Кіріспе
1943 жылғы Корольдік әскери-теңіз флотының «Руллер» класындағы эскорт-авианосеці USS Winjah (CVE 54) (бастапқыда AVG 54, кейін ACV 54) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әскери-теңіз флотына жалға берілген АҚШ әскери-теңіз флотының кемесі. «Винджа» 1943 жылдың 5 маусымында Вашингтон штатының Такома қаласында «Сиэтл Такома» кеме құрылысы компаниясымен салынды. Ол 23 маусымда Ұлыбританияға жалға берілді, 15 шілдеде CVE 54 деп қайта аталды, 22 қарашада суға түсірілді және 1944 жылдың 18 ақпанында британдықтарға тапсырылды. 1945 жылдың наурыз айынан тамыз айына дейін ол 30-шы авианосец эскадрильясына қарасты Британдық Тынық мұхиты флотының құрамында болды. HMS Reaper (D82) деп қайта аталған авианосец Екінші дүниежүзілік соғыс бойы Корольдік флотта қызмет етті. 1946 жылдың 13 мамырында Вирджиния штатының Норфолк қаласына келгеннен кейін, 20 мамырда «Реапер» қызметтен шығарылып, АҚШ үкіметіне қайтарылды. 14 маусымда жоюға рұқсат етілген «Винджа» 8 шілдеде Әскери-теңіз тіркелімінен алынып тасталды және 1947 жылдың 12 ақпанында Алабама штатының Мобил қаласындағы «Уотермен Стимпашип» компаниясына «Оңтүстік Африка жұлдызы» деген атпен сатылды. 1967 жылдың мамырында Жапонияда металлға тапсырылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Реапер» американдық әскерилердің «Lusty» операциясы кезінде ұстап алған, Германияның бұрынғы «Люфтваффе» әуе күшінің ұшақтарын Чербург портынан Солтүстік Америкаға жеткізуге жауапты болды. Мысалы, Arado Ar 234 реактивті барлау-бомбалаушы ұшағының және ХХІ ғасырда американдық авиация музейлерінде сақталған Heinkel He 219 түнгі жойғышының жалғыз даналары осылай жеткізілді. Ұшақтар Германиядан Шарбурға бір шақырымдай қашықтықтағы Кверквиль әуежайына әуемен жеткізілді.
USS Winjah (CVE 54) (originally AVG 54, later ACV 54), was a of the United States Navy, leased to the Royal Navy during World War II. Winjah was laid down on 5 June 1943 at Tacoma, Washington, by Seattle Tacoma Shipbuilding. She was assigned to the United Kingdom under lend lease on 23 June; she was redesignated CVE 54 on 15 July; launched on 22 November; and delivered to the British on 18 February 1944. From March to August 1945 she was part of the British Pacific Fleet attached to the 30th Aircraft Carrier Squadron. Renamed HMS Reaper (D82), the carrier operated in the Royal Navy for the duration of World War II. After arriving at Norfolk, Virginia, on 13 May 1946, Reaper was decommissioned on 20 May and returned to the United States Government. Authorized for disposal on 14 June, Winjah was struck from the Navy Registry on 8 July and sold to the Waterman Steamship Company of Mobile, Alabama, on 12 February 1947 as South Africa Star. She was scrapped in Japan in May 1967. Just after World War II, Reaper was responsible for bringing from Cherbourg Harbour many examples of former German Luftwaffe aircraft captured by the American military's Operation Lusty over to North America, such as the sole examples of the Arado Ar 234 jet reconnaissance bomber, and the Heinkel He 219 night fighter, that exist in American aviation museums in the 21st century. The aircraft arrived by air from Germany to Querqueville Airfield which is under a kilometer away from Cherbourg.
Дизайн және сипаттама
Бұл кемелер бұрынғы американдық эскорт кемелеріне қарағанда ірілеу және көбірек ұшақ тасымалдауға қабілетті болды. Олардың барлығы эскорт кемелері ретінде салынған, алдындағы сауда кемелерінен өзгертілмеген. Жылдамдық үшін екі қазандық және бір валға қосылған бу турбинасы қолданылды, ол 9 350 вал ат күші (SHP) қуатын берді.
Aircraft facilities were a small combined bridge/flight control on the starboard side, two aircraft lifts 43 feet (13 m) by 34 feet (10 m), one aircraft catapult and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the 260 feet (79 m) by 62 feet (19 m) hangar below the flight deck. Her armament comprised: two 4"/50, 5"/38 or 5"/51 Dual Purpose guns in single mounts, sixteen 40 mm Bofors anti aircraft guns in twin mounts and twenty 20 mm Oerlikon anti aircraft cannons in single mounts. The ship had a maximum aircraft capacity of twenty four aircraft which could be a mixture of Grumman Martlets, Vought F4U Corsairs or Hawker Sea Hurricane fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti submarine torpedo bombers.
Кемеде оң жақтағы кішкентай біріктірілген көпір/ұшуды басқару пункты, екі 43 фут (13 м) х 34 фут (10 м) өлшемді ұшақ көтергіші, бір ұшақ катапульты және тоғыз тоқтату сымы болды. Ұшақтар 260 фут (79 м) х 62 фут (19 м) өлшемді ангарда, ұшу палубасының астында орналастырылатын. Оның қару-жарағы: екі 4"/50, 5"/38 немесе 5"/51 көп мақсатты бір орынды зениттік қаруы, он алты 40 мм Bofors зениттік пушкасы (жұптап орналасқан) және жиырма 20 мм Oerlikon зениттік пушкасы (жеке орналасқан). Кемеде ең көп 24 ұшаққа дейін сыйып, олар Grumman Martlets, Vought F4U Corsairs немесе Hawker Sea Hurricane истребительдері, сондай-ақ Fairey Swordfish немесе Grumman Avenger суастына қарсы торпедалық бомбалаушылары болуы мүмкін.
Aircraft facilities were a small combined bridge/flight control on the starboard side, two aircraft lifts 43 feet (13 m) by 34 feet (10 m), one aircraft catapult and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the 260 feet (79 m) by 62 feet (19 m) hangar below the flight deck. Her armament comprised: two 4"/50, 5"/38 or 5"/51 Dual Purpose guns in single mounts, sixteen 40 mm Bofors anti aircraft guns in twin mounts and twenty 20 mm Oerlikon anti aircraft cannons in single mounts. The ship had a maximum aircraft capacity of twenty four aircraft which could be a mixture of Grumman Martlets, Vought F4U Corsairs or Hawker Sea Hurricane fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti submarine torpedo bombers.