Кіріспе

Португалия королі Карлос I-нің заңсыз қызы Мария Пиа де Сакс-Кобурго е Браганса (13 наурыз 1907 жыл – 6 мамыр 1995 жыл), сонымен қатар әдеби псевдонимі Хилда де Толеданомен танымал, португал жазушысы және журналисі, ол Португалия королі Карлос I-нің заңсыз қызы екенін мәлімдеді. 1932 жылдан бастап ол Браганса герцогинясы атағына және Португалия тағына заңды мұрагер болу құқығына ие екенін мәлімдеді. Мария Амелияның ата-анасына кейде «барон» атағы беріледі, бірақ олардың ешқандай ақсүйек атағы болған жоқ; алайда, олардың байлығы мен аристократиялық мәртебесі оларға осындай атақты сұрақсыз пайдалануға мүмкіндік берген болуы мүмкін. Мария Амелия Ларедо-э Мурса 1907 жылдың 13 наурызында қызын дүниеге әкелген кезде үйленбеген еді. Брагансалық Мария Пианың айтуынша, одан кейін анасы мен ата-анасы оны Мадридке (Испания) алып кеткен. Ол 1907 жылдың 15 сәуірінде Сан-Фермин-де-лос-Наваррос шіркеуінде крещение рәсімінен өткенін және крещение тіркелгенін айтты. Кармель тауындағы және Сан-Алойзийдің құрметіне арналған Әулие Мария шіркеуінде. Ол крещение тіркелімінде әкесі «Д. Карлос де Саксония Кобурго и Савоя де ла Каса де Браганса де Португалия» деп жазылғанын мәлімдеді. Бұл Португалия королі Карлос I-ге сілтеме жасайды, ол сол кезде басқа әйелге, Орлеандық Амелия ханшайымға үйленген еді. Кармель тауындағы және Сан-Алойзийдің құрметіне арналған Әулие Мария шіркеуінің бастапқы крещение тіркелімдері Испания азамат соғысы кезінде жойылды және Брагансалық Мария Пияның тууы туралы түпнұсқалық жазба ешқашан жарияланбады. 1939 жылы Мадрид епархиясының бас викариі Алкалас Брагансалық Мария Пияға крещение туралы куәлік берді, бұл ақпаратты Испания парламентінің мүшесі және Испания банкінің губернаторы Дон Антонио Гойкочеа и Кускуллуэла берген. Кейін Брагансалық Мария Пия осы крещение куәлігін король Карлостың мойындалған қызы екенін дәлелдеу үшін пайдаланды. Мария Пиа Брагансалық сонымен қатар Мадрид-Алкала епархиясының мұрағатында король Карлос 1907 жылдың 14 наурызында қол қойған құжаттың көшірмесі бар екенін мәлімдеді, онда ол Мария Пиа Брагансалықты өзінің қызы деп мойындады және «оны менің атыммен атауға болады және осыдан бастап Португалияның Браганса үйінің ханзадаларының құрметтерімен, артықшылықтарымен, дәрежесімен, міндеттерімен және құқықтарымен осы есімді пайдалануға болады». Крещение куәлігі сияқты, осы құжаттың түпнұсқасы да сақталған жоқ.

Некелер мен балалар

1925 жылы он сегіз жасында Брагансадан Мария Пиа өзінен жиырма жас үлкен кубалық әуескер Франческо Хавьер Бильбао и Батистаға үйленді. Ол ірі мал өсіруші бай отбасынан шыққан. Бильбао бұрын ажырасқандықтан, неке тек азаматтық болып тіркелді және Париждегі Куба елшілігінде өтті. 1932 жылы олардың Фатима Франсиска Ксавьера Ирис Бильбао де Саксе-Кобурго е Браганса деген бір қызы дүниеге келді, ол кейін монастырдағы монах болды. Мария Пиа Браганса Испанияға оралудан бұрын Бильбаомен бірге Кубада қысқа уақыт тұрды. Бильбао 1935 жылдың 15 қарашасында қайтыс болды. Франсиска 1982 жылы күйеусіз қайтыс болды. Испания азаматтық соғысынан қашу үшін Мария Пиа Браганса анасымен бірге Римге көшті. 1939 жылы ол итальяндық карабинер полковнигі Джузеппе Блеске үйленді. Сол кезде карабинерлерге шетелдік әйелдерге үйленуге тыйым салынған. Сондықтан неке құпия түрде жасалды және 1946 жылдың 5 тамызына дейін азаматтық тіркелмеді. Олардың одағы бұрынғыдан гөрі бақыттырақ болды және олар Мария да Глория Кристина Амелия Валериа Антония Блеа де Саксе-Кобурго е Браганса деген қызды дүниеге әкелді. Генерал Блеа 1983 жылы қайтыс болды. 1985 жылы Мария Пиа Браганса Антонио Жоао да Коста Амадо Нойвоға (28 қаңтар 1952 – 29 желтоқсан 1996) үйленді. Той кезінде Мария Пиа 78 жаста, ал Амадо Нойво 33 жаста болды.

Әдеби мансап

Көптеген қоғамдық ортадағы әйелдер сияқты, Брагансаның Мария Пиа да өзінің кірісін жазу арқылы толықтырды. 1930 жылдардың басында ол екі испан газетінде – «Бланко и Негро» және «ABC» – бірнеше мақала жариялады. 1937 жылы Мария Пиа өзінің алғашқы кітабын – «Ла-Хора де Альфонсо XIII» (Альфонсо XIII сағаты) – Кубаның Гавана қаласында «Ucar, Garcia y Companía» баспасында шығарды. Бұл шығарма испан тілінде жазылып, «Хилда де Толедано» деген атпен басылды және ол Испания королі Альфонсо XIII-ті қорғауға арналған. 1954 жылы Мария Пиа Мадридте «Plenitud» баспасында «Un beso y nada más: confidencia consciente de una pecadora inconsciente» (Бір сүйіс және басқа ештеңе жоқ: санасыз күнәкардың саналы жасырын сырлары) кітабын жазды. Бұл роман да испан тілінде жазылып, «Хилда де Толедано» деген атпен жарық көрді. 1957 жылы Мария Пиа «Mémoires d'une infante vivante» (Тірі инфантаның естеліктері) атты кітабын Парижде «Del Duca» баспасында шығарды. Бұл шығарма француз тілінде жазылып, «Мария Пиа де Сакс Кобург Браганс» деген атпен жарық көрді және автобиографиялық туынды. Бұл Мария Пияның Португалия королі Карлос I-нің заңды емес қызы екенін мәлімдеуіне жұртшылықтан мойынұстау алуға жасаған алғашқы әрекеті. Алайда, кітапта Мария Пия ешқандай династиялық құқықтарға таласпайды. Кітап «Мен тек қаламды ғана тақ деп санаймын, ал тәжді – әке мен анамнан қалған қадір-қасиетім деп білемін» деген сөйлеммен аяқталады. Оның орнына Брагансаның Мария Пиа Португалия тағының заңды мұрагері Париж графы Генридің үлкен қызы, принцесса Изабелла д’Орлеан болуы керек деп санайды.

Португалия тағына дәулет

Бірнеше онжылдықтар бойы Мария Пиа король Карлос І-нің заң емес қызы екенін және тіпті "Корольдік билігі" атағына және "Инфанта" титулына құқылы екенін мәлімдеді. Алайда, ол 1957 жылға дейін Португалияның заңды королевасы екенін жариялаған жоқ. 1932 жылы баласыз қайтыс болған Карлос І-нің ұлы Мануэль II (және Мария Пианың күдікті жартылай ағасы) орнына мұрагерлік құқығы бойынша таққа талап етуге ол 1957 жылы мәлімдеді. 1957 жылдың 15 шілдесінде он португалдық монархистің тобы Мария Пиадан таққа отыруын талап ететін петиция жариялады. 1958 жылы ол Португалияға барды, онда президент Франсиско Крейвейро Лопес оны қабылдады; бірақ премьер-министр Антониу де Оливейра Салазар онымен кездесуден бас тартты. Сол жылы президенттік сайлауда Мария Пиа Хумберто Дельгадоның сәтсіз үміткерлігін қолдады. Дельгадо Бразилияға жер аударылғаннан кейін де оны қолдауын жалғастырды. Осы сәттен бастап Мария Пиа Браганса герцогинясы титулын пайдаланды. Ол Салазарға белсенді түрде қарсы болған монархистердің шағын тобының қолдауын алды. 2010 жылдың тамызында Розарио Поидимани Виченца сотында Сантиге қарсы сот шешімі шығарды; мақаладағы жамандауға байланысты Сантиге 20 мың евро төлеуге міндеттелді. Алайда, бұл шешім 2016 жылдың 30 наурызында жарияланған Италияның Венеция апелляциялық сотының № 730/2016 шешімімен күштен шығарылды, RG № 2667/2010, 2016 жылдың 30 наурызындағы № 680/2016. 2007 жылы Поидимани дипломатиялық паспорттарды сатумен байланысты алаяқтық айыбы бойынша тұтқындалды; Поидимани Португалия Корольдік үйінің басшысы және IIRD президенті ретінде осы паспорттарды беруге құқылы екенін мәлімдеді. Басто Арсицио соты 2011 жылдың қаңтарында оны 5 жылға бас бостандығынан айырды. Алайда, 2013 жылдың 15 сәуірінде Милан апелляциялық соты бұл айыпты және жазаны жоққа шығарды. Росарио Поидимани Дуарте Пиоға және көптеген португалдық үкімет шенеуніктеріне қарсы бірнеше шағымдар мен сот процестерін де бастады.

Өлім

1995 жылы Италияның Верона қаласында Браганцалық Мария Пиа дүниеден өтті. Ол екінші күйеуі, генерал Блеймен бірге Веронаның Монументальді бейіште жерленді.