Кіріспе
АҚШ-тың Кубадағы әскери қатысуы туралы шарттар
Теллер түзетуі – АҚШ Конгресінің бірлескен қаулысына енгізілген түзету, ол 1898 жылдың 20 сәуірінде президент Уильям МакКинлидің соғыс туралы үндеуіне жауап ретінде қабылданды. Ол Кубадағы АҚШ әскерінің болуына шарт қойды. Бұл түзетуге сәйкес, АҚШ Кубаны аннексиялай алмай, тек "аралдың билігін оның халқына беруге" құқылы болды. Қысқасы, АҚШ Кубаға тәуелсіздік алуға көмектесіп, содан кейін елден барлық әскерін шығарып алатын еді.
Маккинлидің соғыс туралы хабары
АҚШ-та Кубаның тәуелсіздік күресінен туындаған саяси ахуалда, және 1898 жылдың 15 ақпанында Гавана портында USS Maine кемесінің батып кетуінен кейін, президент Уильям Маккинли 1898 жылдың 11 сәуірінде Конгреске Испания үкіметі мен Куба халқы арасындағы жауынгерлік әрекеттерді толық және түпкілікті тоқтатуға, сондай-ақ аралда тәртіпті сақтай алатын және халықаралық міндеттемелерін орындайтын, бейбітшілік пен тыныштықты қамтамасыз ететін және өз азаматтарының да, біздің азаматтарымыздың да қауіпсіздігін қорғайтын тұрақты үкімет құруды қамтамасыз ету үшін президентке қажетті шаралар қабылдауға және осы мақсаттарға жету үшін АҚШ-тың әскери және теңіз күштерін пайдалануға рұхсат беруді сұрады.
to authorize and empower the President to take measures to secure a full and final termination of hostilities between the government of Spain and the people of Cuba, and to ensure in the island the establishment of a stable government, capable of maintaining order and observing its international obligations, ensuring peace and tranquillity and the security of its citizens as well as our own, and to use the military and naval forces of the United States as may be necessary for these purposes.
Конгресс жауабы
Конгресс президенттің бір апталық уақыт сұранысына жауап ретінде бірлескен қаулыны талқылады. Дайын түрінде, оның үш бөлігі мыналарды құрады:
Теллер түзетуі
Сенатор Генри М. Теллер, Колорадо штамынан шыққан республикашыл (1896 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияда алтынға басымдық берген партиялық топқа қарсы көтеріліс басқарғаннан кейін партия ауысқан) Кубаға тұрақты бақылау орнату мақсатымен түзету ұсынды. Республикалық Маккинли әкімшілігі бүлікшіл үкіметтің қандай нысанда болатыны белгісіз болғандықтан, соғысу немесе тәуелсіздікті мойындамады. Кубадағы үкіметті мойындамау арқылы, конгрессмендер Маккинлидің аралды аннексияға дайындап жатқанынан қорқыды. Теллердің қосымшасы аннексияға қатысты алаңдаушылықты сейілтіп, АҚШ аталған аралға қатысты егемендік құқығын, сот юрисдикциясын немесе бақылауды жүзеге асыру ниетін жоққа шығарып, оны бейбіттендіргеннен кейін аралдың үкіметі мен бақылауын халқына қайтаруға бейілді екенін мәлімдеді. (Кубаны аннексиялау жағдайында шетелдік қантқа қатысты маңызды импорттық тариф алынып тасталар еді.) Сенат түзетуді дауыс беру арқылы қабылдады, содан кейін 1898 жылдың 19 сәуірінде 42-35 дауыспен түзетілген қарарды қабылдады, ал палата сол күні 311-6 дауыспен қолдады. Президент Маккинли 1898 жылдың 20 сәуірінде бірлескен резолюцияға қол қойды, ал ультиматум Испанияға жіберілді. Испания-Америка соғысы 1898 жылдың 25 сәуірінен 12 тамызына дейін жалғасты, ал 1898 жылдың 10 желтоқсанында Париж шарты жасалды. Нәтижесінде Испания Куба, Пуэрто-Рико, Филиппин аралдары, Гуам және басқа да аралдардан тұратын теңіз арқылы өтетін империясының қалдықтарын жоғалтты. 1898 жылдың желтоқсанында испан әскерлері аралды тастап кеткеннен кейін, АҚШ Кубаны 1902 жылға дейін оккупациялады және Теллердің қосымшасында уәделенгендей, аралды аннексиялауға тырыспады. Алайда, 1901 жылы АҚШ Соғыс министрі Элиу Рут жасаған Платт қосымшасы Теллердің қосымшасын алмастырды, соның салдарынан Куба үкіметінің маңызды шешімдері АҚШ-тың құзырына бағынды. Бұл үстемдік АҚШ-қа наразылық тудырды. "АҚШ және Латын Америкасы арасындағы қарым-қатынастар" (Peason, 2008, 56 б.) кітабының авторы Грегори Уикске сәйкес, "Колорадо штатының сенаторы Куба қанты өз штатының қызылша қантымен бәсекелеспеуін қадағалаған, президенттің Кубаны аннексиялауына тыйым салған."
hereby disclaims any disposition of intention to exercise sovereignty, jurisdiction, or control over said island except for pacification thereof, and asserts its determination, when that is accomplished, to leave the government and control of the island to its people. (A significant import tariff on foreign sugar would be removed should Cuba be annexed.) The Senate passed the amendment by voice vote, then passed the amended version of the resolution 42 to 35, on April 19, 1898, and the House concurred the same day, 311 to 6. President McKinley signed the joint resolution on April 20, 1898, and the ultimatum was forwarded to Spain. The Spanish–American War lasted from April 25 to August 12, 1898, and it ended with the Treaty of Paris on December 10, 1898. As a result, Spain lost control over the remains of its overseas empire consisting of Cuba, Puerto Rico, the Philippine islands, Guam and other islands. After Spanish troops left the island in December 1898, the United States occupied Cuba until 1902, and as promised in the Teller Amendment did not attempt to annex the island. However, under the Platt Amendment, crafted in 1901 by U. S. Secretary of War Elihu Root to replace the Teller Amendment, important decisions of the government of Cuba remained subject to override by the United States. This suzerainty bred resentment toward the U. S.
According to Gregory Weeks, author of U. S. and Latin American Relations (Peason, 2008, p. 56), "The Teller Amendment, authored by a Colorado Senator who wanted to make sure that Cuba's sugar would not compete with his state's crop of beet sugar, prohibited the president annexing Cuba."