17 ғасыр сарай сәлемшісі: Люси Хей, Карлайл графинясы
Lucy Hay, Countess of Carlisle
Леди Люси Карлайл (1599-1660) – ағылшын сарайының әйгілі сұлуы, ақылды әйелі. Англия азамат соғысында саяси интригаларға қатысты. Өлеңдерде жиі суреттелген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы сарай сәбиі
17th century courtier
Люси Хей, Карлайл графесі (туған есімі Перси; 1599 жылдың 5 қарашасы – 1660 жыл) – сұлулығымен және өткір ойымен танымал ағылшын сарай адамы. Ол Англия азамат соғысы кезінде көптеген саяси айқай-шуларға қатысты.
Lucy Hay, Countess of Carlisle (née Percy; 15995 November 1660) was an English courtier known for her beauty and wit. She was involved in many political intrigues during the English Civil War.
Өмір
Ол Леди Люси Перси, Генри Нортумберленд графының (әйгілі "Сөзгер граф") және оның әйелі Леди Дороти Деверьоның екінші қызы ретінде дүниеге келді. 1617 жылы ол Карлайлдың 1-ші графы Джеймс Хейдің екінші әйелі атанды. Оның сұлулығын замандас ақындар, оның ішінде Томас Кереу, Уильям Картрайт, Роберт Херрик және сэр Джон Саклинг, ал прозада сэр Тоби Мэтью мақтап жырлады. 1626 жылы Англия королевасы Генриетта Марияның жеке бөлмесінің ханымы болып тағайындалды. Ұзақ уақыт өтпей ол королеваның сүйіктісіне айналып, оның екі танымал маскалық қойылымына қатысты. Оның ең үлкен еңбегі – 1642 жылы корольдің Ұзақ Парламентінің бес мүшесін тұтқындау ниетін күйеуі Роберт Деверэ, Эссекстің 3-ші графына уақтылы жеткізгені, соның арқасында Эссекс пен басқалары қашып үлкерді. Дегенмен, ол екі тарапқа да бірдей қызмет етіп, екі жақтан да ақпаратты жасырып, саяси алауыздықты қоздырып, зор зиян келтірді.
She was born Lady Lucy Percy, the second daughter of Henry, Earl of Northumberland (the famous "Wizard Earl") and his wife Lady Dorothy Devereux. In 1617, she became the second wife of James Hay, 1st Earl of Carlisle. Her charms were celebrated in verse by contemporary poets, including Thomas Carew, William Cartwright, Robert Herrick and Sir John Suckling, and by Sir Toby Matthew in prose. In 1626, she was appointed Lady of the Bedchamber to Henrietta Maria, Queen of England. She soon became a favourite of the queen, and participated in two of her famous masque plays. Her greatest achievement was the timely disclosure to her cousin Robert Devereux, 3rd Earl of Essex, of the king's intended arrest of the five members of the Long Parliament in 1642, which enabled Essex and the others to escape. However, she appears to have served both parties simultaneously, betraying communications on both sides, and doing considerable mischief by inflaming political animosities.
Әдебиетте
Франсуа де Ла Рошфуко өзінің естеліктерінде Мария де Роханнан естіген оқиғаны айтқан, онда Люси Хей Франция королі Анна Австрияға сыйлаған бірнеше алмаз түймелерді (герцогқа патшайым берген) Джордж Вильерс, 1-ші Баккингем герцогінен кек ретінде ұрлаған, себебі ол Франция патшайымына ғашық болғаннан бұрын оған ғашық болған. Франция королі содан кейін түймелерді көргісі келді және патшайым оларды бір жолмен қайтарып алды. Александр Дюма кейіннен осы оқиғаның барлығын пайдаланды, сондықтан ол 1844 жылғы "Үш мылтықшы" романында Милади де Винтерді Люси Карлайлға негізделген етіп жасаған болуы мүмкін. Ол сэр Джон Саклингтің "Ми леди Карлайлдың Хэмптон-корт саябағында серуендеуі" атты ұяң поэмасының тақырыбы болды.
François de La Rochefoucauld mentioned in his Memoirs an anecdote he was told by Marie de Rohan, in which Lucy Hay stole some diamond studs (a present of the king of France to Anne of Austria) the queen had given to George Villiers, 1st Duke of Buckingham from the duke as revenge because he had loved her before he loved the queen of France. The king of France then wanted to see the studs and somehow the queen was able to recover them. Alexandre Dumas later used this entire story, and therefore he probably based Milady de Winter on Lucy Carlisle in his 1844 novel The Three Musketeers. She was the subject of Sir John Suckling's risqué poem Upon My Lady Carlisle's Walking in Hampton Court Garden.