Дискінің маскарады: Опера үйінің құпиясы

Кіріспе

1995 жылы Терри Пратчеттің Диск әлемі романы, Диск әлемі кітабы.

"Маскарад" - британ жазушысы Терри Пратчеттің "Диск әлемі" сериясының он сегізінші кітабы. Бабушка Уэзервокс және Нэнни Огг Анк-Морпорк опера театрына Ланкреден келген Агнес Ниттті іздеу үшін барады, содан кейін "Операның күйреуі" (The Phantom of the Opera) сияқты оқиғаға тартылады.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Агнес Нитт Ланкреден Анк-Морпорктегі опера театрында мансап іздеу үшін кетеді, оны жақында бұрынғы сыршыл Селдом Бакет сатып алған. Бабуля Уэзервокс Нэнни Огг өте танымал "асүй кітабын" жазғанын, бірақ баспагерден ақы алмайтынын (және "Ланкре сиқыршысы" деген псевдонимнің адамдарды оны Нэнни емес, өзі жазды деп ойлатуы мүмкін) білген соң, сиқыршылар ақшаны алу үшін Анк-Морпоркқа кетеді. Олар сондай-ақ Агнесті өздерінің ковеніне қабылдауды үміттенеді, ол Ланкре королевасы болған кезде ковеннен кеткен Маграт Гарликтің орнына қосылсын (Лордтар мен ханымдар кітабындағыдай). Бұл бабуляға өзіне деген құштарлыққа және өзімшілдікке беріліп кетуіне жол бермеуге көмектеседі, немесе осылай ойлайды Нэнни, үлкен қызығушылықпен. Жолда олар Хенри Слаггпен кездеседі, ол мансабын дамыту үшін Энрико Базиликаның Бриндисиялық бейнесін қабылдаған, бірақ жылдар бойы Бриндисиялық макарон, кальмар және томат соусынан кейін Анк-Морпорк тағамын аңсайтын Анк-Морпорк опера әншісі; және бабуля Өліммен келісім шартады. Агнес Нитт хорға мүше болып таңдалады, онда ол Кристинмен танысады, ол одан әлдеқайда танымал, бірақ азырақ талантты қыз, оның әкесі Опера театрын сатып алу үшін Бакетке үлкен сома ақша берген. Опера театрын ұзақ уақыт бойы көп оқиғасыз қорлап келген Опера жындысы, "жазалаулар" ретінде сахналаған кездейсоқ кісі өлтірулерді бастайды, сондай-ақ Кристинге бірнеше алдағы қойылымдарда басты рөлдерді беруді сұрайды. Оның өте күшті, жан-жақты және мүмкін сиқырлы дауысының арқасында Агнес Кристиннің немесе көрермендердің білмеуімен, аяқ астынан ән айтуға шақырылады. Кристинмен бөлме алмастырғаннан кейін Агнес опера жындысынан кешкі уақытта жаттығулар ала бастайды, бұл жаттығулар бастапқыда Кристинге арналған еді. Опера театрындағы проблемаларды анықтап, сондай-ақ баспагерді Нэнниге кітабы үшін лайықты төлем жасауға мәжбүрлегеннен кейін, сиқыршылар құпияны зерттейді, бабуля бай демеуші ретінде (Нэннидің гонорарын пайдалана отырып), Нэнни өзін опера театрының қызметкерлеріне жақындастырады, ал Нэннидің мысығы Грибо (Шығанақтардың шетеліндегідей) бабуляның серігі ретінде адам түріне айналады. Агнес Уолтер Плинге, үй шаруашылығын жүргізушіні, жынды деп таниды, бірақ ол зиянсыз көрінетіндіктен, басқалары сенбейді. Андре, тағы бір қызметкер күдік тудырады, бірақ ол Кейбл-стриттен шыққан адам болып шығады. Бабуля опера театрының қаржылық жағдайының толыққанды тәртіпсіз екенін анықтайды, бұл ақша ұрлап жатқанын жасыру үшін қасақана жасалған, ал кісі өлтірулер алаңдату немесе дәлелдерді жою үшін қолданылады. Соңында екі адам жындының кейпінде болғаны анықталады. Бастапқы (және зиянсыз) жынды Уолтер Плинге, екінші жынды, мырза Сальцелла (Опера театрының музыкалық директоры) психологиялық түрде манипуляциялап, шантаж жасады, ол кісі өлтірулер мен ұрлық жасау үшін оның бейнесін қабылдады және Уолтерді ұстауға жақындаса, оны айыптау үшін дайындалды. Сиқыршылардың көмегімен Уолтер қорқынышын жеңіп, Сальцелланы жеңуге көмектеседі, ол операда сахналаған қоршаудың нақты қанды семсер шайқасы екеніне сенеді, жарақаттанбаған күйінде қайтыс болады, бірақ операны жек көру туралы ұзақ монолог айтпастан бұрын. Содан кейін Уолтер жаңа Музыкалық директор болып тағайындалады, өзінің музыкасын операға енгізеді, оларды мюзиклге айналдырады. Сальцелладан соққы алғаннан кейін Энрико Базилика кейіпкерінен бас тартқан Слагг балалық шағының сүйіктісі Анжелин Лоузимен қайта қосылады және ұзақ уақыттан бері жоғалған ұлы Генри Лоузимен танысады. Агнес опера ортасына сәйкес келмейтінін түсінгеннен кейін Ланкреге оралып, бабулядан сиқыршы болуды үйренеді және Ланкре ковенінің үшінші мүшесі болады.

Agnes Nitt leaves Lancre to seek a career at the Opera House in Ankh Morpork, which has recently been purchased by Seldom Bucket, formerly a cheesemonger. When Granny Weatherwax realizes Nanny Ogg has written an immensely popular "cookbook" but has not been paid by the publisher (and that the nom de plume of 'A Lancre Witch' may lead people to believe that she rather than Nanny wrote it), the witches leave for Ankh Morpork to collect the money. They also hope to recruit Agnes into their coven, to replace Magrat Garlick who left the coven when she became Queen of Lancre (in Lords and Ladies). This has the side benefit of distracting Granny from becoming obsessive and self centred, or so Nanny believes to her great relief. En route, they meet Henry Slugg, an Ankh Morporkian opera singer who adopted a Brindisian persona of Enrico Basilica to further his career but yearns for Ankh Morporkian cuisine after years of Brindisian pasta, squid and tomato sauce; and Granny makes a deal with Death for him not to claim the fatally ill son of an innkeeper. Agnes Nitt is chosen as a member of the chorus, where she meets Christine, a more popular but less talented girl whose father lent Bucket large sums of money to purchase the Opera House. The Opera Ghost, who has long haunted the opera house without much incident, begins to commit seemingly random murders staged as "accidents", and also requests that Christine be given lead roles in several upcoming productions. Due to her incredibly powerful, versatile and possibly magical voice, Agnes is asked to sing the parts from the background, unbeknownst to Christine or the audience. After swapping rooms with Christine, Agnes begins receiving late night training from the Opera Ghost originally intended for Christine. Having discovered the problems at the Opera House and also having coerced the publisher to pay Nanny richly for her book, the witches investigate the mystery, with Granny posing as a rich patron (using Nanny's royalties), Nanny insinuating herself into the opera house staff, and Nanny's cat Greebo being transmogrified into human form (as during Witches Abroad) to pose as Granny's companion. Agnes unmasks Walter Plinge, the janitor, as the ghost, though as he is seemingly harmless, the others are unconvinced. Andre, another employee, is suspected, but he turns out to be a Cable Street Particular. Granny determines that the finances of the Opera House, which are a complete mess, have been made so intentionally in order to hide the fact that money is being stolen, with the murders being used either as a distraction or to cover up the evidence. It is finally revealed that two people had been masquerading as the ghost. The original (and harmless) ghost, Walter Plinge, was being psychologically manipulated and blackmailed by the second ghost, Mr Salzella (Director of Music at the Opera House), who assumed the identity to commit the murders and theft, and frame Walter if he ever came close to being caught. With the witches' help, Walter is able to overcome his fears and help defeat Salzella, who is killed by believing that the fencing staged in opera is actual lethal swordplay, dying despite not actually being injured, although not before delivering a lengthy monologue about his hatred of opera. Walter then goes on to become the new Director of Music, integrating his own music into the opera, turning them into musicals. Slugg, decidedly abandoning his Enrico Basilica persona after being assaulted and concussed by Salzella, reunites with Angeline Lawsy, his childhood sweetheart, and is introduced to his long lost son Henry Lawsy. Agnes, after realising that she does not fit in with the environment of the opera, returns to Lancre to learn how to be a witch from Granny and to serve as the third member of the Lancre Coven.

Бейімделулер

Хана Бурешова мен Штепан Отченешектің сахналық қойылымы (ішінара Стивен Бриггстің қойылымын пайдалана отырып) 2006 жылдың сәуірінде Прагадағы «Дивадло в Длухе» театрында тұңғыш рет көрсетілді. Пратчетт бес жыл өткен соң соңғы қойылымды тамашалады.

Қабылдау

BuzzFeed Maskerade-ді Discworld романдарының 11-ші ең жақсысы деп тізімдеді, оның "опера жанрындағы клишелерді пародизациялау және детективтік құпияны ашу ретінде жақсы орындалғанын" айта келді.