Кіріспе

Бурова (/b//uː//r//oʊ//w//ə/) – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының оңтүстік-батыс беткейлеріндегі Хиллтопс аймағындағы шаруашылық ауылы. Ол Сиднейдің оңтүстік-батысындағы аңғарда, теңіз деңгейінен биіктікте орналасқан. Қала Хиллтопс кеңесінің жергілікті әкімшілік аймағына кіреді.

Тарих

Еуропалықтар келгенге дейін бұл аймақ Вираджури ұлтының Гандагара аборигендерімен бірге қоныстанған жерлерінің бір бөлігі болды. «Burrowa» атауының жергілікті абориген тілінен шыққандығы және ол жергілікті құс – австралиялық жазықтық тауығына (Australian bustard) қатысты екені айтылады. Қазіргі Борова аймағына алғаш рет 1815 жылы геодезияшы Джордж Эванс сапар шекті. Ауданды ресми түрде игеру 1821 жылы губернатордан «бос билет» алған ирландтар Роджер Коркоран мен Нед Райанмен басталды, олар бұрын сотталғандар еді. Жалпы аймақтағы алғашқы жер учаскесі 1829 жылы Томас Айселиге берілді. 1837 жылға қарай Борованың болашақ қала орнында диірмен, сондай-ақ мейрамхана мен бірнеше үй жұмыс істеді. Губернатор Гиппс 1842 жылы «Буррова» деп аталатын ауыл құруды ұсынды, ол 1828 жылы суреттелген Кингс-Плейнс орнынан солтүстік-шығысқа қарай 9 шақырым жерде орналасуы тиіс еді. Бірақ бұл орын қолайсыз болып шықты, сондықтан 1843 жылы ауыл қазіргі орнында құрылды. Ауданның алғашқы жылдарында ұзаққа созылған шекаралық даулар, мал ұрлығы, өрт қою, тіпті кісі өлтіру салдарынан тәртіпсіздік пен хаос болды, себебі бұл жер шалқары қашықтықта жатқандықтан заң мен тәртіп жоқ еді. Қарақшылар айналасындағы беймәлім таулы жерлерде жүріп, ауданның қалалары мен шаруашылықтарына шабуыл жасады. Борова аймағында жерді иеленушілер үлкен жерлерді алып қойды, бірақ 1861 жылы Робертсонның жер заңдарының қабылдануы жаңадан жерді иеленуге мүмкіндік берді, онда көптеген қоныс аударушылар, әсіресе «бос билет» иелері, арзан бағада жер учаскесін «таңдауға» өтініш берді. Аудан ауыл шаруашылығымен айналысты, бірақ Каркоар, Браунс Крик және Кингс Плейнс жерлерінде алтын табылған кезде дамуға итергіш күш болды. Алтын кендері ашылды, сонымен қатар мыс пен темір де өндірілді. Самуэль Марсденнің мыс кені 1900 жылға дейін жұмыс істеді. Қаланың регби лигасы командасы 20-шы ғасырда Маер кубогы үшін күресті. 2015 жылы Борованың халқы 1211 адамды құрады, ал 2021 жылғы халық санауы бойынша 1641 адамға дейін өсті.

Теміржол

Бурова тұрғындары мен жергілікті парламент мүшесі үкіметке жаңа оңтүстік магистральды Гоулбернге қарай бағыттап, қаладан өтуі үшін лобби жасады. Бірақ Ясс және Муррумбура қалалары бәсекеде жеңіске жетті. Ең жақсы шешім – қалаға арналған тармақ желісі болды және осы лоббилеу 40 жылға созылды, содан кейін желі салынды және 1914 жылдың 10 қазанында қозғалысқа ашылды. 1874 жылы теміржол келгеннен кейін даму қарқын алды. Буррованың атауы кейін "Бурова" деп өзгертілді. Бурова жергілікті шаруашылықтарға қызмет көрсету орталығы ретінде Каркоарды ығыстырды. 1888 жылы қала муниципалитетке айналды. Ғсырдың басында қалада май зауыты мен суық қоймасы ірі жұмыс берушілерге айналды. 1980 жылы жолаушылар пойыздары тоқтатылды, ал Галонгтан Буроваға дейінгі Бурова теміржол желісі 1987 жылы жабылды. Алайда, екі жазу түрі көп жылдар бойы аймақ бойынша қолданылып келді және қалалық газет 1951 жылдың қаңтарына дейін ескі жазу түрін тақырыпшасында сақтап қалды.

Инфрақұрылым

Бороуа қаласын 180 жыл ішінде колонияның қалған бөлігімен байланыстырған маңызды инфрақұрылымдық жетістіктерге 1835 жылы алғашқы пошта кеңсесі мен почта қызметі, 1866 жылы электр телеграфы, 1906 жылы дауысты телефон, ал 1920 жылдары қаланың өз генераторы арқылы электрлік көше жарығы енгізілді. Кейіннен, 1938 жылы қала мен тұтынушылар Бурринжук су электр станциясының желісіне қосылды.

Климат

Боровада мұхиттық климат (Köppen: Cfb, Trewartha: Cfbk) басылады, жазда ыстық, қыста суық болады.

Оқиғалар

Бурованың ауыл шаруашылығы көрмесі наурыз айында өтеді. Қазан айының ұзақ мерекелік күнінде Ирландиялық Woolfest аясында Бурованың басты көшесімен "Қойлардың шабуылы" болады.