Испан қабыласының мұғалімі Авраам Абулафия

Кіріспе

Испан кабала мұғалімі (1240–1291)

Абрахам бен Самуэль Абулафия "Пайғамбарлық кабала" мектебінің негізін қалаушы болды. Ол 1240 жылы Испанияның Сарагоса қаласында дүниеге келді және 1291 жылдан кейін Мальта архипелагындағы кішкентай, желді Комино аралында (адамдар тұратын үш аралдың ең кішісі) қайтыс болған деп саналады.

Ерте өмір және саяхаттары

Өмірінің алғашқы жылдары ата-анасы оны Наваррадағы Туделаға алып барды, онда оның қартайған әкесі Самуэль Абулафия оған еврей Киелі кітабы мен Талмудты үйретті. 1258 жылы Абулафия он сегіз жасқа толғанда, әкесі қайтыс болды, және ол көп ұзамай толассыз саяхаттап бастады. 1260 жылы ол жасаған алғашқы сапар Израиль еліне болды, онда ол аңызға айналған Самбацияны және он жоғалған тайпаны іздеуді жоспарлаған. Бірақ, соңғы кездегі крест жорығынан кейін туындаған қаос салдарынан киелі жердегі қирау мен тәртіпсіздікке байланысты ол 'Аккодан әрі қарай жол таба алмады. Сол жылы Моңғол империясы мен Мамлюк сұлтанаты арасындағы шайқас оны Грекия арқылы Еуропаға қайта оралуға мәжбүр етті. Римге баруға ниеттенгенімен, ол Капуада тоқтады, онда 1260-шы жылдардың басында философ және дәрігер Хиллельдің басшылығымен Маймонидтің «Қайғыға ұшырағандарға арналған нұсқау» еңбегін және философияны зерттеуге бой берді. Ол Маймонидтің еңбегінен жиі цитата келтіргенімен және оны жоғары бағалағанмен, ол оның философиясына да, басқа да алған білімдеріне де толық қанағаттанбады. Ол өте сөзді, білімді және басқаларды оқытуға құштар еді. Ол кабала, философия және грамматика тақырыптарында жақсы жазып, көптеген шәкірттерді өзіне тартты, оларға өзінің ынтасын жеткізді. Испанияға оралғаннан кейін ол көріпкелдікке ұшырады және отыз бір жасында Барселонада Барух Тогарми ең маңызды өкілі болған кабаланың ерекше түрін зерттей бастады, сондай-ақ мессиандық сипаттағы аян алды. Ол әлемнің және адамзаттың жаратылысын еврей әріптерінің комбинацияларына негізделген «Сефер Йецира» («Жаратылыс кітабы») мен оның түсіндірмелерін зерттеді. «Сефер», әсіресе неміс-иудей мистигі Элеазар Вормстың түсіндірмесі мен әдісі Абулафияға зор әсер етті және оның мистикалық бейімділігін күшейтті. Әріптер, сандар және дауысты белгілердің барлығы оған құпия мағына берді, ал олардың комбинациялары мен ауысулары бірін-бірін толықтырып, түсіндіріп, Құдайдың есімдерін (әсіресе тетраграмматонның дауыссыз әріптерін) терең зерттеуде ең тиімді түрде ашылатын жарық күшіне ие болды. Осындай көмекші құралдармен және белгілі бір рәсімдерді және аскетикалық тәжірибелерді сақтау арқылы, адамдар өмірдің ең жоғары мақсатына жете алады және пайғамбар бола алады; кереметтер мен белгілер жасау үшін емес, құдайдың терең табиғатына, жаратылыс жұмбақтарына, адам өмірінің мәселелеріне, заңдардың мақсатына және Тораның терең мағынасына интуитивті түрде енуге қабілетті болу үшін. Біраз уақыттан кейін ол Кастилияға кетіп, Бургостағы раввин Мұса және оның ең маңызды шәкірті Джозеф бен Абрахам Гикатилла сияқты тұлғалар арасында өзінің пайғамбарлық кабаласын таратуға кірісті. Алайда, Абулафияның еңбектерінде Гикатилла есімдері кездеспейтінін атап өткен жөн. Шамамен 1275 жылы ол Грекияның бірнеше қалаларында «Аң-таң болғандарға арналған нұсқаулық» және кабала пәнін оқытты. Ол өзінің алғашқы пайғамбарлық кітабын, «Sefer haYashar» («Дұрыстар/Әділдер кітабы») 1279 жылы Патраста жазды. Сол жылы ол Трани арқылы Капуаға қайтып, төрт жас студентті оқытты.

Very early in life he was taken by his parents to Tudela, Navarre, where his aged father, Samuel Abulafia, instructed him in the Hebrew Bible and Talmud. In 1258, when Abulafia was eighteen years old, his father died, and Abulafia began a life of ceaseless wandering shortly thereafter. His first journey, in 1260, was to the Land of Israel, where he intended to begin a search for the legendary Sambation and the Ten Lost Tribes. He got no further than 'Akko, however, because of the desolation and lawlessness in the Holy Land stemming from the chaos following the recent Crusade. The battle that year between the Mongol Empire and Mamluk Sultanate forced his return to Europe via Greece. He had determined to go to Rome but stopped short in Capua, where during the early 1260s, he devoted himself with passionate zeal to the study of philosophy and The Guide for the Perplexed of Maimonides under the tutelage of a philosopher and physician named Hillel—probably the well known Hillel ben Samuel of Verona. Although he always held Maimonides in the highest esteem, and often made use of sentences from his writings, he was as little satisfied with his philosophy as with any other branch of knowledge which he acquired. He was highly articulate, and able and eager to teach others. He wrote industriously on Kabbalistic, philosophical, and grammatical subjects, and succeeded in surrounding himself with numerous pupils to whom he imparted much of his own enthusiasm. On his return to Spain he became subject to visions, and, at the age of thirty one, in Barcelona, began to study a particular kind of Kabbalah whose most important representative was Barukh Togarmi, and received a revelation with messianic overtones. He immersed himself in the study of the Sefer Yetzirah ("Book of Creation"), which explained the creation of the world and humankind as based on Hebrew letter combinations, as well as its commentaries. The Sefer, and particularly the commentary and method of the German Jewish mystic Eleazar of Worms, exercised a deep influence upon Abulafia and had the effect of greatly increasing his mystical bent. Letters of the alphabet, numerals, and vowel points all assumed mystical meaning to him, and their combinations and permutations, supplementing and explaining one another, possessed an illumining power most effectively disclosed in a deep study of the divine names (especially of the consonants of the Tetragrammaton). With such auxiliaries, and with the observance of certain rites and ascetic practises, men, he said, may attain the highest aim of existence and become prophets; not in order to work miracles and signs, but to reach the highest degree of perception and be able to penetrate intuitively into the inscrutable nature of the Deity, the riddles of creation, the problems of human life, the purpose of the precepts, and the deeper meaning of the Torah. He soon left for Castile, where he disseminated his prophetic Kabbalah among figures like Rabbi Moses of Burgos and his most important disciple, Joseph ben Abraham Gikatilla. However, it bears mention that Abulafia is not mentioned in any of Gikatilla's works. Some time around 1275; he taught The Guide for the Perplexed and his Kabbalah in a few cities in Greece. He wrote the first of his prophetic books, Sefer haYashar ("Book of the Upright/Righteous"), in Patras in 1279. That same year, he made his way through Trani back to Capua, where he taught four young students.

Римге сапар

1280 жылы Римге барып, Рош-Хашана күніне дейін Папа Николай III-ні яһуди дініне көндіру үшін аттанды. Папа бұл туралы естігенде Сорианода болды, және ол сол жерге жеткенде "фанатикті өртеуге" бұйрық берді. Абулафия бәрібір Сорианоға жолға шығып, 22 тамызда сонда жетті. Сыртқы қақпадан өтіп бара жатып, ол Папаның түнгі инсульттан қайтыс болғанын естіді. Ол Римге қайтып келді, онда оны Францискан Ордені түрмеге қамады, бірақ төрт аптадан кейін босатып жіберді. Одан кейін ол Сицилияда болғаны естілді.

Қаза тауып, Коминоға жер аударылды

Ол Мессинада он жыл бойы белсенді болды (1281-91), өзін "пайғамбар", "мессия" және "Құдайдың ұлы" деп таныстырды. Оның сол жерде де, Палермода да бірнеше шәкірттері болды. Палермодағы жергілікті яһуди қауымы Абулафияның қылықтарын қатты айыптап, 1285 жылы бұл мәселені Барселоналық Шломо бен Адеретке жүгінді, ол өзінің мансабының көп бөлігін сол кездегі түрлі мессиандық құмарлықтарды басуға арнады. Шломо бен Адерет кейіннен Абулафияға қарсы хат жазды. Бұл дау Абулафияның Кабаласын испан мектептерінен шеттетудің басты себептерінің бірі болды. Абулафия тағы да саяхатшының таяғын көтеріп, қиын жағдайларда 1285 және 1288 жылдар аралығында Мальтаға жақын Комино аралында "Белгі кітабы" – Сефер хаОтты жазды. 1291 жылы ол өзінің соңғы және, мүмкін, ең түсінікті еңбегін, медитациялық нұсқаулық "Сұлу сөздер" – Имрей Шеферді жазды; осыдан кейін одан ешқандай хабар жоғалды.

Абулафияның медитация әдістері

Өзінің көптеген еңбектерінде Абулафия Құдайдың есімдерін дұғалау, тыныс алу тәсілдері және катарсистік амалдар арқылы Агенттік Интеллектпен немесе Құдаймен бірігудің күрделі жолдарына назар аударады. Абулафияның кейбір мистикалық тәсілдерін ашкенази хасидтері қабылдады. Мұса Маймонидтің (1135/8–1204) метафизикалық және психологиялық жүйесін негіз ретінде пайдаланып, Абулафия рухани тәжірибеге ұмтылды, оны ежелгі еврей пайғамбарларының тәжірибесіне ұқсас, тіпті сол тәжірибемен бірдей деп қарады. Абулафия үнемі өзгеріп отыратын стимулға негізделген әдіс ұсынады. Оның мақсаты – медитация арқылы сананы тыныштандыру емес, бір уақытта көптеген амалдарды орындауды қажет ететін жоғары концентрация арқылы оны тазарту. Ол үшін еврей әріптерін қолданады. Абулафияның әдісі бірнеше қадамнан тұрады. Бірінші қадам – дайындық: ізбасар ораза ұстап, тефиллин киіп, таза ақ киімге оранып, өзін тазартады. Екінші қадам: мистик әріптердің топтарын және олардың ауысуларын жазады. Үшінші қадам – физиологиялық амалдар: мистик әріптерді белгілі бір тыныс алу үлгілерімен және бас позициясымен бірге дұғалайды. Төртінші қадам – әріптер мен адам бейнелерін қиялдау: мистик адам бейнесін және өзінің денесіз бейнесін елестетеді. Содан кейін мистик әріптерді ойда «жасайды», оларды «ақыл-ойының» «экранына» проекциялайды, яғни әріптердің үлгілерін ойда көреді. Содан кейін ол әріптерді айналдырып, бұрады. Абулафия «Имрей Шефер» кітабында былай деп жазады: «Олар (әріптер) өз формаларымен бірге Ашық Айна деп аталады, себебі жарықтығы мен күшті сәулесі бар барлық формалар оларда қамтылған. Ал олардың формасына қараған адам олардың құпияларын ашады, олармен сөйлейді, олар да оған жауап береді. Олар – адам өзінің барлық формаларын көретін бейнеге ұқсайды, содан кейін ол барлық жалпы және нақты нәрселерді көре алады (Парс БН 777, fol. 49)». Мистикалық бейнелеудің соңғы кезеңінде мистик төрт тәжірибеден өтеді. Біріншісі – денедегі жарық немесе нұрлы жағдай, онда жарық денеді қоршап қана қоймай, оның ішіне де сіңіп, дене мен оның мүшелері жарыққа айналғандай сезім тудырады. Каббалист жаттығуларын жалғастыра отырып, әріптерді біріктіріп, физиологиялық амалдар орындайды, нәтижесінде екінші тәжірибе пайда болады: дененің «сіңірілу» арқылы әлсіреуі. Содан кейін мистик өзінің ой-өрісі мен қиялдау қабілетінің артуын сезінеді. Бұл үшінші тәжірибе. Төртінші тәжірибе негізінен қорқыныш пен дірілмен сипатталады. Абулафия дірілдің пайғамбарлыққа қол жеткізу үшін негізгі және қажетті қадам екенін атап көрсетеді (Sitrei Torah, Paris Ms. 774, fol. 158a). Басқа бір жерде ол былай деп жазады: «Денеңіздің бәрі дірілдей бастайды, аяқтарыңыз шайқалады, сіз қатты қорқыныштан қорқасыз [ ] және дене дірілдейді, атпен жарысқан шабандоздай, қуанышпен толы, ал ат оның астында дірілдейді» (Otzar Eden Ganuz, Oxford Ms. 1580, fols. 163b–164a; сондай-ақ Hayei Haolam Haba, Oxford 1582, fol. 12a). Абулафия үшін қорқыныштан кейін ләззат пен қуаныш сезімі пайда болады. Бұл сезім оның денесінде басқа «рухтың» оянуын сезінудің нәтижесі, ол Otzar Eden Ganuz-да былай деп сипаттаған: «Сен өзіңнің ішіңнен басқа рухтың оянуын сезінесің, ол сені нығайтады, бүкіл денеңді басып, саған ләззат береді» (Oxford Ms. 1580 fols. 163b–164a). Тек осы тәжірибелерден өткеннен кейін ғана мистик өзінің мақсатына жетеді: адам бейнесінің көрінісі, ол оның жеке сыртқы түрімен тығыз байланысты және әдетте мистик алдында тұрғандай сезіледі. Тәжірибе мистик өзінің автоскопиялық бейнесін (немесе «қосы») сөйлеп тұрғанын сезінген кезде күшейеді: қосы мистикпен сөйлесе бастайды, оған белгісізді үйретеді және болашақты ашады. Авраам Абулафия өзінің жазбаларында адам «бейнесін» көру тәжірибесін көптеген рет сипаттаған. Алайда, бастапқыда бұл «бейне» кім екені белгісіз. Мистик пен «бейне» арасындағы диалог жалғасқан сайын, оқырман «бейне» мистиктің өзінің бейнесі екенін түсінеді. Абулафия шәкірттері мен ізбасарларына Sefer haKheshek-те сөйлеп, сценарийді одан әрі түсіндіреді: «Ата» әрпіне арналған тыныс алу тәсілдерін пайдалану арқылы адам бейнесі пайда болуы керек. Тек соңғы сөйлемде Абулафия бұл бейне «өз-өзің» екенін айтады. Алайда ол бұл туралы басқа бір кітабында, Sefer haYei haOlam haBa-да да көрсетілген: «Және оның жауабын қарастыр, өзіңе жауап бергендей жауап бер» (Oxford Ms. 1582, fol. 56b). Абулафияның көптеген сипаттамалары осыған ұқсас стильде жазылған. Sefer haOt-та Абулафия ұқсас оқиғаны, бірақ өзінің жеке көзқарасынан сипаттайды: «Батыстан әскерінің саны жиырма екі мың адамды құрайтын үлкен әскермен келген бір адамды көрдім [ ] және оның бетін көргенде таң қалдым, жүрегім дірілдеді, орнымнан тұрып, Құдайдың атын шақырып көмек сұрадым, бірақ ол нәрсе менің руымнан қашып кетті. Ал адам менің үлкен қорқынышымды және зор құрметімді көргенде, аузын ашып сөйледі, менің аузымды ашып сөйледі, мен оған сөзіммен жауап бердім, менің сөздерімде басқа адамға айналдым (81–82-беттер)».

In his numerous works Abulafia focuses on complex devices for uniting with the Agent Intellect, or God, through the recitation of divine names, together with breathing techniques and cathartic practices. Some of Abulafia’s mystic ways were adapted by the Ashkenazi Hasidim. Taking as his framework the metaphysical and psychological system of Moses Maimonides (1135/8–1204), Abulafia strove for spiritual experience, which he viewed as a prophetic state similar to or even identical with that of the ancient Jewish prophets. Abulafia suggests a method that is based on a stimulus that continuously changes. His intention is not to relax the consciousness by meditation, but to purify it via a high level of concentration which requires doing many actions at the same time. For this, he uses Hebrew letters. Abulafia’s method includes a number of steps. The first step, preparation: the initiate purifies himself through fasting, the wearing of tefillin, and donning pure white garments. The second step: the mystic writes out specific letter groups and their permutations. The third step, physiological maneuvers: the mystic chants the letters in conjunction with specific respiratory patterns, as well as head positioning. The fourth step, mental imagery of letters and human forms: the mystic imagines a human form, and himself without a body. Then the mystic ‘draws’ the letters mentally, projects them onto the ‘screen’ of the ‘imaginative faculty’, i. e. he mentally imagines the patterns of letters. He then rotates the letters and turns them, as Abulafia describes in Imrei Shefer: "And they [the letters], with their forms, are called the Clear Mirror, for all the forms having brightness and strong radiance are included in them. And one who gazes at them in their forms will discover their secrets and speak to them, and they will speak to him. And they are like an image in which a man sees all his forms standing in front of him, and then he will be able to see all the general and specific things (Ms. Paris BN 777, fol. 49)." During the final step of mental imagery, the mystic passes a succession of four experiences. The first is an experience of body photism or illumination, in which light not only surrounds the body but also diffuses into it, giving impression that the body and its organs have become light. As the ecstatic Kabbalist continues to practice, combining letters and performing physiological maneuvers, the result is the second experience: weakening of the body, in an ‘absorptive’ manner. Subsequently, the mystic may feel an enhancement of his thoughts and imaginative capacity. This is the third experience. The fourth experience is characterized mainly by fear and trembling. Abulafia emphasizes that trembling is a basic and necessary step to obtain prophecy (Sitrei Torah, Paris Ms. 774, fol. 158a). In another place he writes: ‘all your body will begin to tremble, and your limbs begin to shake, and you will fear a tremendous fear [ ] and the body will tremble, like the rider who races the horse, who is glad and joyful, while the horse trembles beneath him’
(Otzar Eden Ganuz, Oxford Ms. 1580, fols. 163b 164a; see also Hayei Haolam
Haba, Oxford 1582, fol. 12a). For Abulafia the fear is followed by an experience of pleasure and delight. This feeling is a result of sensing another ‘spirit’ within his body, as he describes in Otzar Eden Ganuz: ‘And you shall feel another spirit awakening within yourself and strengthening you and passing over your entire body and giving you pleasure’ (Oxford Ms. 1580 fols. 163b 164a). Only after passing these successive experiences does the mystic reach his goal: the vision of a human form, which is closely linked to his own physical appearance and generally experienced as standing in front of the mystic. The experience is increased when the mystic experiences his autoscopic form (or ‘double’) as speaking: the double begins to talk to the mystic, teaching
him the unknown and revealing the future. Abraham Abulafia describes the experience of seeing a human ‘form’ many times in his writings. However, initially it is not clear who this ‘form’ is. As the dialog between the mystic and the ‘form’ proceeds, the reader understands that the ‘form’ is the image of the mystic himself. Addressing his students and followers in Sefer haKheshek, Abulafia further elaborates the scenario:
Apparently, by utilizing the letters of ‘the Name’ with specific breath techniques, a human form should appear. Only in the last sentence Abulafia suggests that this form is ‘yourself’. Yet he explicitly put it, as he has also explained in another book, Sefer haYei haOlam haBa: "And consider his reply, answering as though you yourself had answered yourself" (Oxford Ms. 1582, fol. 56b). Most of Abulafia’s descriptions are written in a similar fashion. In Sefer haOt, Abulafia describes a similar episode, but from an explicit self perspective:"I saw a man coming from the west with a great army, the number of the warriors of his camp being twenty two thousand men [ ] And when I saw his face in the sight, I was astonished, and my heart trembled within me, and I left my place and I longed for it to call upon the name of God to help me, but that thing evaded my spirit. And when the man had seen my great fear and my strong awe, he opened his mouth and he spoke, and he opened my mouth to speak, and I answered him according to his words, and in my words I became another man (pp. 81–2)."

Жарияланымдар

Please provide the English text you want me to translate. I need the content of the "English text" section to perform the translation. I will use the "Existing translation reference" only as a guide for terminology, prioritizing accuracy to the original English meaning.