Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1989 жылы қорғаныс министрлігі үшін америкалық экипажбен ғарышқа ұшу.
1989 American crewed spaceflight for the Department of Defense
STS 33 – НАСА ғарыш шаттлының миссиясы, оның барысында «Discovery» ғарыш шаттлы АҚШ қорғаныс министрлігіне (DoD) жүк жіберді. Бұл жалпы алғанда 32-ші шаттл миссиясы, «Discovery» шаттлының тоғызыншы ұшуы, Қорғаныс министрлігіне қолдау көрсету үшін жасалған бесінші шаттл миссиясы, «Space Shuttle Challenger» апатынан кейінгі жетінші миссия және 1980-ші жылдардың соңғы шаттл миссиясы болды. Миссияның мақсатына байланысты, нақты деректер құпия сақталады. «Discovery» 1989 жылдың 22 қарашасында сағат 19:23:30-да Флорида штатындағы Кеннеди ғарыш орталығының 39B ұшыру кешенінен ұшты; ол 1989 жылдың 27 қарашасында сағат 19:30:16-да Калифорния штатындағы Эдвардс әуе күштері базасына қонды. Миссия ресми түрде STS 33R деп аталды, себебі бастапқы STS 33 белгісі 25-ші ғарыш шаттл миссиясы болған, тағдыры трагикалық аяқталған STS 51-L «Challenger» миссиясына тиесілі еді. Ол миссияның ресми құжаттарында STS 33 деген атау жиі кездеседі. STS 51-L STS 33 деп белгіленгендіктен, STS 26-дан STS 33-ға дейінгі белгілермен болашақ ұшулардың құжаттамасында R әрпін қосу қажет болды, бұл бір миссиядан екіншісіне ақпаратты бақылаудағы қақтығыстарды болдырмау үшін жасалды.
STS 33 was a NASA Space Shuttle mission, during which Space Shuttle Discovery deployed a payload for the United States Department of Defense (DoD). It was the 32nd shuttle mission overall, the ninth flight of Discovery, the fifth shuttle mission in support of the DoD, the seventh post Space Shuttle Challenger disaster mission and the last Shuttle mission of the 1980s. Due to the nature of the mission, specific details remain classified. Discovery lifted off from Launch Complex 39B at Kennedy Space Center (KSC), Florida, on November 22, 1989, at 7:23:30 p. m. EST; it landed at Edwards Air Force Base, California, on November 27, 1989, at 7:30:16 p. m. EST. The mission was officially designated STS 33R as the original STS 33 designator belonged to the ill fated Challenger STS 51 L, the 25th Space Shuttle mission. Official documentation for that mission contained the designator STS 33 throughout. As STS 51 L was designated STS 33, future flights with the STS 26 through STS 33 designators would require the R in their documentation to avoid conflicts in tracking data from one mission to another.
Экипаждың отыру орындары
Орын Launch Landing Орын 1–4 Ұшу палубасында. Орын 5–7 Ортаңғы палубада. S1 Грегори Грегори S2 Блаха Блаха S3 Картер Торнтон S4 Мусгрейв Мусгрейв S5 Торнтон Картер
Seat Launch Landing Seats 1–4 are on the Flight Deck. Seats 5–7 are on the Middeck. S1 Gregory Gregory S2 Blaha Blaha S3 Carter Thornton S4 Musgrave Musgrave S5 Thornton Carter
Миссияның тарихы
STS 33 – бұл STS 51 L, «Челленджер» апаты болып белгіленген миссияның бастапқы тағайындамасы. «Челленджер» жойылғаннан кейін, НАСА миссияның нөмірлеу жүйесін STS 26-ға қайтаруға мәжбүр болды, ол 26-шы шаттл миссиясы және апаттан кейін алғашқы рет ұшқан миссия болды. STS 51 D миссиясының тәжірибелі қатысушысы Дэвид Григгс осы миссияның пилоты болуы тиіс еді. 1989 жылдың маусым айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіне жататын ұшақтың апатына ұшырап, STS 33 миссиясында пилот ретінде қызмет етуге дайындалып жатқанда қаза тапты және миссияның белгісінде көгілдір фонда бір алтын жұлдызбен еске алынды. Оның орнына Джон Блаха келді. Осы ұшудың миссиялық маманы Сони Картер 1991 жылдың 5 сәуірінде STS 42 миссиясына дайындалып жатқанда коммерциялық ұшақ апатында қаза тапты.
STS 33 was the original designation for the mission that became STS 51 L, the Challenger disaster. After Challengers destruction, NASA recycled the mission numbering system back to STS 26, which was the 26th shuttle mission and the first to fly after the disaster. S. David Griggs, a veteran of STS 51 D, was to have been the pilot of this mission. He was killed in the crash of a vintage World War II aircraft in June 1989 while training to serve as pilot on STS 33, and is commemorated on the mission insignia with a single gold star on the blue field. He was replaced by John Blaha. Sonny Carter, a mission specialist on this flight, was killed in a commercial plane crash on April 5, 1991 while training to fly on STS 42.
Миссияның қысқаша мазмұны
STS 33 ұшырылуы 1989 жылдың 20 қарашасына жоспарланған еді, бірақ ғарыш шаттлының қатты ракеталық күштеткіштерінің (SRB) тұтандырылуын және бөлінуін басқаратын интеграцияланған электроника жиынтығындағы мәселелерге байланысты кейінге шегерілді. STS 33 – бұл ғарыш шаттлы бағдарламасының үшінші түнгі ұшырылуы және 1986 жылғы «Челленджер» апатынан кейін 1988 жылы шаттл ұшулары қайта басталғаннан бергі алғашқысы болды. Миссия барысында «Дискавери» бір ғана спутникті – USA 48 (1989 090B) орбитаға шығарды. Сарапшылардың пікірінше, бұл 1985 жылы STS 51 C ұшырғанға ұқсас, геосинхронды орбитаға бағытталған құпия Magnum ELINT (электрондық барлау) спутнигі, бұл миссияны бұрынғы миссияның тікелей көшірмесіне айналдырады. ABC News телеарнасының тілшісі Джим Слейдтің сөзіне сәйкес, USA 48 Кеңес Одағы, Қытай және басқа коммунистік мемлекеттердің әскери және дипломатиялық байланыстарын тыңдау мақсатында жасалған. STS 33 ұшырған спутник, STS 51 C ұшырған спутниктің орнына келді, ол Үнді мұхитындағы орбитасын сақтап тұруға қажетті маневрлік отынының қорлары таусылып бара жатқан еді. Дегенмен, ғарышкер Гэри Э. Пейтон 2009 жылы STS 51 C жүк "әлі де орбитада және жұмыс істеп жатыр" деп мәлімдеді. STS 33 АҚШ Әуе күштерінің Мауи оптикалық және суперкомпьютерлік обсерваториясының (AMOS) телескопы арқылы Гавайи аймағынан бес рет өтетін кезде бақыланды. Ғарыш шаттлынан алынған спектрографиялық және инфрақызыл суреттер, кеңейтілген ұзын толқынды спектрлік бейнелеу құралы (ELSI) арқылы, шаттлдің негізгі реакциялық басқару жүйесінен (RCS) шыққан газдар мен орбитадағы қалдық атмосфералық оттегі және азоттың өзара әрекеттесуін зерттеуге бағытталған. Қондыру 1989 жылдың 26 қарашасына жоспарланған еді, бірақ қондыру алаңындағы күшті жел салдарынан бір күнге кейінге жылдырылды. «Дискавери» 1989 жылдың 27 қарашасында Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасына EST уақыты бойынша сағат 19:30:16-да, 5 күн, 0 сағат, 6 минут және 46 секундқа созылған миссиядан кейін қонды.
STS 33 was originally scheduled to launch on November 20, 1989, but was delayed because of problems with the integrated electronics assemblies which controlled the ignition and separation of the shuttle's solid rocket boosters (SRBs). STS 33 was the third night launch of the Space Shuttle program, and the first since shuttle flights resumed in 1988 following the Challenger disaster of 1986. During the mission, Discovery deployed a single satellite, USA 48 (1989 090B). Experts believe that this was a secret Magnum ELINT (ELectronic INTtelligence) satellite headed for geosynchronous orbit, similar to that launched by STS 51 C in 1985, making this mission essentially a duplicate of that earlier mission. According to Jim Slade of ABC News, USA 48 was intended to eavesdrop on military and diplomatic communications from the Soviet Union, China, and other communist states. The satellite deployed by STS 33 was a replacement for the one launched by STS 51 C, which was running out of the maneuvering fuel required for keeping its station over the Indian Ocean. However, astronaut Gary E. Payton stated in 2009 that STS 51 C's payload is "still up there, and still operating". STS 33 was observed by the telescope of the U. S. Air Force Air Force Maui Optical and Supercomputing observatory (AMOS) during five passes over Hawaii. Spectrographic and infrared images of the shuttle obtained with the Enhanced Longwave Spectral Imager (ELSI) were aimed at studying the interactions between gases released by the shuttle's primary reaction control system (RCS) and residual atmospheric oxygen and nitrogen species in orbit. The landing was initially scheduled for November 26, 1989, but was postponed for a day because of strong winds at the landing site. Discovery landed at Edwards Air Force Base, California, on November 27, 1989, at 7:30:16 p. m. EST, after a mission duration of 5 days, 0 hour, 6 minutes, and 46 seconds.