Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Протестанттық христиан діни практикасы
Protestant Christian religious practise
Ашық қасиетке қатысу – кейбір протестант шіркеулерінің мүшелеріне де, мүше еместерге де Евхаристияны (қасиетті қасиетке қатысу немесе Раббының соңғы кешкі асы деп те аталады) қабылдауға рұқсат ету амалы. Көп шіркеулерде, бірақ барлығында емес, қасиетке қатысушы адамның крещениеден өткен христиан болуы талап етіледі, сондай-ақ басқа талаптар да болуы мүмкін. Методизмде ашық қасиетке қатысу «ашық дастарқан» деп аталады, яғни барлығы қасиетке қатысу дастарқанына жақындауға болады. Ашық қасиетке қатысу, қасиетті нан мен су тек сол шіркеудің мүшелеріне немесе толық қасиеттік қарым-қатынаста немесе әрекеттестікте болған, немесе осы мақсат үшін басқаша мойындалғандарға ғана арналған жабық қасиетке қатысуға қарама-қарсы. Жабық қасиетке қатысу белгілі бір діни ағымға немесе тек өз мүшелеріне қасиетке қатысу рәсімін өткізетін жеке шіркеуге қатысты болуы мүмкін.
Open communion is the practice of some Protestant Churches of allowing members and non members to receive the Eucharist (also called Holy Communion or the Lord's Supper). Many but not all churches that practice open communion require that the person receiving communion be a baptized Christian, and other requirements may apply as well. In Methodism, open communion is referred to as the open table, meaning that all may approach the Communion table. Open communion is the opposite of closed communion, where the sacrament is reserved for members of the particular church or others with which it is in a relationship of full communion or fellowship, or has otherwise recognized for that purpose. Closed communion may refer to either a particular denomination or an individual congregation serving Communion only to its own members.
Бекіту
Жалпы алғанда, басқа христиандарға ашық қатысуға мүмкіндік беретін шіркеулер, қатысушыдан христиан екенін нақты растауды талап етпейді; қатысудың өзі жасырын растау болып саналады. Кейбір шіркеулер қатысу басталмас бұрын "Христосқа иман келгендердің барлығын дастарқанға шақырамыз" сияқты хабарлама жасайды. Ашық қатысу көбінесе қатысушыларға элементтердің қауым бойынша берілетін шіркеулерде (бұл өзіндік қатысу деп те аталады) қолданылады. Дегенмен, бұл практиканы қауымның алтарь алдына келіп қатысуын қамтамасыз ететін шіркеулерде де кездестіруге болады; мысалы, Біріккен методист шіркеуі, Епископаль шіркеуі, көптеген англикан шіркеулері және кейбір лютеран шіркеулері.
Generally, churches that offer open communion to other Christians do not require an explicit affirmation of Christianity from the communicant before distributing the elements; the act of receiving is an implicit affirmation. Some churches make an announcement before communion begins such as "We invite all who have professed a faith in Christ to join us at the table." Open communion is generally practiced in churches where the elements are passed through the congregation (also called self communication). However, it is also practiced in some churches that have a communion procession, where the congregation comes forward to receive communion in front of the altar; such is the case in the United Methodist Church, the Episcopal Church, most Anglican churches, and some Lutheran churches.
Сеніміне қолдау көрсету
Ашық қауымдастыққа бас ұратындар қауымдастыққа шақырудың Христиан дастарқанына шақыру екеніне және адамдардың жеке тұлға мен Христиан арасында кедергі келтіруге құқығы жоқ екеніне сенеди. Кейбір дәстүрлерде адамдардың қауымдастыққа қатысуға тиіс емес, белгілі бір жағдайлар бар деп саналады (және өз еркімен қабылдаудан бас тарту керек). Алайда, егер олар қауымдастыққа қатысуға келсе, оларға қатысудан бас тартылмайды. Басқа дәстүрлерде "қабылдауға лайықсыз" деген түсінік белгісіз, ал жеке тұлғаға қасиетті нанды таратудан бас тарту үлкен наразылық тудырады.
Those practising open communion generally believe that the invitation to receive communion is an invitation to Christ's table, and that it is not the province of human beings to interfere between an individual and Christ. Some traditions maintain that there are certain circumstances under which individuals should not present themselves for (and should voluntarily refrain from receiving) communion. However, if those individuals were to present themselves for communion, they would not be denied. In other traditions, the concept of being "unfit to receive" is unknown, and the actual refusal to distribute the elements to an individual would be considered scandalous.
Практикалаушылар
Протестанттық шіркеулердің көпшілігі ашық қауымдастыққа қатысады, бірақ олардың көпшілігі қатысушының шомылдырылған христиан болуын талап етеді. Шомылдырылу шартымен ашық қауымдастық – Англия шіркеуі мен Англикан қауымы шіркеулерінің ресми саясаты. Ашық қауымдастыққа (шомылдыру шартымен немесе онсыз) рұқсат беретін басқа шіркеулерге Назарет шіркеуі, Евангелиелік еркін шіркеу, Құдай шіркеуі, Қоғамдық шіркеулер, Пресвитериан шіркеуі (АҚШ), Пресвитериандық ЭКО, Америкадағы Пресвитериан шіркеуі, Камберленд Пресвитериан шіркеуі, Канаданың Біріккен шіркеуі, Мәсіхтің Біріккен шіркеуі, Біріккен методист шіркеуі, Еркін методист шіркеуі, Глобал методист шіркеуі, Африкалық методист епископалдық шіркеуі, Төртбұрышты Евангелие шіркеуі, Жүзімдік шіркеулер қауымдастығы, Метрополиттік қауымдық шіркеу, Христиан шіркеуі (Мәсіхтің шәкірттері), Мәсіх шіркеулері, Құдайдың ассамблеялары, Америкадағы реформаланған шіркеу, Жетінші күн адвентистері, Еркін ерік баптистері, Жетінші күн баптистері және Оңтүстік баптист конвенциясының көптеген шіркеулері кіреді. Либералды католик қозғалысының барлық ұйымдары ашық қауымдастықты саясаты ретінде жүзеге асырады. Епископалдық шіркеудің ресми саясаты бойынша, тек шомылдырылған адамдарды ғана қауымға шақыру керек. Дегенмен, көптеген приходтар бұған талап қоймайды және ашық қауымдастықпен амал етеді. Гностикалық шіркеулер арасында Ecclesia Gnostica және Апостолдық Иоаннит шіркеуі де ашық қауымдастықты қолдайды. Плимут ағайындары кез келген шомылдырылған христианмен ашық қауымдастық негізінде құрылды: бүгін Джон Нельсон Дарбидің ізбасарлары, Эксклюзивті ағайындар жабық қауымдастықты, ал Ашық ағайындар «Құдай қабыл алғандарды Иеміздің дастарқанына қабылдау» негізінде ашық қауымдастықты жүзеге асырады, осылайша біздің санамызда сенімділік орнату үшін уақыт беріледі, біз қабылдаған адамдар Иеміздің екеніне көз жеткізе аламыз. Америкадағы евангелиелік лютеран шіркеуінің көпшілігі өздерінің ашық қауымдастық түрін қолданады, олар ересектерге катехизистік оқусыз-ақ евхаристияны ұсынады, егер олар шомылдырылған және Шынайы Қасымызда болуына сенетін болса. Христиан шіркеулері мен Голгофа капелласы, сондай-ақ басқа да конфессиялық емес шіркеулер де ашық қауымдастықпен амал етеді. Австралиядағы Біріккен шіркеу ашық қауымдастықпен қатысуға барлық қатысушыларды шақырады. Дания, Норвегия және Швеция шіркеулері ашық қауымдастық шіркеулері болып табылады. Бұл дінге православие, католик шіркеулері, реформаланған жетінші күндік адвентистер, дәстүрлі лютеран шіркеулері және кейбір реформаланған протестанттық немесе кальвинисттік конфессиялар (онда сіз шомылдырылған мүше болуыңыз керек) кіреді. Олардың барлығы әдетте жабық қауымдастықтың қандай да бір түрін қолданады. Мәсіх шіркеулері, жабық қауымдастық көзқарасын ұстанса да, іс жүзінде қонақтарға қауымға қатысуға тыйым салмайды, өйткені 1 Коринфтерге 11:28 бойынша қонақ «өзін-өзі тексеруі» керек және қатысуға немесе бас тартуға шешім қабылдауы керек (яғни, министрге, ақсақалдарға/диякондарға немесе мүшелерге кім қатыса алатынын немесе қатыспайтынын шешу құқығы жоқ); осылайша, бұл практика ашық қауымдастыққа көбірек ұқсас. Құдайдың ассамблеясы, баптист және қауымдық саясатты қолданатын басқа да шіркеулер өздерінің дербес табиғатына байланысты (жеке қауымға байланысты) ашық немесе жабық қауымдастықты қолдана алады. Ашық қауымдастықпен амал ететін басқа топтар – Моравия шіркеуінің веслиандары және Христиандық және миссионерлік одақ. Соңғы күндердің қасиеттілері қозғалысы ішінде Мәсіх қауымы ашық қауымдастықты жүзеге асырады. Ал ЛДС шіркеуі өзінің тиісті рәсімін (Сакрамент деп аталады) тек шіркеу мүшелері үшін ғана мағыналы деп санайды (бірақ басқаларға қатысуға тыйым салмайды). Кейбір тәуелсіз католик шіркеулері, мысалы Америкадағы католик шіркеуі, Америка ұлттық католик шіркеуі және Бразилиядағы католик-апостолдық шіркеу ашық қауымдастықты жүзеге асырады, кейде тіпті шомылдырылмаған және христиан емес адамдарға да қауымға қатысуға мүмкіндік береді. Тринитаризмді мойындамайтын топтар ішінде Құдай шіркеуінің Бас конференциясы ашық қауымдастықты, сондай-ақ Бостондағы Кингс-шапел сияқты көптеген унитариандық және универсалистік христиан шіркеулері де қолдайды.
Most Protestant churches practise open communion, although many require that the communicant be a baptized Christian. Open communion subject to baptism is an official policy of the Church of England and churches in the Anglican Communion. Other churches allowing open communion (with or without the baptism requirement) include the Church of the Nazarene, the Evangelical Free Church, the Church of God, Community Churches, the Presbyterian Church (USA), Presbyterian ECO, the Presbyterian Church in America, the Cumberland Presbyterian Church, the United Church of Canada, United Church of Christ, United Methodist Church, the Free Methodist Church, Global Methodist Church, African Methodist Episcopal Church, Foursquare Gospel Church, Association of Vineyard Churches, Metropolitan Community Church, Christian Church (Disciples of Christ), Churches of Christ, Assemblies of God, the Reformed Church in America, Seventh day Adventists, Free Will Baptists, Seventh Day Baptists, and most churches in the Southern Baptist Convention. All bodies in the Liberal Catholic Movement practise open communion as a matter of policy. The official policy of the Episcopal Church is to only invite baptized persons to receive communion. However, many parishes do not insist on this and practise open communion. Among Gnostic churches, both the Ecclesia Gnostica and the Apostolic Johannite Church practise open communion. The Plymouth Brethren were founded on the basis of an open communion with any baptized Christian: today, following John Nelson Darby, Exclusive Brethren practise closed communion, and Open Brethren practise open communion on the basis of "receiving to the Lord's table those whom He has received, time being allowed for confidence to be established in our minds that those who we receive are the Lord's." Most churches in the Evangelical Lutheran Church in America practise their own form of open communion, offering the Eucharist to adults without receiving catechetical instruction, provided they are baptized and believe in the Real Presence. The Christian churches and the Calvary Chapel as well as other nondenominational churches also practise open communion. The Uniting Church in Australia practises open communion, inviting all attending to participate. The Churches of Denmark, Norway and Sweden are open communion churches. Notable exceptions include the Orthodox Church, the Catholic Church, Reformed Seventh Day Adventists, traditional Lutheran churches, and some Reformed Protestant or Calvinist denominations (in which you must be a baptized member). All these typically practise some form of closed communion. Churches of Christ, though holding to a closed communion view, in practice do not prohibit visitors from taking communion, on the view that per 1 Corinthians 11:28 the visitor must "examine himself" and decide to partake or decline (i. e. it is not for the minister, elders/deacons, or members to decide who may or may not partake); thus, the practice is more akin to open communion. Assemblies of God, Baptist and other churches that practise congregational polity, due to their autonomous nature, may (depending on the individual congregation) practise open or closed communion. Other groups that practise open communion are the Moravian Church Wesleyans, and the Christian and Missionary Alliance. Within the Latter Day Saint movement, the Community of Christ practices open communion. The LDS Church, on the other hand, views its corresponding ceremony (known as the Sacrament) as having meaning only for church members (though without actually forbidding others from participating). Some Independent Catholic Churches, such as the American Catholic Church in the United States, American National Catholic Church, and Brazilian Catholic Apostolic Church practice open communion, sometimes even allowing non baptized and non Christians receive commission. This practice is also used in the Roman Catholic church at funeral masses, where attendees frequently include non Catholics. Within the Nontrinitarian groups, the Church of God General Conference practices open communion, as well as many Unitarian and Universalist Christian churches such as Kings Chapel in Boston, Massachusetts.
Католик шіркеуінің ұстанымы
Католик шіркеуі ашық түрде қасиетті тағамды сыйлауды қабылдамайды және мойындамайды. Жалпы алғанда, ол тек крещение рәсімінен өткен католиктерге ғана Евхаристиялық қатысуға рұқсат береді. Католиктер қасиетті тағамды тек құдайдың алдында таза болған күйде ғана қабылдай алады, яғни өлімдік күнә жасамайынша: "Ауыр күнә жасағанын білген адам (өлімдік күнә) бұрынғы қасиетті тағамды қабылдамас немесе Құдайға сыйынбас, егер зор қажеттілік болмаса және мойындау мүмкін болмаса; мұндай жағдайда ол мүмкіндігінше мойындауға ниеттенген толық өкініш білдіру міндеттілігін есінде ұстауы керек". Қасиетті тағамның орнына кейбір приходтар католик емес адамдарды қатар тұрып, қолымен кеудесін басып, дін қызметкерінен бата алуға шақырады. Алайда, 1983 жылғы Латын шіркеуінің Канондық заңының 844-каноны және Шығыс шіркеулерінің Канондық кодексінің 671-каноны кейбір жағдайларда, ерекше жағдайларда және белгілі бір шарттарда басқа шіркеулер мен діни қауымдардың христиандарына осы қасиетті рәсімдерге рұқсат беруі немесе тіпті ұсынуы мүмкін екенін мойындайды. Осылайша, ол Католик шіркеуімен толық қарым-қатынаста болмаған Шығыс христиандарына (Шығыс Православ шіркеуі, Шығыс Православие және Шығыс Ассириялық шіркеуі) өз еркімен сұраса және дұрыс дайындалса, католик дін қызметкерлерінен қасиетті тағамды қабылдауға рұқсат береді, сондай-ақ бұл ережені қасиеттіліктер бойынша Шығыс христиандарымен ұқсас жағдайдағы кейбір Батыс шіркеулеріне де қолданады. 2015 жылдың 15 қарашасында Римдегі Christuskirche шіркеуінде Рим папасы Франциск католик күйеуімен қасиетті тағамға қатысуды қалаған лютеран әйеліне: "Бұл әркімнің өзіне қоятын сұрақ. Бір крещение, бір сенім, бір Ие бар, сондықтан Иемізбен сөйлесіп, алға жылжу керек" деп жауап берді. Келесі жылы Лунд соборында реформацияны еске алуға арналған бірлескен католик-лютерандық қызметте папа Франциск пен епископ Муниб Юнан (Лютерандық әлемдік федерациясының басшысы) "өздерінің шіркеулері арасындағы толық бірлікке кедергі келтіретін нәрселерді жоюға, соңынан ортақ Евхаристияға жеткізуге бірлесіп уәде берді". "Некеде діни ұйымдарды байланыстыратын барлық адам" екенін мойындап, Германиядағы Католик шіркеуі 2018 жылы католиктердің лютерандық жұбайларына белгілі бір жағдайларда католик дін қызметкерлерінен қасиетті тағамды қабылдауға рұқсат беретін пастырлық нұсқаулық шығарды, егер олар "қасиетті тағамдағы католик сенімін растаса". Осы уақытқа дейін архиепископ Ханс Йозеф Бекер (Падерборн Рим-католик архиепископиясы), архиепископ Стефан Гессе (Гамбург Рим-католик архиепископиясы), архиепископ Людвиг Шик (Фульда Рим-католик епархиясы) және епископ Франц Юнг (Вюрцбург Рим-католик епархиясы) пастырлық құжатты жүзеге асырды, сонымен қатар епископтар Герхард Фейге Магдебург және Франц Йозеф Боде Оснабрюк пастырлық құжатты жақсы жүзеге асыру ниеті туралы мәлімдеді. Епископ Франц Юнг 2018 жылдың 5 шілдесінде Вюрцбург соборында юбилейлік мисса кезінде конфессияаралық некелерді "діни ұйымдарды біріктіретін" деп атады және осылайша бір жұбайы протестант болған жұптарды уағызы кезінде қасиетті тағамды қабылдауға "ерекше шақырды". Католик дін қызметкерлері кейде бұл ережелерді сақтамай, католик емес адамдарға қасиетті тағамды сыйлаған, кейде олар оны білмейді. Атап айту керек, папа Иоанн Павел II Реформат пасторы және Тайзе қауымының негізін қалаушы Роджер бауырласқа бірнеше рет қасиетті тағам сыйлаған; сонымен қатар кардинал Ратцингер (кейіннен папа Бенедикт XVI) Роджер бауырластың қасиетті тағамын да сыйлаған. Сонымен қатар, Роджер бауырлас қайтыс болғаннан кейін Францияда оның құрметіне өткізілген миссада "сенімділерге, олардың дініне қарамастан, ешқандай айырмашылықсыз қасиетті нан таратылды". Католик шіркеуі өзінің адалдарына бұл қасиетті рәсімдер олардың шіркеуінде жарамды болып табылатын католик емес дін қызметкерлерінен қабылдауға рұқсат бермейді, егер өлім қаупі сияқты өте ауыр жағдайларда болмаса және тек осы шіркеудің қасиетті рәсімдерінің жарамдылығын мойындаса ғана. Басқа шарттар: католиктің католик дін қызметкеріне жақындауы физикалық немесе моральдық тұрғыдан мүмкін емес, бұл нақты қажеттілік немесе рухани пайда болған жағдайда және қателік немесе бей-жайлық қаупіне жол бермеу керек.
The Catholic Church does not practise or recognise open communion. In general it permits access to its Eucharistic communion only to baptized Catholics. Catholics can only receive Holy Communion if they are in a state of grace, this is without any mortal sin: "A person who is conscious of grave sin (mortal sin) is not to celebrate Mass or receive the body of the Lord without previous sacramental confession unless there is a grave reason and there is no opportunity to confess; in this case the person is to remember the obligation to make an act of perfect contrition which includes the resolution of confessing as soon as possible." In lieu of Holy Communion, some parishes invite non Catholics to come forward in the line, with their arms crossed over their chest, and receive a blessing from the priest. However, Canon 844 of the 1983 Code of Canon Law of the Latin Church and the parallel canon 671 of the Code of Canons of the Eastern Churches also recognizes that in certain circumstances, by way of exception, and under certain conditions, access to these sacraments may be permitted, or even commended, for Christians of other Churches and ecclesial Communities. Thus it permits Eastern Christians who are not in full communion with the Catholic Church (Eastern Orthodox Church, Oriental Orthodoxy and Assyrian Church of the East) to receive Communion from Catholic ministers, if they request it of their own accord and are properly disposed, and it applies the same rule also to some Western Churches that the Holy See judges to be in a situation similar to that of Eastern Christians with regard to the sacraments. On 15 November 2015, while at Christuskirche in Rome Pope Francis answered a Lutheran woman wishing to be able to participate in Holy Communion with her Catholic husband: "It is a question that each person must answer for themselves there is one baptism, one faith, one Lord, so talk to the Lord and move forward". In the following year at Lund Cathedral, in a joint Lutheran Catholic service commemorating the Reformation, Pope Francis and Bishop Munib Younan (the head of the Lutheran World Federation) "jointly pledged to remove the obstacles to full unity between their Churches, leading eventually to shared Eucharist." Recognizing that "that everyone in a marriage that binds denominations," the Catholic Church in Germany in 2018 produced a pastoral handout allowing Lutheran spouses of Catholics to receive Communion from Catholic ministers in certain cases, 'provided they "affirm the Catholic faith in the Eucharist".' Thus far, Archbishop Hans Josef Becker (Roman Catholic Archdiocese of Paderborn), Archbishop Stefan Heße (Roman Catholic Archdiocese of Hamburg), Archbishop Ludwig Schick (Roman Catholic Diocese of Fulda), and Bishop Franz Jung (Roman Catholic Diocese of Würzburg) have implemented the pastoral document, in addition to Bishops Gerhard Feige of Magdeburg and Franz Josef Bode of Osnabrück declaring their intention to implement the pastoral document well. Bishop Franz Jung, while celebrating a Jubilee Mass on 5 July 2018 at Würzburg Cathedral, called inter denominational marriages "denomination uniting" and thus "especially invited" couples in which one spouse is Protestant to receive the Eucharist during his sermon. Catholic priests have sometimes not observed these rules, giving Holy Communion to non Catholics sometimes unknowingly. Notably, Pope John Paul II gave Holy Communion to Brother Roger, a Reformed pastor and founder of the Taizé Community, several times; in addition Cardinal Ratzinger (later Pope Benedict XVI) also gave Brother Roger the Eucharist. Moreover, after Brother Roger's death, at the Mass celebrated for him in France, "communion wafers were given to the faithful indiscriminately, regardless of denomination". The Catholic Church does not allow its own faithful to receive Communion from non catholic ministers in whose Churches these sacraments are valid, apart from in extreme cases, such as danger of death, and only if it recognizes the validity of the sacraments of that Church. Other conditions are that it be physically or morally impossible for the Catholic to approach a Catholic minister, that it be a case of real need or spiritual benefit, and that the danger of error or indifferentism be avoided.
Лютеран шіркеуінің ұстанымы
Лютеран шіркеуінің әр түрлі дәстүрлері бар, бұл діни ұйымның басқару саясатына байланысты. Лютерандық шіркеудің кейбір тармақтары, мысалы, Миссури лютерандық шіркеуінің синоды және Висконсин евангелистік лютерандық синоды ашық қауымдастыққа жол бермейді; олар шіркеу мүшесі емес адамдарды қабылдамайды және Евхаристияны қабылдамас бұрын барлық адам үшін катехизистік оқуды талап етеді. Бұл көбінесе қауымдастық – христиандық бірліктің белгісі деген түсініктен туындайды; егер мұндай бірлік болмаса, Евхаристиялық қауымдастық та болмауы керек. Кейбір лютерандық шіркеулер өздерінің ерекше тәжірибелерін «алтарь және мінбар әрекеттестігі» деп атайды. Лютеран шіркеуінің басқа бөліктері, соның ішінде Америкадағы евангелистік лютерандық шіркеуі (ELCA), Канададағы евангелистік лютерандық шіркеуі және Лютерандық әлемдік федерацияның көптеген мүшелері ашық қауымдастықпен айналысады және барлық крещение алған христиандарды қауымдастыққа шақырады, сонымен бірге Евхаристиядағы Мәсіхтің нақты қатысуы туралы лютерандық сенім ауызша немесе жазбаша түрде жарияланады. Содан кейін қонақтар Евхаристияны қабылдауға немесе қабылдамауға өздері шешім қабылдайды. Бұл тәжірибенің негізінде Қасиетті Тағам христиандардың эсхатологиялық бірлігінің көрінісі және сол бірлікті нығайтудың тиімді құралы екендігі жатыр. Германиядағы евангелистік шіркеу, лютерандық және реформаторлық шіркеулердің федерациясы, ашық қауымдастықпен айналысады.
The Lutheran Church has a variety of practices, depending on denominational polity. Some branches of Lutheranism, such as the Lutheran Church–Missouri Synod and the Wisconsin Evangelical Lutheran Synod, do not practice open communion; they exclude non members and require catechetical instructions for all people before receiving the Eucharist. This generally stems from an understanding that sharing communion is a sign of Christian unity; where that unity is not present, neither should Eucharistic sharing be present. Some Lutheran church bodies use the term "altar and pulpit fellowship" to refer to their specific practices. Other parts of the Lutheran Church, including the Evangelical Lutheran Church in America (ELCA), The Evangelical Lutheran Church in Canada, and many members of the Lutheran World Federation, practice open communion and welcome all Baptized Christians to commune while ensuring that Lutheran belief on the real presence of Christ in the Eucharist is declared orally or in writing. Guests are then left to decide whether they should or should not receive the Eucharist. The understanding that lies behind this practice is that Communion is both a foretaste of eschatological Christian unity as well as an effective means of fostering that unity. The Evangelical Church in Germany, which is a federation of Lutheran and Reformed churches, has an open communion.