Бірінші дүниежүзілік соғыстағы 17-ші (Солтүстік) дивизиясы

Кіріспе

17-ші (Солтүстік) дивизия – Ұлы соғыс кезінде құрылған Ұлыбритания армиясының, Китченер армиясының бір бөлімі болған жаяу әскер дивизиясы.

Құрылыс тарихы

17-ші (Солтүстік) дивизия 1914 жылдың қыркүйегінде, Ұлы соғысқа британдықтардың кіргеніне бір ай толып, лорд Китченердің жаңа армиясына еріктілерден құрылды. Көптеген еріктілердің бұрынғы әскери тәжірибесі болмады. Жағдайды нашарлататын фактор – жаңа сарбаздарды оқытуға жеткілікті тәжірибелі офицерлер мен сержанттардың жетіспеушілігі болды, себебі британдық армияның үлкен өсіміне байланысты тәжірибелі әскерилердің барлық жерде қажеттігі туды. Бұған қоса, қару-жарақ, жабдықтар мен тұрғын үйлер де жетіспеді. Генерал-майор Уолтер Кенион Слэни басқаратын дивизия, Китченердің екінші жаңа армиясының (K2) құрамында, Дорсетте жаттығу үшін шоғырланды. 1915 жылдың мамыр айының соңында Гэмпширге көшірілді. Шілде айының басында дивизия Францияға, шетелге көшуге дайындық үшін алдын ала жасақтарды жіберді, ал дивизияның қалған бөлігі бір аптадан кейін Сент-Омерге шоғырланды. Дивизия соғыстың соңына дейін Батыс майданында болды, 1915 жылдың қалған бөлігінің көп бөлігі Ипр шығыңқысының оңтүстік секторында окоп соғысын үйренумен өтті. Дивизияның алғашқы ірі шайқасы 1916 жылдың шілдесінде болды, онда дивизия V корпусының құрамында Альберт және Делвилл Вуд шайқастарында, Сомма шайқасының бір бөлігінде шайқасты. Соммадағы алғашқы күні, 1916 жылдың 1 шілдесінде, әсіресе 10-шы (қызметтік) батальоны, Батыс Йоркшир полкі, 50-ші бригадасы аса ауыр шығынға ұшырады, сол күні британдық бөлімдердің ең көп шығыны осы бөлімге тиді. 1915 жылдың қаңтарынан бастап қолбасшылық еткен генерал-майор Томас Пилчер 13 шілдеде өзінен риза болмаған жоғары лауазымды тұлғалардың бұйрығымен қызметтен босатылды. Оның орнына генерал-майор Филип Робертсон келді, ол соғыстың соңына дейін қолбасшылықты жалғастырды. 1917 жылдың сәуірінде дивизия, енді VI корпусының құрамында, Аррас шайқасының екі бөлігі болған Скарптың бірінші және екінші шайқастарында шайқасты, онда ауыр шығынға ұшырады. Кейін дивизия Пасшендейлдің бірінші және екінші шайқастарында, Ипрдің үшінші шайқасының бір бөлігі ретінде шайқасты. 1918 жылдың басында дивизия өткен жылғы шайқастардан кейін демалды, тағы да V корпусының құрамында. Дивизия неміс армиясының көктемгі шабуылдарында, содан кейін Эпехи және Камбрей шайқастарында шайқасты, екеуі де жүз күндік шабуыл кезінде неміс Гинденбург шебін бұзуға жасалған әрекеттердің бөлігі болды, бұл окоп соғысының аяқталуына және 1918 жылдың 11 қарашасында соғыстың аяқталуына әкелді. Ұлы соғыс кезеңінде 17-ші (Солтүстік) дивизия 1915 жылдан бастап, Батыс майданына аттанғаннан бастап, 1918 жылға дейін, соғыс аяқталғанға дейін 40 258 адам шығынға ұшырады.

The 17th (Northern) Division was created under Northern Command in September 1914, just a month after the British entry into the Great War, from men volunteering for Lord Kitchener's New Armies. Most of the volunteers had had little prior military experience. Worsening the situation was an acute lack of experienced officers and NCO's to train the new men as, due to the huge expansion of the British Army, experienced soldiers were needed everywhere. Furthermore, weapons and equipment, along with billets, were scarce. The division, commanded by Major General Walter Kenyon Slaney, part of Kitchener's Second New Army (K2), concentrated throughout Dorset for training, moving to Hampshire in late May 1915. In early July the division sent advance parties to France in preparation for a move overseas, the rest of the division following a week later, moving to Saint Omer for concentration. The division was to remain on the Western Front for the rest of the war, with most of the rest of 1915 being spent in the southern sector of the Ypres Salient, being instructed in trench warfare. The division's first major engagement was in July 1916, where the division, as part of V Corps, fought in the battles of Albert and Delville Wood, both part of the larger Battle of the Somme. On the first day on the Somme, on 1 July 1916, the 50th Brigade, in particular the 10th (Service) Battalion, West Yorkshires, suffered very heavy casualties, the highest sustained by any British unit on that day. On 13 July Major General Thomas Pilcher, who had been in command since January 1915, was sacked by his superiors, who were not impressed with him. He was replaced by Major General Philip Robertson, who was to remain in command for the rest of the war. In April 1917 the division, now part of VI Corps, fought in the first and second battles of the Scarpe, both part of the Battle of Arras, where heavy casualties were sustained. The division later fought in the First and Second Battles of Passchendaele, part of the much longer Third Battle of Ypres. Early 1918 saw the division resting after the battles of the previous year, again as part of V Corps. The division fought in the German Army's Spring Offensives, followed by the Battle of Epehy and the Battle of Cambrai, both part of the attempt to smash the German Hindenburg Line during the Hundred Days Offensive which saw the end of the trench warfare and brought the war to an end on 11 November 1918. During the Great War the 17th (Northern) Division had, from 1915, when it departed for the Western Front, until 1918, when the war ended, sustained 40,258 casualties.