Freight Elevator Quartet: Нью-Йорк эксперименталды электрондық тобының тарихы

Кіріспе

Freight Elevator Quartet (FEQ) – Нью-Йорк қаласы мен оның төңірегінде импровизациялық электрондық музыкаға маманданған музыкалық орындау тобы. Олар 1996 жылдан 2003 жылға дейін үздіксіз өнер көрсетіп, жазды және DJ Spooky, Эллиотт Шарп және авангардты видеограф Марк Макнамара сияқты эксперименталды музыка өнерпаздарымен тығыз ынтымақтастық жасады. Электрондық аспаптарды пайдаланумен қатар (алғаш аналогты синтезаторлар мен барабан автоматтары, кейін ноутбуктер мен семплерлер), олар ерекше акустикалық аспаптарды да қолданды, олардың тұрақты құрамында виолончельші және диджериду ойнаушы болды. FEQ Нью-Йорктегі 125-ші көшедегі қоймаларда өткен кештер сериясының үй тобы ретінде пайда болды, олардың алғашқы концерті жүк лифтісінде өтті. 1997 жылы шыққан олардың аттас дебюттік альбомы тікелей концерттерден алынған жазбалардан тұрады. Бұл альбомда Стивен Кригер барабан автоматтарында, Рейчел Финн күшейткіш виолончельде, Пол Фейер диджеридуда, ал Р. Люк Дюбоис Buchla және Serge аналогты синтезаторларында орындады. Олардың екінші және келесі жазбаларында аспаптар құрамы біртіндеп кеңейді (Фейердің клавиатурада ойнауымен және Дюбоис гитарада ойнауымен бастап), 2003 жылы топ тараған кезде барлық мүшелері көп аспапты музыканттар болып табылды. Концептуалды жоба ретінде Freight Elevator Quartet эксперименталды музыка мен концептуалды өнердің ықпалын, сондай-ақ музыкалық футуризмге деген қызығушылықты біріктірді (бұл DJ Spooky-мен бірлескен "File Under Futurism" жазбасында көрінді). Олардың жазбаларында өздерін қазіргі уақыттағы музыканттар тобы деп сипаттады, олар өткенді елестете отырып болашақты көреді, бұл Steampunk әдебиетінің идеясына ұқсас. Алдыңғы қатарлы цифрлық (компьютерлер, семплерлер), ескірген қатты күйдегі (аналогты синтезаторлар), классикалық 18-ғасырлық (виолончель) және аборигендік (диджериду) аспаптарды біріктіру арқылы топ өз музыкасының уақыттық анықтамасын қасақана шатастырды. Стилистикалық тұрғыдан FEQ өздеріне ұнаған жанрларды қабылдап, брейкбит, драм-н-бейс, даунтэмпо, диджитал хардкор, рок, хип-хоп, классикалық музыка және, ең бастысы, академиялық компьютерлік музыканың әртүрлі стильдерін біріктіруге тырысты. Өздерін әрдайым электроника тобы деп таныстырғанмен, олардың музыкасында кейінірек пайда болған пост-рок жанрына ұқсас стильдік ерекшеліктер көп. Олардың көптеген жазбалары тікелей концерттерден алынған, бірақ олар екі студиялық альбомды да шығарды, олардың екеуінде де қонақ вокалдар бар, соның ішінде Mahogany тобының Лоррейн Лелис және Spezialmaterial суретшісі Джош Дракман (JMD ретінде). Freight Elevator Quartet көп жылдар бойы Колумбия университетінің Компьютерлік музыка орталығының ресми емес ансамблі болды. Топ тарағаннан кейін Дюбоис ноутбук музыканты және концептуалдық суретші ретінде белсенді қызметін жалғастырды, қазіргі заманғы және авангардтық музыкалық орындаушылар мен композиторлармен, сондай-ақ LEMUR, Christian Marclay, Bang on a Can композиторы Майкл Гордон, вокалист Лесли Фланиган және скрипкашы/композитор Тодд Рейнольдс сияқты топтармен тығыз жұмыс істеді.

The Freight Elevator Quartet (FEQ) were a music performance group specializing in improvised electronic music active in and around New York City. They performed and recorded continuously from 1996 to 2003, and collaborated extensively with experimental music artists such as DJ Spooky and Elliott Sharp, and avant garde videographer Mark McNamara. In addition to using electronic instruments (originally analog synthesizers and drum machines, later laptops and samplers), they also sported fairly unusual acoustic instrumentation, having a cellist and a didjeridoo player in their regular line up. FEQ began as a house band for a series of warehouse parties on 125th Street in New York City, famously playing their first gig in a freight elevator. Their eponymous first record, released in 1997, was completely made of live recordings from shows played in their first year of performing, featuring the lineup of Stephen Krieger on drum machine, Rachael Finn on amplified cello, Paul Feuer on didjeridoo, and R. Luke DuBois on Buchla and Serge analog synthesizers. Their second and subsequent records saw the gradual expansion of their instrumentation (starting with Feuer doubling on keyboards and DuBois playing guitars) until by the time of their break up in 2003 the entire band was effectively composed of multi instrumentalists. As a conceptual project the Freight Elevator Quartet combined influences from experimental music and conceptual art as well as a strong interest in musical Futurism (played out in their joint recording with DJ Spooky, File Under Futurism). In their liner notes, they referred to themselves as a group of musicians in the present imagining the past imaging the future, a concept akin to the literary conceit of Steampunk; by combining cutting edge digital (computers, samplers), obsolescent solid state (analog synthesizers), classical 18th century (cello), and aboriginal (didjeridoo) instrumentation, the group deliberately confused the temporal reference point of their music. Stylistically FEQ was known to appropriate whatever genres they felt like, working to fuse different styles of breakbeat, drum and bass, downtempo, digital hardcore, rock, hip hop, classical, and, most conspicuously, academic computer music. Though always billing themselves as an electronica act, their music has many stylistic similarities to the later genre of post rock. Most of their recordings are culled from composite takes of live performances, though they have released two studio albums as well, both of which feature songs with guest vocalists, including Lorraine Lelis of the band Mahogany and Spezialmaterial recording artist Josh Druckman (as JMD). The Freight Elevator Quartet were for many years the unofficial ensemble in residence of the Computer Music Center, Columbia University. Following their breakup, DuBois remained active as a laptop musician and conceptual artist, working extensively with contemporary and avant garde music performance composers and groups, such as LEMUR, Christian Marclay, Bang on a Can composer Michael Gordon, vocalist Lesley Flanigan, and violinist/composer Todd Reynolds.