Булли – Жаңа Оңтүстік Уэльс, Австралиядағы Уоллагонг қаласының солтүстік аймағы. Тарихы, аборигендер, орман шаруашылығы және алғашқы қоныс салушылар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Булли ( /bʊlaɪ/ BULLeye) – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының оңтүстік жағалауында орналасқан Вуллонгонг қаласының солтүстік жаққа орналасқан шағын ауданы.
Bulli ('/b//ʊ//l//aɪ/ BULLeye) is a northern suburb of Wollongong situated on the south coast of New South Wales, Australia.
Тарих
Бұл сөз абориген тілінде "екі немесе екі тау" деген мағынаны білдіретін сөзден шыққан болуы мүмкін, бірақ басқа да түбірлер де ұсынылған. Бастапқыда Дарвал аборигендері осы жерде тұрған. 1815 жылдан бастап еуропалық ағаш кесушілер бұл аймақта жұмыс істеген. Бұл жерде бұрын қызыл кедрлер көп болған, қазір олар сирек кездеседі. Алғашқы тұрақты еуропалық қоныс салушы Корнелиус О'Брайен болды, ол 1823 жылы ферма құрды және оның есімі Фигтриден оңтүстікке қарай О'Брайенс жолындағы өткелге берілді. Булли топырағы – Сидней крикет алаңының негізгі топырақ көзі және іргетасы, осының арқасында SCG Австралиядағы ең спинге қолайлы халықаралық крикет алаңдарының бірі саналады.
Bulli is possibly derived from an Aboriginal word signifying "double or two mountains", but other derivations have been suggested. Originally inhabited by Dharawal Aboriginal people, European wood cutters worked in the area from about 1815. The area was once abundant in Red Cedars, these are now still seen but thinly. The first permanent European settler was Cornelius O'Brien, who established a farm in 1823 and whose name was given in the pass at O'Briens Road south at Figtree. Bulli soil is also the primary source of soil and foundation of Sydney Cricket Ground, which makes the SCG being seen traditionally as one of the most spin friendly international cricket grounds in Australia.
Көмір
1862 жылы Булли көмір компаниясы жартастың беткейінде шахта ашып, шахтерлер мен олардың отбасыларына арналған үйлер салды. Көмір шахтадан Сандон-Пойнттағы Булли-Джетиге пойызбен тасымалданды, онда кемелерге тиелетін. Шахтерлер өндірілген көмірге қарай төленетін, белгілі бір жалақысы болмаған. Ілаварра аймағындағы алғашқы кәсіподақ 1879 жылы Буллиде шахтерлер тарапынан құрылды. Басшылық кәсіподақ мүшелерін жұмыстан шығарып, оларға қарсы шара қолданып, кәсіподаққа мүше емес жұмысшыларды жұмысқа алды. 1887 жылдың 23 наурызында шахтада газ жарылысы болды, нәтижесінде 81 ер адам мен бала қаза тауып, 50 әйел жесір, 150 бала әкесіз қалды. Бір ғана адам аман қалды, ол 17 жастағы жігіт болатын, кейін "Бой Коуп" деп танылды. Қаза тапқандардың есімдері жазылған ескерткіш обелиск Буллидегі Парк-роудта, темір жолдың жанында орналасқан. Шахта сол жылдың соңында қайта ашылды. Булли шахтасындағы апат Австралия тарихындағы ең ірі апат болды, бірақ 1902 жылы Маунт Кембладағы апаттан басып өтті. Апатты алдымен сот сарапшысы тексерді. Қазылар алқасы төмендегі үкімді шығарды: "Иә, қазылар алқасы Уильям Уэйд және басқалар 1887 жылдың 23 наурызында немесе наурыз айында Булли көмір шахтасында газ жарылысынан қаза тапты деген пікірде". Содан кейін қазылар алқасы қосымша мәлімдеме жасады: "Бұл Булли кеніштерінің арнайы ережелері мен Көмір шахталары заңына газ болған кезде жұмыс істеуге рұқсат беру арқылы немқұрайды қарағандықтан болды". Сот сараптамасынан кейін доктор Джеймс Р.М. Робертсон төрағалығымен апатты тергеу үшін арнайы комиссия құрылды. Шахтаға кіретін ауа екіге бөлінді. Бір бөлігі батыс ауданына, екіншісі негізгі туннель арқылы төмен қарай өтіп, жарылыс болған Хилл-Энд ауданына жетті. Хилл-Энд ауданында ауа алты бағыттың әрқайсысынан өтіп, содан кейін жоғары көтерілетін шахтаның табанындағы пешке шығарылды. Бұл ертеректегі бағыттардан шыққан кез келген газ (әдетте метан) жұмыс істеп жатқан адамдардың орналасқан жеріне тартты дегенді білдіреді. Әр бағыттың бойында шахтерлер көмірді қазып алған жерлер орналасқан, олар "борд" деп аталды. Борд толық игерілгеннен кейін жабылатын, бірақ бұл онда жиналған газ тез арада шығарылмайтынын білдіреді. Әрбір туннель үш мақсатта қолданылды: шахтаның бөліктеріне кіру үшін жол ретінде, көмірді шығару үшін жүк тасу жолы ретінде және желдету үшін. Желдеткіш есіктер арқылы ауа ағыны бақыланды, бірақ пойыз бен вагондардың өтуі үшін оларды ашу қажет болды. Әрбір ашылу шахтаның сол бөлігіндегі ауа ағынын бұзды. Шахта көп бұрын тегістелді, қазір тек ескі кеңсе және басқа да ғимараттардың орналасқан жерін көрсететін бетон іргетастары ғана қалды. Осы іргетастың артындағы жартаста ескі шахта кіреберістерін табуға болады. Олар 12 фут биіктіктегі бетонмен жабылып, бетонға дренаж құбыры орнатылған. Шығыс жағында сұрыптау алаңының қалдықтары, шашырап қалған бірнеше іргетастар мен қарақұмық қалды. Шахтадан жағалауға дейінгі ескі темір жол желісі көбінесе алынып тасталды, бірақ Буллиге оңтүстікке қарай келе жатқанда, оның орнатылған көпірін көруге болады, ол мектеп оқушысының қатысуымен болған қайғылы жол апатынан кейін жолдан өтуге арналған жаяу өткел ретінде қайта жаңартылды. Бұл көпірде қазір тарихи "қара алмаз" ауданына қош келдіңіз деген жазу бар.
The Bulli Coal Company opened a mine in 1862 on the escarpment and built cottages to house miners and their families. Coal was transported by rail from the mine to Bulli Jetty at Sandon Point where it was loaded onto ships. The miners were paid in accordance with production, they were not paid a set wage. The first trade union in the Illawarra region was formed by miners at Bulli in 1879. Management retaliated by firing and evicting union miners and hiring non union labour. On 23 March 1887, a gas explosion in the mine killed 81 men and boys, leaving 50 women widows and 150 children without fathers. There was one survivor, a 17 year old boy who became known as "Boy Cope". A memorial obelisk listing the names of those who perished is situated in Park Road, Bulli, adjacent to the railway line. The mine reopened later in the year. The Bulli Mine Disaster was the worst in Australia's history until surpassed in 1902 by Mount Kembla. The disaster was first examined by a coroner's inquest. The verdict was delivered by the jury as: "Yes the Jury are of the opinion that William Wade and others came to their death in the Bulli Coalmine on 23rd or March 1887 by a gas explosion". The jury then added a rider: "which was brought about by the disregard of the Bulli Colliery Special Rules and Coal Mines Act, in allowing men to work when gas existed". Following the coroner's inquest a royal commission was established under the chairmanship of Dr. James R. M. Robertson to inquire into the accident. Air entering the mine was divided into two. One part went to the western district, the other continued down the main tunnel and supplied the Hill End district which was where the explosion occurred. Within the Hill End District the air passed through each of six headings in turn before being ejected by a furnace at the foot of an upcast shaft. Clearly this meant that any firedamp (usually methane) released by the earlier headings was drawn across the later headings where the men were working. Along each heading were the areas where men extracted the coal. They were known as bords. When a bord had been worked out it was simply sealed off, but this meant that any firedamp accumulating there was not promptly removed. Each tunnel was used for three purposes: as a travelling road (for access to parts of the mine), as a haulage road (for bringing coal out) and as a ventilation passage. To control the ventilation doors were used, but they had to be opened for the passage of trains of skips. Each opening disrupted the air currents throughout that section of the mine. The mine has since long been levelled, with only concrete foundations revealing the location of the old office area and other buildings. Hidden along the cliff behind said foundations can be found the old mine entrances. These have been sealed with up to 12 feet of concrete, with a drainage line set in the concrete. To the east is the remnants of the sorting site, a few scattered foundations and a tar patch. The old railway line from the mine to the coast has mostly been removed, but as you drive south into Bulli you will see the bridge it was set in, now used as a walkway over the highway after a fatal car accident involving a school child saw it restored. This bridge now features a welcome sign for the historic 'black diamond' district.