Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның Солтүстік Айрширдегі қала.
Town in North Ayrshire, Scotland
the Scottish town
Бейт қаласы Шотландияның Солтүстік Айрширдегі Гарнок аңғарында, Глазгодан шамамен 20 миль (32 км) оңтүстік-батысқа қарай орналасқан шағын қала. Қала төбенің басында орналасқан және бастапқыда оның Сарай төбесінен кейін "Бейт төбесі" (көгалды төбе) деп аталған.
Beith is a small town in the Garnock Valley, North Ayrshire, Scotland approximately 20 mile (32 km) south west of Glasgow. The town is situated on the crest of a hill and was known originally as the "Hill o' Beith" (hill of the birches) after its Court Hill.
Атауы
Бейт атауы Огамнан шыққан деп есептеледі, оны кейде "келттік ағаш әліпбиі" деп атайды, себебі ол әр әріпке ағаштардың аттарын сәйкестендіреді. Бейт ескі ирланд тілінде қайың ағашын білдіреді (латын тілінде betula сөзімен туыс). Бүкіл аймақ бір кезде орманмен жабылған болуы мүмкін деп ойлауға негіз бар. Бейт қаласының өзі бұрын "Бейт төбесі" деп белгілі болған, өйткені бұл феодалдық барондық атауы еді және ол Бейт төбесі қамалының жанындағы Сот төбесінен шыққан. Басқаша айтқанда, Бейт кумбрик тіліндегі *baɣeδ, "доңыз" (уэльс тілінде baedd) сөзінен туындауы мүмкін. Атаудың жергілікті айтылуы осы теорияны қолдайды. Бейт орманы, қазір "Бейт моры" деп аталады, Артур дәуіріне қатысты орын ретінде танылған, онда Талиессин "Кануан" атты өлеңінде Бейт орманында күн батқанда шайқас болғанын айтады.
Beith's name is thought to emanate from Ogham, which is sometimes referred to as the "Celtic Tree Alphabet", ascribing names of trees to individual letters. Beithe in Old Irish means Birch tree (cognate to Latin betula). There is reason to believe that the whole of the district was covered with woods. The town of Beith itself was once known as 'Hill of Beith' as this was the name of the feudal barony and was itself derived from the Court Hill near Hill of Beith Castle. Alternatively, Beith may be derived from Cumbric *baɣeδ, 'boar' (Welsh baedd). The local pronunciation of the name would favour this theory. The Wood of Beit, now the 'Moor of Beith', has been identified as an Arthurian site where according to Taliessin in a poem under the name of 'Canowan' it was the site of a battle in the wood of Beit at the close of the day.
Сент-Инан
Бейт қасиетті Инанның кейде тұратын жері болған, ол белгілі бір атақты адамдардың рухани кеңесшісі болған, ал оның негізгі мекені Ирвин болды. Ол шамамен 839 жылы өркендеген. Ол шөлге кетіп, жалғыз өмір сүрген адам болған десе де, дәстүр бойынша қасиетті Инан Бейтке жиі барып, Рокинг Стоун және басқа да тарихи ескерткіштері бар Куф Хиллде көп уақыт өткізген. Локлендс төбесінің батыс бетіндегі жарық әлі күнге дейін «Инанның отыратыны» деп аталады және қасиетті адам оны уағыз айту үшін пайдаланған деседі. Пиза архиепископы Бонцидің кітапханасында сақталған деп айтылған қасиеттінің жазбаларын 19 ғасырда Колдуэлл полковнигі Мюре табыса алмады. Қасиетті Инан төбедегі отыратын жерден жиналған халыққа уағыз айтқан деседі. Сол кезде бұл аймақта көп халқы болмаған, адамдар Бейтте емес, Бигольм төбесінде, ескі Бейт су бөгеттерінің жанында қоныстанған. Алғашқы қоныстар бөгеттердің айналасындағы тығыз орманды жерлерде болған, онда адамдар шабуылдан қорғанып, жерден азық-түлік, көлдерден балық ала алған. Ежелгі қасиеттілер халық бар жерге барып, сонымен қатар бұрынғы пұтқа табынушылық болған жерлерге де баратын. Жоғары Богсайд фермасы, бұрын Беллсгроув деп аталған, шын мәнінде «Баальсгроув» болған деген болжам бар, бұл қасиетті Инанның пұтқа табынушыларға бару оқиғасына сәйкес келеді. Қалада қасиетті Инанның есімімен аталатын жыл сайынғы мереке өткізіледі.
Beith is said to have been the occasional residence of Saint Inan, a confessor of some celebrity, whose principal place of abode was Irvine. He flourished about 839. Although he is said to have been a hermit, according to tradition Saint Inan often visited Beith, frequenting Cuff Hill with its Rocking Stone and various other prehistoric monuments. A cleft in the west front of Lochlands Hill is still known as "St. Inan's Chair" and said to have been used by the saint as a pulpit. An unsuccessful search for the saint's writings which were said to be preserved in the library of Bonci, Archbishop of Pisa, was made by Colonel Mure of Caldwell in the 19th century. Saint Inan is said to have preached to the assembled people from the chair on the hill. There was not a great population in the area at that time and the people were located not in Beith, but up on the top of the Bigholm near to the old Beith water dams. The first settlements were in the heavily wooded areas around the dams where people were safe from attack and could get food from the land, and fish in the lochs. The Saints of old went where the people were, and they also tended to go where there had been worship of heathen gods. It has been suggested that High Bogside Farm, which used to be called Bellsgrove, was really "Baalsgrove", which fits in with the story of Saint Inan going to where the pagan gods were. There is an annual civic fete held in the town bearing Saint Inan's name.
Александр Монтгомери
XVI ғасырдағы ақын Александр Монтгомери, шамасы, Бейттің шетінде, Гейтсайдтан тыс орналасқан Хейзелхед (қазіргі Хессилхед) қамалында дүниеге келген. Монтгомери орта шотланд поэзиясының ең көрнекті ақындарының бірі және, әлдеқанда, сонет өнерінің ең ұлы шотланд шебері саналады.
The sixteenth century poet Alexander Montgomerie was probably born in Hazelhead (now Hessilhead) Castle, which is on the outskirts of Beith, beyond Gateside. Montgomerie is regarded as one of the finest of Middle Scots poets, and perhaps the greatest Scottish exponent of the sonnet form.
Құқық тасушы
Бейттің контрабандамен тарихи байланысы бар және 18-ші ғасырда қала заңды емес ниеттері бар адамдарды бағындыратын орын ретінде танымал болды. 1733 жылы қырық немесе елу Бейт контрабандисі Ирвин кеден үйін шабуылдап, тәркіленген контрабандалық тауарларды жеңіп алды. 1789 жылға қарай қалаға 76 сарбаздан тұратын әскер орналастырылып, шай, темекі және спирттің жалғасқан заңсыз саудасын тоқтатуға кірісті. Бұл әскерилерге үйі иелік еткен заңды азаматтарға үлкен ыңғайсыздық туғызды. Кейін қала осылайша біраз уақыт бойы күзетілді. Сондықтан, Мейн-стриттегі танымал мейрамхана әлі де Контрабандистер тавернасы деп аталады, Бейттің теңіз жағасы мен Пейсли және Глазго арасындағы орналасқан жері, оны заңсыз қызметпен айналысатын адамдар үшін қолайлы тоқтау орнына айналдырғанын еске түсіреді. Бейттің контрабандалық дәуірінен қалған мүмкін нәрсе – Эглинтон көшесінен Килбирни көліне дейін созылатын құпия туннель.
Beith has a historical connection to smuggling and built a reputation during the 18th century as being a town which harboured those whose intentions were not always lawful. In 1733 forty or fifty Beith smugglers sacked the Irvine Customs House, escaping with a rich booty of confiscated contraband goods and by 1789 a company of 76 soldiers were quartered in the town dealing with the continuing illicit trade in tea, tobacco, and spirits. This caused great inconvenience to the law abiding citizens on whom the soldiers were billeted. The town was policed in this fashion for some time thereafter. Hence, the Main Street's popular public house is still called the Smugglers Tavern, recalling the days when Beith's location between the coast and Paisley and Glasgow, made it a convenient stopping off point for those involved in nefarious activities. A possible relic of the smuggling days of Beith is the ley tunnel that is said to run from Eglinton Street to Kilbirnie Loch.
Морришилл мен Джеймс Монтгомери
Қазір шағын тұрғын үй кешені, Morrishill үйі мен жері Бейттің оңтүстігінде шамалы қашықтықта орналасқан. Ол жерден көрнекті көрініс ашылады және ағаштармен жақсы қорғалған. 1748 жылы жерді сатып алған Роберт Шедденге тиесілі болған бұл үй Джеймс Монтгомери ісімен тығыз байланысты. Джеймс Монтгомери, құл болған африкалық, Шедден оны Вирджиниядан Бейтке әкелді. Шедден Монтгомериді, сол кезде "Шенкер" деп аталған, ағаш шеберінің шәкірті етіп, білім беруді қалаған, осылайша оны Вирджинияға қайтарғанда жоғары бағаға сатуға болады деп ойлаған. Джеймсті ағаш өңдеуге Шедденнің әпкесі Элизабет Монтгомеридің күйеуі Роберт Моррис үйреткен. Шенкер Бейт шіркеуінде крещениеден өткенде (пастор Джон Уизерспун 1745 жылы Бейт халқын Глазгоға алып барып, «45-ші жылғы көтерілісте» король Георг III-ті жас тәждік талапкерге қарсы қорғады. Бейтке оралуға бұйрық алғанмен, Уизерспун жолын жалғастырды, Фолкирк шайқасында тұтқындалды және біраз уақыт Даун қамалында түрмеде отырды. Ол 1794 жылы Принстонның сыртында салып біткен «Тускулум» деген фермасында қайтыс болды және Принстон зиратына жерленді. Оның тікелей ұрпақтарының арасында актриса Риз Уизерспун бар, ал ол Вашингтон қаласында, Пейслидегі Батыс Шотландия университетінде орнатылған ескерткіштермен және 2009 жылы Бейт қаласының орталығында DSDI орнатқан тақтамен еске алынады.
Now a small housing estate, the house and land of Morrishill stood a short distance south of Beith. It commanded an excellent view and was well sheltered with trees. Owned by Robert Shedden, who purchased the land in 1748, it is notoriously linked to the case of James Montgomery. James Montgomery, an enslaved African, was brought from Virginia to Beith by Shedden. He wanted Montgomery, then called "Shanker", apprenticed to a joiner so that he would learn a skill and could then be sold for a large profit back in Virginia. James was trained in carpentry by Robert Morrice, husband of Shedden's sister Elizabeth Montgomery. When Shanker was baptised in Beith Parish Church (by the Rev. John Witherspoon In 1745 he led the men of Beith to Glasgow to defend King George III against the Young Pretender in the '45 rebellion. Despite receiving orders to return to Beith, Witherspoon carried on, was captured at the Battle of Falkirk and imprisoned for a time in Doune Castle. He died in 1794 on his farm that he had built"Tusculum," just outside Princeton, and is buried in the Princeton Cemetery. –His direct descendants include actress Reese Witherspoon, and he is commemorated by statues in Washington D. C., at the University of the West of Scotland in Paisley, and a plaque, placed by DSDI in 2009 in Beith town centre.
Роберт Таннахилл
Шотланд ақыны Роберт Таннахиллдің туыстары Гейтсайдқа жақын орналасқан Богхолл шаруашылығында тұрған. Оның анасы Джанет Поллок Богхоллдан шыққан, бірақ өмірінің көп бөлігін Лохвиннохқа жақын, Кальдер Гленнің етегіндегі Лангкрофт шаруашылығында жұмыс істеген әйелінің ағасы Хью Бродидің үйінде өткізді. Роберт Таннахилл (3 маусым 1774 – 17 мамыр 1810) «Тоқымашы ақын» деп белгілі болды, оның музыкасы мен поэзиясы Роберт Бернспен бір дәуірде жаралды және олар екеуі де салыстырмалы түрде жас шақта қайтыс болды.
The Scottish Poet Robert Tannahill's relatives lived at Boghall Farm near Gateside. His mother, Janet Pollock, came from Boghall although she spent much of her life at the home of her uncle, Hugh Brodie, who farmed at Langcroft at the foot of Calder Glen, near Lochwinnoch. Robert Tannahill (3 June 1774 17 May 1810), was known as the 'Weaver Poet', his music and poetry is contemporaneous with that of Robert Burns and they both died when relatively young.
Генри Фолдс
1843 жылы Бейт қаласында саусақ іздерін сот-медициналық мақсатта қолдану тұжырымын алғаш рет ұсынған Генри Фолдс дүниеге келді. Әлемнің көп жерін аралаған ол, қылмыскерлерді анықтау үшін саусақ іздерінің қолайлылығын түсіндірді және өз идеяларын жеткізу үшін Чарльз Дарвинге хат жазды. Алайда, ол хат жарияланбады. Генри Фолдс 1930 жылы 86 жасында қайтыс болды, өзінің еңбегіне лайықты құрмет көрсетілмегеніне өкінді. Оның Жапониядағы қызметі Токиодағы ескерткіш таспен мәңгіленді. 2007 жылы Сент-Маргарет шіркеуінің қабіріне жақын, Вулстантон қаласында да оның құрметіне мемориал орнатылды. 2004 жылғы 12 қарашада Бейт қаласының орталығында, оның туған үйі орналасқан Нью-Стрит көшесіне жақын жерде, түсіндірме тақталары бар айтулы ескерткіш тас ашылды.
Henry Faulds, the originator of the concept of forensic use of fingerprinting, was born in Beith in 1843. A well travelled man, he explained the suitability of fingerprinting for the identification of criminals and also wrote to Charles Darwin to forward his ideas. The letter was never published and he died in 1930, aged 86, bitter at the lack of recognition he had received for his work. His work in Japan is remembered by a memorial stone in Tokyo. In 2007 a memorial was also placed in view in Woolstanton near to St Margaret's churchyard, where he was laid to rest. On 12 November 2004 a substantial memorial stone with interpretation plaques were dedicated to his memory in Beith town centre close to the site of the house in New Street where he was born.
Роберт Айткен
Айткен жерөлшеуші және картограф болған, ол 1829 жылы Бейт қаласында Айршир жаңа округтік атласын жариялаған.
Aitken was a land surveyor and cartographer who published in Beith a New Parish Atlas of Ayrshire in 1829.
Тоқыма бұйымдары
Біріккен Одақ актісі кезінде Бейтке зығыр мата саудасы енгізілді, ол өте кеңейді, сондықтан Бейт базарларына көршілес қалалардан саудагерлер әр апта сайын келіп тұратын. 1730 жылдары зығыр мата бизнесі төмендеп, оның орнына зығыр жіп саудасы дамыды. Кроуфорд ағайындар, зығыр және аяқ киім жіптерін өндірушілер 1775 жылы Краммокта ашылып, 1836 жылы Барр фермасындағы Баррмилдегі фабрикаға көшті. Фабрика қолы ауысып, 1946 жылға дейін "Англия тігін компаниясы" ретінде өндірісті жалғастырды. Бейт саудагерлері жергілікті жерде жасалған жіптерді сатып алып, Пейсли және Глазго өндірушілеріне сататын. Осы тауарға деген сұраныс жергілікті шаруаларды көп мөлшерде зығыр өсіруге ынталандырды, ал зығыр жіп саудасы шамамен 1760 жылы ең жоғары деңгейге жетті. Жібек марляның өндірісі екі сауданы да ығыстырды, 1777 жылдан 1789 жылға дейін қалада марля тоқитын станоктардың саны шамамен 170-ке жетті.
About the time of the Act of Union, trade in linen cloth was introduced to Beith, which became so considerable, that the Beith markets were frequented by merchants from the neighbouring towns every week. By the 1730s, the declining linen cloth business was being succeeded by considerable trade in linen yarn. Crawford Brothers, flax spinners and makers of linen thread and shoe thread opened in Crummock in 1775 and moved to a factory at Barr Farm, Barrmill in 1836. The factory changed hands, continuing in production as the English Sewing Company until 1946. Beith merchants purchased the yarn made in the local area, and sold it to Paisley and Glasgow manufacturers. The demand for the commodity encouraged local farmers to raise great quantities of flax, and the linen yarn trade peaked around 1760. The manufacture of silk gauze superseded both trades and, from 1777 to 1789, the number of looms in the town producing the gauze peaked at approximately 170.
Жиһаз жасау
1845 жылдан 1980 жылдарға дейін Бейт Шотландиядағы ең маңызды жиһаз өндіруші қаласы ретінде танымал болды, және жоғары сапалы жиһаздарымен аты шықты. Өнеркәсіптің бастауы 1845 жылы жергілікті тұрғындарға қолмен жасалған жиһаз жасауды бастаған Мэтью Дейлге дейін жетеді. Дейлдің бұрынғы қызметкері Мэтью Поллок, қала сыртындағы Бейт Норт теміржол станциясы маңындағы фабрикаға машиналар енгізу арқылы өндірісті дамытты. Шамамен он екі жылдан кейін Поллок пен оның бауырлары фабриканы Роберт Балфурға сатып, өздерінің бизнесін кеңейту үшін қалаға көшіп келді. Балфур Поллок бауырлары сияқты, қала тұрғындарының жұмысқа жаяу баратындығына қарамастан, қызметкерлерді тартуда қиындықтарға тап болды. 1872 жылы ол Бейт Таун теміржол станциясының жанында зауыт салып, теміржол компаниясын шикізат пен дайын өнімді оңай тасымалдау үшін қосымша теміржол желісін салуға көндірді. Өнеркәсіп жергілікті аймаққа кеңейіп, жиһаз өндірісіндегі орталыққа айналды, және бүкіл әлемде танымал болды. 1920 жылдардың соңында көлік теміржолдан басқа бағытқа бұрылды, бірақ өнеркәсіп жоғары сапалы жиһаз өндіретін көптеген компаниялармен дамуын жалғастырды: Macneill Bros кеңес бөлмесі мен кітапхана жиһаздарына маманданған, Stevenson and Higgins көптеген қонақүйлер мен универмагтарға орнатылған лифт кабиналарын жасады, Balfours көп жыл бойы Шотландиядағы мантельдердің негізгі өндірушісі болды, олардың кейбіреулері әсем стильде жасалып, шебер ағаш кесушілердің дағдысын қажет етті. Matthew Pollock Ltd жиһазды Бейтке де, Бейтке де жеткізді. Мен Бейттенмін және RMS Queen Elizabeth II кемесі үшін жиһазды Бейтхрофт жеткізгенін ойлаймын.
From 1845 until the 1980s, Beith had the honour of being the most important furniture manufacturing town in Scotland with a reputation for high quality furniture. The origins of the industry can be traced back to Mathew Dale who started by making hand built furniture for local people in 1845. A former employee of Dale, Matthew Pollock progressed the manufacturing by introducing machinery in a factory setting outside of the town at Beith North railway station. After approximately twelve years, Pollock and his brothers sold the factory to Robert Balfour, and moved into the town to expand their business. Balfour suffered the same problems as the Pollock Brothers in being unable to attract employees from the town willing to walk the to work. In 1872, he built a factory near the Beith Town railway station and persuaded the railway company to build a siding to allow easy transportation of raw materials and finished products. The industry expanded across the local area making it a centre of excellence in furniture manufacturing, and building its reputation throughout the world. In the late 1920s, transportation switched away from the railway but the industry continued to burgeon with many companies producing high quality furniture: Macneill Bros, specialised in board room and library fittings, Stevenson and Higgins made lift cages, which were fitted in many hotels and department stores, Balfours were for a number of years the main manufacturers of mantlepieces in Scotland, some were designed in the elegant style, and required the skill of expert woodcarvers. Matthew Pollock Ltd supplied furniture to both the and the I am from beith and believe it was beithcraft who supplied furniture for the RMS Queen Elizabeth II
Қазір Бейтте жиһаз өндірісі тоқтатылды, себебі әртүрлі өндіріс фирмалары жабылды. Жабылулар экономикалық төмендеу, өздігінен құрастырылатын жиһаз фирмаларымен бәсекелесе алмау және олардың танымалдылығының артуы сияқты көптеген проблемаларға байланысты болды. Соңғы ірі жиһаз өндіруші Beithcraft (бұрын Balfours) 1983 жылы жұмысын тоқтатты (бірнеше жыл бұрын зауыттың үлкен бөлігін жойған өрттен кейін), 420 жұмыс орны жойылды. Осы жабылу Бейттің елдегі маңызды жиһаз өндірушілерінің бірі ретіндегі беделін аяқтады. Осы ағаш өңдеу тарихы жергілікті футбол командасының лақап атында сақталған, Бейт Джуниорс командасы көбінесе "Кабес" (Cabinet Makers - жиһаз жасаушылар) деп аталады.
Furniture is no longer produced in Beith due to the closure of the various manufacturing firms. The closures were caused by a multitude of problems such as the economic downturn, and an inability to compete with self assembly furniture firms and their increase in popularity. The last major furniture manufacturer to close was Beithcraft (formerly Balfours) which finished in 1983 (after a major fire a few years earlier, which destroyed large sections of the plant) with the loss of 420 jobs. With this final closure came the end of Beith's reputation for being one of the main furniture manufacturers in the country. This history of carpentry is remembered in the nickname of the local football team, Beith Juniors, who are commonly referred to as "The Cabes" (Cabinet Makers).
Д.М. Бейт
Бейт пен Баррмилл арасында ірі Қорғаныс қару-жарағы (ҚҚЖ) орталығы орналасқан. Бұл нысан 1943 жылы Корольдік Әскери-теңіз флоты үшін дәстүрлі Корольдік Әскери-теңіз қару-жарақ депосы, оқ-дәрілер қоймасы ретінде салынған. Қорғаныс министрлігі аймақта DM Beith қару-жарақ депосын күтіп келген. 2005 жылы Қорғаныс министрлігінің қайта ұйымдастыру жоспары аясында DM Beith-тегі 360 штаттық бірлік 60-қа қысқартылды. Бұл жабдықтар мен жабдықтаманы сақтау және тарату әдістеріндегі өзгерістерге байланысты болды, сонымен қатар 2010 жылға дейін жылына 50 миллион фунт стерлингке дейін шығындарды азайтуға мүмкіндік береді деп күтілді.
A large Defence Munitions (DM) centre is located between Beith and Barrmill. The site was originally developed in 1943 as a conventional Royal Naval Armaments Depot, munitions store, for the Royal Navy, the Ministry of Defence continues to maintain the armament depot, DM Beith, in the area. As part of Ministry of Defence reorganisation plans in 2005, the 360 posts at DM Beith were cut by 60. This was attributed to changes in the way equipment and supplies were stored and distributed, and it was hoped at the time, that it would reduce costs by £50m a year by 2010.
Өңірлік өндірістер
Тарихи тұрғыдан алғанда, жақында ғана аймақтағы ең ірі жұмыс берушілер Гленгарнок болат зауыты және Линвуд автомобиль құрастыру зауыты болды. Жиһаз өнеркәсібінен басқа, жергілікті тұрғындардың көп бөлігі осы өнеркәсіптерде жұмыс істеді. Болат зауыты өндірістің ең жоғары деңгейінде 3000 қызметкерді жұмысқа алды, бірақ 1985 жылы жабылған кезде саны 200-ге дейін азайды. Линвуд автомобиль зауыты BMC Mini-ге бәсекелес болған Hillman Imp көлігін шығарды және ең жоғары өндіріс кезеңінде 9000-ға дейін жұмыс орнын ұсынды, бірақ 1981 жылы Peugeot Citroen компаниясы оны жапты. Линвуд зауытының жабылуының тікелей және жанама салдарынан аймақта 13000 жұмысшы жұмыссыз қалды деп есептеледі.
Historically in recent times, the major employers in the area were the Glengarnock Steelworks and the Linwood car manufacturing plant. Outwith the furniture industry, a large proportion of the local population were employed within these industries. At its peak, the local Steelworks had 3,000 employees, but by the time it closed in 1985 it had been reduced to 200. The Linwood car plant manufactured the Hillman Imp, a competitor to BMC's Mini, and provided up to 9,000 jobs during peak production but was closed by Peugeot Citroen in 1981. It has been estimated that 13,000 workers were left jobless in the region as both direct and indirect consequences of the Linwood closure.
Бейт - бүгінде
1966 жылы жергілікті сараптама бойынша халықтың 48% қала шегінен тыс жерде жұмыс істеген, ал қазір бұл көрсеткіш шамамен 80% құрайды. Қазіргі уақытта халық саны 6000-ға жуық, бұл 1966 жылдан бері салынған он жеке тұрғын үй кешендерінің аяқталуымен және қала ішіндегі участаларды жаңарту арқасында мүмкін болды. Қала Глазгомен жақсы көлік байланысына ие. Бейтті жаңартуға бағытталған аумақ 359 шаңырақты және 635 адамды құрайды (шамамен қала халқының 10%).
In 1966 a local survey estimated that 48% of the population worked outside the town whilst today the figure is more likely to be around 80%. The current population is around 6,000 helped by the completion of ten private housing estates dating from 1966 to the present and by redevelopment of sites within the town. The town has good transport links to Glasgow. The area of Beith targeted for regeneration amounts to 359 households and 635 people (approximately 10% of the town's population).
Ескі Кирк
Бейт-Олд-Кирк 1593 жылы приход шіркеуі ретінде салынды. Ол крест пішіндес және киелі Инанға арналған. 1800 жылы қоңырау мұнарасы мен сағаты қосылды. Ескі қоңырау әлі де тұр және мына жазуы бар: "Бұл қоңырауды Хью Монтгомери, Хессилхедтің ұлы, 1614 жылы сыйлады, ал Бейттің мұрагерлері 1734 жылы қайта құйды". Кирк жардың қауіпті беткейіне салынған, сондықтан 1807-1810 жылдары төбеден сәл жоғарырақ жаңа приход шіркеуі ретінде қайта салынды. Мұрагерлер содан кейін Олд Кирктің ескі бөліктерін жаңа шіркеуге көшіріп, тек кіреберіс есігін, сағатты және қоңырау мұнарасын қалдырды. Одан кейін ескі шіркеуден көп нәрсе қалмады, ол Вудсайд отбасының зираты ретінде пайдаланыла бастады. Бірақ кейіннен ол қосымша жерлеулер үшін жабылып, ішінара жаңартылды, ескі биік қабырғаның орнына қоршаулар қойылды және жерге жолдар салынды. Қазіргі уақытта ескі барондық отбасылардың ешқандай қабірлері сақталмаған, ал ең көне қабірлер 1710 жылға дейін барады. Кирк аумағында Spier және Dobie отбасыларына арналған бірнеше ескерткіштер орналасқан, сондай-ақ Hazelhead-тен шыққан Роберт Патрикке (Әскери ауруханалардың бас инспекторы) арналған ескерткіш те бар. 1840 жылдарға жататын күн сағатын да көруге болады, ал Реформа көшесінде Олд Кирк сарайынан шыққан деп саналатын тас гербті табуға болады.
The Beith Auld Kirk began as a parish church in 1593. It was built in the form of a cross and was dedicated to Saint Inan. A bell tower and clock were added in 1800. The old bell still stands, and bears this inscription: "This bell was given by Hew Montgomerie, sone of Hessilhead, anno 1614, and refounded by the Heritors of Beith, anno 1734″. The kirk had been built in a rather precarious position on a cliff side, and from 1807 to 1810 it was rebuilt a little further up the hill as the new Parish Church. The Heritors then moved the older portions of the Auld Kirk to the new one, leaving only the front door, the clock and the belfry. There was not much left of the old kirk after that, and it came to be used as a burial ground for the Woodside family. Later on, however, it was closed for further burials and partly renovated, with the old high wall replaced by railings and paths dugs over the ground. Presently, there are no sepulchres of the old baronial families left standing, and the earliest graves date back only until 1710. There are a number of memorials to the Spier and Dobie families within the grounds of the Auld Kirk, and also a memorial to Robert Patrick of Hazelhead (Inspector General of Army Hospitals). A sundial dating from the 1840s is also visible, and a stone coat of arms thought to originate from the Auld Kirk manse can be seen nearby, in Reform Street.
Қалалық үй
Бейт Таунхаусы 1817 жылы халықтың қаржысына салынған; ғимараттың төменгі бөлігі бастапқыда екі дүкеннен тұрды, олардың бірі 1862 жылдан 1900 жылға дейін Джордж Б. Инглис басқарған темір саудасы болды. Жоғарғы залға әкелінгенге дейін тұтқындар ұсталатын шағын бөлме де болды, ол JP соты, шерифтің кіші қарыздар соты, жол қоршыларының отырысы және қоғамдық жиналыстар залы ретінде пайдаланылды. Ол сондай-ақ қоғамдық оқу бөлмесі ретінде де қолданылды. Алғашқы жиырма жыл бойы Таунхаус басқаруы Бейт, Далри және Килбирнидің әділеттерінің, приходтардың иелерінің, Бейттегі белгілі бір үйлердің иелерінің және соңында айқастың ішіндегі үйлердің жалға алушыларының қолында болды.
Beith Townhouse was built by public subscription in 1817; the lower part of the building originally consisted of two shops, one of which was an ironmonger's operated by George B. Inglis from 1862 until around 1900. There was also a small room where prisoners were kept prior to their appearance in the upper hall which was used as a JP Court, Sheriff Small Debt Circuit Court, meeting of the road trustees and as a public meeting room. It was also used as a public reading room. For the first twenty years the management of the Town House was in the hands of the JPs of Beith, Dalry, and Kilbirnie, the heritors of the parishes, the propietors of certain houses in Beith, and finally tenants of said houses within of the cross.
Ғибадат орындары
Бейтте 19 ғасырда салынған үш шіркеу орналасқан: Шотландия шіркеуінің екі Бейт шіркеуі және Мәңгілік жәрдем Әйелдің Рим-католик шіркеуі. Үшбірлік шіркеуі 1883 жылы архитектор Роберт Балдидің жобасымен салынды. Сыртқы жағының ерекшелігі – әдемі сегізбұрышты мұнара. Ішкі бөлігі 1917 жылы өрт салдарынан қирап, 1926 жылы қайта жаңартылды. Готикалық стильдегі, тіктөртбұрышты нефті, готикалық аркалы ғибадатханасы және шығыс жағында бір трансепті бар. Витраждарды Джон С. Холл & Co компаниясы жасаған. Органды 1937 жылы Хилл, Норман және Беард компаниясы орнатқан. Шіркеу C санаттағы ескерткіш болып табылады. Бейт Жоғары шіркеуі 1807 жылы салынды және 1885 жылы кеңейтілді. Биік бес қабатты мұнарасы бар готикалық T пішіндес кирк. Витраждардың авторы – Гордон Вебстер. 1885 жылы Харрисон және Харрисон компаниясы құбырлы орган орнатқан. Жоғары шіркеу B санаттағы ескерткіш. Мәңгілік жәрдем Әйелдің Рим-католик шіркеуі 1816 жылы, бұрынғы 1761 жылғы ғимаратты алмастыру үшін, шіркеу қорымен бірге салынды. 1910 жылы қайта салынды және 1921 жылы Рим-католиктердің құдайға сыйынған орнына айналды.
Beith hosts three listed 19th century churches: Two Beith Parish Churches of the Church of Scotland, and the Roman Catholic Church of Our Lady of Perpetual Succour. The Trinity Church was built in 1883, designed by architect Robert Baldie. The chief external feature is a graceful octagonal tower. The interior was destroyed by fire in 1917, and rebuilt in 1926. Gothic style, with rectangular nave, Gothic arched chancel and one transept on the east side. The stained glass windows are by John C Hall & Co. Organ 1937 by Hill, Norman & Beard. The church is a category C listed building. The Beith High Church was built in 1807 and extended in 1885. Gothic T plan kirk dominated by the tall five stage tower. Stained glass by Gordon Webster. Harrison & Harrison pipe organ 1885. The High Church is a category B listed building. Our Lady of Perpetual Succour RC Church was built with a churchyard, in 1816, to replace the 1761 building on a different site. Re built in 1910, it became a Roman Catholic place of worship in 1921.
Скапа коттедж
Scapa Cottage жергілікті тұрғындарда "Думми Коттедж" деп белгілі. Құмтастан салынған ғимараттың сыртындағы барлық беті ерекше көрініс беретін іздермен ойылып жасалған; бұрын ол жол төлемі қабылдайтын үй болған. Ескі кездерде осы коттеджде саңырау және сөйлей алмайтын жас жігіт тұрғандықтан, оған "Думми Коттедж" деген есім берілген.
Scapa Cottage is known locally as "Dummy Cottage". The entire outside of the sandstone building is indented with marks giving it a most unusual appearance; in earlier years it was a Toll House. A deaf and dumb young man lived in the cottage in earlier times, hence the unfortunate acquired name "Dummy Cottage".
Килбирни көлінің
Килбирни көлі (NS 330 543), Килбирни, Гленгарнок және Бейт арасындағы тасқын салынған аймақта орналасқан, оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай дерлік созылып, көбінесе шамамен ені бар және шамамен ауданына ие. Көлді негізінен Майх суымен толықтырады, ал Касл Семпл көліне құятын Дуббс суы көлден суды шығарады. Ерте авторлар жиі "Гарнот" немесе "Гарнотт" терминін қолданады, бұл Килбирни көлі мен Лох Виннохты (Барр және Касл Семпл көлдері) біріктіретін бір үлкен көлге сілтеме болуы мүмкін. Боэце өзінің 1527 жылғы Historia Gentis Scotorum (Шотландия халқының тарихы) кітабында бұл бірлік "балыққа толы Лох-Дундан ешқандай айырмасы жоқ" деді. Локвинок аймағында дренаж жүйелері мен шаруашылық жұмыстарының ұзақ тарихы бар, ал үйлестірілген әрекеттер шамамен 1691 жылдан бастап Лорд Семпилдің бастамасымен, содан кейін 1774 жылы Касл Семпил полковнигі Макдоуэл, Бернфуттың Джеймс Адамсы және басқалардың күш-жігерімен жүзеге асырылды. Осы дренаж жұмыстарына дейін Лох Виннох пен Килбирни көлі су тасқыны кезінде жиі жақын болып, тіпті бірігіп кеткен, сондықтан Боэце, Холлингс және Петруччо Убальдини сияқты ерте жазушылар оларды бір көл деп санап, "Гарнот" немесе "Гарнотт" деп атаған. Мектеп бастапқыда ақы төленетін күндізгі және интернат мектеп ретінде ашылды, 1937 жылы округтік білім беру жүйесінің бір бөлігіне айналды. Гарнок академиясы салынғаннан кейін, Шпиер мектебі 1973 жылы жабылды және ғимараттар 1984 жылы бұзылды. Роберт Спиер мен оның отбасы Бейт қаласында, бұрынғы Ванг көшесі болған Эглинтон көшесінде, 62-ші үйінде тұрды және олардың жерінде ерекше жеке капелласы болды. Орман мен бақтардың кеңістігі итті серуендетушілер, құс бақылаушылар және ауылдық жерді тамашалауға келгендер үшін танымал орын болып табылады. Спиер отбасына арналған бірнеше ескерткіштер Олд-Кирк аумағында және жергілікті жерлерде орналасқан. Гейлсленд – Шотландия шіркеуінің CrossReach бағдарламасының бөлігі ретінде басқарылатын арнайы мектеп болды.
Kilbirnie Loch (NS 330 543), is in the floodplain of between Kilbirnie, Glengarnock and Beith, and runs south west to north east for almost , is about wide for the most part and has an area of roughly The loch is fed mainly by the Maich Water and is drained by the Dubbs Water that runs into Castle Semple Loch. Early authors often use the term "Garnoth" or "Garnott" and may be referring to a single large loch incorporating Kilbirnie Loch and Loch Winnoch (Barr and Castle Semple Lochs). Boece in his book of 1527 the Historia Gentis Scotorum (History of the Scottish People), says that this one entity was "nocht unlike the Loch Doune full of fische". There is a long history of drainage schemes and farming operations in the Lochwinnoch area, with co ordinated attempts dating from about 1691 by Lord Sempill, followed by Colonel McDowal of Castle Sempil in 1774, James Adams of Burnfoot, and by others. Until these drainage works Loch Winnoch and Kilbirnie Loch nearly met and often did during flooding, to the extent that, as stated, early writers such as Boece, Hollings and Petruccio Ubaldini regarded the lochs as one, using the name "Garnoth" or "Garnott". The school started as a fee paying day and boarding school, becoming part of the county education system in 1937. Following the construction of Garnock Academy, Spier's school closed in 1973 and the buildings were demolished in 1984. Robert Spier and family lived in Beith at number 62 Eglinton Street, formerly Whang Street, and they unusually had their own private chapel in the grounds. The of woodland and gardens remain a popular site for dog walkers, bird watchers, and those out to enjoy the rural surroundings. There are a number of memorials to the Spier's family in the Auld Kirk grounds and in the local area. Geilsland was a special school, run by the Church of Scotland as part of its CrossReach initiative.
Краммак үйі
Бұл сарай және оған қарасты жер Бейттің шетінде, қазір Глазгоға дейінгі басты Далри – Глазго тас жолымен тілінген аймақта орналасқан. 18 ғасырда Керр отбасы үшін салынған Краммок 1815 жылы Уильям Уилсонға сатылды, ол үйді кеңейтіп, жерді жақсартты. Тарихшы және жазушы Джеймс Доби мен оның отбасы 1836 жылдан бастап осы жерде тұрды. Қазір бұзылып, орнына тұрғын үйлер салынған, бірақ кейбір шекара қабырғалары мен коттедж сақталған. Асүй бағына кіргізілген тарихи тастар, соның ішінде «ғибадатхана» деп аталатын аркалы тас, Солтүстік Айршир мұра орталығына тапсырылды. Бұл тастардың суреттерін төмендегі Галерея бөлімінен қарауға болады. Джеймс Добиді еске алу үшін тақта Бейт-Олд-Кирк шіркеуінде орнатылған.
This mansion house and estate stood on the outskirts of Beith in an area now cut through by the main Dalry to Glasgow road. Built for the Kerr family in the 18th century, Crummock was sold in 1815 to William Wilson, who added to the house and improved the grounds. James Dobie, the historian and author, and his family lived here from 1836. Now demolished and a housing estate built on the site, some boundary walls and a cottage remain. Historic stones which had been built into the kitchen garden were donated to the North Ayrshire Heritage Centre, including the arched stone known as the shrine. Images of these shrine stones can be viewed in The Gallery section below. A plaque remembering James Dobie resides in Beith Auld Kirk.
Сот төбесі
Сот төбесі Бейт төбесінің жанында, Бейт қамалының орнының төменінде, Гейтсайдта, Бейттің ескі барониясында орналасқан. Доби былай мәлімдейді: бұл Килвиннинг аббатының вассалдары мен жалдамалы жұмысшыларына әділдік тағайындаған төбе. Бұл кішкентай шатқалдың етегінде орналасқан, жазық беті бар, сопақша келген үйінді. Үйіндінің беткейлерінде бірнеше ірі тастар көрінеді. Ол шөппен жабылған, тіккендегі таудың төменгі бөлігінде орналасқан және көбінесе қолмен жасалған. Бұрынғы Богхолл көлінің (NS35SE 14 қараңыз) бұл батпақты ағынында, оны айналып өтетін арна салынғанға дейін, үйінді оқшауланған болуы мүмкін. 12 ғасырда Бейт барониясы Сер Ричард де Морвиллдің әйелімен Килвиннинг аббаттығының тиронн монахтарына сыйға берілді. Монахтардың шаруашылығы немесе Гранж Гранж төбесі деген атпен белгіленген, ал аймақта болған қамалмен қоршалған мұнара аббаттың баронияға келіп, Сот төбесінде әділдік орындағанда немесе басқа да істермен айналысқандағы жергілікті тұрағы болған болуы мүмкін, кейіннен жергілікті лардтың да мекені болды. Мұнараның немесе қора ғимараттарының нақты қалдықтары табылған жоқ, алайда жергілікті пастор Джордж Колвилл жазған 1845 жылғы «Жаңа статистикалық есептемеде» қамал Сот төбесінің жанында тұрғандығы айтылған.
The Court Hill is near Hill of Beith, below the site of Hill of Beith Castle, Gateside, in the old Barony of Beith. Dobie states that this is the moot hill on which the Abbot of Kilwinning used to administer justice to his vassals & tenants. It is a sub oval, flat topped mound, situated at the foot of a small valley. A number of large stones are visible in the sides of the mound. It is turf covered, probably situated on a low outcrop, and is mostly an artificial work. Pre dating the channelling of the burn which detours around it, the mound was probably isolated in this once marshy outflow of the former Boghall Loch (see NS35SE 14). In the 12th century the Barony of Beith was given to the Tironensian monks of Kilwinning Abbey by the wife of Sir Richard de Morville. The farm or Grange of the monks is indicated by the name Grange Hill and a castellated tower indicated as once existing in the area may have been the local dwelling of the Abbot of Kilwinning when he was visiting the barony to deliver justice at the Court Hill or attend to other business and later the local laird. No clearly undisputed remains have been found of the tower or grange buildings, however the New Statistical Account of 1845 written by the local minister, George Colville, states that the castle stood close to the Court Hill.
Богхолл көлінің
Бренд немесе Бран – бұрын Богхолл көлі деп аталатын көлдің ескі аты. Қазірге таяу толығымен құрғап қалған бұл көл – Поугри Бёрн өзенінің басты бастауы және ішінара Богхолл жерінде орналасқан. Көлдің жағасында немесе айналасында емен немесе қарағаш ағашынан жасалған үйінділер мен қазықтар табылды, және олар кранногтардың қалдықтары болуы мүмкін деген болжам бар.
Loch Brand or Bran was the name by which Boghall Loch was formerly known. The loch, now almost completely drained, is the main source of the Powgree Burn and partly lay on the lands of Boghall. On or around the margin of the loch piles or stakes of oak or elm have been discovered and it is thought that these may be the remains of crannogs.
Бейт Рокинг Стоун
Бейт Рокинг Стоун, Кафф төбесінде орналасқан. Жергілікті халықтың әңгімелеріне сәйкес, киелі Инан осы тасқа жиі келіпті. Аңыз бойынша, тас көзге көрінбейтін білікте оңнан-солға қарай қозғалған, алайда қазір ол қозғалмайды және тас толығымен жерге бекітілген. 1907 жылы "Камнок Хроникасы" газетінде тастың орнынан жылғауының себебі жайлы мақала жарияланған. Мақалаға Роберт Бойл мен Роберт Кьюри қол қойған.
The Beith Rocking Stone, sits on top of Cuff Hill. According to local folklore, Saint Inan frequented the stone. Legend states that the stone rocked from side to side on an unseen fulcrum, however this is no longer the case and the stone is now fully set into the ground. An article was published in Cumnock Chronicle in 1907 on the reason for the stone being dislodged. Signed by a Messer's Robert Boyle & Robert Currie.
Саздықтар (Ангелдің үлесі саңырауқұлағы)
Уиллоуярдс пен оның виски қоймасын қоршаған аймақ, тірі және тірі емес беттердің барлығында әртүрлі деңгейде көрінетін қара дақпен сипатталады. Осы қара және жұмсақ қабықтың себебін ғылыми тұрғыдан анықтауға бастаған алғашқы зерттеулердің бір бөлігі Уиллоуярдтан алынған үлгілерді пайдаланып жүргізілді. Көбінесе "қойма дағы" деп аталатын бұл құбылысты тудыратын организм – қара саңырауқұлақ, Baudoinia compniacensis, ол зиянсыз және виски шелектерінен буланған спирттің "Періштелердің үлесімен" қоректенеді.
The area surrounding Willowyards and its whisky bond are characterised by a black staining that covers all living and non living surfaces to varying degrees. The research that first led to the scientific identification of the organism causing this black and velvety encrustation was partly carried out using samples from Willowyard. The organism causing what is commonly known as 'Warehouse Staining', is a black fungus, Baudoinia compniacensis which is harmless and feeds upon the 'Angels's Share' of alcohol evaporating from the whisky barrels.
Демография
Ұлттық статистика басқармасының мәліметтері бойынша, 2011 жылғы санақ бойынша Бейт қаласының 6200 тұрғынының 91,2 пайызы Шотландияда, 6,9 пайызы Ұлыбританияда, 0,8 пайызы Еуропалық Одақтың басқа елдерінен, ал 1,2 пайызы басқа елдерде туған деп көрсетілген. Бейт Глазго орталық станциясына тікелей теміржол байланысын қамтамасыз етеді және Клайд жағалауына, сондай-ақ Глазго Прествик әуежайына қатынайтын қызметтер ұсынады. Бейт Глазго халықаралық әуежайынан оңтүстік-батысқа қарай, Глазго Прествик әуежайынан солтүстікке қарай және Эдинбург әуежайынан батысқа қарай орналасқан.
According to the Office for National Statistics, based on the 2011 Census estimates, 91.2 per cent of the 6,200 inhabitants of Beith were born in Scotland, with 6.9 per cent born in the United Kingdom, 0.8 per cent from other countries in the European Union and 1.2 per cent classified as other country. which provides direct rail links to Glasgow Central station and services to the Clyde coast and Glasgow Prestwick airport. Beith is approximately south west of Glasgow International Airport, north of Glasgow Prestwick airport and west of Edinburgh Airport.
Футбол
Жергілікті футбол клубы, Бейт-Жуниорс, 1938 жылы 1920 жылдары Шотландия футбол лигасында ойнаған Бейт клубының ізбасары ретінде құрылды. Командада қатысады және өздерінің үй ойындарын Беллсдейл паркінде өткізеді, ол еңісімен танымал. Клубтың ең әйгілі бұрынғы ойыншысы – Стив Кларк, ол «Сент-Миррен» және «Челси» клубтарында ойнаған, сондай-ақ «Вест-Бромвич Альбион», «Рединг» және «Килмарнок» клубтарын жаттықтырған. Қазіргі таңда ол Шотландия ұлттық құрамасының бас жаттықтырушысы.
The local football club, Beith Juniors, formed in 1938 to succeed Beith who had played in the Scottish Football League in the 1920s. The team participate in the and play their home games at Bellsdale Park, which is famous for its slope. The club's most famous former player is Steve Clarke, who went on to play for St Mirren and Chelsea, and has been the manager of West Bromwich Albion, Reading and Kilmarnock. He is the current manager of the Scotland national team.
Астромен бірге
Бейт Астро Бейт Трасттың ықпалымен құрылды. 2010 жыл бойындағы науқандар мен лоббилеудің нәтижесінде Солтүстік Айршир кеңесі 2012 жылдың сәуір айында жабық ғимараттар қоғамдық басқаруға өтетін алдында синтетикалық алаңды жөндеуге 300 000 фунт стерлинг бөлді. Бейт Траст екі шөп алаңы мен ауыстыру павильондарына қоғамдық меншік құқығын да қамтамасыз етті. Бейт Астро – толық өлшемді, он бір адамдық синтетикалық алаң, қазір оны Бейт Траст пен оның серіктес қоғамдық бағдарламалары мен топтары ғана емес, сонымен қатар Бейт Джуниорс футбол клубы және барлық он екі Бейт қауымдық футбол клубы да пайдаланады.
Beith Astro was generated through the enabling efforts of the Beith Trust. As a result of campaigning and lobbying throughout 2010, North Ayrshire Council committed £300,000 towards the refurbishment of the synthetic pitch in advance of the facilities coming under community management in April 2012. Beith Trust also enabled community ownership of two grass pitches, and changing pavilions. Beith Astro is an eleven a side, full size synthetic astro pitch now used by not only the trust and its affiliated community programmes and groups but also Beith Juniors Football Club and all twelve Beith Community Football Clubs.
Регби
Бейттің жалғыз регби футбол клубы, «Олд Спирианс» 1972 жылы Далри орта мектебінің түлектері клубымен (Dalry High School FP) бірігіп, «Гарнок RFC» клубын құрды. Бұл, Спиер мектебінің, Далри орта мектебінің, Килбирни орталық мектебінің және Бейт академиясының жабылуымен қатар жүрді, олардың барлығы «Гарнок академиясын» құру үшін біріктірілді. «Олд Спирианс» клубы 20 ғасырдың басында құрылған және 1911 жылы Шотландия регби одағына мүше болған. «Гарнок» өз алаңындағы ойындарын Килбирни көлінің жағасындағы «Лохшор» стадионында өткізеді және 2010 жылғы мәлімет бойынша, Шотландияның «Гидро Премьер-лигасының» 3-ші дивизионында ойнайды.
Beith's only rugby football club, Old Spierians was amalgamated, along with Dalry High School FP into Garnock RFC in 1972 when Spier's School, Dalry High, Kilbirnie Central and Beith Academy schools were closed to form Garnock Academy. The Old Spierians club had been founded in the early years of the 20th century and joined the Scottish Rugby Union in 1911. Garnock play their home games at Lochshore on the banks of Kilbirnie Loch and currently (2010) participate in the Scottish Hydro Premier League 3.
Гольф
Бейтте сондай-ақ қаланың шығысындағы Бихолм ауданында, Лохланд төбесіндегі Сент-Инан орындығынан жаяу арақашықтықта орналасқан 18 тесікті, 68 парлы гольф алаңы бар.
Beith also has its own 18 hole, 68 par golf course, in the Bigholm area just east of the town, a short walking distance from Saint Inan's chair at Lochland's Hill.
Кино
Қаладағы Джордж кинотеатры 1982 жылдың күзінде сатылымға қойылды, бірақ сол Рождество маусымында «E.T.» фильмінің күтпеген сәтті көрсетілімі келесі жазға дейін оны ашық ұстауға мүмкіндік берді. Соңында 1983 жылдың 25 маусымында бильярд клубына айналдыру үшін жабылды, алайда ғимарат кейіннен бұзылып кетті.
The town's George cinema was put up for sale in the autumn of 1982, but a surprisingly good run of E. T. over that Christmas period helped keep it open until the following summer. It finally closed on 25 June 1983 for conversion to a snooker club, although the building has since been demolished.