Кіріспе

Ресейлік математик

Пелагея Яковлевна Полюбаринова-Кочина (; 13 мамыр 1899 – 3 шілде 1999) – кеңестік және ресейлік қолданбалы математик, сұйықтар механикасы және гидродинамика саласындағы еңбектерімен, әсіресе Фукс теңдеулерінің қолданылуымен, сондай-ақ математика тарихындағы зерттеулерімен белгілі. Ол 1946 жылы Кеңес Одағы Ғылым академиясының корреспондент-мүшесі, ал 1958 жылы толық мүшесі (академик) болып сайланды.

Өмірбаян

13 мамыр 1899 жылы Ресей империясында бухгалтер мен үй шаруасындағы әйелдің отбасында дүниеге келген Пелагея төрт баланың екінші кішісі болды. Ол Санкт-Петербургтегі әйелдер гимназиясында оқыды, содан кейін Петроград университетіне (Ресей революциясынан кейін) түсті. 1918 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Александр Фридманның жетекшілігімен геофизика зертханасында жұмыс істей бастады. Сол жерде ол Николай Кочинмен танысты. 1925 жылы олар үйленді және екі қызы болды. Екеуі де Петроград университетінде 1934 жылға дейін сабақ берді, содан кейін Мәскеуге көшіп, Николай Кочин Мәскеу университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Мәскеуде Полюбаринова Кочина Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Стеклов институтында зерттеулер жүргізді. Соғыс кезінде ол және қыздары Қазанға эвакуацияланды, ал Кочин Мәскеуде қалып, әскери күштерге көмектесу жұмыстарында болды. Ол соғыс аяқталмай тұрып қайтыс болды. Соғыстан кейін ол оның лекцияларын өңдеп, қолданбалы математикадан сабақ беруді жалғастырды. Кейін Новосибирск университетінде теориялық механика кафедрасын басқарды және Гидродинамика институтында қолданбалы гидродинамика кафедрасының директоры болды. Ол Новосибирскіде Ресей Ғылым академиясының (бұрынғы КСР Одағы Ғылым академиясы) Сібір бөлімшесінің негізін қалаушылардың бірі болды. 1946 жылы Сталин сыйлығымен марапатталды, 1969 жылы Социалистік Еңбек Ері атанды және 1979 жылы Халықтар достығы орденін алды. Ол 1999 жылы 100 жасқа толып, соңғы ғылыми мақаласын жариялағаннан кейін бірнеше ай өткен соң қайтыс болды.