Кіріспе

Латын ақыны (фл. 1125 ж.) Хилариус, сондай-ақ ағылшын Хилариус (фл. 1125), латын ақыны, ағылшын екені болжанады.

Өмір

Ол Пьер Абелардтың Параклит ораториясындағы шәкірттерінің бірі болды және оған қарапайым тілмен "Tort avers vos li mestre" деген ұлағысы бар өлеңдердің көшірмесін жолдады, Абелард өзінің қызметшісі ғалымдардың мінез-құлқы туралы хабарлағандықтан оқытуын тоқтатумен қорқытқан еді. Кейін Илариус Анже қаласына баруы мүмкін. Оның өлеңдері Париждегі Ұлттық кітапхананың латын қолжазбасы supp. lat. 1008-де сақталған, ол 1837 жылы М. де Роснидің аукционынан сатып алынған. Бұл қолжазбадан алдын ала цитаталар жарияланған, бірақ 1838 жылы Шампольон Фигеак оны "Hilarii versus et ludi" деген атпен жариялады. 1125 жылдан кейін оның жайлы нақты мәлімет жоқ; ол шамамен 1150 жылы Уильям Тир және Арнульф Орлеанский есімдерімен аталатын Орлеанда классикалық әдебиетті оқытқан Гилариуспен бір адам болуы мүмкін, бірақ Орлеандық Илариус пен драматург Илариус екі бөлек адам ба, әлде олардың екеуі де Анжеде оқытқан Илариуспен байланысты ма, әзірге белгісіз.

Шығармалары

Оның шығармалары негізінен голиардтық үлгідегі жеңіл өлеңдерден тұрады. Онда Ева есімді ағылшын қарындасына арналған өлең жолдары, Розаға арналған тармақтар, "Ave splendor puellarum, generosa domina" және тағы бір өлеңде Сенс епархиясындағы Шалутр-ла-Петти монастырының сұлулығы суреттеледі, онда автор сол кезде тұрып жатқан. Бір сатиралық өлеңнің көшірмесі тікелей Папаға бағытталғандай көрінеді. Джон Босвелл аударған және 1980 жылы "Христиандық, әлеуметтік төзімділік және гомосексуализм" еңбегінде жарияланған екі өлеңі "Анжу жігітіне" және "Англиялық жігітке" деген махаббатын білдіреді. Ол сонымен қатар француз тілінің қосылған элементтерімен латын тілінде үш ғажайып пьеса жазды. Олардың екеуі, Suscitatio Lazari және Historia de Daniel repraesentanda, таза литургиялық сипатта. Лазарь өлеңінің соңында сахналық көрсетме бар: егер қойылым таңертең оқылса, Лазарь Te Deum-мен, ал кешке оқылса, Magnificat-пен жалғастыруы керек. Үшіншісі, Ludus super iconic Sancti Nicholai, жеткілікті қисынсыз аңызға негізделген. Пети де Жюльвиль пьесада сатирикалық мақсат пен пьесаны литургиялық драма санатынан шығаратын жасырын күмәндік көреді. Ронсерейдің мұражайында сақталған Анжедегі Ронсерей қарындастары арасындағы дау-жанжал туралы латын тіліндегі ұйқасты мәтін де ақынға жатқызылады, ол өзін Илариус Каноникус деп атайды. Өлең "Bibliothèque de l'Ecole des Chartes" журналында жарияланған (т. XXXVII, 1876 ж.), ал Пауль Маршегей оны 1121 жылға даралайды.