Кіріспе

Византиялық түсіндірмеші және грамматик Мануэль Москопулос (лат. Manuel Moschopulus; ), XIII ғасырдың соңы мен XIV ғасырдың басында өмір сүрген және Палеологтар дәуірінің қайта жаңғыруының маңызды тұлғасы болды. "Москопулос" сөзі "кішкентай бұзау" деген мағынаны білдіреді, және бұл, әдетте, лақап атым болған.

Өмір

Москопулос Максимос Планудтың шәкірті болған және Константинопольдегі мектептің басшысы болды, мүмкін, оның ізбасары да болған шығар. Өмірінің басынан соңына дейін сол жерде оқытты. Саясатқа қатысқан құпия және жеткіліксіз жазбада қалған сапары оны қысқа мерзімге түрмеге қамауға себеп болды.

Шығармалары

Оның басты еңбегі – Erotemata grammaticalia (Ἐρωτήματα Γραμματικά), сұрақ-жауап нысанында, грамматиканың анонимді тұжырымына негізделген және аттикалық есімдердің сөздігімен толықтырылған. Ол сонымен қатар Илиаданың бірінші және екінші кітаптары, Гесиод, Теокрит, Пиндар және басқа классикалық және кейінгі авторларға жазылған түсіндірмелердің, жұмбақтардың, хаттардың және сиқырлы квадраттар туралы трактаттың авторы болды. Оның грамматикалық трактаттары Мануэль Хрисолорас, Теодор Газа, Гуарини және Константин Ласкарис сияқты классикалық зерттеулерді дамытушылардың еңбектеріне негіз болды. Редактор ретінде көптеген қате пікірлер айтса да, дәстүрлі мәтіндердегі ұзақ жылдар бойы сақталған көптеген қателерді жоюға жауапты болды. Оның түпнұсқа пікірлері көбінесе лексикографиялық сипатта болады. Москопулостың сиқырлы квадраттар туралы трактаты оның замандасы, математик Николай Рабдасқа арналған. Басқа еңбектеріне латынға қарсы теологиялық памфлет кіреді. Оның еңбектерінен "Manuelis Moschopuli opuscula grammatica" деген атпен Ф. Н. Титце (Лейпциг, 1822) жариялаған. Сондай-ақ, Карл Крумбахердің "Geschichte der byzantinischen Litteratur" (1897) және М. Треудің "Maximi monachi Planudis epistulae" (1890), 208 бетін қараңыз.