Медиа және сын: Media Lens сайтының талдауы мен көзқарастары

Кіріспе

Media Lens веб-сайтқа кіргендердің қайырымдылықтары мен "The Independent" газетінің қаржылық қолдауымен қамтамасыз етіледі, бұл басылым көбінесе солшыл бағыттағы деп саналады. Сайт редакторы жиі негізгі бұқаралық ақпарат құралдарының шектеулерін көрсетеді және Грэм Мёрдок пен Майкл Пикерингтің айтуынша, "әртүрлі эмпирикалық зерттеулерге негізделген либералды БАҚ туралы мифтің қызықты ашылуын" ұсынады. Media Lens-ті Джон Пилгер жоғары бағалайды, ол сайтты "ерекше" деп атап, авторларын "әділ журналистиканың кибер-қорғаушылары" деп сипаттады. Басқа журналистер, әсіресе Питер Оборн да топ туралы жағымды пікір білдірді, бірақ олар басқа журналистермен де қақтығысқа түсті. "Observer" газетінің шетелдік редакциясының меңгерушісі Питер Бомонт бұл топтың Джон Слобода мен Ирактағы қаза болғандардың санын азайтуы үшін Ирак қазасының санын есептеумен айналысқан "нақылға" қарсы науқан жүргізгенін мәлімдеді. Джордж Монбиот Media Lens-тің Эдвард С. Германды қорғау барысында, ол Сребреница қырғынындағы қаза болғандардың санын күмәндандырғандықтан, "геноцид актілерін төмендетіп көрсетіп отыр" деп жазды.

Негізгі қызметі

1990 жылдардың соңына қарай Дэвид Эдвардс «бұқаралық ақпарат құралдары Иракқа қарсы санкциялардың салдары туралы шындықты жасырып отыр» және климаттың өзгеруіне бейжай қарады: «бұқаралық ақпарат құралдары әлі де Ұлыбританияның жақын арада Жерорта теңізі климатына ие болуы мүмкін деген идеяны мақұлдап отыр». Тағы бір ынталандыру – БҰҰ-ның гуманитарлық көмек бағдарламасының бұрынғы басшысы Денис Холлидеймен сұхбаттасқаннан кейін, оның Ирактағы әрекеттері «геноцидтік» деген қорытындыға келгеннен кейін туды. Сол кезде Дэвид Кромвелл кейбір мәселелерді «нақты жеткіліксіз» деп тапты және ол жазған газеттерден көңілсіз жауап алды. Екі адам алғаш рет 1999 жылы кездесті, Эдвардс бірлескен веб-сайт құруды ұсынды. Media Lens талдауының негізгі бөлігі – Эдвард Херман мен Ноам Чомскийдің «Келісімді жасау» (1988) кітабында алғаш рет әзірленген Үгіт-насихат моделі. Теория бойынша, жаңалықтардың құрылымы (жарнама, медиа меншігі, үкіметтік дереккөздер және т.б.) мүдделердің қақтығысын тудырады, бұл демократияға қарсы күштердің жүйелі бейімділігі мен үгіт-насихатына әкеледі. Media Lens бірнеше рет австралиялық журналист Джон Пилгерге деген құрметін білдірді. 2006 жылы Media Lens The Guardian журналы Пилгерді жарияламайтынын айтты, себебі ол «медиа туралы шындықты айтады» және «адамзатқа қарсы қылмыстардағы барлық либералды медиа институтының маңызды рөліне назар аударады. Сондықтан ол – қолайсыз тұлға». 2007 жылғы сұхбатында Media Lens Пильгердің «үлкен ықпалы» бар екенін айтты және оның негізгі бұқаралық ақпарат құралдарындағы жұмысын талқылап, «бір жағынан, оның жұмысы көптеген адамдарды ағартуда зор әсер етеді. Екінші жағынан, оның жұмысы жалған үгіт-насихат жүйесінің адалдық пен ашықтық туралы жалған мәлімдемелерін күшейту үшін қолданылады» деді. Медиа ескертулері электрондық пошта арқылы халықаралық оқырмандарға тегін таратылады. Media Lens мәліметінше, 2009 жылы оқырмандардың саны шамамен 14 000 адамды құрады. Қаржыландыру оқырмандардың жазылу ақысы мен қайырымдылықтары арқылы жүзеге асырылады. Кромвелл мен Эдвардс пікірінше, негізгі бұқаралық ақпарат құралдарындағы журналистер оқиғалардың «ресми» нұсқасын «Шындық» ретінде ұсынады. «Критикалық бақылаушылар мен қатысушылардың куәліктері» және «әсіресе Батыс қару-жарағының құрбандары» әдетте шетке қақпайды, назарсыз қалдырылады және тіпті мазаққа ұшыратылады. Кромвелл мен Эдвардс пікірінше, Батыс үкіметтерінің әрекеттері бірнеше ғасырлар бойы жалғасып келе жатқан «алдаудың тарихи үлгісіне» сәйкес келеді және «корпоративтік бұқаралық ақпарат құралдары – біздің заманымыздың ең үлкен және ең қауіпті иллюзияларының көзі». Кромвелл мен Эдвардс пікірінше, негізгі бұқаралық ақпарат құралдарының сол қанаты «сол немесе жасыл көзқарас бойынша қабылданатын пікірталастың қақпашылары», «осы жерге дейін және одан әрі емес» және корпоративтік жүйеде келіспейтін пікірлерге назар аудару қиын. 2013 жылы Media Lens корпоративтік БАҚ-ты «экстремистік шеттік» деп сипаттап, прогрессивтілердің одан толығымен бас тартуын қажет етті. 2011 жылдың мамырында «Егер бастама биоцидтік, жемқорлыққа толы корпоративтік бұқаралық ақпарат құралдарына балама ретінде ұсынылса, қолдау өте зор болар еді», – деді олар 2016 жылдың қаңтарында The Colossus веб-сайтына берген сұхбатында. 2016 жылы Кромвелл Йемендегі азамат соғысы туралы жариялау үшін «әдеттегідей, ресейлік RT телеарнасы мен ирандық Press TV сияқты бұқаралық ақпарат құралдарына жүгіну керек», олар «корпоративтік журналистер тарапынан жиі ащы сынаған «үгіт-насихат» операциялары» екенін жазды.

By the late 1990s, David Edwards had concluded that there was a "media suppression of the truth about the effect of the sanctions" against Iraq, and an indifference to climate change: "the media were still celebrating the idea that Britain might soon be blessed with a Mediterranean climate". Another motivation came from interviewing Denis Halliday, former head of the UN’s humanitarian aid program, after concluding its actions in Iraq were "genocidal". Meanwhile, David Cromwell had found coverage of certain issues to be "paltry", and had gained a negligible response from the newspapers to which he had written. The two men first met in 1999, and Edwards suggested beginning a collaborative website. Central to Media Lens analysis is the Propaganda model, first developed by Edward Herman and Noam Chomsky, in their book Manufacturing Consent (1988). The theory posits that the way in which news media is structured (through advertising, media ownership, government sourcing and others) creates an inherent conflict of interest which leads to systemic bias and propaganda for undemocratic forces. Media Lens has expressed admiration for Australian born journalist John Pilger on several occasions. Around 2006, Media Lens said The Guardian would not publish Pilger "because he’s honest about the media" and "draws attention to the vital role of the entire liberal media establishment in crimes against humanity. So he is persona non grata". In a 2007 interview, Media Lens said Pilger was a "huge inspiration" and, while discussing his work in the mainstream media, stated that "on the one hand, his work has a tremendous effect in enlightening a lot of people. On the other hand, his work is used to strengthen the propaganda system‘s false claims of honesty and openness". The media alerts are distributed without charge by email to an international readership. According to Media Lens, the readership was around 14,000 people in 2009. Funding is through reader subscriptions and donations. According to Cromwell and Edwards, journalists in the mainstream media articulate an "'official' version of events as Truth. The testimony of critical observers and participants" and "especially those on the receiving end of Western firepower – are routinely marginalised, ignored and even ridiculed". In Cromwell and Edwards' opinion, western government actions have followed an "historical pattern of deception" going back several centuries, and "the corporate media is the source of some of the greatest, most lethal illusions of our age". According to Cromwell and Edwards, the centre left wing of the mainstream media are gatekeepers "of acceptable debate from a left or Green perspective, 'thus far and no further'" and that dissenting views have difficulty gaining attention in a corporate system. In 2013, Media Lens described the corporate media as "an extremist fringe" from which progressives should completely dissociate themselves. In May 2011, "The support would be vast, if the initiative was posited as an alternative to the biocidal, corruption drenched corporate media", they said in an interview with The Colossus website in January 2016. Cromwell wrote in 2016 that, to find coverage of the Yemeni Civil War, "[n]ot unusually, one has to go to media such as" the Russian television network RT and the Iranian news network Press TV, which are "so often bitterly denigrated as 'propaganda' operations by corporate journalists".

Қабылдау

2002 жылдың желтоқсанында, сайт құрылғаннан кейін он сегіз ай өткен соң, австралиялық журналист Джон Пилгер Media Lens-ті «қажеттілікке айналып бара жатыр» деп сипаттады. Олардың Ирак пен Ауғанстанға басып кіруі мен оккупациясы жөніндегі жұмысына қатысты ол: «[Media Lens] мұқият және адамгершілік талдау жасамаса, Ирак пен Ауғанстандағы апаттың толық ауырлығы нашар журналистиканың нашар тарихының алғашқы нұсқасына берілуі мүмкін еді» деп жазды. 2005 жылы BBC Newsnight бағдарламасының бұрынғы редакторы Питер Баррон: «Шындығында, мен оларды жақсы көремін. Сайтты басқаратын Дэвид Кромвелл мен Дэвид Эдвардс әрқашан сыпайы, олардың аргументтері жақсы негізделген және кейде олар дұрыс айтады» деді. 2006 жылдың маусым айында Питер Бомонт The Observer газетінде «Media Lens» шындықтың жалғыз қабылданатын нұсқасы олардың ғана екенін және барлығы да сол қадаммен жүруі керек екенін талап етеді деп жазды және оларды «Политбюроның солшылдары» деп сипаттады. Ол топтың электрондық пошта кампанияларын «Жо Сталиннің» «поезд көрушілер клубымен» салыстырды. Журналист Питер Уилби 2006 жылдың қаңтарында «олардың негізгі сын дұрыс» деп жазды және ол кейде Кромвелл мен Эдвардсқа New Statesman редакторы болған кезде тапсырыс берді. Ол сондай-ақ «Дэвидтер мүлдем белгісіз; солшыл сыншылар ретінде олар шеттетілген» деп жазды. 2007 жылы жарық көрген «Саяси элитаның жеңісі» атты кітабында журналист Питер Оборн Ирак соғысы туралы медиа жарияланымдарын зерттеген кезде сайтты «өте пайдалы» деп тапты. Media Lens «көбінесе әділетсіз, бірақ кейде өте көреген». Бұл сыйлықты 2003 жылы марапат алған БҰҰ-ның Ирактағы гуманитарлық координаторының бұрынғы өкілі Денис Холлидей табыс етті. Коммуникацияны зерттеуде маманданған ғалым Оливер Бойд Барретт 2010 жылы Media Lens «рационалдық пен адамгершілік критерийлері бойынша, олар жазған және жазбаған нәрселері үшін және мазмұны қатты сынға ұшыраған жағдайда да, әдепті және құрметті тонмен» БАҚ-ты бағалауға «талмайтын міндеттемеге» ие екенін айтты. 2012 жылдың қаңтарында The Guardian газетінің журналисі Майкл Уайт Media Lens-ті газеттің ең солшыл екі жазушысы Милн мен Джордж Монбиоттан «желкендерін жиып, төлем иелеріне ыңғайласу үшін соққыларын жұмсартуды» талап еткені үшін айыптады. Ол былай деп қосты: «Media Lens-тің жұмысы жасырын емес. Сондай-ақ, Джон Пилгер немесе Роберт Фиск сияқты [The Independent] газетінің басқа да танымал жазушылары да жоқ». 2016 жылдың мамырында Уайт олардың жұмысы «өздерінің редакциялық басымдықтары олар қатты айыптайтын корпорациялар сияқты партиялық және өзіне-өзі сыналы болуы мүмкін» деп жазды. 2012 жылдың ақпанында философ Руперт Рид Сириядағы жағдайға қатысты дереккөз ретінде Мишель Чосудовскийді және Роберт Дрейфус пен Айслинг Бёрннің мақалаларын Media Lens қолдануын сынға алды. 2014 жылдың мамырында Эллиот Мерфи ZNet-те Media Lens «баспасөздің кемшіліктерін және жалғандарын мұқият ашқан» және «олардың ескертулері әрқашан жақсы зерттелген, жақсы негізделген және көбінесе көңіл көтереді» деп жазды. Ол олардың «Билік сақшылары: Либералды БАҚ мифы» атты кітабын «біздің қылмыстарымыз бен олардың қылмыстары» туралы хабарлаудың теңгерімін тамаша бағалау деп сипаттады. Ол оларды «тікелей әрекет, зорлық-зомбылықсыз азаматтық наразылық немесе тіпті алдағы митинг немесе лекцияны насихаттау» емес, олардың ұсыныстарын электрондық кампанияларға ғана шектегені үшін сынға алды және оларға «әдетте электрондық құралдар арқылы басқа саяси жазушылардың әрекеттері мен ойларына және олардың жалпы оқырмандарына әсер етуге тырысқан кезде өз тактикаларын қайта қарастыруды» ұсынды. Media Lens-тің солшыл көздерді сынға алуына қатысты Мерфи былай деп жазды: «Корпоративтік медиа хабарларын егжей-тегжейлі сынға алу - керемет, бірақ сізге көмектесе алатын, бірақ шын мәнінде сізге көмектесуіңізге қажет болуы мүмкін адамдардан оқшаулану, сіз күшке қызмет ететін корпоративтік медиа күштерін бұзуға тырысып жатырсыз, бұл әлемді жақсартуға тырысатын ұйымның әрекеті емес». Дитумға жауап ретінде Эдвардс былай деп жазды: «Купердің дауыс беру тізімі, әрине, әлемнің көптеген мемлекеттеріне қарсы болашақ соғыстардың болуына үлкен әсер етеді. Кез келген ақылға қонымды комментатор кандидаттардың соғысқа қатысты жазбалары мен ойларына мұқият назар аудару қажеттігін түсінеді». Дэвид Уэринг 2015 жылдың қыркүйегінде openDemocracy журналында жазған хатында топтың «күлкілі, адал жанкүйерлері» бар екенін, сонымен қатар «олардың тазалық сынақтары мен агрессивті келеңсіздіктерімен әлеуетті одақтастарын ұзақ уақыттан бері бөліп алғанын» айтты. 2016 жылдың ақпанында Оливер Кам Media Lens-ті «солтүстік-шығыс қысым тобы» деп сипаттады, олар «Венесуэланың революциялық режимінің күшті қорғаушылары». 2016 жылдың наурызында журналист Оуэн Джонс редакторлардың «статус-квоны қорғайтын жазушыларға қарағанда тіпті күшпен шабуылдайтынын» жазды. «Олардың талдауларын растайтын жазушылар бар, сондықтан менің қатысуым оларды бұзады, сондықтан менің ойынша, мен одан да нашармын» деп айыптады және олардың «Обаманы сынағандардың аргументтерін қорытындылаған абзацты твиттерге жариялап, олардың аргументтері менің ойым екенін көрсетуге тырысқанын» айтты. 2018 жылы Media Lens редакторының бірі Twitter-де жас жазушыларға «қуанышыңды іздеп, басқаларды шабыттандыру және оларды нұрландыру үшін жазуға жақсы көретін нәрсеңді жаз» және «престиж немесе қаржылық сыйақы туралы алаңдамауды» ұсынған кезде әлеуметтік желіде кең таралған жауаптар жарияланды. Журналист Джеймс Балл жазушылардың өз жұмысына назар аудару үшін ең алдымен «корпоративтік» немесе «басты» БАҚ-қа тырысуы керек екенін айтты, өйткені «барлық ең жақсы журналистика осы БАҚ-тан шығады», мысалы, парламенттік шығындар жанжалы, «теңізден тыс ақша ағынының ашылуы», «Ирак соғысының журналы», «Libor-дың бұрмалануы» және «табыс табуға байланысты көптеген маңызды жаңалықтар».

In December 2002, eighteen months after the site's creation, Australian journalist John Pilger described Media Lens as "becoming indispensable". Regarding their work on the invasion and occupation of Iraq and Afghanistan, he wrote that "Without [Media Lens'] meticulous and humane analysis, the full gravity of the debacles of Iraq and Afghanistan might have been consigned to bad journalism's first draft of bad history". Peter Barron, former editor of the BBC's Newsnight commented in 2005: "In fact I rather like them. David Cromwell and David Edwards, who run the site, are unfailingly polite, their points are well argued and sometimes they're plain right." In June 2006, Peter Beaumont wrote in The Observer that Media Lens "insist that the only acceptable version of the truth is theirs alone and that everybody else should march to the same step", and described them as "controlling Politburo lefties". He likened the group's email campaigns to "a train spotters' club run by Uncle Joe Stalin". The journalist Peter Wilby, wrote in January 2006 that "their basic critique is correct" and he occasionally commissioned Cromwell and Edwards while he was editor of the New Statesman. He also wrote that "the Davids are virtually unknown; as leftist critics, they are marginalised." In his 2007 book The Triumph of the Political Class, journalist Peter Oborne wrote that while researching media coverage of the Iraq war, he had found the site "extremely useful". Media Lens are "often unfair but sometimes highly perceptive". The award was presented by Denis Halliday, the former United Nations Humanitarian Co ordinator in Iraq, and himself a recipient of the award in 2003. Oliver Boyd Barrett, an academic specialising in Communications Studies, said in 2010 that Media Lens possess a "relentless commitment" to assessing the media "on criteria of rationality and humanity, for what they write and fail to write, and doing so in a tone that is determinedly polite and respectful, even when the content is highly critical".</blockquote>

In January 2012, The Guardians Michael White, accused Media Lens of suggesting the newspaper's two most left wing writers, Milne and George Monbiot "trim their sails and pull their punches to accommodate their paymasters". He added: "Media Lens doesn't do subtle. Nor do its more acceptable heroes, such as John Pilger or [The Independents] Robert Fisk". In May 2016, White wrote that their work suggests "their own editing priorities may be as partisan and un self aware as the corporates they so severely condemn". In February 2012, the philosopher Rupert Read criticised Media Lens' use of Michel Chossudovsky and articles by Robert Dreyfuss and Aisling Byrne as sources for the situation in Syria. In May 2014, Elliot Murphy wrote in ZNet that Media Lens "have carefully exposed the shortcomings and lies of the press" and "their Alerts are invariably well researched, well argued, and often entertaining". He described their book Guardians of Power: The Myth of the Liberal Media as a brilliant assessment of the "balance of reporting when it comes to ‘our’ crimes versus ‘theirs’". He criticised them for generally confining their suggested actions to email campaigns rather than "direct action, non violent civil disobedience, or even the odd promotion of an upcoming rally or lecture" and suggested that they "rethink their tactics when trying to influence, typically through electronic means, the actions and thoughts of other political writers and their general readership". Regarding Media Lens’ criticism of left wing sources, Murphy wrote: "Writing detailed critiques of corporate media reports is admirable, but isolating yourself from those who could not only help you out, but who may in fact also need your help in undermining the very corporate media forces you’re attempting to expose as fundamentally subservient to power, is not the action of an organisation trying to improve the world". In response to Ditum, Edwards wrote: "Cooper’s voting record of course has grave implications for the near certainty of future wars waged on more states around the world. Any reasonable commentator understands the need to pay careful attention to the candidates’ record and thinking on war". David Wearing, writing in openDemocracy in September 2015, commented that while the group has "a vocal, dedicated following", it also has "a long record of alienating potential allies with their purity tests and aggressive oversimplifications". In February 2016, Oliver Kamm described Media Lens as a "far left pressure group" who are "doughty defenders of Venezuela's revolutionary regime". In March 2016, journalist Owen Jones wrote that the editors' "attack me with even more force than writers who actually defend the status quo. Those writers confirm their analysis, after all: my presence disrupts it, and therefore I’m actually arguably worse", accusing them of "once tweeting a paragraph I wrote summing up the arguments of those who attacked critics of Obama, and pretending those arguments were what I actually thought". When one of the Media Lens' editors suggested on twitter in 2018 that young writers should "follow your bliss" (a term coined by the American writer Joseph Campbell) and contribute "what you absolutely love to write to inspire and enlighten other people" rather than bothering about prestige or financial reward, extensive responses were posted on the social media platform. Journalist James Ball responded that writers should try the mainstream first to gain attention for their work as "virtually all of the best journalism comes out of 'corporate' or 'mainstream' media", such as the parliamentary expenses scandal, "the exposure of offshore leaks", "Iraq War Logs", "Libor rigging", and "dozens of other major pieces of accountability stories".

Соғысты ақтау

2002 жылы, Ирак соғысы алдында Media Lens Ұлыбритания мен АҚШ үкіметтерінің Иракта әлі де жаппай қырып-жою қарулары бар және белсенді ЖҚҚ бағдарламасы бар деген негізде соғыс жүргізуді ақтауы алаяқтық екенін мәлімдеді. Media Lens БҰҰ-ның бұрынғы бас қару инспекторы Скотт Риттердің 4 жыл бұрын БҰҰ инспекторларының мұқият тергеуінен Ирактың «негізінен қарусыздануын» және оның ЖҚҚ мүмкіндігінің 90-95% жойылғандығын айтқан сөзін келтірді. Media Lens Риттердің пікірін қосты: Ирактың БҰҰ-дан кеткеннен кейінгі төрт жыл ішінде «қалпынан» қарулануы мүмкін емес еді, өйткені олардың үстінен қатаң бақылау орнатылған. Эдди Гирднер Media Lens-пен келісіп, соғыс басталғанға дейін осы тұжырымға келген санаулылардың бірі ретінде атады. Ричард Александрдың 2010 жылы Ирак соғысы туралы жазған мақаласында Эдвардс пен Кромвельдің «британдық БАҚтың Ұлыбритания үкіметі тарапынан британдық қоғамға таратылған өтіріктерді күшейтудегі қызметші рөлін терең талдады» делінген. Джон Джевелл Кромвелл мен Эдвардстың өздерінің аргументтеріне жинаған «дәлелдердің көптігін» атап өткен соң, The Conversation веб-сайтында: «Блэрді қолдау үшін баспасөз толығымен бірікпегенін естен шығармау керек» деп жазды. Джуэллдің «соғысқа қарсы» Daily Mirror туралы пікірін Media Lens Блэрдің «шынайы ниетіне» деген құрметіне сын тұрғысынан қарады. Ник Робинсон Live From Downing Street (2012) кітабында 2002 жылдың соңында, Иракқа шабуылға бірнеше ай қалғанда, Media Lens пен BBC News бас редакторы Ричард Самбрук арасындағы пікір алмасуды еске алады: «Біз сіздің шыншыл және жақсы ниетті екеніңізге сенеміз, бірақ сіз өлімге алып келетін, институционалды алдау жүйесінің ортасындасыз. Сізге ұнайды ма, ұнамайды ма, сенесіз бе, осы үгіт-насихат жүйесіне қатысуды таңдасаңыз, сіз де, сіздің маңыңыздағы журналистер де жаппай қырғынға ортақ болуыңыз мүмкін. Қазіргі жағдайда сіздер мен сіздің журналистеріңіз мыңдаған, тіпті жүздеген мыңдаған бейкүнә адамдардың өлтірілуіне және мүкіс етілуіне себепкер болып отырсыз». Робинсон бұл сөзге былай деп жауап берді: «Соғысты жақтаған және оған қарсы болған журналистер соғыста қаза тапқандар үшін моральдық жауапкершілікте деп айту – абсурд, тіпті қарапайым емес». Олар 2006 жылы BBC тілшісі Бриджет Кендаллдың Ирак соғысы «ақталуға лайық па» әлде «апатты қателік пе» деген риторикалық сұрағын жеке пікірдің көрінісі деп, бейтараптық талабына сай емес деп атады. Олардың пікірінше, Кендаллдың сұрағы соғысқа қарсы қозғалыстың және БҰҰ-ның бұрынғы бас хатшысы Кофи Аннанның соғысты «заңсыз агрессия соғысы» деп қарастырған көзқарасын ескермеді. Media Lens 2003 жылы BBC-дің саяси редакторы болған Эндрю Маррдың пікірін келтіріп, журналистер батыс саясаткерлерінің жетістіктерін әдетте әсірелеумен ұстанатынын көрсетті. Олар Маррдың Тони Блэрге айқын симпатия танытқанын айтты. 2003 жылы Кромвелл мен Эдвардс «Ирактан келетін қауіп ешқашан болған емес» және «Егер Тони Блэр мен Джордж Буш соғыс қылмыстары үшін кінәлі болмаса, кім кінәлі?» деді.

In 2002, prior to the Iraq War, Media Lens argued that it was fraudulent for the UK and US governments to justify a war on the basis that Iraq still possessed a credible Weapons of Mass Destruction (WMD) threat and had an active WMD programme. Media Lens cited the work of former chief UN arms inspector Scott Ritter, who had stated 4 years previously that a thorough investigation by UN inspectors had found that Iraq had "fundamentally disarmed" with 90–95 per cent of its WMD capability eliminated. Media Lens further cited Ritter's opinion that it would have been impossible for Iraq to rearm "from scratch" within the four years since the UN had left, given the level of scrutiny they were under. Eddie Girdner agreed with Media Lens and cited it as one of the few who had drawn this conclusion before the war began. According to Richard Alexander, writing in 2010 about the Iraq war, Edwards and Cromwell "trenchantly dissected the servant role the British media played in bolstering the lies to the British public purveyed by the UK government". After referring to the "mountain of evidence" assembled by Cromwell and Edwards for their argument, John Jewell wrote for The Conversation website: "It must be remembered that the press was not completely united in its support for Blair" pointing to the opposition of the Daily Mirror to the invasion of Iraq as an example. Jewell's assertion about the "anti war" Mirror was not entirely shared by Media Lens who criticised its respect for Blair's "patent sincerity". Nick Robinson in Live From Downing Street (2012), refers to an exchange between Media Lens and then Head of BBC News Richard Sambrook in late 2002 a few months before the invasion of Iraq:"[W]e believe you are a sincere and well intentioned person but you are at the heart of a system of lethal, institutionalised deception. Like it or not, believe it or not, by choosing to participate in this propaganda system, you and the journalists around you may soon be complicit in mass murder. As things stand, you and your journalists are facilitating the killing and mutilation of thousands, perhaps hundreds of thousands, of innocent men, women and children". Robinson responded to this argument: "It is absurd – not to mention offensive – to suggest that journalists who report both the case for war and the case against it are morally responsible for those who die in it". They cited a rhetorical question posed by BBC correspondent Bridget Kendall in 2006, about whether the Iraq war was "justified" or a "disastrous miscalculation" as a demonstration of personal bias, and not meeting the requirement for reporting to be impartial. In their opinion, Kendall's question excluded the view, held by the anti war movement and ex UN secretary general Kofi Annan, that the war was "an illegal war of aggression". Media Lens cited comments made by Andrew Marr in 2003, while he was the BBC's political editor, in support of their argument that journalists regularly present inflated assessments of the accomplishments of western politicians. They considered Marr to be overtly sympathetic to Tony Blair. In 2003, Cromwell and Edwards said that "there never was an Iraqi threat" and "If Tony Blair and George W. Bush are not guilty of war crimes, who is?"

Жарақат алғандар саны

Media Lens 2003 жылы Иракқа жасалған шабуылдың және одан кейінгі оккупацияның ирактықтардың өлім-жітім көрсеткішіне тигізген әсері туралы басты ақпарат құралдарының жарысалауын сынап, оған қарсы шықты.

Lancet зерттеулері

The Lancet журналы 2003 жылғы басып алу мен оккупацияның Ирактағы өлім-жітім көрсеткішіне тигізген әсері туралы екі рецензияланған зерттеуді жариялады. Екі зерттеуде де қабылданған статистикалық әдістер қолданылды. Алғашқы зерттеу 2004 жылы жарияланды және сол кезге дейін Иракты басып алу мен оккупациялау салдарынан 100 000 ирактықтың өлімі шамаланды. 2006 жылы жарияланған екінші Lancet зерттеуі 2006 жылғы маусымның соңына дейін, басып алудан кейін соғыс болмағанда күтілгеннен 655 000 адамға көп өлім оқиғасы тіркелгенін көрсетті. 2004 жылғы Lancet зерттеуі математик Джон Аллен Паулос тарапынан The Guardian журналында жарияланған мақалада талқыланды. Media Lens мақалаға сын танытқаннан кейін Паулос Lancet зерттеуінің нәтижелеріне күмән тудыру үшін "негізсіз жеке бағалауды" қолданғанын мойындады. 2005 жылы Media Lens The Independent газетінің шетелдік саясат жөніндегі аға тілшісі Мэри Деевскиге газеттегі редакциялық мақалада 2004 жылғы Lancet зерттеуінің нәтижелері "шағын үлгіні экстраполяциялау арқылы" алынғаны және "[бұл] көрсеткіштер толығымен жоққа шығарылмағанмен, олар кеңінен күмәндалған" деп түсіндіруін сұрады. Деевски оның "кәдімгі адам ретінде" үлгі стандартты болуы мүмкін екенін айтты. Оның басты пікірі "менің әсерімнен гөрі, осы әдіс авторларды үкімет тарапынан келген сынға/жоққа шығаруға ұшыратты, ал олардың бұл сынға қарсы тұруға мүмкіндігі аз болды, олардың әдістері осындай сауалнамалар үшін стандартты екенін қорғады" дегенге негізделген. Эдвард Герман бұл жауапты сәйкессіз деп таныды және оны "соғысты ақтау мақсатындағы үлкен біліктіліксіздік" деп атады.

Ирактағы өлім-жітім

Ирактың дене санағы (IBC) жобасы Хамит Дардаган мен Джон Слобода 2003 жылы АҚШ бастаған Иракқа шабуылдан туындаған азаматтық өлім-жітімдерді тіркеу мақсатымен құрылды. Жобаның еріктілері жаңалықтарды зерделеп, азаматтардың қаза болуы туралы хабарларды қарастырды. Кем дегенде екі тәуелсіз жаңалық көзі растаған әрбір оқиға деректер базасына енгізілді. 2006 жылдың ортасына қарай IBC зерттеуі 2003 жылғы шабуыл нәтижесінде 38 725-тен 43 140-қа дейін азамат өлгенін көрсетті. 2006 жылдың қаңтар айынан бастап Media Lens IBC жобасын зерттеуге кірісті. 2006 жылдың сәуір айында BBC Newsnight журналисі Дэвид Фуллер BBC сайтында Media Lens-тің IBC жобасының әдістеріне қарсы жүргізген төрт науқаны туралы жазды. Фуллер оларға жауап ретінде "[өзара әрекеттесуді толық бақылауға мүмкіндік бермейтін] кез келген тәсілмен қатысудан бас тартуда" деп айыптады. Фуллермен сұхбаттасқанда Слобода Media Lens-ті "агрессивті және эмоционалды түрде құрылысқа бұзушылық келтіретін тактика қолданатын қысым тобы" деп сипаттады. 2006 жылдың маусым айында The Observer газетінің шетелдік істер редакторы Питер Бомонт Media Lens редакторларын Джон Слобода мен Ирактың дене санағы жобасын "үндемеуге бағытталған" науқан жүргізуде деп айыптады, себебі ол The Lancet зерттеуінен төмен құрбандықтар санын көрсеткен.

Сребреница: Чомский және басқалар

2005 жылдың 31 қазанында «Гардиан» газеті Эмма Брокс жүргізген Ноам Чомскиймен сұхбатын жариялады. Чомски 2005 жылдың 3 қарашасында газеттің редакторы Ян Мейске жолдаған хатында сұхбаттан наразылық білдірді, ал 4 қарашада Media Lens осы мәселе бойынша алғашқы мақаласын жариялады. Бірнеше аптадан кейін «Гардиан» Чомскиден мақаладағы үш маңызды қате үшін кешірім сұрады, оның ішінде Брокс Чомскидің Сребреницадағы қырғынға қатысты пікірлерін және Диана Джонстоунға деген қолдауының мәнін бұрмалағандығы айтылды. «Гардиан» сондай-ақ «профессор Чомски де, Джонстон да қырғын фактісін жоққа шығармаған» деп мәлімдеді. Media Lens 21 қарашада жариялаған екінші мақаласында «Гардианның» кешірім сұрауына жауап берді. Брокс жүргізген сұхбаттың салдары біршама уақытқа созылды. «Гардиан» газетінің оқырмандар редакторы Иан Мейс 2005 жылдың 12 желтоқсанында өзінің және Брокстің Чомскиге қатысты наразылық білдірген Media Lens жақтастарынан «бірнеше жүз» электрондық хат алғанын хабарлады. 2009 жылдың желтоқсан айында Media Lens Эдвард С. Херман мен Дэвид Петерсонның «Амнистия Интернешнлға ашық хат» мақаласын сайтынан алып тастады. Олар оқырмандарына бұл шешімнің себебін кейбір оқырмандардың «жағымсыз» пікірлеріне жауап ретінде және «екі тараптан келген жалақорлық мәлімдемелерді жариялаудан» аулақ болу үшін қабылданғанын түсіндірді. Біраз уақыттан кейін Камм «Таймс» газетінің блогында Media Lens мақаласы Босниядағы сербтер ұстаған лагерьлер туралы жалған мәлімдемелерді қайталады деп жазды, бұл 2000 жылы ITN-нің (бұрынғы Living Marxism) «LM» журналына қарсы арыз беруіне себеп болған. 2009 жылы Media Lens Херман мен Петерсонның Сребреница туралы мақалаларын талдап, Херман мен Петерсонның «Сребреницадағы жаппай өлтірулерді жоққа шығармағанын», бірақ олардың «Камм және басқалар келтірген санды қабылдамайтынын, бірақ олардың мұны жасауға құқылы екенін» айтты. 2011 жылдың маусым айында Джордж Монбиот Media Lens «Герман мен Петерсонның Сребреницада қаза тапқандардың санын азайтуға 'толық құқылы' екенін мәлімдегенін» жазды. «Геноцид» терминін қолдану туралы олар былай деп жазды:

On 31 October 2005, The Guardian newspaper published an interview with Noam Chomsky conducted by Emma Brockes. Chomsky complained about the interview in a letter to the readers’ editor, Ian Mayes, on 3 November 2005, after which Media Lens responded with their first article on this issue on 4 November. Within a few weeks, The Guardian apologised to Chomsky for three significant errors in the story including that Brockes had misrepresented Chomsky's views on the Srebrenica massacre and the nature of his support for Diana Johnstone. The Guardian also wrote that "[n]either Prof Chomsky nor Ms Johnstone have ever denied the fact of the massacre". Media Lens responded to The Guardians apology in a second article posted on 21 November. The repercussions of the Brockes interview continued for some time. Ian Mayes, then the readers' editor of The Guardian, wrote on 12 December 2005 that he and Brockes had received "several hundred" emails from Media Lens followers, who were protesting about Chomsky’s treatment. In December 2009, Media Lens removed Edward S. Herman and David Peterson’s article, Open Letter To Amnesty International from its site. It explained to its readers that the removal was in response to "ill tempered" comments from some readers and to avoid "publishing defamatory statements from either side". Soon after, Kamm wrote in his blog for The Times newspaper that the article Media Lens had removed repeated false claims about Serb run detention camps in Bosnia which had led in 2000 to a successful libel action brought against LM magazine (originally Living Marxism) by ITN. In 2009, Media Lens summarised Herman and Peterson’s articles on Srebrenica by saying that, although Herman and Peterson were "not denying that mass killings took place at Srebrenica", they "do not accept the figure cited by Kamm and others, but that they are perfectly entitled to do". In June 2011, George Monbiot wrote that Media Lens "maintained that Herman and Peterson were 'perfectly entitled' to talk down the numbers killed at Srebrenica". Regarding the use of the term 'genocide' they wrote:

> «Нақты айтқанда, біз кез келген соттың, кез келген үкіметтің, тіпті кез келген адамның тарихи оқиғаларға «геноцид» сияқты белгілер қою құқығын мойындамаймыз, содан кейін олар оларды тек қана талқылау ғана емес, қабылдауды талап етеді. Адам институтарының абсолютті шындыққа ие болуы туралы болжам инквизиция дәуіріне тән, бұл мәнді пікірталасқа қатыспайды». Дэвид Эдвардс бұған жауап ретінде «АҚШ пен Ұлыбританияның соғыс машинасының» күшейе түсуіне себеп болатын «ресми жаулардың қылмыстары» туралы ақпарат жеткілікті екенін айтты. Ол Media Lens «АҚШ пен Ұлыбританияның ізгі ниеттері туралы жалған болжамдарға, бұқаралық ақпарат құралдарындағы екіжүзділікке және соғыстың жалғыз шешім екеніне қарсы тұруға» тырысатынын мәлімдеді. 2012 жылдың мамыр айында Media Lens Twitter желісінде карикатурашы және жазушы Мартин Роусонмен пікір алмасты. Роусон Хула қасабындағы қырғыннан кейін қанға батқан Башар әл-Ассадты бейнелейтін карикатура жариялаған еді. Сондай-ақ, мультфильмде «Ангела Меркель мен Кристин Лагардтың адам сүйектерін еуромен толтырылған тоғыз құйрықты мысықтармен ұрып-соғуы» көрсетілген. 2017 жылдың маусым айында неміс газеті «Die Welt» Сеймур Херштің мақаласын жариялады, онда ол 2017 жылдың сәуір айында Хан-Шейхун қаласына жасалған Сирия үкіметінің шабуылында зарин қолданылмағанын және АҚШ бұл туралы білгенін айтты. Херш өзінің дереккөздерінің айтуынша, шабуыл «тыңайтқыштар, дезинфекциялық заттар және басқа да тауарлар» сақталған ғимаратқа жасалған. Media Lens газеттік дерекқорды іздегенде Херштің баяндамасы туралы ешқандай ақпарат табылмайтынын хабарлады. 2017 жылдың маусым айында журналист Брайан Уитакер Херштің оқиғасының дереккөздерін ұсынбағанына қарамастан Media Lens алаңдамағанын сынады. Уитакер Media Lens бұрын «Гардиан» газетінің Ирак туралы мақаласында «атаусыз американдық шенеуніктерден» сөз алғаны үшін сынға алғанын жазды.