Израильдің көпүрлі соғыс ұшағы "Кфир"

Кіріспе

Израиль көпүрлі шайқас ұшағы

Израиль ұшақ өнеркәсібінің Kfir (, "Арыстан баласы") ұшағы – француздық Dassault Mirage 5 негізінде жасалған, израильдік авионика және General Electric J79 турбореактивті қозғалтқышының израильде құрастырылған нұсқасымен жабдықталған, кез келген ауа райында қолданылатын көпүрлі шайқас ұшағы.

Өмірбаян

Kfir ұшағының пайда болуына себеп болған жобаның бастамасы Израильдің Dassault Mirage IIIC-ті Израиль әуе күштерінің (IAF) нақты талаптарына бейімдеу қажеттілігіне байланысты. Кез келген ауа райында ұшуға арналған, дельта қанатты Мираж IIICJ – Израильдің сол кездегі жақын одақтасы Франциядан сатып алған алғашқы дыбыс жылдамдығынан асып (Мах 2) ұшатын ұшақ болды және 1960 жылдардың көп бөлігінде IAF-тың негізгі ұшағы болып табылды, Дуглас А-4 Skyhawk және, ең бастысы, McDonnell Douglas F-4 Phantom II ұшақтары келіп, онжылдық аяқталғанға дейін осылай болды. Мираж IIICJ әуеде үстемдікке қол жеткізуде өте тиімді болғанымен, оның салыстырмалы түрде қысқа қашықтығы оны жердегі нысандарға шабуыл жасау үшін пайдалану мүмкіндігін шектеді. Сондықтан, 1960 жылдардың ортасында Израильдің өтініші бойынша Dassault Aviation Mirage III-нің жердегі шабуылға арналған нұсқасы – Mirage 5 ұшағын әзірлеуді бастады. Израильдіктердің ұсынысы бойынша, пилот кабинасының артында орналасқан жетілдірілген электроникалық құралдар алынып тасталды, бұл ұшақтың отын сыйымдылығын арттыруға және техникалық қызмет көрсету шығындарын азайтуға мүмкіндік берді. 1968 жылға қарай Dassault Израиль төлеген 50 Mirage 5J ұшағының өндірісін аяқтады, бірақ 1967 жылы Франция үкіметі Израильге қару-жарақ ембаргосы салғандықтан, жеткізілімдер жүзеге аспады. Израильдіктер жауап ретінде Израиль тыңшыларының алған техникалық сипаттамалары негізінде Mirage 5 ұшағының лицензиясыз көшірмесін – Нешерді жасады, ол ұшақ корпусы мен қозғалтқышының техникалық ерекшеліктерін де қамтыды.

Дизайн

Kfir бағдарламасы сериялық өндіріске енгізілген IAI Nesher ұшағының тиімді нұсқасын жасау мақсатымен басталды. Генерал де Голль Израильге қару-жарақ сатуға тыйым салғаннан кейін, Израиль Әуе Күштері (ИАФ) болашақта қарсыластарынан сапалық артықшылығын жоғалтуы мүмкін деп қауіптенді, олар кеңестік ұшақтардың жаңадан дамыған түрлерін ала бастады. ІАФ-тің негізгі және ең жетілген ұшақ түрі – Mirage болды, бірақ Алты күндік соғыстан кейін Mirage паркінің тозуы салдарынан ауыр мәселе туындады. Жеке өндіріс тыйым салу мәселесін толығымен болдырмауға мүмкіндік берер еді; Mirage компоненттерін кері инженериялау және қайта жасау жөніндегі күш-жігерге Израильдің тыңшылық қызметі көмектесті. Бастапқыда сынақтарға екі қозғалтқыш таңдалды: General Electric J79 турбореактивтік және Rolls Royce Spey турбовентиляторлық. Соңында J79 таңдалды, себебі ол McDonnell Douglas F-4 Phantom II ұшағында қолданылатын қозғалтқыш еді, және израильдіктер 1969 жылдан бастап АҚШ-тан оны сатып ала бастады, сонымен қатар J79 өндірісіне лицензия алды. J79 француздық Atar 09-дан айқын артықшылыққа ие болды, ол 49 кН (11 000 фунт) құрғақ итеру күшін және 83,4 кН (18 750 фунт) форсаждық итеру күшін қамтамасыз етті. Жаңа қозғалтқышты Mirage III фюзеляжіне орналастыру және J79 қажет ететін қосымша салқындатуды қамтамасыз ету үшін ұшақтың артқы бөлігі сәл қысқартылып, кеңейтілді, ауа түсіру тесіктері үлкейтілді және тік стабилизатордың түбіне қосымша ауа түсіру тесігі орнатылды, бұл форсаждық камераны салқындату үшін қажетті қосымша салқындатуды қамтамасыз етті. Қозғалтқыш өзі титаннан жасалған жылу қалқанымен жабылған. GE J79 қозғалтқышымен жабдықталған екі орынды Mirage IIIBJ 1970 жылдың қыркүйегінде алғашқы рейсін жасады, ал одан кейін 1971 жылдың қыркүйегінде ұшқан жаңа қозғалтқышпен жабдықталған Nesher ұшағы да ілесті. Ұшақтың жақсартылған прототипі, Ra'am B ("Ra'am" сөзі "Найзағай" деген мағынаны білдіреді; ал "Ra'am A" – Nesher болды), 1973 жылдың маусымында алғашқы рейсін жасады. Оның кабинасы, қону шассисі және Израильде жасалған көптеген авиациялық жүйелері жаңартылды. Ішкі жанар май бактерілерінің орналасуы сәл өзгертілді, олардың жалпы сыйымдылығы артты. J79 қозғалтқышымен жаңартылған және Barak ("Жыпылық") деп аталған бірнеше түпнұсқа Mirage IIIC ұшақтарының 1973 жылғы Йом Кипур соғысына қатысқаны туралы расталмаған хабарлар тарады, бірақ кейбір дереккөздер бұл ұшақтардың ешқашан болмағанын айтады.

The Kfir programme originated in the quest to develop a more capable version of the IAI Nesher, which was already in series production. After General De Gaulle embargoed the sale of arms to Israel, the IAF feared that it might lose qualitative superiority over its adversaries in the future, which were receiving increasingly advanced Soviet aircraft. The main and most advanced type of aircraft available to the IAF was the Mirage, but a severe problem developed due to the Mirage fleet's depletion due to attrition after the Six Day War. Domestic production would avoid the problem of the embargo completely; efforts to reverse engineer and reproduce components of the Mirage were aided by Israeli espionage efforts to obtain technical assistance and blueprints from third party Mirage operators. Two powerplants were initially selected for trials, the General Electric J79 turbojet and the Rolls Royce Spey turbofan. In the end, the J79 was selected, not least because it was the same engine used on the McDonnell Douglas F 4 Phantom II, which the Israelis began to acquire from the United States in 1969, along with a license to produce the J79 themselves. The J79 was clearly superior to the original French Atar 09, providing a dry thrust of 49 kN (11,000 lbf) and an afterburning thrust of 83.4 kN (18,750 lbf). In order to accommodate the new powerplant on the Mirage III's airframe, and to deliver the added cooling required by the J79, the aircraft's rear fuselage was slightly shortened and widened, its air intakes were enlarged, and a large air inlet was installed at the base of the vertical stabilizer, so as to supply the extra cooling needed for the afterburner. The engine itself was encased in a titanium heatshield. A two seat Mirage IIIBJ fitted with the GE J79 made its first flight in September 1970, and was soon followed by a re engined Nesher, which flew in September 1971. An improved prototype of the aircraft, with the name Ra'am B ("Ra'am" means "Thunder"; the "Ra'am A" was the Nesher), made its first flight in June 1973. It had an extensively revised cockpit, a strengthened landing gear, and a considerable amount of Israeli built avionics. The internal fuel tanks were slightly rearranged, their total capacity being increased to
There were unconfirmed reports that a number of the original Mirage IIICs, re engined with the J79 and given the name Barak ("Lightning"), took part in the Yom Kippur War of 1973, but some sources point out that there is no evidence that these aircraft ever existed.

Израиль

1975 жылы «Кфир» әуе күштерінің құрамына қабылданды, алғашқы бөлімдер 101-ші «Бірінші жауынгер» эскадрильясына бекітілді. Келесі жылдары бірнеше басқа эскадрильялар да жаңа ұшақтармен жабдықталды. «Кфирдің» Израиль әуе күштерінің (IAF) әуедегі басымдыққа ие негізгі құралы ретіндегі рөлі қысқа ғана болды, себебі АҚШ-тан алғашқы F-15 Eagle истребительдері 1976 жылы Израильге жеткізілді. «Кфирдің» алғашқы жауынгерлік қимылы 1977 жылдың 9 қарашасында Ливанның Тель-Азиясындағы оқу лагеріне жасалған Израильдің әуе шабуылы кезінде болды. «Кфирдің» IAF қызметіндегі жалғыз әуе жеңісі 1979 жылдың 27 маусымында тіркелді, осы күні Kfir C.2 сириялық МиГ-21 ұшағын атып түсірді. 1982 жылы Израильдің Ливанның оңтүстігіне басып кірген кезде («Галилея үшін бейбітшілік операциясы») IAF өзінің F-15 және F-16 ұшақтарын әуедегі басымдықты қамтамасыз ету үшін пайдалана алды, ал «Кфирлерге» сүйемелдеместен соққы беру тапсырмаларын орындау қалды. Одан кейін барлық IAF C.2 ұшақтары C.7 нұсқасына жаңартыла бастады, бұл салмақ көрсеткіштерін жақсартты және «Кфирді» жаңа жауынгер-бомбалаушы рөліне сәйкес етті. 1990 жылдардың екінші жартысында «Кфирлер» IAF-тің активтік қызметінен алынды, олар шамамен 20 жыл бойы үздіксіз қызмет еткеннен кейін. Израиль аэроғарыш өнеркәсібі 2013 жылдың тамызында шетелдік клиенттерге 40 жылдық кепілдікпен бұрын қолданылған «Кфир» истребительдерін ұсынатынын хабарлады. Бірлік бағасы 20 миллион долларға бағаланған. Израильдің «Globes» бизнес-журналы бірнеше Шығыс Еуропа және Латын Америка елдерінің қызығушылық танытқанын хабарлады. 2013 жылдың қазанында Израиль аэроғарыш өнеркәсібі «Кфир Блок 60» ұшағына қызығушылық танытқан кем дегенде екі әуе күшімен «өте озық келіссөздер» жүргізіп жатқандығын мәлімдеді. Ұшақ бір жыл ішінде жеткізілуі мүмкін, ал екі эскадрилья екі-үш жыл ішінде сатылуы мүмкін. Block 60 Elta EL/M 2032 ашық архитектуралы авионикасымен ұсынылады, бұл клиентке басқа жүйелерді орнатуға мүмкіндік береді. Сенсор әуеден әуеге және әуеден жерге миссияларында барлық бағыттан, төмен қарап ату мүмкіндігін қамтамасыз етеді және бір уақытта 64 нысананы қадағалай алады. J79 қозғалтқышы толығымен жөнделді, ал 1600 сағаттан кейін ауыстыру қажет болады.

The Kfir entered service with the IAF in 1975, the first units being assigned to the 101st "First Fighter" Squadron. Over the following years, several other squadrons were also equipped with the new aircraft. The role of the Kfir as the IAF's primary air superiority asset was short lived, as the first F 15 Eagle fighters from the United States were delivered to Israel in 1976. The Kfir's first recorded combat action took place on November 9, 1977, during an Israeli air strike on a training camp at Tel Azia, in Lebanon. The only air victory claimed by a Kfir during its service with the IAF occurred on June 27, 1979, when a Kfir C.2 shot down a Syrian MiG 21. By the time of the Israeli invasion of southern Lebanon in 1982 (Operation Peace for Galilee) the IAF was able to use both its F 15s and F 16s for air superiority roles, leaving the Kfirs to carry out unescorted strike missions. Shortly afterwards, all IAF C.2s began to be upgraded to the C.7 version, with enhanced weight performance, making the Kfir more suitable to its new fighter bomber role. During the second half of the 1990s, the Kfirs were withdrawn from active duty in the IAF, after almost twenty years of continuous service. Israel Aerospace Industries announced in August 2013 it will offer pre owned Kfir fighter jets to foreign customers, with a 40 year guarantee. Unit price is reported to be $20 million. A few Eastern European and Latin American countries have expressed interest, Israel's Globes business daily reported. By October 2013, Israel Aerospace Industries was in "very advanced negotiations" with at least two air forces interested in the Kfir Block 60. An aircraft can be delivered within one year, with two squadrons to be sold in two to three years. The Block 60 is offered with the Elta EL/M 2032 with open architecture avionics to allow a customer to install other systems. The sensor provides an all aspect, look down/shoot down performance in air to air and air to ground missions, with the capability to simultaneously track up to 64 targets. The J79 has been overhauled to zero flight hours, and would need replacement after 1,600 hours.

Шетелдік қызмет

J79 турбореактивті қозғалтқышы АҚШ-тың жобасы болғандықтан, Израильде лицензия бойынша өндірілгенімен, Kfir-дің барлық экспорттық сатылымы АҚШ Мемлекеттік департаментінің алдын ала келісіміне байланысты, және осы факт Kfir-ді шетелдік елдерге сатуды шектеді. 2006 жылға дейін IAI Kfir Колумбияға, Эквадорға және Шри-Ланкаға экспортталды.

Эквадор

1981 жылы Эквадор мен Израиль 1982–1983 жылдары Эквадор Әуе күштеріне (FAE) жеткізілген он жаңартылған және жаңа IAF Kfir C.2 және екі TC.2 ұшақтарын сату туралы келісімге қол қойды. Kfir ұшақтары Эквадордың батыс жазығындағы Таура әуе базасында орналасқан FAE-нің 21-ші истребитель қанатының 2113-ші эскадрильясын (Арыстандар) құрады. FAE Kfir ұшақтары 1995 жылы Эквадор мен Перу арасындағы Сенапа соғысы кезінде қолданысқа енді. Перу позицияларына төмен қабатты шабуылдар үшін дыбыс астындағы A 37B ұшақтарына сүйенген Эквадор Әуе күштері Mirage F.1 және Kfir C.2 ұшақтарын эскорт және ұрыс қимылдары үшін сақтап қалды. 1995 жылдың 10 ақпанында Kfir C.2 ұшағы Shafrir 2 IR іздеуші басқарылатын ракетасымен Перу Әуе күштерінің Cessna A 37B ұшағын атып түсірді. 1996 жылы Эквадор мен Перу арасындағы шиеленіс сақталған кезде, Эквадор АҚШ Мемлекеттік департаментінен рұқсат алғаннан кейін тағы төрт Kfir (үш C.2 және бір TC.2) сатып алды. 1998 жылы, SEPECAT Jaguar истребитель-бомбардировщиктерінің эскадрильясы қызметтен шығарыла бастағанда, Эквадор Израильмен сегіз Kfir ұшағының жаңа партиясын сату туралы келіссөздер жүргізді. Оңтүстік Америкадағы қарулану жарысының күшеюінен қауіптеніп (Перу Беларусьтен 18 МиГ-29 және 18 Су-25 ұшақтарын сатып алғаннан кейін), АҚШ келісімді тоқтатты. Соған байланысты, Эквадор мен Израиль 1999 жылы екі Kfir C.10 ұшағын жеткізу және FAE-нің бастапқы C.2 ұшақтарын қалқанға орнатылған дисплей жүйесімен және Python 3 және Python 4 IR іздеуші басқарылатын ракеталарымен жабдықталған Kfir CE деп аталатын C.10 нұсқасына түрлендіру туралы келісімге келді. 2005 жылға қарай Эквадор 1982 жылдан бері қызметте болғаннан кейін апаттар салдарынан төрт Kfir ұшағын, оның ішінде бір TC.2 ұшағын жоғалтты.

Шри-Ланка

1995–1996 жылдары Шри-Ланка Әуе күштері (SLAF) алты Kfir C.2 және бір TC.2 ұшағын сатып алды. 2005 жылға дейін инвентаризацияға тағы тоғыз ұшақ қосылды, оның ішінде 2000 жылы сатып алынған төрт C.2 және төрт C.7 ұшағы. Қазіргі уақытта SLAF екі TC.2 ұшағын, екі C.7 ұшағын және алты C.2 ұшағын №10 "Жауынгерлік" эскадрильясында пайдаланады. SLAF өздерінің Kfir ұшақтарын Шри-Ланкадағы азамат соғысы кезінде LTTE көтерілісшілеріне қарсы шабуылдар жасау үшін қолданды. 2001 жылдың 24 шілдесінде LTTE жасаған шабуыл кезінде Бандаранайке халықаралық әуежайының бөлігі болып табылатын SLAF Катунаяке әуе базасында екі Kfir C.7 ұшағы жойылды. Азамат соғысы кезеңінде жауынгерлік оқиғаларға байланыссыз үш ұшақ жоғалды. Әуе шайқасында бірде-бір ұшақ жоғалған жоқ. 2011 жылдың наурыз айында әуе шоуына дайындық барысында екі Kfir ұшағы әуеде соқтығысты. 2021 жылдың 30 маусымында IAI компаниясы 50 миллион АҚШ доллары көлеміндегі келісімшарт бойынша бес Шри-Ланка Kfir ұшағын жаңа жүйелер мен сенсорлармен жаңартып, қайта пайдалануға дайындауды жоспарлап отыр.

Америка Құрама Штаттары

1985 және 1989 жылдар аралығында АҚШ Әскери-теңіз күштері және АҚШ Теңіз жаяу әскерлері 25 дана Kfir C.1 ұшағын жалдады, олар ресми түрде F 21A деп белгіленді және қарусыз қарсыластар ретінде, яғни әртүрлі әуе шайқасы жаттығуларында (DACT) қолдану үшін модификацияланды. Бұл ұшақтарда тар аралықтағы канардты алдыңғы қанаттары және мұрынның екі жағында орналасқан екі кішкентай тікбұрышты стрэктер болды, бұл ұшақтың төмен жылдамдықтарда маневрлеу қабілетін және басқаруын айтарлықтай жақсартты. АҚШ Әскери-теңіз күштеріне жалға берілген 12 F 21 ұшағы үш тонды көк-сұр түсті "көлеңке" схемасымен боялды және Вирджиния штатындағы Океана әуе базасында орналасқан 43-ші истребитель эскадрильясы (VF 43) тарапынан пайдаланылды. 1988 жылы олар қайтарылып, F 16N ұшақтарымен ауыстырылды. АҚШ Теңіз жаяу әскерлеріне жалға берілген 13 ұшақты Аризона штатындағы Юма әуе базасында орналасқан 4-ші Теңіз жаяу әскерлерінің әуе шабуылы қанаты / Теңіз жаяу әскерлерінің резервтік эскадрильясы 401 (VMFT 401) истребитель жаттығу эскадрильясы пайдаланды. Көк-сұр түсті ұшақтардан басқа, Теңіз жаяу әскерлерінің құрамында Израильдің түстерімен боялған және Варшава шартының МиГ-23 "Flogger" ұшақтарының бояу схемаларын бейнелейтін шөлді "Flogger" схемаларындағы F 21 ұшақтары да болды. Kfir ұшақтарының таңдалу себебі – олардың екеуінің де жоғары жылдамдықпен үдеуге және 2 Махтан жоғары жылдамдыққа қол жеткізу қабілеті болды. МиГ-23 осы кезде көптеп енгізіліп жатқан және бұрынғы кеңестік типтерге қарағанда өте қабілетті ұшақ болғандықтан, "жау" ұшағы ретінде таңдалды. 1989 жылы F 21 ұшақтары қайтарылғаннан кейін бұл Теңіз жаяу әскерлерінің F 21 ұшақтары F 5E ұшақтарымен ауыстырылды (бірақ бұл жаттығу бөлімшелерін 2 Махтан жоғары жылдамдықпен үдейтін МиГ-23 ұшақтарын дәл симуляциялай алатын ұшақтарсыз қалдырды). Алты Kfir ұшағы АҚШ-тың Airborne Tactical Advantage Company (ATAC) компаниясымен де пайдаланылады, бұл әскери-тактикалық қарсыластық ұшақтар қызметін көрсететін азаматтық қорғаныс мердігері. ATAC әуедегі тактикалық оқу, қауіп-қатерлерді симуляциялау және ғылыми-зерттеу жұмыстарын жүзеге асырады. ATAC компаниясының бас кеңсесі және негізгі жұмыс орны Вирджиния штатындағы Ньюпорт-Ньюс қаласындағы Патрик Генри халықаралық әуежайында орналасқан, ал қосымша тұрақты жұмыс орындары АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе базаларында және Калифорния, Невада, Гавайи және Жапониядағы Теңіз жаяу әскерлерінің әуе базаларында орналасқан. ATAC сонымен қатар Hawker Hunter F.58 ұшақтарын пайдаланады. 2012 жылдың 6 наурызында ATAC Kfir ұшағы (FAA тіркелімі N404AX) Невада штатындағы NAS Fallon әуе базасына қону кезінде апатқа ұшырады, бұл рейс Теңіз күштерінің соққылық және әуе соғысы орталығын қолдаған болатын. Ұшқыш, зейнеткердегі әскери офицер, қаза тапты.

Between 1985 and 1989, the United States Navy and United States Marine Corps leased 25 examples of the Kfir C.1, which were officially designated F 21A and modified for use as unarmed adversaries: mock opponents in dissimilar air combat training (DACT). These aircraft had narrow span canard foreplanes and two small rectangular strakes, one on either side of the nose, which considerably improved the aircraft's maneuverability and handling at low speeds. The 12 F 21 aircraft leased to the U. S. Navy, painted in a three tone blue gray "ghost" scheme, were operated by Fighter Squadron 43 (VF 43), based at NAS Oceana, Virginia. In 1988, they were returned and replaced by the F 16N. The 13 aircraft leased to the U. S. Marine Corps were operated by Marine Fighter Training Squadron 401 (VMFT 401), a 4th Marine Aircraft Wing/ Marine Corps Reserve squadron at Marine Corps Air Station Yuma, Arizona. In addition to the blue gray painted aircraft, the USMC also had some F 21s painted in Israeli colors and desert "flogger" schemes (named because they were to represent the schemes often worn by Warsaw Pact MiG 23 "Floggers"). The Kfir was utilized because they both shared the common characteristic of being very fast accelerating, as well as achieving a top speed of above Mach 2. The MiG 23 was targeted as the "enemy" aircraft because at this time the MiG 23 was being introduced in very large numbers, and was a very capable aircraft compared to earlier Soviet types. These USMC F 21 aircraft were replaced by F 5E aircraft when the F 21s were returned in 1989 (although this left the training units without any aircraft capable of accurately simulating the Mach 2+ and fast accelerating MiG 23). Six Kfirs are also used by the US firm Airborne Tactical Advantage Company (ATAC), a civilian defense contractor that provides tactical adversary aircraft services to the US military. ATAC provides airborne tactical training, threat simulation, and research & development. ATAC's corporate headquarters and primary operating location is at Patrick Henry International Airport in Newport News, VA, with additional permanent operating locations at US Naval Air Stations and Marine Corps Air Stations in California, Nevada, Hawaii and Japan. ATAC also operates Hawker Hunter F.58s. On March 6, 2012, an ATAC Kfir, FAA registration N404AX, crashed while landing at NAS Fallon, Nevada after a flight supporting the Naval Strike and Air Warfare Center. The pilot, a retired USN officer, was fatally injured.

Әлеуетті пайдаланушылар

1990 жылдардың басында IAI Қытай Республикасына (Тайвань) 40 Kfir C истребителін экспорттауды жоспарлаған, бұл мәміленің құны 400 миллионнан 1 миллиард долларға дейін бағаланған; алайда, мәміле ақыры орындалмады. 2013 жылы Аргентина Әуе күштері Израильмен 18 Kfir Block 60 истребителін сатып алу туралы келіссөздер жүргізді, бұл 16 бұрынғы испандық Mirage F1 истребителін сатып алу жоспарына балама болды. 2014 жылдың ортасында индустриялық дереккөздер IAI-ға Аргентина Әуе күштерінен Kfir Block 60 истребителіне тапсырыс келе жатыр деп хабарлады, себебі олардың артық испандық Mirage F1 истребителін сатып алу әрекеттері сәтсіз аяқталды.

Нұсқалар

Kfir C.1: Базалық өндіріс үлгісі, қанатсыз. Kfir C.1P/Kfir Canard: Kfir C.1 ұшағының жаңартылған нұсқасы, бастапқы ұшақтарды C.2 стандартына дейін жетілдіруге арналған. Бұл ұшақтар ауа түсірілісі мен мұрын бөлігіне қоршаулар қосылып өзгертілді. Бұл қоршаулар ұшақтың маневрлеу қабілетін және төмен жылдамдықтағы басқаруын жақсартты. Сондай-ақ, бұл ұшақтарда жарқын шашырату құралдары (flare/chaff dispensers) орнатылған. F 21A Kfir: 25 жаңартылған Kfir C.1P ұшағы АҚШ Әскери-теңіз күштеріне (USN) және Әскери-теңіз жаяу әскеріне (USMC) қарсыласу ролінде жалға берілді және F 21A Lion деп аталды. Бұл ұшақтар қаруланбаған және олардың ішкі қарулары алынып тасталды. Kfir C.2: Жақсартылған Kfir, көптеген аэродинамикалық жақсартуларға ие. Өзгерістерге қанаттың "тісті" алдыңғы жиектері, мұрынға қоршаулар және ауа түсірілісіне үлкен бекітпелер кірді. Kfir TC.2: C.2 үлгісінен жасалған екі орындық оқу нұсқасы. Ұшқыштың көрінуін жақсарту үшін ұзын және төмендетілген мұрны бар. Kfir RC.2: C.2 ұшағының барлау нұсқасы, Tzniut камерасының мұрын бөлігі орнатылғандықтан Kfir Tzniut деп белгілі. Kfir C.7: Көлемді өзгертілген нұсқа. C.2 ұшақтарының көпшілігі, мүмкін барлығы да осы нұсқаға өзгертілді. Оған толық форсажда қосымша итерме күші беретін (соның салдарынан максималды ұшу салмағы артты), ауа түсірілісінің астындағы 2 қосымша ілмек және MFD сияқты жақсартылған авионика жүйесі кірді. Kfir TC.7: C.7 ұшағынан жасалған екі орындық оқу нұсқасы. Kfir C.9: Аргентина үшін ұсынылған, Atar 9K50 қозғалтқышымен жабдықталған. Жоба тоқтатылды. Кейіннен Оңтүстік Африканың Atlas Cheetah ұшағы ретінде дамыды. Kfir C.10: Әсіресе экспортқа арналған нұсқа. Ең маңызды өзгеріс – Elta EL/M 2032 радарының бейімделуі. Басқа өзгерістерге HMD мүмкіндігі және екі 127×177 мм MFD экраны кіреді. Бұл нұсқа Kfir CE (Эквадорлық нұсқасы) және Kfir COA (Колумбиялық нұсқасы) деп те аталады. Kfir TC.10: Колумбия Әуе-ғарыш күштері үшін TC.7 ұшағының жаңартылған нұсқасы. Kfir C.12: Колумбия Әуе-ғарыш күштері үшін C.7 ұшағының жаңартылған нұсқасы, Elta EL/M 2032 радары жоқ C.10. Kfir Block 60: C.10 ұшағының жаңартылған нұсқасы. Бұл нұсқаның басты ерекшелігі – AESA радарының қолданылуы, Болгария Әуе күштері мен Колумбия Әуе-ғарыш күштеріне ұсынылды. 2014 жылғы қаңтарда Аргентина Испаниядан жоспарланған қолданылған Mirage F1M ұшақтарын алмастыру үшін он сегіз Block 60 ұшағына 500 миллион АҚШ доллары жұмсауға қызығушылық танытқандығы хабарланды. Kfir NG: Жаңартылған нұсқа, "Next Generation" (Жаңа буын) деген сөздің қысқартылған түрі. Колумбия, Эквадор және Шри-Ланка сияқты қазіргі және бұрынғы операторларға ұсынылды, 2019 жылғы Париж әуе шоуында таныстырылды.

Kfir C.1: Basic production variant without canards. Kfir C.1P/Kfir Canard: Upgraded version of the Kfir C.1 meant to modify original airframes up to the C.2 standard. These aircraft had been modified and included fences on the air intakes and nose. These fences greatly improved the aircraft maneuverability and slow speed control. These aircraft also included flare/chaff dispensers. F 21A Kfir: 25 upgraded Kfir C.1P aircraft, were leased to the USN and USMC for an aggressor role and were designated F 21A Lion. These aircraft were unarmed and had their internal guns removed. Kfir C.2: An improved Kfir that featured many aerodynamic improvements. Changes included "dogtoothed" leading edges on the wings, fences on the nose, and large fixed canards on the air intakes. Kfir TC.2: A two seat training variant developed from the C.2. It has a longer and lowered nose to improve the pilot's view. Kfir RC.2: Reconnaissance version of the C.2 commonly known as the Kfir Tzniut due to the Tzniut camera nose being fitted to it. Kfir C.7: Vastly modified variant. Most if not all C.2 aircraft were modified to this variant. It included an improved J79 GE J1E engine that provided an additional of thrust at full afterburner (and as a result increasing the Maximum Take off Weight by ), 2 more hardpoints under the air intakes, better avionics such as a MFD. Kfir TC.7: A two seat training variant developed from the C.7. Kfir C.9: Proposal for Argentina powered by Atar 9K50. Cancelled. Later developed as South Africa's Atlas Cheetah
Kfir C.10: A variant developed especially for export. The most important change is the adaptation of the Elta EL/M 2032 radar. Other changes include HMD capability and two 127×177mm MFDs. This variant is also known as Kfir CE ( Ecuadorean version ) and Kfir COA (Colombian version). Kfir TC.10: Upgraded version of the TC.7 for the Colombian Aerospace Force. Kfir C.12: Upgraded version of the C.7 for the Colombian Aerospace Force, a C.10 without the Elta EL/M 2032 radar. Kfir Block 60: Upgraded version of the C.10, The main feature of this variant is the use of AESA radar, proposed to the Bulgarian Air Force and Colombian Aerospace Force. as of January 2014 Argentina is reported to be interested in a US$500m deal for eighteen Block 60 to replace its planned acquisition of second hand Mirage F1M from Spain. Kfir NG: Upgraded version, short for Next Generation. Offered to current and former operators Colombia, Ecuador and Sri Lanka, revealed at Paris Air Show 2019.

Израиль

010 Кфир С.2 Овда әуежайының қақпасының күзетшісі ретінде қойылған. 310 Кфир ТС.2 Хацерим әуе базасындағы Израиль әуе күштері мұражайында көрсетілген. 419 Kfir RC.2 Tzniut Хацерим әуе базасындағы Израиль әуе күштері мұражайында көрсетілген. 712 Kfir C.1 Хацерим әуе базасындағы Израиль әуе күштері мұражайында көрсетілген. 814 Кфир С.2 Рамат-Дәуіт әуе базасында көрсетілген. 826 Кфир С.2 Хацерим әуе базасындағы Израиль әуе күштері мұражайында көрсетілген. 874 Кфир С.2 Хацерим әуе базасындағы Израиль әуе күштері мұражайында көрсетілген. 886 Кфир С.2 Хацерим әуе базасындағы Израиль әуе күштері мұражайында көрсетілген.

Шри-Ланка

CF 712 Kfir C.2 Шри-Ланка әуе күштері мұражайындағы тіреуге орнатылған. SFM 721 Kfir C.7 Шри-Ланка әуе күштері мұражайында көрсетілген. SFM 5207 Kfir C.2 Коломбодағы SLAF Colombo сыртында орналасқан.

Америка Құрама Штаттары

BuNo 999734 F 21A Kfir Intrepid теңіз, әуе және ғарыш мұражайында қойылған.