Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрмет орденінің иегері, ағылшын туған пианист және скрипкашы Харольд Виктор Бауэр (1873 жылдың 28 сәуірі – 1951 жылдың 12 наурызы) – еврей тегінен шыққан ағылшын туған пианист, музыкалық мансабын скрипкашы ретінде бастаған.
the Medal of Honor recipient
English born pianist and violinist
Harold Victor Bauer (28 April 1873 – 12 March 1951) was an English born pianist of Jewish heritage who began his musical career as a violinist.
Өмірбаян
Гарольд Бауэр Темзадағы Кингстон қаласында дүниеге келді; оның әкесі неміс скрипкашы, ал анасы – ағылшын. Ол әкесінің және Адольф Политцердің басшылығымен скрипканы ойнауды үйренді. 1883 жылы Лондонда скрипкашы ретінде тұңғыш рет сахнаға шықты және тоғыз жыл бойы Англияда гастрольдік сапарлар жасады. 1892 жылы Парижге барып, Игнацы Ян Падеревскийден бір жыл фортепиано сабақтарын алды, бірақ скрипкаға деген қызығушылығын сақтап қалды. Әңгіме бойынша, Падеревский Бауэрге әзілде: «Сенде керемет шаш бар, сондықтан фортепианоға көбірек назар аудар» деген кеңес берген. 1893 жылы Парижде Ахилл Ривардпен бірге Фредерик Делиустың B мажорлық скрипкалық сонатасының премьерасын өткізді. 1893-94 жылдары ол танымал сопрано Мадемуазель Никитаға концерттік турда сүйемелдеп, бүкіл Ресейді аралап, фортепианолық концерттер мен кештер берді, содан кейін Парижге оралды. Франция астанасындағы қосымша концерттері оған даңқ әкелді және ол Франция, Германия және Испанияда жұмысқа шақырылды. Оның репутациясы осы өнерлері арқылы тез жақсарды, ал оның жұмыс аймағы Нидерланды, Бельгия, Швейцария, Англия, Скандинавия және АҚШ-қа дейін кеңейді. 1900 жылы Гарольд Бауэр Бостон симфониялық оркестрімен бірге Америкадағы тұңғыш өнерін көрсетті, Йоханнес Брамстың D минорлық фортепиано концертінің №1 американдық премьерасын орындады. 18 желтоқсан 1908 жылы ол Клод Дебюссидің «Балалар бұрышы» фортепианолық сюитасының әлемдік премьерасын Парижде өткізді. Содан кейін ол АҚШ-қа қоныс аударды және Бетховен қауымдастығын құрды. 1915 және 1929 жылдар аралығында ол Duo Art және Ampico қайта өндіретін фортепианолар үшін 100-ден астам пьеса жазды, ол осы кезеңдегі ең өнімді виртуоз пианиношылардың бірі болды. Гарольд Бауэр сонымен қатар ықпалды ұстаз және редактор болды, Манхэттен музыка мектебінің фортепиано кафедрасын басқарды. 1941 жылдан бастап Бауэр Майами университетінде қысқы шеберлік сабақтарын оқыды және 1946 жылдан бастап 1951 жылы Флорида штатының Майами қаласында қайтыс болғанға дейін Хартфорд университетінің Хартт музыка мектебінде профессор болып қызмет етті. Ол «Гарольд Бауэр, оның кітабы» (Нью-Йорк, 1948) атты кітабын жариялады.
Harold Bauer was born in Kingston upon Thames; his father was a German violinist and his mother was English. He took up the study of the violin under the direction of his father and Adolf Pollitzer. He made his debut as a violinist in London in 1883, and for nine years toured England. In 1892, however, he went to Paris and studied the piano under Ignacy Jan Paderewski for a year, though still maintaining his interest in the violin. An anecdote reports that Paderewski jokingly told Bauer to concentrate on the piano because "You have such beautiful hair". In 1893, in Paris, he and Achille Rivarde premiered Frederick Delius's Violin Sonata in B major. During 1893 94 he travelled all through Russia accompanying the noted soprano Mademoiselle Nikita and giving piano recitals and concerts, after which he returned to Paris. Further recitals in the French capital brought him renown, and he almost immediately received engagements in France, Germany and Spain. His reputation was rapidly enhanced by these performances, and his field of operation extended through the Netherlands, Belgium, Switzerland, England, Scandinavia and the United States. In 1900, Harold Bauer made his debut in America with the Boston Symphony Orchestra, performing the U. S. premiere of Johannes Brahms' Piano Concerto No.1 in D minor. On 18 December 1908, he gave the world premiere performance of Claude Debussy's piano suite Children's Corner in Paris. After that he settled in the United States, and was a founder of the Beethoven Association. Between 1915 and 1929 he recorded over 100 pieces for the Duo Art and Ampico reproducing pianos, one of the most prolific virtuoso pianists in this medium of his era. Harold Bauer was also an influential teacher and editor, heading the Piano Department at the well known Manhattan School of Music. Starting in 1941, Bauer taught winter master classes at the University of Miami and served as a Visiting Professor at the University of Hartford Hartt School of Music with Maestro and Founder Moshe Paranov and head of the Piano Department Raymond Hanson, from 1946 until his death in Miami, Florida, in 1951. He published Harold Bauer, His Book (New York, 1948).
Отбасы
Харольдтың әпкесі Этель Бауэр де Лондонда концерттік пианист болған. Харольд екі рет үйленген. Ол 1906 жылы ажырасқан Мария Кнаппқа (1861–1940) үйленді, ол қайтыс болғанға дейін олар бірге болды. 1941 жылдың қаңтар айында ол тағы да үйленді, концерттік пианист, әріптесі және бұрынғы оқушысы Уинн Пайлға. Оның екі некеден де баласы болмады.
Harold's sister Ethel Bauer was also a concert pianist active in London. Harold was married twice. He first married the divorcée Maria Knapp (1861–1940) in 1906 until her death. In January 1941, he married again, the concert pianist, colleague, and his former student, Wynne Pyle. He had no children by either marriage.
Студенттер
Гарольд Бауэрдің шәкірттерінің ішінде Джордж Копленд, Вера Франчески, Роберт Шрэйд, Франк Шеридан, Абби Саймон, Брюс Симондс, Элеонора Спенсер және Дора Заславский болды. Гарольд Бауэр өз заманында көптеген басқа да белгілі пианистерге сабақ берді, олардың ішінде композитор Виола Коул Одет, Огайодағы Оберлин колледжінде фортепиано профессоры болған Джон Элвин және 1918-1968 жылдар аралығында Нью-Йорк музыка колледжінде фортепианодан сабақ берген, ал композитор Майкл Джеффри Шапироның ұстазы Консуэло Эльза Кларк есімдері бар.
Students of Harold Bauer included George Copeland, Vera Franceschi, Robert Schrade, Frank Sheridan, Abbey Simon, Bruce Simonds, Eleanor Spencer, and Dora Zaslavsky. Harold Bauer taught many other prominent pianists in his day, including composer Viola Cole Audet, John Elvin, who was a piano professor at Oberlin College in Ohio and Consuelo Elsa Clark, a piano teacher at the New York College of Music from 1918 to 1968 and the teacher of the composer Michael Jeffrey Shapiro.