Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Республикалық партиясының фракциясы, 1870-1880 жылдар
Faction of the U. S. Republican Party, 1870s–1880s
Сталварттар – 1870 және 1880 жылдардағы Қайта құру және Алтын ғасыр кезеңінде және одан кейін АҚШ-та қысқа ғана уақытқа болған Республикалық партияның фракциясы. АҚШ сенаторы Роско Конклингтің, сондай-ақ «Лорд Роско» деп те белгілі болған жетекшілігімен, Сталварттар кейде Конклингтің ізбасарлары деп аталды. Басқа да көрнекті Сталварттардың қатарында Бенджамин Уэйд, Чарльз Дж. Фолгер, Честер А. Артур, Томас С. Платт және Леонидас С. Хоук болды, ол кейін Гарфилд әкімшілігі кезінде қарсыласы «Жартылай тұқымдар» фракциясын басқарды. Блейн және оның саяси ұйымы Ратерфорд Б. Хейз президент болған кезде Сталварттармен бейресми коалиция құрды, олар оңтүстік қара нәсілділердің мүдделерін қорғады және оларға қолдау көрсетті. Мэн сенаторы демократтар мен жақтастары мықты «Жартылай тұқымдар» республикашыларының қолдауына ие болған президент Хейздің реформаторларды тағайындауына қарсы дауыс беруде жиі Сталварттармен бірікті. Блейн бұл терминді Конклинг фракциясын Республикалық партияның принциптеріне берілгендігін көрсету үшін қолданды. Сталварттар афроамерикандықтардың азаматтық құқықтарын жақтады және Рутерфорд Б. Хейздің мемлекеттік қызмет реформасын жүзеге асыруға жасаған тырыстарына қарсы болды. Олар Республикалық партияны бақылау үшін «Жартылай тұқымдармен» (классикалық либералды модераторлар) күресті. Сталварттар мен «Жартылай тұқымдардың» арасындағы ең маңызды мәселе – қамқорлық болды. «Жартылай тұқымдар» мемлекеттік қызмет реформасын жүзеге асыру үшін жұмыс істеді және, ақырында, Пендлтон мемлекеттік қызмет реформасы туралы заңды қабылдауға көмектесті. Бұл заңға Джеймс Гарфилдтің қазасынан кейін президент болған Артур қол қойды. Сталварттар дәстүрлі саяси машинаны қолдады.
The Stalwarts were a faction of the Republican Party that existed briefly in the United States during and after Reconstruction and the Gilded Age during the 1870s and 1880s. Led by U. S. Senator Roscoe Conkling—also known as "Lord Roscoe"—Stalwarts were sometimes called Conklingites. Other notable Stalwarts included Benjamin Wade, Charles J. Folger, Chester A. Arthur, Thomas C. Platt, and Leonidas C. Houk. who would later lead the rival "Half Breed" faction during the Garfield administration. Blaine and his political organization formed an informal coalition with the Stalwarts during the presidency of Rutherford B. Hayes, supporting patronage and advocating on behalf of Southern blacks. The Maine Senator also frequently joined Stalwarts in voting against nominations of reformers by President Hayes who received the support of Democrats and staunch Half Breed Republicans. Blaine applied the term to commend Conkling's faction as devoted loyalists to the Republican Party's principles. Republicans who advocated for the civil rights of African Americans and opposed Rutherford B. Hayes's efforts to enact civil service reform. They were pitted against the "Half Breeds" (classically liberal moderates) for control of the Republican Party. The most prominent issue between Stalwarts and Half Breeds was patronage. The Half Breeds worked to enact moderate civil service reform, and finally helped pass the Pendleton Civil Service Reform Act. This was signed by Arthur, who became President after the assassination of James A. Garfield, a Half Breed. Stalwarts favored traditional machine politics.
Өмірбаян
Америка Азамат соғысы кезінде және одан кейін Конгресс Радикалдық Республикашылдары, Реконструкция саясаты бойынша "Орташалар" және "Консерваторлармен" (іс жүзінде олар көбінесе либералды көзқарастарды ұстанған және мемлекеттік қызмет реформасын қолдаған) қақтығысқа түсті. Радикалдық Республикашылдар жаңа босатылған құлдардың құқықтарын қорғау және Оңтүстікте еркін нарықтық капитализм жүйесін дамыту үшін қатаң, мәжбүрлеу шараларын қабылдады, ал "Орташалар" оған күмәнмен қарады, "Консерваторлар" қарсы болды. Уақыт өте келе, Радикалдық Республикашылдардың күші Улисс С. Грант президенттігі кезіндегі жемқорлыққа байланысты наразылықтардың нәтижесінде әлсіреді. Соңғы Радикалдардың көпшілігі "қанды көйлекті шайқау" тактикасынан және қара нәсілді азаматтардың құқықтарын қорғаудан мойын алмады, олар Роско Конклинг, Фредерик Т. Фрелингхьюзен, Джон А. Логан, Захария Чандлер, Бенджамин Батлер, Уильям Б. Эллисон, Бенджамин Уэйд және Оливер П. Мортон сияқты Сталварттарды құрды.
During the American Civil War and afterwards, congressional Radical Republicans feuded with so called "Moderates" and "Conservatives" (who were in reality more liberal and supportive of civil service reform) on Reconstruction policy. Radical Republicans pushed through harsher, more coercive measures to safeguard the rights of newly freed slaves and promote a system of free market capitalism in the South, which "Moderates" were skeptical of and "Conservatives" opposed. Over time, the power of the Radical Republicans disintegrated as members became disenchanted with the associated corruption during the presidency of Ulysses S. Grant. Many remaining Radicals, unwavering in their tactic of "waving the bloody shirt" and their defense of black civil rights, formed the Stalwarts, including but not limited to Roscoe Conkling, Frederick T. Frelinghuysen, John A. Logan, Zachariah Chandler, Benjamin Butler, William B. Allison, Benjamin Wade, and Oliver P. Morton.
Сипаттамалары
Сталварттардың шарасы өте қатаң болды. Олардың бағдарламасы – Таддеус Стивенс пен Чарльз Самнердің радикализміне қайта оралу, өкінген емес көтерілісшілерге не олардың Солтүстік демократтары арасындағы одақтастарына, не жаңадан келгендеріне ешқандай жеңілдік көрсетілмеді. Олардың құралы – жақсы майланған, қамқорлықпен сыйлықтарды тұрақтыларға, ал қарсы келгендерге жаза беретін машина, сенімді манипуляторлармен жұмыс істейтін, олар өздерінің нанының қай жағынан майланғанын білетін және "адам тігінші Кертистің" немесе кез келген басқа да көреген "қызметшіл" реформаторлардың араласуын қаламайтын. Кандидат "Бабушка Хейз" сияқты "жақсы адам" емес, патриотизмді республикашылдықпен байланыстыратын, елге немесе партияға сатқындық жасағандардан ешқандай ақымақтыққа жол бермейтін күшті, қайратты адам болуы керек. Ондай адамды олар генерал Грантта тапты – Аппоматтокстың кеңпейіл Гранты емес, "әсем кесарь" (Enforcement Acts) Гранты. Президент Хейс портты Конклингтен алуға тырысты, екі рет өзінің саяси ізбасарын тағайындады, бірақ Нью-Йорк сенаторы Сенатта жеңіске жетіп, республикашыларды өз жағына тартты. Сталварттардың Рузвельт ағаға қарсылығына Джеймс Г. Блейн қосылды, ал Half Breeds Джордж Ф. Хоар мен Стэнли Мэтьюс номинацияға дауыс берді. Кейін Конклинг Нью-Йорк кеден үйінің бастығы лауазымын жақын машиналық одақтасы және болашақ президент Честер А. Артурға ие етті.
cquote|The remedy of the Stalwarts was drastic enough. Their program was the return to the radicalism of Thaddeus Stevens and Charles Sumner, with no quarter shown to unrepentant rebels or their allies among the Northern Democrats or their new recruits from the muddle headed, mushy hearted “liberals” in the Republican fold. Their instrument was the machine, well oiled with patronage, turning out rewards for the regulars and punishments for the recalcitrants, manned by reliable manipulators who knew which side their bread was buttered on and wanted no interference from that “man milliner Curtis” or any other visionary “snivel service” reformers. The candidate must be no goody goody like “Granny Hayes,” but a strong, red blooded man who identified patriotism with Republicanism and would stand no nonsense from “traitors” to the country or to the party. That man they found in General Grant—not the generous Grant of Appomattox, but the “tawdry Caesar” of the Enforcement Acts.|||David Saville Muzzey New York had for many years hitherto been managed by the powerful patronage machine of Sen. Conkling, with opponents of the New York boss vying for control. President Hayes attempted to wrest control of the Port from Conkling to no avail, twice picking his own political acolytes to the post only to have the nominations defeated in the Senate by the New York senator, who successfully rallied Republicans to his side. The Stalwarts' opposition towards Roosevelt Sr. was joined by James G. Blaine, while Half Breeds George F. Hoar and Stanley Matthews voted for the nomination. Conkling later managed to secure the position of New York Customs House boss for close machine ally and future president Chester A. Arthur.
Хейз мен Шерман Артурды жұмыстан босату
Артурдың билік мерзімі сыбайлас жемқорлықпен және біліктіліктен гөрі партиялық адалдыққа басымдық берумен ерекшеленді. Ол Нью-Йорк кеден үйіндегі жемқорлықты көз жұмғандығымен белгілі болды.
Arthur's tenure was marked with corruption and extensive preference of party loyalties over qualifications. He was known to have turned a blind eye to corruption in the New York Customs House,
1877 жылы кеден үйіндегі тергеуден кейін Хейз әкімшілігі бірнеше партияішілік күресте жеңіске жетіп, Эдвин Аткинс Меритті және Сайлас В. Бертті Нью-Йорктегі маңызды лауазымдарға тағайындады. Республикалықтардың Хейзге қарсылығы Рузвельт ағаның үміті жеңілгенімен салыстырғанда айтарлықтай азайды, бірақ «Сталварттар» және Блейн фракциясы осы кезде президенттің реформалық саясатына қарсы тұруда бірігіп қалды.
Following an investigation of the Customs House in 1877, The Hayes administration subsequently emerged victorious in several intraparty battles, successfully nominating Edwin Atkins Merritt and Silas W. Burt to prominent positions in New York. Although Republican opposition towards Hayes considerably eroded in contrast to the defeat of Roosevelt Sr.'s nomination, the Stalwarts and Blaine faction remained, at this point, informally united in persistent antipathy towards the president's reform advocacy.
1880 жылғы Республикалық ұлттық конвент
1880 жылы Конклинг, Логан және Саймон Кэмерон бастаған Сталварттар бұрынғы президент Улисс С. Грантты қатарынан емес үшінші президенттік мерзімге ұсынуды жақтады. Блейн фракциясы Джеймс Г. Блейн үшін президенттікке үміткер болды. Грант бұрын президент ретінде мемлекеттік қызмет реформасын қолдағанмен, Хейздің Сталварттардың ықпалдық желісін таратуға жасаған тырыстарына көңілі тоймады. Пендлтон заңы Сенатта республикашылдардың қарсылығынсыз қабылданды. Сенаттағы қалған Сталварттар, соның ішінде Джон А. Логан, Уильям Б. Эллисон, Дж. Дональд Кэмерон, заңға дауыс берді. Тек жеті палата мүшесі – республикашылдар (Бенджамин Ф. Марш, Джеймс С. Робинсон, Роберт Смоллс, Уильям Роберт Мур, Орландо Хаббс, Джон Роберт Томас және Джордж Вашингтон Стил) Пендлтон заңына қарсы дауыс берді. 1884 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Конклинг пен Плат бұрынғы одақтасы Артурдың Республикалық партиядан қайта сайлануына қарсы болды. Ұсыну құқығы Джеймс Г. Блейнге берілді, оны Конклинг жек көріп, вице-президенттікке Сталварт Джон А. Логан сайланғанына қарамастан, оған қолдау көрсетуден бас тартты. Одан үгіт-насихат жүргізуді сұрағанда Конклинг: «Мен қылмыстық әрекеттерге қатыспаймын» деді. Висконсин сияқты кейбір штаттарда «неміре» термині сол штаттардың Республикалық партияларының консервативті күштеріне қатысты, прогрессивті күштерге қарсы, 1930 жылдарға дейін қолданылып келді.
In 1880, Stalwarts led by Conkling, Logan, and Simon Cameron fiercely advocated nominating former president Ulysses S. Grant for a non consecutive, third presidential term. while the Blaine faction sought a presidential term for James G. Blaine. Although Grant had previously pushed for some degree of civil service reform as president, he became disenchanted with Hayes' efforts to effectively dismantle the Stalwarts' patronage machines. The Pendleton Act passed with no Senate Republican opposition. Remaining Senate Stalwarts, including John A. Logan, William B. Allison, J. Donald Cameron, voted for passage. Only seven House Republicans (being Benjamin F. Marsh, James S. Robinson, Robert Smalls, William Robert Moore, Orlando Hubbs, John Robert Thomas, and George Washington Steele) voted against passage of the Pendleton Act. In the 1884 United States presidential election, Conkling and Platt opposed the Republican Party renomination of their former ally Arthur. The nomination went to James G. Blaine, who Conkling continued loathing and refused to lend any support to in spite of the vice presidential selection going to Stalwart John A. Logan. When asked to campaign for the ticket, Conkling remarked: "I don't engage in criminal practice." In some states such as Wisconsin, the term "stalwart" continued to be used in reference to the conservative element of those states' Republican parties in contrast to the progressive elements, well into the 1930s.