Кіріспе

Сент-Джорджс-Филдс – Англияның оңтүстік Лондонындағы Саутварк ауданының бір бөлігі болған.

Тарих

Бастапқыда бұл аймақ Темзаның оңтүстік жағының ажыратылмаған бөлігі болды, ол төменгі, ауыл шаруашылығына жарамсыз сазды жерлерді құрады. Римдіктердің осы жерді басып алғандығына куәліктер бар. Ламбет батпағындағы сияқты, қоныс батпақ жерлерде көтерілген жолдармен салынған. Бұл, әдетте, жазғы тұрақ болған, себебі қыс айларында жер су астында қалатын. 715 жылға дейін Бермондсиде монастырь болғандығы мәлім. Бермондси, болжам бойынша, басқа жерлерге қарағанда құрғақ және биік жатқан. Бұл аймақ патшаның жеке меншігіне кірген. 1082 жылы "Анналь Монстери де Бермундезия" бойынша, Альвин Бала Киелі Құтқарушыға арналған монастырь құруға патшалық рұхсат алды, бұл бұрынғы монастырь орнында салынған болуы мүмкін. 1086 жылы монастырь Клюни желісіне, Ла-Шарите-сюр-Луардағы Әйіргі Святой Мария Приоратының құрамына кірді. Бермондси Приораты кейіннен өздерінің негізгі манорына жақын жердегі қосымша мүліктерді сатып алды. Аймақ өзінің атын жақын орналасқан Мартир Георгий шіркеуінен алған, ол Бермондси Аббаттығының жылнамасына сәйкес, 1122 жылы Томас Ардерн және оның ұлы Томаспен құрылған. Ардерн отбасының кішкентай меншігі жоғары көше мен "ескі" Кент көшесінің (қазіргі Табард көшесі) қиылысында орналасқан; бұл 1086 жылдан кейін Кентербериден алынған болуы мүмкін. Бұл, қазіргі Стайн және Уотлинг көшелері деп аталатын римдік жолдардың тоғысында пайда болған шағын ауыл болған деуге болады. 1122 жылы бұл да Ардерндермен бірге Бермондси Приоратына сыйға тартылды, сонымен қатар осы аумақта орналасқан Мартир Георгий шіркеуі де берілді. Приор/Аббат ректорларды Реформацияға дейін және оның таратылуына дейін тағайындады.

Саффолк ордасы

1479 жылы Уильям Брэндон Маршалси сотының маршалы, демек, Маршалси түрмесінің де маршалы болып тағайындалды. Брендондар Корольдік сот түрмесіне де билік етті. Сол кезде түрмелер жекеменшік кәсіпорындар ретінде пайда табу үшін жұмыс істеді, борышкерлер мен сот процесін күтіп отырғандарға мәжбүрлеп жатқан орын болды. Олар сарайдағы ықпалдылығын арттырған сайын, Брендондар байып, үлкен сарай салып алу үшін Аббаттан жоғары көшенің батыс жағындағы жерлерді сатып алды. Оның ішінде, әсіресе, Моултон Клоуз, қазір Императорлық соғыс мұражайының маңындағы Джеральдин Мэри Хармсворт паркі орналасқан. Үй Брэндон Плейс деп аталды. Чарльз Брэндон, еркек әулеттің соңғы өкілі, 1510 жылы граф-маршал, ал 1514 жылы Суффолк герцогы атанды; ол 1516 жылы Генрих VIII-нің қарындасына үйленді. Содан кейін сарай Суффолк Плейс деп аталды. 1536 жылы Чарльз 1522 жылы жаңа өркендеу стилінде қайта салынған Суффолк Плейсті Генрих VIII патшаға Страндтағы Норвич сарайының орнына берді. 1536 жылдың маусымында Бермондси аббаттығы монастырларды таратудың бір бөлігі ретінде өз жерін патшаға "табыстауға" мәжбүр болды: осылайша ол енді жоғары көшеден батысқа қарайғы аббаттың барлық иелігіне ие болды. Генрих VIII 1537 жылы бұл ғимаратты Джейн Сеймур патшайымға сыйлады. Патшаның жаңа патшалық аң аулау паркін құруды жоспарлағаны болжамдалады, ал Брэндон сарайы оның резиденциясы ретінде қызмет етуі керек еді. Алайда, патшайым Эдуард VI дүниеге келгеннен кейін туғаннан кейінгі асқынулар салдарынан қайтыс болғаннан кейін ол жобаға қызығуын жоғалтқан сияқты.

Қаланың меншігі

Елді мекен тек он төрт жыл бойы патшаға тиесілі болды, өйткені 1550 жылы қала оны Эдуард VI үкіметінен, сондай-ақ бас көшенің шығыс жағындағы Кентербери елді мекенінен сатып алды. Абаттың қонысы "Патша қонысы" деп аталды. Бұл, әрине, корольдіктің ескі Саффолк үйінде болғандықтарына байланысты болды. 1550 жылғы жарғының шарттарымен бұл қаланың құзыретінен шығарылды. Ғимарат патшалық сарай болып қалды; 1554 жылы королева Мэри өзінің жаңа күйеуі, Испания королі Филипп II-мен бірге Лондонға сапар барысында түнеді. Саутворктегі қаланың құзыреті енді Ламбет және Бермондсимен шекаралар арқылы созылды. Бұл жерлер Bridge House Estates қорының есебінен төленді. Осы кезден бастап қала Сент-Джордж шіркеуінің пасторын тағайындай бастады, бұл дәстүр бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Уақыт өте келе кепкен Сент-Джордж далалары кең ашық шалғынды жерлерді құрады. Жаңару кезінде, Карл II Доверден Лондонға жол тартқанда, Лорд-мэр мен алдермендер патшаны Сент-Джордж даласында орнатылған үлкен шатыр астында тойлады, онда 1660 жылдың 29 мамырында патша қалаға кіруі алдында зор кеш өткізілді. Сэмюэл Пеппс пен Джон Эвелиннің айтуынша, алты жылдан кейін Сент-Джордж далалары кедей азаматтардың Лондонның Ұлы өртінен құтқара алған мүлкімен паналаған жерлерінің бірі болды. Бұл жер сонымен қатар ашық ауада уағыз айтушыларға да ұнады, оларға Лондонда уағыз айтуға рұхсат берілмеді.

Сент-Джордж соборы, Саутварк

Лондон-роудта католик шіркеуі болғанмен, жергілікті халықтың саны артып келе жатқандықтан, жаңа және әлдеқайда үлкен шіркеу қажет болды. Бұл аймақ Сент-Джордж даласы деп аталатындықтан және жаңа шіркеудің орны Сент-Джордж жолында болғандықтан, оны Англияның қамқоршысы қасиеттіге арнау ұсынылды. Оны Аугуст Пугин жобалаған, ол сонда үйленген, ол салынған кезде Англиядағы ең маңызды католик шіркеуі деп саналған. Онда шамамен 3000 адам отыруға болатын, ал ғимараттың ұзындығы 73 метр, ені 22 метр болған. Шіркеуді 1848 жылдың 4 шілдесінде епископ Вайсман салтанатты түрде ашты. Бұл мерекені атап өту үшін Папа Пий IX сыйлық ретінде алтын тостаған мен патень жіберді. Екі жылдан кейін Папа Пий IX ағылшын иерархиясын қалпына келтірді және Сент-Джордж шіркеуі жаңа Саутварк архиепископтығының Саутварк соборы ретінде таңдалды, ол бүкіл оңтүстік Англияны қамтыды. Келесі жарты ғасыр бойы Вестминстер соборының ашылуына дейін Сент-Джордж Лондондағы католик өмірінің орталығы болды. Собор ретінде ол ағылшындық Саутворк соборынан жарты ғасырдан астам бұрын салынған.