Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Баға тұрақтылығы – экономикалық белсенділіктің тұрақты деңгейін қолдауға бағытталған ақша-кредиттік және фискалдық саясаттың мақсаты. Саясаттың бағыты инфляцияны немесе дефляцияны өте төмен деңгейде ұстауды қамтамасыз ету. Мысалы, Еуропалық Орталық Банк (ЕОБ) баға тұрақтылығын еуроаймақ бойынша үйлестірілген тұтыну бағалары индексінің (ЖТБИ) жылдық өсімінің 2%-дан төмен болуы ретінде сипаттайды. Алайда, «ЖТБИ-дің 2%-дан төмен өсуі» туралы айта отырып, ЕОБ 2%-дан жоғары инфляцияның ғана емес, сонымен қатар дефляцияның (яғни жалпы баға деңгейінің тұрақты түрде төмендеуінің) баға тұрақтылығының мақсатына қайшы екенін нақтылайды. АҚШ-та Федералдық резерв туралы заң (1977 жылы толықтырылған) Федералдық резервке «жалдаудың максималды деңгейін, тұрақты бағаларды және орташа ұзақ мерзімді пайыздық мөлшерлемені» ілгерілету саясатын жүргізуді міндеттейді. ФРС бұл міндеттемелерді орындаудың ең тиімді жолы 2% шамасындағы инфляция деңгейін ұстану екенін бұрыннан білген, ал 2011 жылы жеке тұтыну шығыстарының баға индексінің (жиі PCE инфляциясы деп аталады) 2% жылдық өсімін ресми түрде мақсат етіп белгіледі. 1990 жылдардың ортасынан бері Федералдық резервтің инфляция трендінің өлшемі орташа есеппен 1,7%-ды құрады, бұл Федералдық ашық нарық комитетінің жалпы PCE инфляциясы бойынша 2% мақсатынан 0,3% кем. Тамақ пен энергияны ескермейтін негізгі жеке тұтыну шығыстарының баға индексімен (ПКИ) өлшенген трендтік инфляция соңғы 20 жылда 1,2% мен 2,3% аралығында ауытқып келді. Инфляцияның немесе дефляцияның деңгейін басқаруда ақпарат пен күтулер маңызды рөл атқарады, деп түсіндірді Ричмонд Федералдық резервтік банкінің президенті Джеффри Лаккер: «Егер адамдар инфляцияның ақшаның болашақ құнын кемітетінін күтсе, олар ақылмен бүгінгі ақшаның құнын төмендетеді. Бұл принцип фирмалардың баға белгілеу әрекетіне де қатысты. Егер фирма алдағы жылы жалпы баға деңгейі 3% көтеріледі деп күтсе, ол бүгін өзінің бағаларын белгілеген кезде кіріс бағасы мен балама өнімдердің бағасының күтілетін өсуін ескереді».
Price stability is a goal of monetary and fiscal policy aiming to support sustainable rates of economic activity. Policy is set to maintain a very low rate of inflation or deflation. For example, the European Central Bank (ECB) describes price stability as a year on year increase in the Harmonised Index of Consumer Prices (HICP) for the Euro area of below 2%. However, by referring to "an increase in the HICP of below 2%" the ECB makes clear that not only persistent inflation above 2% but also deflation (i. e. a persistent decrease of the general price level) are inconsistent with the goal of price stability. In the United States, the Federal Reserve Act (as amended in 1977) directs the Federal Reserve to pursue policies promoting "maximum employment, stable prices, and moderate long term interest rates". The Fed long ago determined that the best way to meet those mandates is to target a rate of inflation of around 2%; in 2011 it officially adopted a 2% annual increase in the personal consumption expenditures price index (often called PCE inflation) as the target. Since the mid trend 1990s, the Federal Reserve's measure of the inflation trend averaged 1.7%, a mere 0.3% shy of the Federal Open Market Committee’s 2% target for overall PCE inflation. Trend inflation as measured by the price index of core personal consumption expenditures (PCE) – that is, excluding food and energy – has fluctuated between 1.2% and 2.3% over the past 20 years. In managing the rate of inflation or deflation, information and expectations play an important role, as explained by Jeffrey Lacker, President of the Federal Reserve Bank of Richmond: "If people expect inflation to erode the future value of money, they will rationally place a lower value on money today. This principle applies equally well to the price setting behavior of firms. If a firm expects the general level of prices to rise by 3 percent over the coming year, it will take into account the expected increase in the costs of inputs and the prices of substitutes when setting its own prices today."