Томас Бёрк: Солтүстік Каролинаның үшінші губернаторы және мемлекет қайраткері

Кіріспе

Америкалық саясаткер Томас Берк (шамамен 1747 – 2 желтоқсан 1783) – ирландиялық дәрігер, заңгер және мемлекет қайраткері, Солтүстік Каролина штатының Хиллсборо қаласында тұрған. Ол Солтүстік Каролина штатын Континенттік Конгресске делегат ретінде өкілдік етті және штаттың үшінші губернаторы болды. Ол Солтүстік Каролинаның тұңғыш католик губернаторы еді.

Өмірбаян

Бёрк 1747 жылы Ирландияның Галвей графтығындағы Тиакин қаласында дүниеге келді. 1764 жылға қарай ол эмиграция жасаған. Томас Вирджинияға барып, бірнеше жыл бойы медицинамен айналысты. Ол құқық білімін оқып, Норфолк қаласында (Вирджиния штаты) заңгерлік тәжірибесін бастады. Ол Американ революциясының ерте жақтаушысы болды, мөртаңбалық заңға қарсы трактаттар жазды. 1774 жылы ол Солтүстік Каролина штатының Хиллсборо қаласына көшіп келді. Бёрктің көршілері оны 1776 жылы Галифакста өткен Бесінші Солтүстік Каролина провинциялық конгресінің мүшесі етіп тағайындады. Ол Солтүстік Каролинаның жаңа конституциясын қабылдауға әкелген пікірталасқа қатысты. 1776 жылдың 20 желтоқсанында ол Екінші Континенттік Конгресске делегат болып сайланды және 1777 жылдың 4 ақпанында Филадельфияға келіп, өзінің орнына отырды. Ол штаттардың құқықтарын қорғаушы болған, бірақ 1781 жылға қарай бұл көзқарасын біршама жұмсартты. 1777 жылдың қыркүйегінде Конгресс мүшелерінің көпшілігі британдықтардың шабуылына байланысты Филадельфиядан қашуға дайындалды. Бёрк керісінше, генерал Нэштің Солтүстік Каролина әскерлеріне қосылып, қаланы қорғауға аттанды. Ол Конгреске қайта оралғанға дейін Брэндивайн шайқасына қатысты. Бёрк 1781 жылға дейін Конгресте қызмет етті, содан кейін Солтүстік Каролинаның губернаторы болып сайланды. Ол маусым айында лауазымына кірісті. Губернатор ретінде ол британдық және лоялистер күштеріне қарсы отаршылдардың қарсыласуын белсенді түрде қолдады және ынталандырды. Содан кейін қыркүйек айында полковник Дэвид Фэннинг басқаратын торилер оны тұтқындады. Джон Батлер басқаратын патриоттық жасақ Линдлидің Милл шайқасында құтқару әрекетіне тырысқанмен, сәтсіз аяқталды. Бёрк британдықтар тарапынан Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына жақын орналасқан Джеймс аралында түрмеге қамалған. Оған аралда шартты түрде бос өмір сүруге рұқсат берілді, бірақ ол нашар жағдайларға ұшырады, қудалаудан қорқып, өміріне қауіп төнді. Соңында, 1782 жылдың 16 қаңтарында ол қашып, Солтүстік Каролинаға келді. Ол британдықтарға өзінің шартты түрде босатылу шартының талаптарына бағынуда екенін хабарлады. Ол шарт бойынша босатылғанға дейін губернаторлық міндеттерін қайтадан бастады. Осыған байланысты көптеген Солтүстік Каролина тұрғындары мен континенттік офицерлер оның уәдесін бұзғанын және абыройын түсіргенін айтты. 1782 жылдың сәуір айында ол губернаторлыққа қайта сайлануға түспеді, оның орнын Александр Мартин басты. Бёрктің түрмеде өткізген уақытынан кейін денсаулығы қалпына келмеді. Ол Ориндж округіндегі Тиакин деп аталатын үйіне зейнетке шықты. Ол 1783 жылдың 2 желтоқсанында қайтыс болды және Хиллсбороға жақын орналасқан плантациясында жерленді. Оның қабірі қазіргі губернатор Бёрк жолынан солтүстікке қарай 350 фут қашықтықта орналасқан. Бёрк католиктердің саяси билікке ие болуы шектеулі және жиі кемсітілген кезеңде саяси жетістікке жеткен, дінін ұстанған адам болды деп есептеледі.

Burke was born in Tiaquin, County Galway, Ireland, around 1747. By 1764, he had emigrated. Thomas went to Virginia and practiced medicine for several years. He studied law and began his practice in Norfolk, Virginia. He became an early supporter of the American Revolution, writing tracts in opposition to the Stamp Act. In 1774, he moved to Hillsborough, North Carolina. Burke's neighbors made him a member of the Fifth North Carolina Provincial Congress that met in Halifax in 1776. He participated in the debate that led to North Carolina's new constitution. He was chosen as a delegate to the Second Continental Congress on December 20, 1776, and arrived in Philadelphia to take his seat on February 4, 1777. He was a strong states' rights advocate, although he moderated this view somewhat by 1781. In September 1777, most of Congress prepared to flee Philadelphia as the British advanced. Burke, instead, went to join General Nash's North Carolina troops defending the city. He was present at the Battle of Brandywine before rejoining the Congress. Burke served in Congress until 1781, when he was chosen to be governor of North Carolina. He returned home to assume that office in June. As governor, he actively supported and encouraged the militia in its resistance to British and Loyalist forces. Then, in September, he was captured by Tories under the command of Col. David Fanning. After a failed rescue attempt by patriot militia under the command of John Butler at the Battle of Lindley's Mill, Burke was imprisoned by the British on James Island near Charleston, South Carolina. Burke was allowed to live freely on the island under parole, but he was subject to mistreatment and deplorable conditions and feared assassination. Finally, on January 16, 1782, he escaped and went to North Carolina. He wrote to the British that he still considered himself under the terms of his parole. He resumed his governor duties before being released from parole through an exchange. Accordingly, many North Carolinians and Continental officers considered that he had broken his word and remained under a cloud of dishonor. In April 1782, he did not stand for re election to the governorship and was succeeded by Alexander Martin. Burke's health never recovered from his term of imprisonment. He retired to his home, known as Tyaquin, in Orange County. He died there on December 2, 1783, and was buried on his plantation near Hillsborough. The gravesite is about 350 feet north of what is now Governor Burke Road. Burke was claimed to have been a practicing Roman Catholic who succeeded politically in an era when Catholics held little political power and were often discriminated against.

Атаулар ауыстырылуы

Солтүстік Каролина штатындағы Берк округі оның құрметіне аталған.