Жапондық "Конго" класты крейсерлер: "Харуна" кемесінің құрылысы, сынақтары, 2-ші флоттағы қызметі және Шығыс Қытай теңізіндегі операциялары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық Конго класындағы броненосный крейсер
Japanese Kongō class battlecruiser
{|
19151926: Жауынгерлік крейсер
1915 жылы 19 сәуірде Харуна Кобеде ресми түрде қолданысқа берілді. 1915 жылы 13 желтоқсанда сегіз айлық сынақтардан кейін, ол 2-ші флоттың 3-ші линкор дивизиясына бекітілді. 1916 жылы 9 сәуірде ол Шығыс Қытай теңізіндегі операциялар үшін Сасебо әскери-теңіз базасынан жол тартты және 10 күннен кейін Жапонияға қайтып оралды. 1916 жылы 1 желтоқсанда капитан Сабуро Хьякутаке 1917 жылдың 15 қыркүйегіне дейін Харунаның басқаруын өз қолына алды, содан кейін капитан Наоми Танигучи оны алмастырды. 1917 жылы 1 желтоқсанда Бірінші дүниежүзілік соғыстың Тынық мұхитындағы әрекеттері аяқталғандықтан, ол резервке жіберілді. Шарт бойынша, 1931 жылға дейін Жапонияға жаңа капиталдық кемелер салуға тыйым салынды және ешқандай капиталдық кемеге белгілі бір шектен артық үлкейтуге рұқсат берілмеді. Жаңа қосымшалар шектен аспаса, қолданыстағы капиталдық кемелерді жақсартылған торпедоға қарсы қорғау және палуба бронясымен жаңартуға рұқсат етілді.
On 19 April 1915, Haruna was formally commissioned at Kobe. On 13 December 1915, after eight months of trials, she was assigned to the 3rd Battleship Division of the 2nd Fleet. On 9 April 1916, she departed Sasebo Naval Base for operations in the East China Sea, returning to Japan 10 days later. On 1 December 1916, Captain Saburo Hyakutake assumed command of Haruna until 15 September 1917, when Captain Naomi Taniguchi replaced him. On 1 December 1917, she was placed in reserve, as hostilities in the Pacific theatre of World War I concluded. The treaty also banned Japan from building any new capital ships until 1931, with no capital ship permitted to exceed Provided that new additions did not exceed , existing capital ships were allowed to be upgraded with improved anti torpedo bulges and deck armor.
1926-1933: Жауынгерлік кеменің қайта құрылуы
1931 жылға дейін жаңа капиталдық кемелерді салу мүмкін болмағандықтан, Жапония жауынгерлік кемелер мен жауынгерлік крейсерлерді жаңартуға көшті. 1926 жылдың шілдесінде Харуна Йокосука әскери-теңіз арсеналындағы сулық докта кең ауқымды модернизация мен модификациядан өткен Жапонияның алғашқы кемесі болды. Келесі 12 ай бойы ол Сасебо, Порт-Артур және Шығыс Қытай теңізі арасында қызмет етті. 1929 жылдың 1 ақпанында император Хирохитоның кіші інісі Такамацу ханзадасы экипажға бекітілді. 1929 жылдың 20 қарашасында ол 1-ші жауынгерлік кемелер дивизиясына қайта тағайындалды. 1930 жылдың 1 желтоқсанында резервке жіберілді. 1926 жылы басталған реконструкция жұмыстары 1931 жылдың 1 қазанында аяқталды деп жарияланды.
Unable to construct new capital ships until 1931, Japan resorted to upgrading battleships and battlecruisers. In July 1926, Haruna became the first of Japan's vessels to undergo extensive modernization and modification, in drydock at Yokosuka Naval Arsenal. For the next 12 months, she operated between Sasebo, Port Arthur, and the East China Sea. On 1 February 1929, Prince Takamatsu, the younger brother of Emperor Hirohito, was assigned to the crew. On 20 November 1929, she was reassigned to the 1st Battleship Division. She was placed in reserve on 1 December 1930. After minor fitting out work, her reconstruction begun in 1926 was declared complete on 1 October 1931.
1933-1941 жж. Жедел жауынгерлік кеме
Харуна 1933 жылғы 20 мамырда қайта іске қосылып, 1-ші линкор дивизиясына тағайындалды. Харунаның бронясы да кеңейтілді. Оның негізгі белдеуі 8 дюймдік біркелкі қалыңдыққа дейін күшейтілді (бұрынғы 6-дан 8 дюймға дейінгі өзгермелі қалыңдықтан), ал диагональді бөлімдер әртүрлі тереңдіктегі нығайтулармен негізгі бронелистовой белдеуді нығайтты. Мұнараның бронясы күшейтілді, ал палуба бронясының бөліктеріне қосылды. Бір айдан кейін Харуна жапон армиясының күштерін Қытайдың материгіне тасымалдады, Қытай ұлтшылдарының аумағына жорықтарға дайындық жүргізді. 1937 жылғы 1 желтоқсанда ол қайтадан резервке жіберілді. 1941 жылғы 4 желтоқсанда Басты Корпус Оңтүстік Сиам және Солтүстік Малайя жағалауына келді, төрт күннен кейін Сиам мен Малайя түбегіне басып кіруге дайындық жүргізді. Ұлыбританияның "Z күші" – линкор және шайқас крейсері Жапонияның құрлықтағы және авианосецтерден ұшқан ұшақтарымен жеңілгеннен кейін, Харунаның шайқас тобы Малайя суларынан шығып кетті. Шайқас тобы кейіннен желтоқсанның ортасында Индокитайдан Малайяға күшін нығайтуға арналған конвойды қорғау үшін үш күнге және 18 желтоқсанда Филиппиндегі Лингаен шығанағына армияның қонуын жабу үшін Индокитайдан шықты. Басты Корпус 23 желтоқсанда француз Индокитайындағы Камрань шығанағынан Тайваньға қарай жолға шығып, екі күннен кейін жетті. 1942 жылғы 18 қаңтарда Кондоның Басты күштері екі жылдам авианосецпен бірге Палауға келді, Жапонияның Борнеоға және Голланд Индиясына басып кіруін қамтамасыз ету мақсатында. 1942 жылғы 5 сәуірде жойылғаннан кейін Харуна оңтүстік-батысқа жіберілді, Ұлыбританияның Шығыс Флотының қалған бөлігін, адмирал Джеймс Сомервилль басқаруымен іздеу үшін. 9 сәуірде оның бір гидросамолеті Тринкомалиден оңтүстікке қарай авианосецті байқады; жапондық әуе шабуылы сол күні авианосецті батырды. 4 маусымда ол американдық торпедо тасымалдаушыларынан бірнеше әуе шабуылына ұшырады, бірақ зардап көрмеді және бес американдық ұшақты атып түсірді. 20 қыркүйекте флотқа Трукке қайтуға бұйрық берілді.
Haruna was reactivated and assigned to the 1st Battleship Division on 20 May 1933. Harunas armor was also extensively upgraded. Her main belt was strengthened to a uniform thickness of 8 inches (up from varying thicknesses of 6 to 8 inches), while diagonal bulkheads of depths ranging from now reinforced the main armored belt. The turret armor was strengthened to , while were added to portions of the deck armor. One month later, Haruna transported Japanese Army forces to mainland China in preparation for campaigns into Chinese Nationalist territory. On 1 December 1937, she was again placed in reserve. On 4 December 1941, the Main Body arrived off the coast of Southern Siam and Northern Malaya, in preparation for the invasion of Siam and the Malayan Peninsula four days later. When Britain's "Force Z"—consisting of the battleship and the battlecruiser —was quickly defeated by Japan's land based and carrier aircraft, Harunas battlegroup withdrew from Malayan waters. The battlegroup subsequently sortied from Indochina for three days in mid December to protect a reinforcement convoy traveling to Malaya and again on 18 December to cover the Army's landing at Lingayen Gulf in the Philippines. The Main Body departed Cam Ranh Bay in French Indochina on 23 December bound for Taiwan, arriving two days later. On 18 January 1942, Kondō's Main Force arrived in Palau alongside two fast carriers, with the intention of covering Japan's invasion of Borneo and the Dutch East Indies. Following the destruction of on 5 April 1942, Haruna was sent southwest to locate the remainder of the British Eastern Fleet, under the command of Admiral James Somerville. On 9 April, one of her floatplanes spotted the carrier south of Trincomalee; Japanese airstrikes sank the carrier the same day. On 4 June, she was attacked in multiple airstrikes by American torpedo bombers, but she took no hits and succeeded in shooting down five American aircraft. On 20 September, the fleet was ordered to return to Truk.
Самардағы шайқас
Жалған шегіну АҚШ-ты жапондық орталық күштердің шайқастан мүлдем шығып кеткеніне сендірді, нәтижесінде адмирал Холси адмирал Озаваның алдаушы күштерін қуды. 25-і күні әлсіреген орталық күш Таффи 3 тобын – алты эскортты тасымалдаушы, үш эсминец және төрт эсминец-эскорттан тұратын АҚШ-тың шағын күшін анықтады, бұл Харунаны атуға итермеледі. Бастапқыда ол USS Джонстон эсминцін 152 мм-лік қосалқы зеңбіректерімен нысанаға алды, бірақ оқтары сәтті болмады, содан кейін эскортты тасымалдаушыларды қайта нысанаға алды. 7:54-те Харуна USS Kalinin Bay эскортты тасымалдаушысына 14 дюймдік (356 мм) снарядпен 16 400 ярд (15 000 метр) қашықтықтан оның авиациялық ангарына соқты, оның ұшақтарды көтеру құрылғысын істен шығарды. Содан кейін Харуна эсминецтерден ұшырылған торпедалардың нысаны болды, бірақ барлығы өткіріп жіберді. 8:10-да Харуна (деген жорамалмен) USS Gambier Bay эскортты тасымалдаушысының кормасын 14 дюймдік (356 мм) снарядпен соқты, бұл елеусіз зақым келтірді, себебі шамамен бір уақытта Ямато оны 18,1 дюймдік (46 см) снарядпен соқты, ол оның авиациялық ангарынан өтті. Харуна Гамбиер шығанағына қайтадан тимеді, өйткені Ямато оның батып кетуіне себеп болған зиянның көп бөлігін келтірді. Лейте шығанағындағы жапон теңіз күштерінің жеңілісінен кейін Харуна жөндеу үшін Бруней мен Лингаға қайтты. 1944 жылдың 22 қарашасында ол Линга жанындағы коралл рифіне тіреліп, су өткізбейтін бөлімдеріне ауыр зақым келді, нәтижесінде Сасебоға қайта оралуға мәжбүр болды, онда корпусы жөнделді.
A false retreat tricked the US into believing the Japanese center force was well out of the battle, leading to Admiral Halsey chasing Admiral Ozawa's decoy force. On the 25, the diminished center force located Taffy 3, a small US task force of six escort carriers, three destroyers, and four destroyer escorts, prompting Haruna to fire away. She initially targeted the destroyer USS Johnston with her 6 inch (152 mm) secondary guns, but missed her shots before reengaging the escort carriers. At 7:54, Haruna hit the escort carrier USS Kalinin Bay with a 14 inch (356 mm) shell to her hanger bay from a distance of 16,400 yards (15,000 meters), disabling her aircraft elevator. Haruna was then targeted by destroyer launched torpedoes, but they all missed. At 8:10, Haruna (probably) hit the escort carrier USS Gambier Bay with a 14 inch (356 mm) shell to her stern, causing negligible damage, as almost simultaneously Yamato hit her with an 18.1 inch (46 cm) shell that punched through her hanger bay. Haruna failed to hit Gambier Bay again as Yamato caused the majority of the fatal damage which sank the flat top. Following the Japanese Navy's defeat at Leyte Gulf, Haruna returned to Brunei and Lingga for repairs. On 22 November 1944, she ran aground on a coral reef near Lingga, suffering serious damage to her watertight compartments and forcing her to return to Sasebo, where the hull was patched and repaired.
1945: Жоғалту
1945 жылдың 1 қаңтарында «Харуна» деактивацияланған 3-ші линкор дивизиясынан алынып, 2-ші флоттың 1-ші линкор дивизиясына ауыстырылды. 10 ақпанда «Харуна» Куре теңіз округіне бекітілді. 1945 жылдың 19 наурызында американдық авианосецтер Куредегі Жапон Әскери-теңіз күштерінің қалған бөлігіне шабуыл жасады. Базаны Пёрл-Харборға шабуылды жоспарлаған Минору Генда басқарған, «Каваниси N1K J «Шиден»» немесе «Джордж» истребитерін ұшқан тәжірибелі жапондық ұшқыштар қорғады. Олар шабуылшыларды күтпеген жерден шапты, бірнеше американдық ұшақты жойды және базаны шабуылдың күшінен қорғады. «Харуна» оң жағынан түскен бір бомбадан жеңіл зақым алды.
On 1 January 1945, Haruna was removed from the deactivated 3rd Battleship Division and transferred to the 1st Battleship Division of the 2nd Fleet. On 10 February, Haruna was assigned to the Kure Naval District. On 19 March 1945, American carrier aircraft attacked the remainder of the Japanese Navy at Kure. The base was defended by veteran Japanese fighter instructors flying Kawanishi N1K J "Shiden" or "George" fighters, led by the man who planned the attack on Pearl Harbor, Minoru Genda. They surprised the attackers, destroyed several American aircraft, and defended the base from the brunt of the attack. Haruna sustained light damage from a single bomb on the starboard side,
1945 жылдың 24 шілдесінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің 38-ші жедел тобы Куре теңіз базасына, Жапонияның теңіз күштерінің соңғы қалдықтарын жою мақсатымен әуе шабуылын бастады. Сол күні жапондық «Хюга» линкоры батып, «Харуна» бір бомбаға түсіп, жеңіл зақымдар алды.
On 24 July 1945, the U. S. Navy's Task Force 38 began a series of aerial attacks on Kure Naval Base to destroy the last remnants of Japan's navy. The same day, the battleship Japanese battleship Hyūga was sunk, and Haruna was hit by a single bomb which caused light damage.
Жалпы сілтемелер
Бойл, Дэвид (1998). Екінші дүниежүзілік соғыс фотосуреттерде. Лондон. Rebo Productions. Джексон, Роберт (2000). Әлемдегі ең ұлы соғыс кемелері. Brown Books. Джексон, Роберт (редактор) (2008). 101 ұлы соғыс кемесі. Лондон: Amber Books. МакКерти, Фрэнсис (1989) [1945]. "Джейннің Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери кемелері". Лондон: Bracken Books. Рейнольдс, Кларк Г (1982). Авиатасымалдаушылар соғысы. Time Life Books. Шом, Алан (2004). Бүркіт пен күннің батуы: Жапон-американ соғысы, 1941–1943 жж. Norton & Company. Штайнберг, Рафаэль (1980). Филиппинге оралу. Time Life Books Inc. Стилль, Марк (2008). Жапон императорлық әскери-теңіз күштерінің соғыс кемелері 1941–1945. Оксфорд: Osprey Publishing. Суонстон, Александр және Суонстон, Малкольм (2007). Екінші дүниежүзілік соғыстың тарихи атласы. Лондон: Cartographica Press Ltd. Уилмотт, H. P. және Киган, Джон (2002) [1999]. Екінші дүниежүзілік соғыс Қиыр Шығыста. Smithsonian Books. LCCN 2004049199.
Boyle, David (1998). World War II in Photographs. London. Rebo Productions. Jackson, Robert (2000). The World's Great Battleships. Brown Books. Jackson, Robert (editor) (2008). 101 Great Warships. London: Amber Books. McCurtie, Francis (1989) [1945]. Jane's Fighting Ships of World War II. London: Bracken Books. Reynolds, Clark G (1982). The Carrier War. Time Life Books. Schom, Alan (2004). The Eagle and the Rising Sun: The Japanese American War, 1941–1943. Norton & Company. Steinberg, Rafael (1980) Return to the Philippines. Time Life Books Inc.
Stille, Cdr Mark (2008). Imperial Japanese Navy Battleships 1941–1945. Oxford: Osprey Publishing. Swanston, Alexander and Swanston, Malcolm (2007). The Historical Atlas of World War II. London: Cartographica Press Ltd.
Willmott, H. P. and Keegan, John (2002) [1999]. The Second World War in the Far East. Smithsonian Books. LCCN 2004049199.