Кіріспе

Датоң – Қытай Халық Республикасының солтүстік Шаньси провинциясындағы префектуралық деңгейдегі қала. Ол Датон ойпатында орналасқан және солтүстік және батыс жағынан Ішкі Моңғолиямен, ал шығыс жағынан Хэбэймен шектеседі. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 3 105 591 адамды құрайды, оның ішінде 1 790 452 адам Пингченг және Юнганг қалалық аудандарының екеуін қамтитын құрылыс аймағында (немесе метрополитен аймағында) тұрады, себебі Юнчжоу және Синьронг әлі бірікпеген.

Тарих

Қазіргі Датоңның аумағы б.з.д. 457 жылы Цзяо кланы жаулап алған Дай мемлекетіне жақын орналасқан. Бұл аймақ егіншілікпен айналысатын қытай халқы мен Ұлы даланың көшпелі тайпаларының арасындағы шекаралық аймақ болды. Аймақ жылқы саудасымен әйгілі еді. Қазіргі Датоң ауданы кейін Цинь әулетінің билігіне көшті, осы кезде Пинчжэнь округі (平城县) деп аталды және Цинь Янмен округінің құрамына кірді. Пинчжэнь округі Хан әулеті тұсында да сақталды, б.з.д. 200 жылы Хунну көшпелілеріне қарсы Байдэн шайқасында жеңіске жеткен соң, қазіргі Датоң аумағында бекініс салынды. Ұлы Қытай қорғанының бойындағы Ішкі Моңғолияға қарайтын өткелге жақын орналасқан Пинчжэнь, Хан әулеті тұсында гүлденді және Қытайдан Моңғолияға және одан әрі жүретін түйе керуендерінің тоқтау орнына айналды. Шығыс Хан әулетінің соңында қала тонауға ұшырады. Пинчжэнь 398-494 жылдары Шианьбей тайпасы құрған Солтүстік Вэй әулетінің астанасы болды. Юнганг үңгірлері осы кезеңнің соңғы жылдарында (460-494) салынды. 520-жылдардың ортасы мен соңында Пинчжэнь Солтүстік Вэйдің Дай округінің орталығы болды. Тан әулеті тұсында Датоң Юньчжоу префектурасының орталығына айналды және осы кезде алғашқы Гуанди ғибадатханасы салынды. 1048 жылы қала Датоң деп атала бастады. Монғолдар тонағанға дейін ол Джурчен Джин әулетінің Сицзин ("Батыс астанасы") болды. Кейін Датоң Мин әулетінің бақылауына көшті және солтүстіктегі моңғолдарға қарсы маңызды әскери бекініс ретінде қызмет етті. Датоң 1649 жылы Мин әулетінің соңында қайтадан тонауға ұшырады, бірақ 1652 жылы қайта жаңартылды. 1982 жылы қала қабырғаларының бір бөлігі сақталғандықтан, ол сол жылы Ұлттық тарихи және мәдени қалалар тізіміне енді. 2008 жылға дейін ескі қалада шамамен 100 000 адам тұрды. 2008 жылы қала әкімі Гэн Янбо ішкі қаланың көп бөлігін қайта құруға шешім қабылдады, осылайша ол "Бұзушы әкім" деп танылды. Гэн мен оның командасы ескі қалада 30 000-нан 50 000-ға дейін адам қалады деп күтті. 2013 жылы Гэн лауазымынан кетті. Sixth Tone басылымының Су Цзидэ жазған мақаласында сол кезде қаланың көп бөлігі әлі де құрылыс кезеңінде болғаны және Гэннің күш-жігері "жартылай аяқталған қала орталығы мен күрделі мұра" қалдырғаны айтылды. Сыншылар пікірінше, қала көп ақша жұмсап, бірақ оған лайықты нәтижелерге қол жеткізе алмады. 2020 жылы ескі қаланың халқы 30 000-нан асты, ал тұрғындарға қолжетімді мемлекеттік мекемелердің саны азайды. Сол жылы Су ескі қала "жергілікті билік үшін әлі де қиын мәселе болып табылады" деді.

Әкімшілік бөлімшелер

Карта Атауы Төңкерілген қытай Pinyin Халық саны (2003 ж. бағасы) Аудан (км²) Тығыздығы (/км²) Пингченг ауданы 平城区 Пинчэн Qū 580 000 2462,358 Юнган ауданы 云冈区 Юнган Qū 280 000 684 409 Синьронг ауданы 新荣区 Синьрон Qū 110 000 1102 109 Юнчжоу ауданы 云州区 Юнчжоу Qū 170 000 1501 113 Янгоу ауданы 阳高县 Янгао Xiàn 290 000 1678 173 Тяньчжэнь ауданы 天镇县 Тяньчжэнь Xiàn 210 000 1635 128 Гуанлинг ауданы 广灵县 Гуанлинг Xiàn 180 000 1283 140 Лингкиу ауданы 灵丘县 Лингкиу Xiàn 230 000 2720 85 Хуньюань ауданы 浑源县 Хуньюань Xiàn 350 000 1965 178 Цзоюнь ауданы 左云县 Цзоюнь Xiàn 140 000 1314 107

Жойылған – Куан ауданы көбінесе қалалық аймақ бойынша бөлек шахталардан тұрады.

Туризм

Юнганг үңгірлері – Датоң қаласының батысында орналасқан беткей үңгірлер. Бұл үңгірлерде Буддалар мен бодхисаттвалардың 4 сантиметрден 7 метрге дейін биіктігі бар 50 мыңнан астам мүсіндері сақталған. Бұл бейнелердің көпшілігі шамамен 1500 жылдық. Қаланың ішінде тарихи маңызы бар бірнеше нысан сақталған, мысалы, Тоғыз Аждаһа қабырғасы, Хуаян монастыры (华严寺; Huáyán Sì) және Шанхуа ғибадатханасы. Тау Хеннің жанында, жартасқа орнатылған Аспалы ғибадатхана да бар. Бұл аймақтағы тарихи орындардың көпшілігі Ляо, Цзинь және Мин әулеттерінің кезеңіне жатады, бірақ Аспалы ғибадатхана Солтүстік Вэй әулетінің (386–534) дәуірінде салынған. Теміржол локомотивтері (төменде қараңыз) 1970 жылдардан бастап көптеген теміржол әуесқойларын тартуға мүмкіндік берді. Бу локомотивтерін жасау тоқтатылған кезде, билік бұл маңызды туристік нарықты жоғалтқысы келмеді және атракцион ретінде бу теміржолының операциялық орталығын дамыту мүмкіндігін қарастырды. Шығыс Ланкашир теміржолының Бьюри қаласына бірнеше зерттеу сапары жасалды және осы қаламен серіктестік келісіміне қол қойылды. 2010 жылы қаланың 14 ғасырдағы Мин әулетінің қорғаныс қабырғасын қайта жаңарту жұмыстары басталды. 2014 жылдың соңында даулы болған қайта жаңарту жобасы аяқталуға жақын болды. "Қытайлық мэр" атты деректі фильм қала әкімі Гэн Янбоның бұл жобаны ілгерілету үшін екі жыл бойы атқарған күшті және әлеуметтік наразылықтарға себеп болған (шамамен 200 000 үйдің бұзылуына байланысты) тыранына баяндайды.

Мәдениет

Датонг ножбен кесілген лапшасымен танымал.