Кіріспе

Ресейдің бірінші деңгейдегі әкімшілік бөлінісі

Тарих

Новгород республикасының мұрағаттарында коми халқы алғаш рет 12 ғасырда тіркелген, осы кезде Новгородтан шығыс славян саудагерлері Пермь аймағына жүні мен жануар терісі іздеп сапар шеккен. Коми жерлері орта ғасырдың соңында (15 ғасырдың соңы – 16 ғасырдың басы) Мәскеудің ықпалына көшкен. Сиктывкардың орналасқан жері 16 ғасырдан бері Сысольское (Сысольскoe) деп белгілі болған. 1780 жылы Екатерина II тұсында ол Усть-Сысольск деп аталып, жазалау орындасы ретінде пайдаланылды. Орыс зерттеушілері коми жерін 19 және 20 ғасырдың басында, 1843 жылы Александр фон Кейзерлинг басқарған экспедициядан бастап жан-жақты зерттеді. Олар түрлі минералдардың, сондай-ақ пайдалануға болатын ағаштардың мол қорын тапты. 1922 жылы КСРО құрылғаннан кейін, 1921 жылғы 22 тамызда Коми-Зырян автономиялық облысы құрылды, ал 1936 жылғы 5 желтоқсанда ол Сиктывкар қаласындағы әкімшілік орталығымен Коми Автономиялық Кеңес Социалистік Республикасына қайта ұйымдастырылды. 20 ғасырдың басында келген "қоныс аударушылардың" көп бөлігі ГУЛАГ тұтқындары болды – КСРО-ның Арктикалық аймақтарында мәжбүрлеу еңбектерін орындау үшін жүз мыңдаған адам жіберілді. Еңбек лагерьлерінің орналасқан жерлерінде қалалар бой көтерді, оларды тұтқындардың топтары алғашқыда тиын-тебін жерлерден қазып шығарды. Алғашқы шахта, "Рудник №1", Воркута қаласына айналды, ал аймақтың басқа қалалары да осыған ұқсас тарихқа ие: "Тұтқындар республиканың барлық ірі қалаларын жоспарлап, салды, олардың ішінде Ухта ғана емес, сонымен қатар Сыктывкар, Печора, Воркута және Инта да бар. Тұтқындар Комидің теміржолдары мен жолдарын, сондай-ақ оның алғашқы өнеркәсіптік инфрақұрылымын салды". 1996 жылғы 21 наурызда Коми Республикасы Ресей үкіметімен билікті бөлісу туралы келісімге қол қойып, автономия мәртебесіне ие болды. Аталған келісім 2002 жылғы 20 мамырда күшін жойды.

Табиғи ресурстар

Республиканың табиғи ресурстарына көмір, мұнай, табиғи газ, алтын, алмаз және ағаш кіреді. Жергілікті бұғылар көптеп кездеседі және жергілікті халық оларды пайдалану үшін арнайы өсіріп көбейтеді. Республиканың Солтүстік Урал тауларындағы 32,800 км² көбінесе тайғақ орман (сондай-ақ альпілік тундра және шалғындықтар) 1995 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасы ретінде танылды, ол Комидің табиғи ормандары деп аталады. Бұл Ресейдегі ЮНЕСКО-ның алғашқы табиғи мұрасы және Еуропадағы ең ірі табиғи орман. Аталған аумаққа екі бұрыннан бар қорғаулы аймақ кіреді: Печора-Илыч табиғи қорығы (1930 жылы құрылған) және Югид Ва ұлттық паркі (1994 жылы құрылған).

Манпупунер және 7 мықты еркек тау жыныстары

Ресейдің жеті кереметінің бірі саналатын Коми Республикасында Манпупунер (Ман Пупу Ньер) орналасқан. Бұл солтүстік Урал тауларындағы, Троицко-Печорск ауданындағы "7 батыр" деп аталатын жазық үстірттен көтерілген жеті тас мұнарасынан тұратын құпиялы орын. Манпупунер Ресейде кеңінен танымал, бірақ әлемдік деңгейде отандық туристер арасында ғана белгілі. Оның пайда болуы туралы мәліметтер аз. Дегенмен, олардың биіктігі мен ерекше пішінінің салдарынан, тіпті тәжірибелі альпинистерге де осы тас алыптардың басына шабу қиын.

Дін

2012 жылғы сауалнама бойынша, 2016 жылы билік республикада бандиді дамытуға арналған бес жылдық жоспарды ұсынды. 2021 жылғы Банди әлем чемпионатын қабылдауға өтінім берілген, бірақ COVID-19 пандемиясы салдарынан оның өткізілуі кейінге шегерілді, ал 2022 жылы Украинаға басып кіргеннен кейін көптеген қатысушылар бас тартқан соң жарыс тоқтатылды.