Кіріспе

Үзіліс кезіндегі христиандық мереке

бұл мерекенің діни емес тойлануы. Констанция Аделаида Смит 1913 жылдан бастап оны қайта жаңғырту арқылы Ана шіркеуді, "жердегі үйлердің аналарын", Құдай ананы (Исаның анасы) және Табиғат ананы құрметтеуді көздеді. Бұл мереке Ұлыбританияда "Аналар күні" деп белгілі және аналар мен аналықты тойлауға айналды.

Қазіргі заманның ертегі жалғасы

[[File:BaptismMCC. JPG|thumb|Аналар күнінде адамдар дәстүрлі түрде олардың христиандық крещение сакраментін алған шіркеуге баратын. Осы контексте, адамның ана шіркеуі – крещение рәсімі өткен шіркеу, жергілікті приход шіркеуі немесе ең жақын собор (соңғысы діни округтағы барлық приход шіркеулерінің ана шіркеуі) болатын. Мұны істегендерді әдетте «аналыққа бару» дейтін, бұл термин 1644 жылдан бері тіркелген:

Вустерде әрбір орталық жексенбі – үлкен күн, онда барлық балалар мен спонсорлар отбасының басшысы мен бастығында жиналып, той жасайды. Олар оны «аналар күні» деп атайды. Кейінірек, Аналар күні үй қызметшілеріне демалыс күні беріліп, олар өз аналарымен және басқа да отбасы мүшелерімен бірге ана шіркеуіне баратын болды.

Торттар, торттар және қызғылт түсті

Бес мың адамды тойдыру оқиғасымен және оразадан тынығумен байланысты екенін көрсететін түрлі торттар мен нан-тоқаштар аналар күніне, әсіресе Симнел торттарына, ата-аналарға сыйлық ретінде көптен бері дайындалып келеді. Бұл – аналар күнімен және Пасха мерекесімен байланысты дәстүрлі тәтті тағам. Бристольде және әлемнің басқа да аймақтарында аналар күніне арналған нан-тоқаш әлі де ерекшелік саналады: "қарапайым ашытқымен қамыры ашытылған, глазурь жағылған және түрлі-түрлі қант ұнтақтарымен себілген, сол күні таңғы асқа желетін нан".