Кіріспе

Себастский Петр (Πέτρος; шамамен 340 – 391) – епископ, өзінің атақты есімін епископтық орны – Кіші Армениядағы Себаст қаласынан алған. Ол Кесариялық Василийдің, Ниссалық Григорийдің, танымал христиан құқықшысы Наукратийдің және Кіші Макринаның кіші інісі болды. Ол Себастиялық Петр деп те белгілі.

Өмір

Оның ата-анасы Каппадокиядағы Кесариядан шыққан Василий мен Эмилия болды. Олар император Галлерий Максимиан билігінде діни сенімдері үшін қуғынға ұшырап, Понт шөлдеріне қашып кетті. Оның әжесі Григорий Тауматургтың шәкірті болған Үлкен Макрина еді. Он баланың ең кішісі болған ол, Макринаның және екі каппадокиялық дәрігер – Кесариялық Василий мен Ниссалық Григорийдің інісі болды. Үлкен әпкесі Макрина оның діни тәрбиесіне зор ықпал етіп, оның ұстазы болып, рухани және тақуа өмірге жетеледі. Ол әлемдік ғылымдарды тастап, Киелі кітапты зерделеуге және діни өмірді жетілдіруге бел буды. 370 жылы ағасы Кесария епископтығына тағайындалғаннан кейін, Петір одан дін қызметкеріне бекітілді. Василий ағасын кейбір мәселелерде сенімді өкілі ретінде пайдаланған көрінеді. Кейіннен ол қоғамдық істерден қол үздіп, жалғыз тақуа өмірге қайта оралды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол әпкесі мен анасына монастырь құруға көмектесті. Петір анасының үйінен бастап, әйелдер қауымын еркектер мен әйелдердің бірлескен монастырына айналдыруға қатысты. Ол ерлер монастырына жетекшілік етті, ал Макрина әйелдер қауымына жауапты болды. Понт және Каппадокия аймақтарында қатты ашаршылық болған кезде, ол мейірімділігін көрсетіп, монастырына тиесілі барлық мүлікті, сондай-ақ жинағандарын ашаршылықта қиын жағдайдағы көптеген адамдарды қажетті заттармен қамтамасыз ету үшін жомарттықпен үлестірді. Шамамен 380 жылы Армениядағы Себаст епископтығына көтеріліп, жазбалар жазумен айналыспай, ағалары Василий мен Григорийдің ариандыққа қарсы күресіне қосылды. Өмірі мен епископтық басқаруында Василий сияқты қасиеттерін көрсетті. Ағаларымен тығыз байланыста болғандықтан, олардың еңбектерін үлкен қызығушылықпен оқыды. Оның кеңесімен Григорий Ниссалық, Василийдың осы аттас кітабына жауап ретінде Еуномийдің polemikaлық еңбегін жоққа шығарып, "Еуномийге қарсы" деген маңызды еңбегін жазды. Сондай-ақ, Григорийдің "Алты күннің жұмысы туралы" трактатын жазуы да оның тілегі бойынша болды, осы арқылы Василийдың ұқсас трактатын бұрмалаушылықтан қорғап, толықтырды. Григорийдің тағы бір еңбегі, "Адамның қасиеттері туралы", Петірдің ұсынысымен жазылды және 397 жылы оған Пасхалық сыйлық ретінде тиісті алғы сөзбен бірге жіберілді. Оның епископ ретіндегі қызметі туралы толық мәлімет жоқ, бірақ ол 381 жылы Константинополь Экуменикалық кеңесіне қатысқандығы белгілі. 391 жылы қайтыс болғаннан кейін қасиетті кісі ретінде құрметке ие болды. Католиктер оның мерекесін 9 қаңтарда тойлайды.