Кіріспе

Босванадағы бұрынғы көл (палеолаке) Макадикади көлі – Босванадағы қазіргі Калахари шөлінде 2 000 000 жыл бұрыннан 10 000 жыл бұрынға дейін болған палеолаке. Ол бір кезде 80 000 – 150 000 шаршы километрге дейін аумақты алып, 100 метрге дейін тереңдікке ие болған болуы мүмкін. Окаванго, Жоғарғы Замбези және Куандо өзендері бұрын осы көлге құйып келген. Оның қалдықтары әлемдегі ең үлкен тұздықтардың бірі – Макгадикгади тұздықтарында сақталған. ДНК зерттеулері көрсеткендей, бұл көл аймағы Homo sapiens-тің отаны болып табылады, мұнда адамдар шамамен 200 000 жыл бұрын ерекше түр ретінде пайда болды, ал 70 000 жыл өткен соң Африканың басқа аймақтарына тарады. Солтүстік Босвананың құмдары астында терең жатқан жарылымдар жүйесі бар. Бұл жарылымдар Шығыс Африканың Ұлы Рифт аңғарын қалыптастырған, бір-бірінен алшақтап келе жатқан параллель жарылымдар жүйесінің оңтүстікке қарай созылған бөлігі деп саналады. Линьянти және Чобе өзендерінің бөліктері бүгінде осы жарылымдардың орналасқан жерін көрсетеді. Кейін келе жағдай құрғақтанды, нәтижесінде булану күшейіп, көлге су жеткізіп келген өзендердің ағыны азайды. Шамамен 10 000 жыл бұрын Макадикади көлінің кебуі қарқынды жүрді. Окаванго өзенінен келген шөгінділер мен құм, сондай-ақ желмен келген құм көлді біртіндеп толтыра бастады. Алайда, бұл тұжырымға Лондондағы Табиғи тарих мұражайындағы адам тегінің зерттеушісі Крис Стрингер және Пенсильвания университетінің генетигі Сара Тишкофф күмән білдіреді. Солтүстік Кейптағы Га Мохана төбесінде ертедегі Homo sapiens-тің қызметіне қатысты қазбалар табылған, олардың жасы 105 000 жылға (105 кя) дейін жетеді.

Экология

Макадикгади көлі Конго, Замбези, Окаванго және Лимпопо өзендерінде бір кезде жүзген көптеген цихлидтердің туған жері болған деген теория бар – олардың саны 100-ден 400-ге дейін жаңа түрлерді құрады, олардың шамамен 25-і бүгінге дейін сақталған. Көлдің өте үлкен болуы осы балықтардың ата-тегіне кең ауқымды жаңа экологиялық ортаны пайдалану мүмкіндігін берген болуы мүмкін, соның нәтижесінде ол жаңа түрлердің эволюциясына түрткі болған, және олар көл толығымен тартылып кеткенге дейін рекордтық жылдамдықпен дамуы мүмкін. Теория сондай-ақ, жаңа түрлер көлдің ішінде дамығаннан кейін, көл суы тартылған кезде қашып, аймақтың өзендерін мекендеп, қазіргі цихлидтерге айналған болуы мүмкін дейді. Қазіргі кезде бұл жер жылдың көп бөлігінде құрғақ болып, жаңбырлы жаз айларында ғана сулы маусымдық жерге айналады.

Мұра

Бүгінде Макгадикгади көлінің қалдықтары Окаванго дельтасы, Нсай-пан, Нгами көлі, Хау көлі, Мабабе депрессиясы және Макгадикгадидің екі негізгі тұзды даласы: Суа-пан және Нветьве-пан. Макгадикгади тұзды далалары әлемдегі ең ірілерінің қатарына жатады және бұл үлкен көлдің соңғы қалдықтарынан пайда болған. Окаванго дельтасы – Окаванго өзенінің көлдің бұрынғы арнасына жеткен жерінде қалыптасқан, өте кең, батпақты ішкі дельта. Қазір ол – барлық сулары буланып немесе транспирацияға ұшырайтын жабық бассейн. Бұрын көлді сумен қамтамасыз еткен басқа оңтүстікке ағатын өзендердің бәрі Замбези өзеніне қосылған.