in his career as well, using it frequently as a strikeout pitch. John Smoltz and Curt Schilling were also pitchers from the 1990s and early 2000s who used the splitter as a key pitch in their arsenals. Shohei Ohtani currently uses his splitter as a strikeout pitch. Detroit Tigers pitcher Casey Mize uses a hard splitter with excellent control as his strikeout pitch. Texas Rangers closer Aroldis Chapman also developed a splitter toward the tail end of his age 32 season. He threw the pitch about 12% of the time in April 2021, generating an 85.7% strikeout rate and a 6.7 run value/100 — one of the most effective pitches in his arsenal and in the major leagues as a whole.