Кіріспе
Аргентиналық журналист, ақын және аудармашы Карлос Мастронарди (1901 – 5 маусым 1976) – аргентиналық журналист, ақын және аудармашы. Оның еңбектеріне «Luz de provincia», «Tierra amanecida» (1926), «Conocimiento de la noche» (1937) және «Tratado de la pena» кіреді. Оның ғылыми-танымдық еңбегі «Валери о ла инфинитидуль дель методо» (Валери немесе әдістің шексіздігі) 1955 жылы Буэнос-Айрес қаласының әдебиет сыйлығына ие болды. Басқа маңызды ғылыми-танымдық еңбектерінің қатарында «Форма де ла реальность националь» (Ұлттық шындықтың формалары, 1961) және «Мемориас де ун Провинциано» (Провинциялық адамның естеліктері, 1967) бар. Оның журналистикалық материалдарының бір бөлігі 1984 жылы «Cuadernos de vivir y pensar» (Өмір мен ойлаудың күнделіктері) деген атпен, өлімінен кейін жарияланды. Аудармашы ретінде Мастронарди француз символистерінің өлеңдерін испан тіліне аударғанымен әйгілі болды. Ақын ретінде, өзінің заманының авангардымен байланысын сақтай отырып, ол көбінесе еркін өлең емес, дәстүрлі формаларда жазды және замандастарының метафораны шамадан тыс қолдануын қабылдамады. Гуалегуайда дүниеге келген Мастронарди 19 жасында Буэнос-Айреске келді. Ол «Мартин Фиерро» тобының (сонымен қатар «Флорида» тобы деп те аталады) мүшесі болды және Хорхе Луис Борхеспен жақын қарым-қатынаста болды, бірақ олар эстетика және поэзия мәселелерінде күрт пікір келіспеді. Мастронарди өмірін түнгі уақытта өткізгенімен танымал болды. 1986 жылы «El País» (Мадрид) газетінде Борхес Мастронарди туралы былай деді: «Эдгар Аллан По жасаған детектив кейіпкері Огуст Дюпен сияқты, ол Буэнос-Айрес көшелерінде түнде, тек үлкен қалада ғана таба алатын зихияндық күш іздеді». Ұзақ жылдар бойы оның еңбектері ұмытылып, қараңғыда қалғаннан кейін, Мастронардидің шығармалары (2003 жылдан бастап) Аргентинаның Ұлттық Университетінің «Litoral» баспасынан қайта басылып шығарылуда.
Carlos Mastronardi (1901 – June 5, 1976) was an Argentine journalist, poet, and translator. His works included Luz de provincia, Tierra amanecida (1926), Conocimiento de la noche (1937), and Tratado de la pena. His non fiction Valéry o la infinitud del método (Valéry, or the infinitude of method) won the Buenos Aires Municipal Prize for Literature (1955). Other important works of non fiction included Formas de la realidad nacional (Forms of the National Reality, 1961) and Memorias de un Provinciano (Memoirs of a Man from the Provinces, 1967). Some of his journalism was published posthumously as Cuadernos de vivir y pensar (Notebooks of Living and Thinking, 1984). As a translator, Mastronardi was mainly known for translating the French Symbolist poets into Spanish. As a poet, although identified personally with the avant garde of his time, he wrote largely in traditional forms rather than free verse, and rejected what he viewed as his contemporaries' excessive use of metaphor. Born in Gualeguay, Mastronardi came to Buenos Aires at the age of 19. There he became a member of the Martín Fierro group (also known as the Florida group) and an intimate of Jorge Luis Borges, although they disagreed strongly about questions about aesthetics and poetry. Mastronardi led a notoriously nocturnal existence. Writing of Mastronardi in 1986 in the newspaper El País (Madrid), Borges said of Mastronardi that "Like Auguste Dupin [the detective character created by Edgar Allan Poe] at night he went about the streets of Buenos Aires looking for that intellectual stimulus that only can be given by nighttime in a great city." After a long period in which his work fell into obscurity, Mastronardi's works are (as of 2003) being re published by Argentina's Universidad Nacional del Litoral.
Санаты
Аргентиналық көптеген лирика ақындары үшін лирикада ешқандай жоспар болмайды және ол ешқандай құрбандық талап етпейді. Ол жазушыға ең оңай жолмен жүруге мүмкіндік береді: барлығын өз күшімен ағып тұруға рұхсат етуден ғана тұрады. Керісінше, повесть, сын және эсселер (бізде кеңінен дамымаған) алдын ала дайындық жұмыстарын және органикалық дамуды қажет етеді.