Кіріспе

Карл Юльевич Давидов (Карл Юльевич Давидов; 15 наурыз 1838 [Е.С. 3 наурыз 1838] – 26 ақпан 1889 [Е.С. 14 ақпан 1889]) – ресейлік виолончельші, Пётр Ильич Чайковский оны «виолончельшілердің патшасы» деп атаған. Ол сонымен қатар виолончельге арналған шығармалар жазған композитор болған. Оның есімі әртүрліше жазылуы мүмкін: Давыдов, Дэвидофф, Дэвидов және тағы да басқалар, ал оның есімі кейде Чарльз немесе Карл деп те жазылады.

Өмірбаян

Давыдов – еврей дәрігері және әуесқой скрипкашы Юлий Петрович Давидхофтың ұлы еді. Оның ағасы Август Давидов белгілі математик және педагог болса, немере інісі Алексей Давидов виолончельші, композитор және кәсіпкер атанды. Жастық шағында Давыдов Санкт-Петербург университетінде математика оқыды, сосын Лейпциг консерваториясында Мориц Хауптманмен оқып, композиторлық жолға түсті. 1850 жылы ол толық уақытты виолончель солисі болды, бірақ композициялық жұмыстарын да жалғастырды. 1863 жылы Санкт-Петербург консерваториясында виолончель профессоры болып тағайындалды, ал 1878 жылы консерватория директоры болды. 1886 жылы туған скандал оны лауазымынан кетуге мәжбүр етті, сосын Антон Рубинштейн басшылықты иеленді. Оның шәкірттері көп болды, соның ішінде Александр Вержбилович те бар. Давыдов Мазеппа тақырыбында опера жазуды жоспарлаған. Виктор Буренин 1880 жылы осы мақсат үшін либретто жазды, бірақ Давыдов оны композициялауға уақыт таба алмағандықтан, Буренин либреттоны Чайковскийге ұсынды. Чайковскиймен жақын байланыста болғанымен, Карл Давыдов Чайковскийдің әпкесі Александраның күйеуі болған орыс православиелік Давыдовтармен туыс емес еді. Давыдов көптеген көрнекті композиторлармен, музыканттармен және аристократиямен байланыс тастады. 1870 жылы өнерді қолдаушы граф Вильгорский Давыдовқа 1712 жылы жасалған Страдивари виолончелін сыйға берді. Бұл виолончель қазір «Давыдов Страдивариусы» деп аталады, ол Жакелин ду Пре қайтыс болғанға дейін оған тиесілі болды және қазір виолончельші Йо-Йо Маға жалға берілген. Бірнеше композитор оған шығармаларын арнады, олардың ішінде Чайковскийдің «Итальяндық каприччиосы» және Антон Аренскийдің бірінші фортепиано триосы ерекше аталады. Давыдов 1888 жылы аяқталған, әлі де танымал «виолончель мектебі» – этиюдтер мен техника туралы кітабын жазды, онда музыканттың физикалық мүмкіндіктерін ескере отырып, иірімді ұстау және жоғары регистрде ойнау мүмкіндіктерін арттыруға бағытталған жаңа тәсілдерді ұсынды. Давыдов 1889 жылдың 26 ақпанында Мәскеуде қайтыс болды. 2019 жылы оның құрметіне Мәскеу облыстық виолончель сайысы құрылды.

Виолончельдің транскрипциялары

Давыдов Шопеннің фортепианоға арналған соло шығармаларын виолончель мен фортепианомен орындауға транскрипциялап, өңдеді. Breitkopf & Härtel баспасынан Вальстер мен Мазуркалардың транскрипциялық жинағы жарық көрді. Тағы бір транскрипциялық жинақ – Edition Peters баспасында жарияланған Ноктюрндер мен басқа да фортепианоға арналған соло шығармалардың таңдамасы.