Өзін-өзі қамтамасыз ету саясаты және экономикалық тәуелсіздік

Кіріспе

Өзін-өзі қамтамасыз ету сапасы, әсіресе экономикаға қатысты.

Аутаркия – қоғамдарға, қауымдастықтарға, мемлекеттерге және олардың экономикалық жүйелеріне қатысты қолданылатын өзін-өзі қамтамасыз ету ерекшелігі. Аутаркия идеология немесе экономикалық тәсіл ретінде түрлі саяси идеологиялар мен қозғалыстарда, әсіресе солшыл бағыттағы қозғалыстарда – африкалық социализм, мутуализм, соғыс коммунизмі, коммунализм, свадеши, синдикализм (оның ішінде анархо-синдикализм) және солшыл популизмде кездеседі. Мұның негізгі мақсаты – баламалы экономикалық құрылымдар құру немесе ресурстарды белгілі бір қозғалыстың жағымсыз деп санайтын құрылымдардан қорғау. Консервативті, центристтік және ұлтшыл қозғалыстар да аутаркияны, көбінесе шектеулі ауқымда, белгілі бір саланың дамуына, басқа ұлттық бірлестіктерден тәуелсіздік алу немесе қолданыстағы әлеуметтік тәртіптің бір бөлігін сақтау үшін қолданады. Аутаркияны жақтаушылар ұлттық өзін-өзі қамтамасыз етудің шетелдік экономикалық, саяси және мәдени ықпалын азайтуға, сондай-ақ халықаралық бейбітшілікті нығайтуға септігін тигізерін айтады. Экономистер көбінесе еркін сауданы қолдайды. Экономистер арасындағы басым пікір, протекционизм экономикалық өсу мен экономикалық әл-ауқатқа кері әсер етеді, ал еркін сауда мен сауда кедергілерін азайту экономикалық өсуге және тұрақтылыққа оң әсер етеді. Аутаркия мемлекеттің немесе басқа да субъектінің толығымен өзін-өзі қамтамасыз ету саясаты болуы мүмкін, бірақ ол негізгі шикізат сияқты тар саламен де шектелуі мүмкін. Кейбір елдер азық-түлік (мысалы, Оңтүстік Корея) және ұлттық қауіпсіздік мақсатында суға қатысты аутаркия саясатын ұстанады. Аутаркия экономикалық оқшаулану немесе сыртқы жағдайлардың салдарынан туындауы мүмкін, онда мемлекет немесе басқа ұйым валютасының жетіспеуіне немесе сыртқы әлеммен сауда жасауға артық өнімнің болмауына байланысты жергілікті өндіріске қайта оралады.

Этимология

Аутаркия сөзі ежелгі грек сөзі αὐτάρκεια-дан шыққан, ол "өз-өздігімен қамтамасыз ету" дегенді білдіреді (аὐτο, "өз" және ἀρκέω, "жеткілікті" сөздерінен туындаған). Стоицизмде аутаркия ұғымы – бұл кез келген сыртқы нәрсеге тәуелсіздік, соның ішінде жеке қарым-қатынастарға тәуелсіздік, осылайша адамды бақыттың құбылмалылығынан қорғауға мүмкіндік береді. Стоик данасы тек өзінің қасиеттеріне ғана тәуелді болғандықтан, өз-өздігімен жетілген. Эпикурейшілдікте аутаркия ұғымы – ләззатты өмір сүру үшін, қыналыстан (апония) босатылған, ең аз қажеттіліктерді білдіреді. "Лексико", мазмұны Оксфорд ағылшын сөздігінің авторымен бірдей баспагер ұсынған, аутаркияның аутархияның басқаша жазылу түрі екенін және екеуінің де айтылуы бірдей екенін, ал аутархия – автократияның тағы бір атауы екенін мәлімдейді.

Ежелгі және ортағасырлық

Автоархиялық деп қарастырылатын ертедегі мемлекеттік қоғамдарға көшпелі мал шаруашылығы және сарай экономикасы жатады, бірақ уақыт өте келе олар өзін-өзі қамтамасыз етуден алыстап, өзара байланысты бола бастады. Мысалы, қола дәуірінің соңында бұрын өзін-өзі қамтамасыз ететін сарай экономикасы саудаға көбірек жүктеліп, көптеген дағдарыстар бірден соққан кезде қола дәуірінің құлдырауына себепші фактор болды. Осы құлдыраудан кейін автокея идеясы Грек саяси мәдениетінің бір бөлігіне айналып, экономикалық тәуелсіздік пен жергілікті басқаруды баса назарда ұстады. Қытайдың көктем мен күз және соғысқан мемлекеттер кезеңінде кең таралған популистік Ауыл шаруашылығы философиясы, соғыс пен жемқорлыққа қарсы құрал ретінде теңдік пен өзін-өзі қамтамасыз ететін қоғамды қолдады. Рим империясының соңғы кезеңіндегі кейбір көтерілістер мен қауымдастықтар автоархияны бүлікке және императорлық билікке қарсы тұру ретінде іздеді. Олардың бірі – бакудтар, империяға қарсы бірнеше рет көтеріліп, өздерінің ішкі экономикасы мен ақша жүйесі бар «өзін-өзі басқаратын қауымдастықтар» құрды. Ортағасырлық коммуналар ортақ жерлер мен ресурстарды пайдалану арқылы экономикалық тәуелсіздікке жұмсалды, сонымен қатар жергілікті дворяндардың зорлық-зомбылығына қарсы қорғану үшін өзара қорғаныс келісімдері, ауылдық жиналыстар мен ұйымдастырылған әскерлерді пайдаланды. Кейіннен осы коммуналардың көптегені Ганза одағы сияқты сауда орталықтарына айналды. Кейбір жағдайларда, ауылдық экономикалар өзін-өзі қамтамасыз етудің бір бөлігі ретінде және жау аристократиялық немесе бизнес мүдделеріне тәуелділіктен сақтану үшін өздерінің қарыз жүйесін сақтап келді. «Жергілікті тәуелсіздікке» ұмтылыс Қара өлімнен кейін күшейді, бастапқыда эпидемияның салдарына реакция ретінде, ал кейіннен коммуналар мен қала мемлекеттерінің ақсүйектерге қарсы билігін сақтау үшін. Ертедегі капитализмнің таралуына қарсылық көрсеткен автоархиялық мәдениеттердің дәрежесі туралы көп пікірталас бар. Алтын ғасырдың қаракшылар қауымдастықтары «мародерлер кішкентай, өзін-өзі басқаратын демократияларда өмір сүрген» және рейдтерге тәуелді болғандықтан «анти-автоархия» деп аталды. Императорлық мемлекеттерде сирек болғанымен, кейбір автоархиялар белгілі бір кезеңдерде кездесті. Мин әулеті өзінің ертедегі, оқшауланған кезеңінде сыртқы саудаға тыйым салған және оқшауланған шаруашылықтар мен шеберханаларда өндірілген тауарларды орталықтандырылған түрде бөлуге бағытталған жабық экономиканы сақтады. Бюрократтар иерархиясы осы ресурстарды орталық қоймалардан, соның ішінде Тыйым салынған қалада орналасқан үлкен қоймадан бөлуді қадағалады. Сол кезде бұл қойма әлемдегі ең ірі логистикалық база болып есептелді. Инка империясы да белгілі бір тауарлардың қоғамдық алымдарына және «талап бойынша жабдықтауға» негізделген қоғамдық ауқымдағы автоархия жүйесін сақтап келді.

Early state societies that can be regarded as autarkic include nomadic pastoralism and palace economy, though over time these tend towards becoming less self sufficient and more interconnected. The late Bronze Age, for example, saw formerly self sufficient palace economies rely more heavily on trade, which may have been a contributing factor to the eventual Bronze Age Collapse when multiple crises hit those systems at once. After that collapse, the ideal of autarkeia formed a part of emerging Greek political culture, emphasizing economic self sufficiency and local self rule. The populist Chinese philosophy of Agriculturalism, prominent in the Spring and Autumn and Warring States periods, supported egalitarian, self sufficient societies as an antidote to rampant war and corruption. During the Late Roman Empire, some rebellions and communities pursued autarky as a reaction both to upheaval and to counter imperial power. A prominent example is the Bacaude, who repeatedly rebelled against the empire and "formed self governing communities" with their own internal economy and coinage. Medieval communes combined an attempt at overall economic self sufficiency through the use of common lands and resources with the use of mutual defense pacts, neighborhood assemblies and organized militias to preserve local autonomy against the depredations of the local nobility. Many of these communes later became trading powers such as the Hanseatic League. In some cases, communal village economies maintained their own debt system as part of a self sufficient economy and to avoid reliance on possibly hostile aristocratic or business interests. The trend toward "local self sufficiency" increased after the Black Plague, initially as a reaction to the impact of the epidemic and later as a way for communes and city states to maintain power against the nobility. There is considerable debate about how autarkic cultures that resisted the spread of early capitalism were. Golden Age pirate communities have been dubbed both heavily autarkic societies where "the marauders lived in small, self contained democracies" and as an "anti autarky" due to their dependence on raiding. While rarer among imperial states, some autarkies did occur during specific time periods. The Ming dynasty, during its earlier, more isolationist period, kept a closed economy that prohibited outside trade and focused on centralized distribution of goods produced in localized farms and workshops. A hierarchy of bureaucrats oversaw the distribution of these resources from central depots, including a massive one located in the Forbidden City. That depot was, at the time, the largest logistical base in the world. The Incan Empire also maintained a system of society wide autarky based on community levies of specific goods and "supply on command".

XIX ғасыр және XX ғасырдың басында

Соғысқа дейінгі Оңтүстіктің кейбір аймақтарында құл және бос қара нәсілділер өздерін-өздерімен қамтамасыз ететін экономика құрды. Солтүстік Каролинаның шығысында, көбінесе батпақты жерлерде орналасқан марондық қауымдастықтар, өмір сүру үшін егіншілік пен балық аулауды біріктіре отырып, "жасырын экономика" құрды. Бұл теңіз жағасындағы африкалық-американдықтардың салыстырмалы түрде өзін-өзі қамтамасыз етуі, Азамат соғысы басталғаннан кейін күшейе түскен жоюшылық саяси мәдениеттің негізін қалады. Соғыс кезінде және одан кейін кейбір Одақ командирлерімен және саяси топтармен болған шиеленісті қарым-қатынастардың салдарынан, бұл қауымдастықтар "өздерінің ұйымдастыру күш-жігерлерін өз институттарын, өзіне деген сенімін және өздерінің саяси күшін дамытуға бағыттады". Автоаркиялық амбициялар 19-ғасырдың соңындағы еркін сауданың зиянына және көптеген ертедегі утопиялық социалистік қозғалыстарға жасалған халықтық қарсылықта да көрінеді. Гранж және Индустрияның Егемендері сияқты өзара көмек қоғамдары, өзін-өзі қамтамасыз ететін экономика құруға тырысты (сәттілік деңгейі әртүрлі болды), олардың пікірінше, бұл оларды пайдаланушы экономикалық жүйеге тәуелділіктен азат етеді және реформаларды ілгерілету үшін көбірек күш береді. Алғашқы социалистік қозғалыстар осы автоаркиялық күш-жігерді еңбек биржалары, социалистік асханалар және азық-түлік көмегі сияқты институттармен өздерінің негізін құру үшін пайдаланды. Бұл жұмысшылардың адалдығын қамтамасыз етуде және осы партияларды 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында (әсіресе Еуропада) күшейе түскен институттарға айналдыруда маңызды рөл атқарды. Осы кооперативтер арқылы "жұмыскерлер социалистік нан мен аяқ киім сатып алып, социалистік сыра ішіп, социалистік демалыс ұйымдастырып, социалистік білім алды". Африка мен Оңтүстік-Шығыс Азияның көптеген аймақтарындағы жергілікті және аймақтық шаруашылық автоаркиялары 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында еуропалық отаршылдық әкімшіліктерімен ығыстырылды, олар шағын фермерлік ауылдарды үлкен плантацияларға итеруге тырысты, олар өнімділігі төмен болғанымен, оларды оңайрақ бақылай алатын. Өзін-өзі қамтамасыз ететін қауымдастықтар мен қоғамдар отаршылдықпен аяқталды, кейіннен 20-ғасырдың соңында африкалық анархистер пайдалы мысал ретінде келтірді. Коммунистік қозғалыстар автоаркияны мақсат ретінде қабылдады немесе жоққа шығарды. 1800 жылдардың соңындағы анархизмді зерттеуде Вольтер Де Клэр ерте анархистік социалистер мен коммунистердің автоаркиялық мақсаттарын "кішкентай, тәуелсіз, өзін-өзі қамтамасыз ететін, еркін жұмыс істейтін қауымдастықтар" деп қорытты. Атап айтқанда, Петр Кропоткин халықаралық еңбек бөлінісінің орнына ауыл шаруашылығы мен өнеркәсіпті біріктіретін жергілікті және аймақтық автоаркияны жақтады. Оның жұмысы "сырттан көмек пен қорғауға мұқтаж емес" қауымдастықтарды көбірек төзімді модель ретінде қайта-қайта көрсетті. Чарльз Фурьедің фаланстерлері сияқты кейбір социалистік қауымдастықтар өзін-өзі қамтамасыз етуге ұмтылды. Ресейдің азаматтық соғысындағы ертедегі КСРО соғыс коммунизмімен өзін-өзі қамтамасыз ететін экономикаға ұмтылды, бірақ кейіннен Жаңа экономикалық саясат аясында халықаралық сауданы күшті түрде жүзеге асырды. Алайда, соңғы кезеңде Кеңес үкіметі халықаралық сауданы көтермелегенмен, көптеген шаруа ауылдарында жергілікті автоаркияға рұқсат берді және тіпті оны көтермеледі. Кейде солшыл топтар автоарктикалық жобалар бойынша қақтығысты. Испаниядағы Азамат соғысы кезінде анархо-синдикалистік CNT және социалистік UGT Левантеде экономикалық кооперативтер құрды, олар "үкіметке тәуелсіз аймақтың экономикалық өмірін басқарады" деп мәлімдеді. Алайда коммунистік топтар бұл кооперативтерге қарсы әрекет жасап, экономикалық бақылауды орталық үкіметке қайтару үшін әрекет жасады. Оңшыл тоталитарлық үкіметтер де автоаркияға ұмтылды, ұлттық өнеркәсіпті дамытты және жоғары тарифтер енгізді, бірақ басқа автоаркиялық қозғалыстарды жойды. 1921 жылы итальяндық фашистер ірі жер иелерінің тапсырысы бойынша солтүстік-шығыс автоархитектуралық жобаларға шабуыл жасап, сол жылы 119 еңбек палатасын, 107 кооперативті және 83 шаруа кеңсесін жойды. Нацистік Германия экономика министрі Хьяльмар Шахт, кейіннен Вальтер Фанк басшылығымен Версаль келісімінің шарттарын бұзу, бизнес элитасын қанағаттандыру және соғысқа дайындық үшін, әр түрлі жүйемен халықаралық сауданы жалғастырды. Режим IBM және Coca Cola сияқты ірі компаниялармен, соның ішінде АҚШ сияқты елдермен сауданы жалғастыра берді.

In some areas of the antebellum South, the enslaved and free black populations forged self sufficient economies in an effort to avoid reliance on the larger economy controlled by the planter aristocracy. In eastern North Carolina maroon communities, often based in swampy areas, used a combination of agriculture and fishing to forge a "hidden economy" and secure survival. The relative self reliance of these maritime African American populations provided the basis for a strongly abolitionist political culture that made increasingly radical demands after the start of the Civil War. Due to tense relations with some Union commanders and political factions during and after that war, these communities "focused their organizing efforts on developing their own institutions, their own sense of self reliance, and their own political strength". Autarkic ambitions can also be seen in the populist backlash to the exploitations of free trade in the late 19th century and in many early utopian socialist movements. Mutual aid societies like the Grange and Sovereigns of Industry attempted to set up self sufficient economies (with varying degrees of success) in an effort to be less dependent on what they saw as an exploitative economic system and to generate more power to push for reforms. Early socialist movements used these autarkic efforts to build their base with institutions like the Bourse de travail, socialist canteens and food assistance. These played a major role in securing workers' loyalty and building those parties into increasingly powerful institutions (especially in Europe) throughout the late 19th and early 20th centuries. Through these cooperatives, "workers bought Socialist bread and Socialist shoes, drank Socialist beer, arranged for Socialist vacations and obtained a Socialist education." Local and regional farming autarkies in many areas of Africa and Southeast Asia were displaced by European colonial administrations in the late 19th and early 20th centuries, who sought to push smallholder villages into larger plantations that, while less productive, they could more easily control. The self sufficient communities and societies ended by colonialism were later cited as a useful example by African anarchists in the late 20th century. Communist movements embraced or dismissed autarky as a goal at different times. In her survey of anarchism in the late 1800s, Voltairine De Cleyre summarized the autarkic goals of early anarchist socialists and communists as "small, independent, self resourceful, freely operating communes". In particular, Peter Kropotkin advocated local and regional autarky integrating agriculture and industry, instead of the international division of labor. His work repeatedly held up communities "that needed neither aid or protection from without" as a more resilient model. Some socialist communities like Charles Fourier's phalansteries strove for self sufficiency. The early USSR in the Russian Civil War strove for a self sufficient economy with war communism, but later pursued international trade vigorously under the New Economic Policy. However, while the Soviet government during the latter period encouraged international trade, it also permitted and even encouraged local autarkies in many peasant villages. Sometimes leftist groups clashed over autarkic projects. During the Spanish Civil War, the anarcho syndicalist CNT and the socialist UGT had created economic cooperatives in the Levante that they claimed were "managing the economic life of the region independent of the government". But communist factions responded by cracking down on these cooperatives in an attempt to place economic control back in the hands of the central government. Right wing totalitarian governments that have also strived for autarky, developing national industry and imposing high tariffs but have crushed other autarky movements. In 1921, Italian fascists attacked existing left wing autarkic projects at the behest of large landowners, destroying roughly 119 labor chambers, 107 cooperatives and 83 peasant offices that year alone. Nazi Germany under economics minister Hjalmar Schacht, and later Walther Funk, still pursued major international trade, albeit under a different system, to escape the terms of the Treaty of Versailles, satisfy business elites and prepare for war. The regime would continue to conduct trade, including with countries like the United States, including connections with major companies like IBM and Coca Cola.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін

Экономикалық өзін-өзі қамтамасыз етуді кейбір бейтарап қозғалыс мүшелері, мысалы Жавахарлал Неру басқарған Үндістан және Ужама мен Свадеши идеологиясы бойынша Танзания мақсат тұтып ілгерді. Бұл, ішінара, АҚШ пен КСРО-ның экономикалық үстемдігінен қашуға, сонымен қатар елдердің инфрақұрылымын жаңғыртуға бағытталған тырабылды. Франколық Испанияда бұл, Испания Азамат соғысының (1939) және Екінші дүниежүзілік соғыстың нәтижесіндегі халықаралық санкциялардың, сондай-ақ Фаланганың тоталитарлық ұлтшыл идеологиясының салдары болды. Соғыстан кейінгі аштық пен қайырсыздық соғысқа ұшыраған Еуропаға қарағанда ұзаққа созылды. Испан экономикасы 1950 жылдардағы капиталистік реформалармен, АҚШқа жақындасу арқасында 1935 жылғы деңгейге жетті, осылайша «Испан кереметіне» жол ашты. Азаматтық құқық қозғалысы шағын аутаркияларды кейде қолданды, мысалы Монтгомери автобустарын бойкоттау кезінде. Бойкоттаушылар қара нәсілді тұрғындардың жұмысқа баруына мүмкіндік беру және сол кездегі бөлінген қоғамдық жүйелерді пайдаланудан аулақ болу үшін арзан немесе тегін тасымалды қамтамасыз ететін өз жүйелерін құрды, бұл саяси қысым көрсетудің сәтті әрекеті болды. Азық-түлік қауіпсіздігіне бағытталған аутаркиялық күш-жігер де азаматтық құқықтар қозғалысының бір бөлігін құрады. 1960 жылдардың соңында белсенді Фанни Лу Хамер «Азаттық шаруашылықтары кооперативінің» негізін қалаушылардың бірі болды, бұл экономикалық билікті қайта бөлуге және қара қауымдастықтардың өзін-өзі қамтамасыз етуін құруға бағытталған. «Егер сіз қысқа арналған 400 квинт көкөніс пен гумбо сорпасын консервілесеңіз, ешкім сізге қысым көрсетпейді немесе не айту керектігіңізді немесе не істеу керектігіңізді айта алмайды», - деп түсіндірді Хамер кооперативтің негізгі қағидаларын. Бұл күш-жігер сегрегациялық билік пен оңшылдар тарапынан экономикалық қысымнан бастап, тікелей зорлық-зомбылыққа дейінгі шаралармен кеңінен мақсат етілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еуропадағы автономистік күш-жігер антиавторитарлық солшыл кеңістіктерді құруға бағытталған жергілікті аутаркиялық жобаларды қабылдады, бұл әсіресе әлеуметтік орталықтар мен басып алушылардың құқықтары қозғалысына әсер етті. Мұндай күш-жігерлер континенттегі автономистік және анархистік қозғалыстардың ортақ ерекшелігі болып қала береді. Мысалы, Грекиядағы Микрополис әлеуметтік орталығында спорт залдары, мейрамханалар, барлар, кездесулер өткізуге арналған орын және азық-түлік пен ресурстарды тегін тарату бар. 1970 жылдар шамасында Қара пантералар партиясы ортодоксалды коммунистік интернационализмнен «интеркоммунализмге» қарай бет бұрды, бұл терминді Хьюи П. Ньютон «радикалды ойдың қалған бөлігі жаһандыққа жылжығандай көрінген кезде жергілікті деңгейде бекіну үшін» қолданды. Интеркоммунализм тегін медициналық клиникалар мен таңғы ас бағдарламалары сияқты солшыл аутаркиялық жобалардан пайдаланды, «федералды үкімет қара қауымдастықтарға азық-түлік сияқты негізгі ресурстарды қамтамасыз ете алмауынан туындаған кемшілікті толтыруға жасалған әрекет ретінде нақты айқындалды». Аутаркия Мюррей Букчиннің коммуналистік идеяларының маңызды бөлігі болып табылады, ол болашақта «әрбір қауым жергілікті немесе аймақтық аутаркияға жақындасады» деп жазды және аутаркияны жергілікті азаттық үшін солшыл күш-жігер тарихының маңызды бөлігі ретінде атады. Букчиннің 1960 жылдардан 2000 жылдардың басына дейін жетілдірілген идеялары Рожава экономикасын қоса алғанда, анархизм мен либертариандық социализмнің көптеген заманауи ағымдарына әсер етті. 1983 жылы жарық көрген Ханс Видмердің «Боло'боло» атты анархистік кітабы, «Мемлекет билігі азық-түлікпен қамтамасыз етуге негізделген. Тек белгілі бір аутаркия деңгейінде ғана бололар айырбас желісіне қатыса алады, пайдаланылмастан». Видмер «тактикалық аутаркия» арқылы мұндай коммуналар қуғын-сүргін құрылымдары мен ақша экономикасының қайта оралуын болдырмайтынын болжады. Мемлекеттік ресурстарды күштеп жекешелендіруге қарсы тұру және жергілікті өзін-өзі қамтамасыз ету үшін аутаркиялық күш-жігер де жаһандануға қарсы күш-жігердің маңызды бөлігі болды. Кочабамба су соғысы боливиялықтардың су жүйесін жекешелендіруге қарсы сәтті қарсылығына әкелді, осылайша ресурсты мемлекеттік меншікте қалдырды.

Economic self sufficiency was pursued as a goal by some members of the Non Aligned Movement, such as India under Jawaharlal Nehru and Tanzania, under the ideology of Ujamaa and Swadeshi. That was partly an effort to escape the economic domination of both the United States and the Soviet Union while modernizing the countries' infrastructure. In the case of Francoist Spain, it was both the effect of international sanctions after the Spanish Civil War (1939) and the Second World War and the totalitarian nationalist ideology of Falange. Post war famine and misery lasted longer than in war ravaged Europe. It was not until the capitalist reforms of 1950s with the approach to the United States that the Spanish economy recovered the levels of 1935 launching into the Spanish Miracle. Small scale autarkies were sometimes used by the Civil Rights Movement, such as in the case of the Montgomery Bus Boycott. Boycotters set up their own self sufficient system of cheap or free transit to allow black residents to get to work and avoid using the then segregated public systems in a successful effort to bring political pressure. Autarkic efforts for food sovereignty also formed part of the civil rights movement. In the late 60s activist Fannie Lou Hamer was one of the founders of the Freedom Farms Cooperative, an effort to redistribute economic power and build self sufficiency in Black communities. "When you've got 400 quarts of greens and gumbo soup canned for the winter, nobody can push you around or tell you what to say or do," Hamer summarized as the rationale for the cooperative. The efforts were extensively targeted by segregationist authorities and the far right with measures ranging from economic pressure to outright violence. After World War II, Autonomist efforts in Europe embraced local autarkic projects in an effort to craft anti authoritarian left wing spaces, especially influencing the social center and squatters' rights movements. Such efforts remain a common feature of Autonomist and anarchist movements on the continent today. The Micropolis social centre in Greece, for example, has gyms, restaurants, bars, meeting space and free distribution of food and resources. Around 1970, the Black Panther Party moved away from orthodox communist internationalism towards "intercommunalism", a term coined by Huey P. Newton, "to retain a grasp on the local when the rest of radical thought seemed to be moving global". Intercommunalism drew from left wing autarkic projects like free medical clinics and breakfast programs, "explicitly articulated as attempts to fill a void left by the failure of the federal government to provide resources as basic as food to black communities". Autarky is a key part of the Communalist ideas of Murray Bookchin, who wrote that in a more liberated future "every community would approximate local or regional autarky" and referenced autarkeia as an essential part of the history of leftist efforts for local liberation. Bookchin's ideas, honed from the 1960s to the early 2000s, had an influence on multiple modern strains of anarchism and libertarian socialism, including the economics of Rojava. The influential 1983 anarchist book bolo'bolo, by Hans Widmer, advocated the use of autarky among its utopian anti capitalist communes (known as bolos), asserting "the power of the State is based on food supply. Only on the basis of a certain degree of autarky can the bolos enter into a network of exchange without being exploited". Widmer theorized that through "tactical autarky" such communes would be able to prevent the return of oppressive structures and a money economy. Autarkic efforts to counter the forcible privatization of public resources and maintain local self sufficiency also formed a key part of alter globalization efforts. The Cochabamba Water War had Bolivians successfully oppose the privatization of their water system to keep the resource in public hands.

Қазіргі заманғы

Бүгінде ұлттық экономикалық автоархиялар сирек кездеседі. Көбінесе мысал ретінде Солтүстік Корея келтіріледі, ол өзінің оқшаулануына қарамастан, өзінің ішкі, жергілікті экономикасын сақтауға мүдделі «Джуче» (өз-өзіне сенім) үкіметтік идеологиясына негізделген. Дегенмен, тіпті Солтүстік Кореяның Ресей, Қытай, Сирия, Иран, Вьетнам, Үндістан және Еуропа мен Африканың көптеген елдерімен кең ауқымды сауда байланыстары бар. Солтүстік Корея 1990 жылдардағы кең таралған ашаршылық кезінде азық-түлік импорттауға мәжбүр болды. Кейбір сарапшылар қазіргі заманғы мысал ретінде Сирияның автономиялы солтүстік аймағы – Рожаваны қарастырады. АҚШ-пен маңызды одаққа қарамастан, Рожаваның жақтастары оларды халықаралық саудадан үзіліп, көптеген жаулармен күресіп, коммунализм негізіндегі қоғам құруға ұмтылып жатқандығын айтады. Рожава үкіметі мен конституциясы ауылдық және жергілікті кеңестер басқаратын экономикалық тәуелсіздікке баса назар аударады. Рожава қоғамы мен экономикасына Букчиннің идеялары, әсіресе жергілікті және аймақтық басқаруға баса назар аударуы ықпал етеді. 2012 жылы жасалған өзгерістерге сәйкес, мүлік пен бизнес осы мақсаттарға жету үшін оны пайдаланатын немесе тұратын адамдарға тиесілі, ал инфрақұрылым, жер және маңызды ресурстар жергілікті және аймақтық кеңестер басқаратын жалпы меншік болып табылады. Алайда, Букчин оқшауланған автоархияның қоғамды жабық етуіне алаңдады және әрқашан жергіліктілік пен жаһандану арасындағы тепе-теңдіктің қажеттігін атап көрсетті. Шынайы автоархияның шағын мысалы – Солтүстік Сентинель аралы, ондағы жергілікті тұрғындар сыртқы әлеммен кез келген байланыстан бас тартып, толыққанды тәуелсіз өмір сүреді. Қара ұлтшылдығы, Ужамаа, афроамерикандық социализмі және азаматтық құқықтар қозғалысының тарихын біріктіретін, жергілікті автоархияға бағытталған қазіргі заманғы күш-жігердің мысалы – Миссисипи штатының Джексон қаласындағы «Cooperation Jackson» қозғалысы. Бұл қозғалыстың мақсаты – жерді иелену және өзін-өзі қамтамасыз ететін кооперативтер мен жұмыс орындарын құру, «қаланың саяси экономикасын демократиялық түрде өзгерту» және gentrification-ге қарсы тұру. «Cooperation Jackson» 2013 жылы Чокве Лумумбаның және 2017 жылы оның ұлы Чокве Антар Лумумбаның мэр сайлауындағы маңызды рөлі арқасында сайлаудағы саяси күшін де арттырды.

Today, national economic autarkies are relatively rare. A commonly cited example is North Korea, based on the government ideology of Juche (self reliance), which is concerned with maintaining its domestic localized economy in the face of its isolation. However, even North Korea has extensive trade with Russia, China, Syria, Iran, Vietnam, India and many countries in Europe and Africa. North Korea had to import food during a widespread famine in the 1990s. Some would consider a modern example at a societal level is Rojava, the autonomous northern region of Syria. Despite a key alliance with the United States, supporters consider them largely cut off from international trade, facing multiple enemies, and striving for a society based on communalism, Rojava's government and constitution emphasize economic self sufficiency directed by neighborhood and village councils. Rojavan society and economics are influenced by Bookchin's ideas, including the emphasis on local and regional self governance. Under changes made in 2012 property and business belong to those who live in or use it towards these goals, while infrastructure, land and major resources are commons run by local and regional councils. Bookchin however was concerned about the effects of isolationist autarky in respect to the closing off of a community and therefore always stressed the need for a balance between localism and globalism. An example of a small, but true autarky is North Sentinel Island, whose native inhabitants refuse all contact with outsiders and live completely self sufficient lives. An example of a contemporary effort at localized autarky, incorporating the concept's history from black nationalism, Ujamaa, African American socialism and the civil rights movement, is Cooperation Jackson, a movement aimed at creating a self sufficient black working class economy in Jackson, Mississippi. The movement has aimed to secure land and build self sufficient cooperatives and workplaces "to democratically transform the political economy of the city" and push back against gentrification. Cooperation Jackson also saw a gain in electoral political power when its involvement proved pivotal to the 2013 mayoral election of Chokwe Lumumba and the 2017 election of his son, Chokwe Antar Lumumba.