Кіріспе
АҚШ-тың Корольдік әскери-теңіз флотына өткізілген эскорт-тасымалдаушысы USS St. Andrews (CVE 49) (бастапқыда AVG 49, кейін ACV 49) 1942 жылдың 23 тамызында MC 260 қабықшасына бекітілді, өзгертілген C3 S A1 жоспарлары бойынша салынатын кеме. Ол 1943 жылдың 12 наурызында Вашингтон штатының Такома қаласындағы Seattle Tacoma Shipbuilding Corporation компаниясында салынды; 15 шілдеде CVE 49 деп қайта белгіленді, 31 шілдеде суға түсірілді, Роберт У. Морс ханымның қамқорлығымен, 7 желтоқсанда Ұлыбританияға ленд-лиз бағдарламасы бойынша берілді және сол күні HMS Queen (D19) атауымен Корольдік әскери-теңіз флотында қолданысқа кірді. HMS Queen 1944 жылы Солтүстік Атлантикадағы және 1945 жылы Тынық мұхитындағы шайқастардағы конвойлерді қорғауда британдық және одақтас күштерге қызмет етті. 1945 жылдың 4 мамырында Queen-нің 853 эскадрильясының ұшақтары, Флот Әуе күштері, Норвегиядағы Килботн қаласындағы Еуропа соғысының соңғы әуе шабуылы – Judgement операциясына қатысты. Соғыс тоқтағаннан кейін ол әскер тасымалдаушы кемесіне айналдырылып, Ұлыбритания күштерін Қашық Шығыстан қайтару үшін пайдаланылды, содан кейін 1946 жылдың 31 қазанында Вирджиния штатының Норфолк портына қайтарылды. Келгеннен кейін Queen Корольдік әскери-теңіз флотынан шығарылды және АҚШ әскери-теңіз флотына берілді. Әскери-теңіз күштерінің қажеттілігінен артық болған CVE 49 желтоқсан айында жоюға жіберілді; 1947 жылдың шілдесінде әскери-теңіз тізілімінен алынып тасталды, Н. В. Stoomv, Maats, Nederland Co., Амстердам, Нидерланды компаниясына сатылды және 1947 жылдың 29 шілдесінде Roebiah атымен сауда кемесі ретінде пайдалануға жіберілді (1967 жылы Президент Маркос, ал 1972 жылы Lucky One деп қайта аталды). 1972 жылы Тайваньда металлға тапсырылды.
The USS St. Andrews (CVE 49) (originally AVG 49, later ACV 49) was assigned to MC hull 260 on 23 August 1942, a ship to be built to modified C3 S A1 plans. She was laid down on 12 March 1943 by the Seattle Tacoma Shipbuilding Corporation of Tacoma, Washington; redesignated CVE 49 on 15 July; and launched on 31 July; sponsored by Mrs. Robert W. Morse; transferred to the United Kingdom under Lend Lease on 7 December; and commissioned the same day as HMS Queen (D19) in the Royal Navy. HMS Queen served British and Allied escort forces in protecting the vital convoy supply effort across the North Atlantic in 1944, and in the Pacific campaigns in 1945. On 4 May 1945 aircraft of Queens 853 Squadron, Fleet Air Arm, took part in Operation Judgement, the last air raid of the European war, at Kilbotn, Norway. After hostilities ceased, she was converted to a troop carrier and used to bring British forces back from the Far East, before being returned to the United States at Norfolk, Virginia, 31 October 1946. On arrival, Queen was decommissioned by the Royal Navy and was taken over by the U. S. Navy. In excess of Navy needs, CVE 49 was slated, in December, for disposal; struck from the Navy Register in July 1947, sold to the N. V. Stoomv, Maats, Nederland Co., Amsterdam, Netherlands and pressed into merchant service as Roebiah on 29 July 1947 (renamed President Marcos in 1967 and Lucky One in 1972). She was scrapped in Taiwan in 1972.
Дизайн және сипаттама
Бұл кемелер бұрынғы американдық эскорт кемелеріне қарағанда ірілеу және көбірек ұшақ тасымалдауға қабілетті болды. Олардың барлығы эскорт кемелері ретінде салынған, алдынан өзге сауда кемелерінен өзгертілмеген. Жетектейтін күші – бу турбинасы, бір білікке қосылған екі қазандық, 9 350 а.к. (ат күші) қуатты беретін, ол кемені жылдамдатуға мүмкіндік берді. Ұшақтарды пайдалану құралдары: оң жақтағы кішкентай біріктірілген көпір-ұшуды басқару пункты, екі 13 метрлік (43 фут) х 10 метрлік (34 фут) әуе көтеру платформасы, бір ұшақ катапульты және тоғыз тоқтату сымы болды. Ұшақтарды 79 метрлік (260 фут) х 19 метрлік (62 фут) ангарға, ұшу палубасының астына орналастыруға болады. Қару-жарағы: екі 4"/50, 5"/38 немесе 5"/51 екі мақсатты бір орындық зениттік қару, он алты 40 мм Бофорс зениттік қаруы және жиырма 20 мм Оерликон зениттік қаруы. Олардың максималды ұшақ сыйымдылығы жиырма төрт ұшаққа жетеді, олар Grumman Martlet, Vought F4U Corsair немесе Hawker Sea Hurricane истребительдері, сондай-ақ Fairey Swordfish немесе Grumman Avenger суастына қарсы ұшақтарынан құралуы мүмкін.
Aircraft facilities were a small combined bridge–flight control on the starboard side, two aircraft lifts 43 feet (13 m) by 34 feet (10 m), one aircraft catapult and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the 260 feet (79 m) by 62 feet (19 m) hangar below the flight deck. Armament comprised: two 4"/50, 5"/38 or 5"/51 Dual Purpose guns in single mounts, sixteen 40 mm Bofors anti aircraft guns in twin mounts and twenty 20 mm Oerlikon anti aircraft cannons in single mounts. They had a maximum aircraft capacity of twenty four aircraft which could be a mixture of Grumman Martlet, Vought F4U Corsair or Hawker Sea Hurricane fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti submarine aircraft.