Кіріспе

Фредерик Говард, Карлайлдың 5-ші графы (28 мамыр 1748 – 4 қыркүйек 1825) – британдық ақсүйек, дипломат, мемлекет қайраткері және автор.

Өмір

Ол Генри Говардтың, Карлайлдың 4-ші графы мен оның екінші әйелі Изабелла Байронның ұлы еді. Оның анасы Уильям Байронның қызы, 4-ші Барон Байрон және оның әйелі Фрэнсис Беркли, Джон Берклидің, 1-ші Барон Беркли Страттонның ұрпағы болды. Ол сондай-ақ Уильям Байронның, 5-ші Барон Байронның және ақын Джордж Гордон Байронның, 6-шы Барон Байронның әпкесі еді. 1798 жылы Карлайл Лорд Байронның қамқоршысы болып тағайындалды, кейіннен ол оны «Ағылшын бардтары және шотландтық рецензенттер» атты туындысында сынап көрсетті. Жастық шағында Карлайл Джордж Селвиннің шәкірті болды және ол көбінесе ләззат пен сәнге құмар адам ретінде танымал еді. 1767 жылы ол «Тисл» орденінің рыцары атанды, ал 1770 жылы Лордтар палатасына енді. Отыз жасқа толғаннан кейін, Фредерик Норт, Лорд Норт жіберген комиссияға тағайындалды, ол Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Он үш колониямен келісімге келуге тырысты. Елшіліктің сәтсіздігі графтың нашарлығынан емес, оның өкілеттігін алған үкіметтің беделіне байланысты болды. Ол өте қабілетті болғандықтан, 1780 жылы оған Ирландияның вице-корольдігі сеніп тапсырылды. Бұл өте қиын кезең еді, себебі Америка Тәуелсіздік соғысы елдегі тыныштықты бұзғанда, тұрақты әскерлер азайды және үкімет бақылауында емес, еріктілердің көптеген тобы құрылды. Дегенмен, Карлайлдың екі жылдық билігі тыныш және гүлденген кезең болды, ал ұлттық банк құру және оның жасаған басқа да шаралары аралдың саудасына тұрақты пайдалы әсер етті. 1789 жылы регенттік мәселесі талқыланғанда Карлайл Уэльс ханзадасының жағында белсенді рөл атқарды. 1791 жылы ол Вильям Питт кішінің Ресей империясының Осман империясын бөліп алуына қарсы саясатына қарсы болды; бірақ Француз революциясы басталғанда ол оппозицияны тастап, соғыс жақтаушысы болды. Ол «Тисл» орденінен бас тартып, 1793 жылы «Жартер» орденінің иегері атанды. 1815 жылы ол Астық заңдарын қабылдауға қарсы шықты; бірақ осы уақыттан бастап өмірінің соңына дейін қоғамдық өмірде маңызды рөл атқармады. 1798 жылы ол Говард сарайында сақталған Орлеан суреттер жинағын сатып алған консорциумның мүшесі болды.