Кіріспе
1991 жылы Қорғаныс министрлігі үшін америкалық экипажбен ғарышқа ұшқан миссия.
STS 39 – НАСА ғарыш шаттлы «Discovery»-дің он екінші миссиясы және жалпы орбиталық шаттлдардың 40-шы миссиясы болды. Миссияның басты мақсаты – АҚШ Қорғаныс министрлігі (DoD) үшін түрлі пайдалы жүктермен тәжірибелер жүргізу еді.
Экипаждың отыру орындары
Орынды таңдау, ұшыру, қону. 1–4 орын Ұшу палубасында. 5–7 орын Ортаңғы палубада. S1 Coats Coats S2 Hammond Hammond S3 Harbaugh Bluford S4 McMonagle McMonagle S5 Bluford Harbaugh S6 Veach Veach S7 Hieb Hieb
Миссияның басты оқиғалары
Бастапқыда ұшыру 1991 жылдың 9 наурызына жоспарланған еді, бірақ LC 39A алаңындағы дайындық жұмыстары кезінде екі сыртқы жанармай багінің есік механизмдеріндегі барлық төрт тіреуіште елеулі жарықтар табылды. НАСА басшылары 1991 жылдың 7 наурызында аппаратты Көлденең құрастыру ғимаратына (VAB) қайтаруды, содан кейін жөндеу үшін Орбиталық өңдеу кешеніне (OPF) жеткізуді шешті. Ақаулы тіреуіштер «Колумбия» орбиталынан алынған жаңа тіреуіштермен ауыстырылып, нығайтылды. «Дискавери» 1991 жылдың 1 сәуірінде ұшыру алаңына қайтарылды, ал ұшыру 23 сәуірге қайта жоспарланды. Миссия тағы кейінге шегерілді, себебі ұшыру алдында сыртқы жанармай багін толтыру кезінде үшінші негізгі қозғалтқыштың жоғары қысымды тотықтырғыш турбосомпасының датчигі қалыптан тыс көрсеткіштерді көрсетті. Датчик және оның кабельдік жиынтығы ауыстырылып, сынақтан өтті. Ұшыру 28 сәуірге ауыстырылды. Нақты ұшыру 1991 жылдың 28 сәуірінде, сағат 7:33:14 EDT-де болды. Ұшыру салмағы: STS 39 – АҚШ Қорғаныс министрлігінің арнайы миссиясы болды. Жарияланбаған жүкке Әуе күштерінің 675 бағдарламасы (AFP 675), Инфрақызыл фондық сигналды зерттеу (IBSS) – Критикалық иондалу жылдамдығы (CIV), Химиялық заттардың шығарылуын бақылау (CRO) және Шатл платформалық спутнигі II (SPAS II) эксперименттерімен бірге, сондай-ақ Ғарыш сынақ жүктемесі 1 (STP 1) кірді. Классификацияланған жүк Көп мақсатты шығару контейнерінен (MPEC) тұрды. Сонымен қатар, бортта Радиацияны бақылау құралдары III (RME III) және Қорғаныс жүйелерін пайдалануды оңтайландыруға арналған Бұлтты логика 1A (CLOUDS 1A) да болды. STS 39 – Қорғаныс министрлігінің (DoD) бірінші жарияланбаған арнайы ғарыш миссиясы еді. Бұрын Қорғаныс министрлігіне арналған жеті шаттл миссиясы болған, бірақ олар құпия саналды және жүктердің немесе эксперименттердің жұмысы немесе нәтижелері туралы ақпарат жарияланбады. STS 39 бойынша тек Көп мақсатты эксперименттік контейнеріндегі (MPEC) жүк құпия деп саналды. (Блуфорд құпия жүкті өзі іске қосқан, ал экипаж мүшесінің бірінің айтуынша, "біз қалғанымыз байқамағандай болдық".) Экипаж тәулік бойы жұмыс істеу үшін екі топқа бөлінді. Басқа да жұмыстармен қатар, экипаж атмосфераны және газдың шығарылуын, «Дискаверидің» орбиталық ортасын және орбиталық қозғалтқыштардың инфрақызылдан алыс ультракөккөкке дейінгі толқын ұзындықтарындағы жұмысын бақылады. Бұл күрделі эксперименттердің бөлігі ретінде жүк бөлімшесінен бес ғарыш кемесі немесе спутниктер жіберілді, ал біреуі миссия барысында қайта әкелінді. Орбиталық аппараттың жүк бөлімшесінде: Әуе күштерінің 675 бағдарламасы (AFP 675), Инфрақызыл фондық сигналды зерттеу (IBSS), Ғарыш сынақ бағдарламасы 01 (STP 01) және MPEC болды. Экипаж кабинасының ішінде Қорғаныс жүйелерін пайдалануды оңтайландыруға арналған Бұлтты логика 1A (CLOUDS 1A) эксперименті және Радиацияны бақылау құралдары III (RME III) орналасқан. Жүк бөлімшесіндегі қашықтан басқару жүйесі (Canadarm) IBSS орнатылған Шатл платформалық спутнигі II (SPAS II) орнату үшін пайдаланылды. Басқа бақылаулармен қатар, SPAS II/IBSS «Дискаверидің» орбиталық маневрлерді орындауын, соның ішінде «Malarkey Milkshake» атты маневрін бақылады. IBSS-тің орналасуы CIRRIS (Шатл үшін криогенді инфрақызыл сәулелену құралдары) экспериментін аяқтауға басымдық беру үшін төртінші ұшу күніне дейін бір күнге кешіктірілді, себебі бұл эксперимент күткеннен тез сұйық гелий салқындатқышын жұмсады және полярлық және ауа сәулелерін бақылау кезінде жұмыс істеді. Әдеттегідей, экипаж мүшелері миссия барысында күтпеген қиындықтарға тап болды. Төрт сағат жұмыс істегеннен кейін екі таспалық диктофонды қайта іске қосу мүмкін болмады. Таспалық диктофондар AFP 675-тегі үш құралдың бақылауларын жазу үшін жасалған. Екі сағаттық күрделі жөндеу операциясы кезінде ғарышкерлер Ku диапазонындағы антенна жүйесіне сымдарды жалғап, біріктіру сымын қосуға мәжбүр болды, осылайша деректер тікелей жер станциясына жіберілуі мүмкін болды. Миссияның орбиталық еңісі экваторға қатысты 57,01° болды, бұл экипажқа Жердің көп бөлігінің үстінен ұшып, қоршаған орта ресурстарын және проблемалық аймақтарды бақылауға және тіркеуге мүмкіндік берді. STS 39 1991 жылдың 6 мамырында сағат 2:55:35 EDT-де Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығының 15-ші ұшу-қону жолағына қонды. Эдвардс әуе базасында (Калифорния) жоспарланған қону орнындағы қауіпті желдің салдарынан қону басқа жерге ауыстырылды. Қону салмағы: Жерге қону қашықтығы: , Жерге қону уақыты: 55 секунд.
STS 39 was a dedicated U. S. Department of Defense mission. Unclassified payload included Air Force Program 675 (AFP 675); Infrared Background Signature Survey (IBSS) with Critical ionization velocity (CIV), Chemical Release Observation (CRO) and Shuttle pallet satellite II (SPAS II) experiments; and Space Test Payload 1 (STP 1). Classified payload consisted of Multi Purpose Release Canister (MPEC). Also on board was Radiation Monitoring Equipment III (RME III) and Cloud Logic to Optimize Use of Defense Systems 1A (CLOUDS 1A). STS 39 was the first unclassified Department of Defense (DoD) dedicated Space Shuttle mission. There had previously been seven Shuttle missions dedicated to the DoD, but those were considered classified and information about the operation or success of the payloads or experiments was not released. For STS 39, only the payload in the Multi Purpose Experiment Canister (MPEC) was listed as classified. (Bluford reportedly launched the classified payload by himself while, according to another member of the crew, "the rest of us pretended not to notice".) The crew was divided into two teams for around the clock operations. Among other activities, the crew made observations of the atmosphere and gas releases, Discoverys orbital environment,
and firings of the orbiter's engines, in wavelengths ranging from infrared to far ultraviolet. As part of the sophisticated experiments, five spacecraft or satellites were deployed from the payload bay, and one was retrieved later during the mission. Carried in the orbiter's cargo bay were: Air Force Program 675 (AFP 675); Infrared Background Signature Survey (IBSS); Space Test Program 01 (STP 01); and the MPEC. Inside the crew cabin were the Cloud Logic to Optimize the Use of Defense Systems 1A (CLOUDS 1A) experiment and the Radiation Monitoring Equipment III (RME III). The Remote Manipulator System (Canadarm) in the payload bay was used to deploy the Shuttle Pallet Satellite II (SPAS II), on which the IBSS was mounted. Among other observations, the SPAS II/IBSS watched Discovery as it performed some orbital maneuvers including the "Malarkey Milkshake". The deployment of IBSS was delayed a day, until Flight Day Four, to give priority to the completion of the CIRRIS (Cryogenic Infrared Radiance Instrumentation for Shuttle) experiment which was depleting its liquid helium coolant supply faster than expected while making observations of auroral and airglow emissions. As usual, crew members faced some unexpected challenges during the mission. After working only about four hours, two tape recorders could not be reactivated. The tape recorders were designed to record observations made by three instruments on AFP 675. In a complicated two hour bypass repair operation, the astronauts had to route wires and attach a splice wire to a Ku band antenna system so the data could be sent directly to a ground station. The high orbital inclination of the mission, 57.01° with respect to the equator, allowed the crew to fly over most of Earth's large land masses and observe and record environmental resources and problem areas. STS 39 landed on May 6, 1991, at 2:55:35 p. m. EDT, at Runway 15, Kennedy Space Center, Florida. Landing was diverted there because of unacceptably high winds at the planned landing site, Edwards Air Force Base, California. Landing weight: Rollout distance: , rollout time: 55 seconds.