Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мемлекет қайраткері, шешен және жазушы Джордж Уильям Фредерик Говард, Карлайлдың 7-ші графы (18 сәуір 1802 – 5 желтоқсан 1864), 1825 жылдан 1848 жылға дейін Морпет виконты атағымен танымал болды.
British statesman, orator, and writer
George William Frederick Howard, 7th Earl of Carlisle, (18 April 1802– 5 December 1864), styled Viscount Morpeth from 1825 to 1848, was a British statesman, orator, and writer.
Өмір
Карлайл Лондонның Вестминстер қаласында, Джордж Говардтың, 6-шы Карлайл графының және оның әйелі леди Джорджиана Кавендиштің, 5-ші Девоншир герцогы Уильям Кавендиштің үлкен қызының үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Лорд Ланэртон мен Чарльз Хауард оның кіші ағалары болды. Ол Итон және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды, онда оның ғалымдығымен және әдемі өлеңдер жазу қабілетімен танылды. 1821 жылы ол латын поэмасы «Paestum» және ағылшын поэмасы үшін канцлерлік және Ньюдигейт жүлделерін алды. Өмірі бойы поэзияға қызығушылығын сақтап, Уильям Вордсвортпен сонеттер алмасты. 1826 жылы ол анасының ағасы, Девоншир герцогымен бірге Ресей империясына барып, патша Николай I-нің тәж кию рәсіміне қатысты және Санкт-Петербургтегі қоғамда өте танымал болды. 1826 жылғы жалпы сайлауда Карлайл Нортумберлендтегі отбасылық округі Морпедтен парламентке сайланды, ол 1830 жылға дейін осы мандатты сақтап тұрды, содан кейін 1832 жылға дейін Йоркширді, ал 1832 жылдан 1841 жылға дейін Йоркширдің Батыс бөлігін, 1846 жылдан 1848 жылға дейін өкілдік етті. Соңғы жылы ол әкесінен граф титулын мұраға алып, Лордтар палатасына кірді. Карлайл 1835-1841 жылдар аралығында Лорд Мелбурн басшылығымен Ирландияның Бас хатшысы, 1846-1850 жылдар аралығында Лорд Джон Рассел басшылығымен Орман және еңбек ресурстарының бірінші комиссары, 1850-1852 жылдар аралығында Ланкастер герцогтігінің канцлері, 1855-1858 жылдар аралығында Лорд Палмерстон басшылығымен Ирландияның Лорд-лейтенанты, ал 1859-1864 жылдар аралығында осы қызметте қайта тағайындалды. 1835 жылы ол Ұлыбритания және Ирландияның құпия кеңестеріне тағайындалды. 1838 жылы Виктория патшайымның тәж кию рәсімінде Кент герцогинясының күтушісі болды. 1853 жылдың 2 сәуірінде оған Эдинбург қаласының құрметті азаматы атағы берілді, ал 1855 жылы ол Гартер орденінің рыцары аталды. 1841 жылы Ирландияның Бас хатшысы лауазымынан кеткеннен кейін алты апта ішінде оның қызметін бағалаған 160 000 ер және әйелдің қолдары 652 параққа жиналып, біріктіріліп, 420 метрлік Морпет орамасы жасалды. Лорд Карлайл 1864 жылдың желтоқсанында 62 жасында Говард қасаратында үйленбеген күйеусіз қайтыс болды және отбасылық мавзолейге жерленді. Одан кейін граф титулын кіші ағасы, пастор Уильям Джордж Хауард мұраға алды.
Carlisle was born in Westminster, London, the eldest son of George Howard, 6th Earl of Carlisle by his wife Lady Georgiana Cavendish, eldest daughter of William Cavendish, 5th Duke of Devonshire. Lord Lanerton and Charles Howard were his younger brothers. He was educated at Eton and Christ Church, Oxford, where he earned a reputation as a scholar and writer of graceful verse, obtaining in 1821 both the chancellor's and the Newdigate prizes for a Latin poem, Paestum, and an English one. He maintained his interest in poetry throughout his life, exchanging sonnets with William Wordsworth. In 1826 he accompanied his maternal uncle, the Duke of Devonshire, to the Russian Empire, to attend the coronation of Tsar Nicholas I, and became a great favourite in society at St Petersburg. At the general election in 1826 Carlisle was returned to parliament as member for the family borough of Morpeth (in Northumberland), a seat he held until 1830, and then represented Yorkshire until 1832 and the West Riding of Yorkshire from 1832 to 1841 and from 1846 to 1848. The latter year he succeeded his father in the earldom and entered the House of Lords. Carlisle served under Lord Melbourne as Chief Secretary for Ireland between 1835 and 1841, under Lord John Russell as First Commissioner of Woods and Forests from 1846 to 1850 and as Chancellor of the Duchy of Lancaster from 1850 to 1852 and under Lord Palmerston as Lord Lieutenant of Ireland from 1855 to 1858 and again from 1859 to 1864. In 1835 he was appointed to the Privy Councils of the United Kingdom and Ireland. He served as a Lord in Waiting to the Queen's mother, the Duchess of Kent at the coronation of Queen Victoria in 1838. On 2 April 1853, he was given the Freedom of the City of Edinburgh, and in 1855, he was made a Knight of the Garter. In the six weeks after he stepped down as Chief Secretary of Ireland in 1841, the signatures of 160,000 men and women who appreciated his service were gathered on 652 sheets of paper and stuck together, creating the Morpeth Roll, a continuous roll measuring 420 metres. Lord Carlisle died unmarried at Castle Howard in December 1864, aged 62, and was buried in the family mausoleum. He was succeeded in the earldom by his younger brother, Reverend William George Howard.
Мұра
Балмер төбесінде, Солтүстік Йоркширдегі Балмер ауылынан шамамен бір шақырым қашықтықта Карлайл ескерткіш бағанасы орналасқан. Финикс паркіндегі мүсін 1956 жылға дейін Халық бағында тұрды, бірақ жарылыс кезінде тұғырынан құлап, содан кейін Йоркширдегі Говард сарайына көшірілді. Мүсін тұрған тұғыры әлі де өз орнында сақталған.
On Bulmer Hill, about a mile from Bulmer village in North Yorkshire, is the Carlisle Memorial Column, The statue in Phoenix Park stood in the Peoples' Garden until 1956, when it was blown off its plinth in an explosion, and subsequently removed to Castle Howard in Yorkshire. The plinth it once stood on remains in place.