Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нова-Фрибурго (жазылуы: /ˈnɔvɐ fɾiˈbuʁɡu) — Бразилияның оңтүстік-шығысындағы Рио-де-Жанейро штатындағы муниципалитет. Қала штаттың орталық мезорегионындағы таулы аймақта, Рио-де-Жанейро астанасынан шалқары орналасқан. Теңіз деңгейінен биіктігі жоғары, халқы 191 158 адамды (2020) құрайды, ал ауданы 933 км²-ге жетеді. Басты экономикалық салалары: ішкі киім өндірісі, бақша шаруашылығы, ешкі шаруашылығы, түрлі өнеркәсіптер (текстиль, киім, металлургия) және туризм. Бұл штаттың ең суық қаласы болып есептеледі.
Nova Friburgo (ˈnɔvɐ fɾiˈbuʁɡu, , , , commonly referred to as just "Friburgo") is a municipality in the state of Rio de Janeiro in southeastern Brazil. It is located in the mountainous region, in the Center Mesoregion of the state, from the capital Rio de Janeiro. The town is above sea level, with a population of 191,158 (2020) and its area is 933 km2. The main economic activities are the undergarment industry, olericulture, goat raising, various industries (textile, clothing, metallurgy) and tourism. It is also the coldest city of the state.
Тарих
XIX ғасырға дейін қазіргі Нова-Фрибурго аймағында Корадо Пури индейлері тұрған. 1818 жылы король Жоау VI француз империясына қарсы қолдау алу үшін Германиямен қарым-қатынасты жақсартуға ниеттенді. Ол Бразилияда өркениетті дамытуға бағытталған жоспарлы қоныс аударуды ұсынды. 1818 жылдың мамыр айындағы патша жарлығы Швейцарияның Фрибург кантонына 100 швейцариялық отбасыны өз елінің климаты мен табиғи ерекшеліктеріне ұқсас Кантагало ауданындағы Морро Квимадо шаруашылығында колония құруға рұқсат берді. 1819 және 1820 жылдар аралығында аймаққа 265 швейцариялық отбасы қоныс аударды, барлығы 1458 иммигрант. Швейцариялықтар оны өздерінің көптеген отбасыларының туған жеріне орай Nova Friburgo (Жаңа Фрибург) деп атады. 1822 жылы Бразилия тәуелсіздік алғаннан кейін Императорлық үкімет еуропалық отарлауды ынталандыру арқылы елді халықтандыру саясатын жалғастырды. Баия провинциясындағы қоныстарға бұрын тағайындалған 80 неміс отбасы белгісіз себептермен Нова-Фрибургоға келді, олар 1824 жылдың 3 және 4 мамырында жетті. Итальяндықтар, португалдықтар және аз ғана сириялықтардың келуі тұрғындардың өсуіне әкелді, нәтижесінде бұрынғы ауыл 1890 жылдың 8 қаңтарында қала мәртебесіне ие болды. 1872 жылы Нова-Фрибурго бароны Кантагалодан кофе тасымалдау үшін Леопольдина теміржолын салды. Ауыл шаруашылығы 1910 жылға дейін экономикалық белсенділіктің негізі болды, содан кейін өнеркәсіпшілердің келуі бүгінгі күнге дейін дамып келе жатқан өнеркәсіп секторының қалыптасуына ықпал етті. Сондай-ақ, Нитерой және Рио-де-Жанейро қалаларына шамалы жақындық, сондай-ақ асфальтталған жолдар мен телеграф сияқты көлік және байланыс инфрақұрылымының жақсаруы маңызды рөл атқарды. Бұл шағын туристік индустрияның өсуіне мүмкіндік берді, ол жергілікті саудамен бірге қаланың негізгі табыс көзіне айналды. 2011 жылдың 11 қаңтарында Нова-Фрибурго Бразилиядағы су тасқынынан зардап шекті, оның салдарынан болған тау жылауынан кем дегенде 820 адам қаза тауып, 200-ден астам адам жоғалып кетті – бұл Бразилия тарихындағы ең ірі табиғи апат. Халық сусыз, электр қуатысыз, азық-түліксіз және газсыз қалды.
Up to the 19th century, the region of the present Nova Friburgo was inhabited by Coroado Purí Indians. In 1818, King John VI was interested in improving the relationship with Germany, in order to obtain support against the French empire. He then proposed a planned settlement that would promote the civilization in Brazil. A royal decree of May 1818, authorized the Canton of Fribourg of Switzerland, to establish a colony of 100 Swiss families in the Morro Queimado Farm, in Cantagalo District, a place with climate and natural characteristics similar to those in their country. Between 1819 and 1820, the region was settled by 265 Swiss families, in total 1,458 immigrants. It was named Nova Friburgo (New Fribourg) by the Swiss after the homeland of most of the families. Following the Independence of Brazil in 1822, the Imperial Government continued the policy of populating the nation by attracting European colonization. Eighty German families previously assigned to settlements in the Province of Bahia, for unknown reasons ended up in Nova Friburgo, where they arrived on the 3 and 4 May 1824. Similar arrivals of Italians, Portuguese and a minority of Syrians led to such population increases that the once village was elevated to city status on 8 January 1890. In 1872, the Baron of Nova Friburgo brought to the region the Leopoldina Railroad, to allow for the flow of the coffee from Cantagalo. Agriculture was the basis of economic activity until 1910, when the arrival of industrialists pioneered the development of an industrial sector still thriving to the present day. Of similar importance was the relative proximity to Niterói and Rio de Janeiro and the improvement of transport and communication links such as paved roads and telegraph. This encouraged a small tourist industry to grow, which, together with local commerce, became the main source of income for the city. Nova Friburgo was affected by the 2011 Brazilian floods on 11 January with mudslides causing at least 820 deaths and more than 200 people to go missing in the biggest natural disaster in the history of Brazil. The population was left with no water, electricity, food or gas.
Климат
Нова Фрибургтің субтропикалық тау климаты (Кёппен климаттық жіктелімі Cwb) бар, онда қыстары салқын және құрғақ, ал жаздары ылғалды және қоңыр болады. Жылдық орташа температура 19 °C (66 °F). Ең жоғары температура 1948 жылғы 15 қазанда 37,3 °C (99 °F) тіркелді, ал ең төменгі температура 2014 жылғы 8 тамызда 1,1 °C (30 °F) тіркелді.
Nova Friburgo has a subtropical highland climate (Köppen climate classification Cwb), with fresh and dry winters and humid and mild summers. Annual average temperature is 19 °C (66 °F). The hottest temperature ever recorded was 37.3 °C (99 °F) on 15 October 1948, and the coldest temperature ever recorded was 1.1 °C (30 °F) on 8 August 2014.
Экономика
Қаланың көркі, өзендері, жолдары мен жайлы аймақтары туризмді дамытуға ынта береді. Бұл қала штаттың екінші ірі қонақүйлер желісіне ие, астана Рио-де-Жанейродан кейін. Қалалық аудан салқын климатымен, тыныштығымен және романтикалық атмосферасымен танымал. Дегенмен, орталықтан алыс орналасқан, экотуризм мен рафтинг, каноэ сияқты экстремалды спорт түрлеріне қызығушылық танытатын адамдарға арналған тарихи жерлер де бар. Лумиар ауданы штаттың осы спорт түрлері үшін ең маңызды орындарының бірі болып табылады. Nova Friburgo ішкі киім өнеркәсібінің ұлттық астанасы ретінде белгілі, себебі оның өндіріс көлемі мен модельдерінің ассортименті өте кең, ал жергілікті брендтер халықаралық нарықта бәсекелесуді бастады. Басқа да маңызды өнеркәсіп салаларына тоқыма және металлургия өнеркәсіптері жатады. Ауыл шаруашылығы көкөніс шаруашылығы мен ешкі шаруашылығында, сондай-ақ гүл өндірісінде маңызды рөл атқарады, муниципалитет елдегі екінші ірі өндіруші болып табылады, тек Сан-Паулу штатындағы Холамбрадан кейін ғана. Муниципалитет 2006 жылы құрылған Орталық Рио-де-Жанейро Атлантикалық орман мозаикасының бір бөлігін қамтиды. Сондай-ақ, 2001 жылы құрылған Макаэ де Сима табиғат қорғау аймағы да оның құрамында бар.
The city has a strong drive towards tourism due to the landscape, rivers, trails and bucolic spots. It has the second largest network of hotels of the state, after the capital Rio de Janeiro. The urban district is visited for its cold climate, the tranquility and romanticism. However, there are also attractions more distant to the center, which are appreciated by those who are interested in ecotourism and adventure sports like rafting and canoeing. The district of Lumiar is one of the most important sites for these sports in the state. Nova Friburgo is known as the national capital of the undergarment industry, due to the vast production and variety of models, and the local brands begin to compete in the international market. Other major industries include textile mills and metallurgic industries. Agriculture is important in the area of olericulture and goat raising, as well as in the production of flowers, of which the municipality is the second largest producer in the country, surmounted only by Holambra, in the state of São Paulo. The municipality contains part of the Central Rio de Janeiro Atlantic Forest Mosaic of conservation units, created in 2006. It contains of the Macaé de Cima Environmental Protection Area, created in 2001.