АҚШ Конгресіндегі жұмысқа орналасу және еңбек құқығындағы кемсітушілікке қарсы заңнама

Кіріспе

АҚШ Конгресінде ұсынылған заң

Жұмыспен қамтудағы кемсітушілікке қарсы заң (ENDA) – АҚШ Конгресінде ұсынылған заң, ол кем дегенде 15 қызметкері бар жұмыс берушілердің сексуалдық бағдары немесе, заң жобасының нұсқасына байланысты, гендерлік идентитігі негізінде жұмысқа қабылдау және жұмыс істеу кезіндегі кемсітушілікке тыйым салады. ENDA 1994 жылдан бері 109-шы Конгресс басқа барлық Конгресстерде ұсынылып келді. 1974 жылдан бері ұқсас заң қабылдана қойған жоқ. Демократиялық партия 2006 жылғы аралық сайлауда 12 жылдық республикашылдардың басымдығынан кейін көпшілікке ие болғаннан кейін заң жобасы қабылдауға жақын келді. 2007 жылы заңға гендерлік идентитікті қорғау ережелері алғаш рет қосылды. Кейбір қолдаушылар демократтардың көпшілігі болғанымен де, ENDA-ның трансгендерлерді қамтуымен Палатада қабылдануы үшін жеткілікті дауыс жиналмайды деп санады және оны заң жобасынан шығарды. Бұл заң Палатада қабылданды, бірақ Сенатта қабылдаусыз қалды. Президент Джордж Буш бұл шараға вето қоюы мүмкін екенін ескертті. ЛГБТ құқықтарын қорғау ұйымдары мен ЛГБТ қауымдастығы өзгертілген заң жобасын қолдау мәселесінде екіге бөлінді. 2009 жылы, 2008 жылғы сайлауда демократтардың жеңісінен және 2007 жылғы пікірталастың салдарынан кейін, Барни Франк ENDA-ның трансгендерлерді қамтитын нұсқасын ұсынды. Ол оны 2011 жылы тағы ұсынды, ал сенатор Джефф Меркли Сенатта ұсынды. 2013 жылдың 7 қарашасында Мерклидің заң жобасы 64–32 дауыспен екі партияның қолдауымен Сенатта қабылданды. Президент Барак Обама заң жобасын қолдады, бірақ Палатаның регламенттік комитеті оған қарсы дауыс берді. 2015 жылдан бастап ЛГБТ құқықтарын қорғаушылар ENDA-дан гөрі әлдеқайда кең ауқымды қорғауды қамтитын Теңдік туралы заңды қолдауға көшті. Теңдік туралы заң сексуалдық бағдар және гендерлік идентиті негізінде жұмыспен қамтудан бөлек, тұрғын үй, қоғамдық орындар, білім беру, федералдық қаржыландыру, несие және сот төрешілігі салаларында да кемсітушілікке тыйым салады. 2020 жылдың 15 маусымында Жоғарғы Сот Bostock v. Clayton County ісі бойынша шешім шығарып, 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның VII тарауы қызметкерлерді сексуалдық бағдары мен гендерлік идентитіне байланысты кемсітуден қорғайтынын мәлімдеді. Бұл шешім тек жұмыспен қамтуға қатысты болды, ENDA сияқты. ЛГБТ құқықтарын қорғаушылар бұл шешімді құптады және Конгреске Теңдік туралы заңды қабылдауға шақырды, 2020 жылға қарай 29 штат ЛГБТ қауымдастығына Теңдік туралы заң ұсынатын толық қорғаудан мүлдем құралғанын атап өтті.

The Employment Non Discrimination Act (ENDA) is legislation proposed in the United States Congress that would prohibit discrimination in hiring and employment on the basis of sexual orientation or, depending on the version of the bill, gender identity, by employers with at least 15 employees. ENDA has been introduced in every Congress since 1994 except the 109th. Similar legislation has been introduced without passage since 1974. The bill gained its best chance at passing after the Democratic Party gained the majority after twelve years of Republican majorities in the 2006 midterm elections. In 2007, gender identity protections were added to the legislation for the first time. Some sponsors believed that even with a Democratic majority, ENDA did not have enough votes to pass the House of Representatives with transgender inclusion and dropped it from the bill, which passed the House and then died in the Senate. President George W. Bush threatened to veto the measure. LGBT advocacy organizations and the LGBT community were divided over support of the modified bill. In 2009, following Democratic gains in the 2008 elections, and after the divisiveness of the 2007 debate, Rep. Barney Frank introduced a transgender inclusive version of ENDA. He introduced it again in 2011, and Senator Jeff Merkley introduced it in the Senate. On November 7, 2013, Merkley's bill passed the Senate with bipartisan support by a vote of 64–32. President Barack Obama supported the bill's passage, but the House Rules Committee voted against it. From 2015 on, LGBT rights advocates moved to support the Equality Act, a bill with far more comprehensive protections than ENDA. The Equality Act would prohibit discrimination on the basis of sexual orientation and gender identity not only in employment, but also housing, public accommodations, public education, federal funding, credit, and jury service. On June 15, 2020, the Supreme Court ruled in Bostock v. Clayton County that Title VII of the Civil Rights Act of 1964 protects employees from discrimination based on their sexual orientation and gender identity. The ruling was only on employment, like ENDA. LGBT rights advocates welcomed the ruling and called on Congress to pass the Equality Act, noting that as of 2020, 29 states do not have the full protections the Equality Act would provide for the LGBT community.

Жұмыста жыныстық бейімділік пен гендерлік сәйкестік негізінде кемсітушілікке ұшырағандық туралы дәлелдер

Антидискриминациялық саясаты бар штаттарда ЛГБТ-ға қатысты шағымдар, жыныс негізіндегі шағымдар санымен тең, бірақ нәсіл негізіндегі шағымдардан кем. 2018 жылғы EEOC статистикасы бойынша 1811 ЛГБТ шағымы тіркелді. Уильямс институтының бағалауынша, ЛГБТ қызметкерлерінің саны: жеке секторда 7 миллион, мемлекеттік және жергілікті органдарда 1 миллион, ал федералды үкіметте 200 000 адамды құрайды. Мемлекеттік және жергілікті ЛГБТ қызметкерлерінің 30 пайызы Калифорния және Нью-Йорк штаттарында тұрады. Ал Монтана, Солтүстік Дакота және Вайоминг штаттарында ЛГБТ мемлекеттік және жергілікті қызметкерлерінің саны бір жартысынан да аз. Күтілгендей, Калифорния мен Нью-Йоркте мемлекеттік және жергілікті билік органдарының ЛГБТ қызметкерлеріне қатысты дискриминация туралы көптеген шағымдар тіркелген. Өзін ЛГБТ деп жариялаған адамдар арасында сексуалдық бағдар және/немесе гендерлік идентиті негізіндегі дискриминацияны анықтауға бағытталған сауалнамалар жиі өткізіледі, бұл ЛГБТ емес адамдарға осындай дискриминацияның әсерін анықтауды қиындатады. Ашық гей ер адамдарға қатысты дискриминацияның бір дәлелі – тәжірибелік зерттеу. Бұл зерттеуде 1700-ге жуық бос жұмыс орындарына екі ойдан туған, бірақ шынайы резюме жіберілді. Екі резюме де үміткердің біліктілігі жағынан бірдей болды, бірақ әрбір жұмыс орнына жіберілген резюмеде үміткердің колледж кезінде гей-ұйымның мүшесі болғаны көрсетілді. Нәтижелер көрсеткендей, гейлік белгісі жоқ үміткерлердің әңгімелесуге шақырылу ықтималдығы 11,5 пайызды құрады, ал ашық гей үміткерлердің ықтималдығы 7,2 пайызды құрады. Әңгімелесуге шақыру аралығы жұмыс орнының орналасқан жеріне байланысты өзгерді. Зерттеуде анықталған жалпы айырмашылықтың көп бөлігі Оңтүстік және Орта Батыс штаттарында – Техас, Флорида және Огайода байқалды. Ал Батыс және Солтүстік-Шығыс штаттарында (Калифорния, Невада, Пенсильвания және Нью-Йорк) тек шағын және статистикалық маңызы жоқ айырмашылықтар тіркелді. Трансгендер адамдар ЛГБТ топтарына қарағанда дискриминацияға көбірек ұшырауы мүмкін. Ұлттық трансгендерлік теңдік орталығының трансгендерлер мен гендерлік сәйкессіздігі бар адамдар арасында жүргізген сауалнамасы бойынша, респонденттердің 90 пайызы жұмыста мазақтауға, жаман қарым-қатынасқа немесе дискриминацияға ұшыраған, немесе одан қашу үшін кім екенін жасыруға мәжбүр болған. Ал Уильямс институтының 2007 жылы жүргізген зерттеулерінің шолуы, трансгендер адамдардың жұмыс істеген кезде дискриминацияға ұшырау деңгейі 15-тен 57 пайызға дейін екенін көрсетті. Harris Interactive жүргізген сауалнамада ЛГБТ адамдардың 38 пайызы 35 000 доллардан кем табыс алатынын мәлімдеді, бұл 18 жастан асқан АҚШ ересек азаматтарының 33 пайызымен салыстырғанда жоғары көрсеткіш.

In states that have anti discrimination policies in place, LGBT complaints are equivalent to the number of complaints filed based on sex and fewer than the number of complaints filed based on race. EEOC statistics from 2018, show that 1,811 LGBT complaints were filed. The Williams Institute estimates the number of LGBT employees as follows: 7 million private sector employees, 1 million state and local employees, and 200,000 employees of the federal government. Thirty percent of state and local LGBT employees live in California and New York. In comparison, less than half of one half of one percent of LGBT state and local employees live in Montana, North Dakota and Wyoming combined. As one might expect, many of the documented complaints of discrimination by state and local governments against LGBT employees are in California and New York. Surveys that seek to document discrimination on the basis of perceived sexual orientation and/or gender identity are often conducted with a pool of self identified LGBT people, making it difficult to ascertain the impact of this type of discrimination on non LGBT individuals. One source of evidence for hiring discrimination against openly gay men comes from a field experiment that sent two fictitious but realistic resumes to roughly 1,700 entry level job openings. The two resumes were very similar in terms of the applicant's qualifications, but one resume for each opening mentioned that the applicant had been part of a gay organization in college. The results showed that applicants without the gay signal had an 11.5 percent chance of being called for an interview; openly gay applicants had only a 7.2 percent chance. The callback gap varied widely according to the location of the job. Most of the overall gap detected in the study was driven by the Southern and Midwestern states in the sample – Texas, Florida, and Ohio. The Western and Northeastern states in the sample (California, Nevada, Pennsylvania, and New York) had only small and statistically insignificant callback gaps. Transgender people may experience higher rates of discrimination than the LGB population. A survey of transgender and gender non conforming people conducted by the National Center for Transgender Equality found 90 percent of respondents experienced harassment, mistreatment, or discrimination on the job or took actions like hiding who they are to avoid it. In comparison, a review of studies conducted by the Williams Institute in 2007 found that transgender people experienced employment discrimination at a rate of between 15 and 57 percent of the population. In a survey conducted by Harris Interactive, 38 percent of LGBT people report incomes less than $35,000, compared to 33 percent of all U. S. adults over age 18.

Қаулылар

Конгресте қаралып жатқан заң жобасының қазіргі нұсқасы 15-тен астам қызметкері бар жеке кәсіпкерлерге белгілі бір сексуалдық бағдар немесе гендерлік идентиті негізінде кемсітушілік жасауға тыйым салады. Сексуалдық бағдар "гомосексуализм, гетеросексуализм немесе бисексуализм" деп шектеледі, осылайша асексуалды адамдарға қатысты кемсітушілікті заңдастырады. Діни ұйымдарға 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңнан да кеңірек ерекшелік қарастырылған. Кәсіптік одақтардан басқа, коммерциялық емес мүшелік клубтары да сондай жеңілдікке ие. Заң жобасының барлық нұсқалары, әскерилердің ашық гейлер мен лесбиянкаларға қатысты саясатының өзгеруіне қарамастан, қарулы күштердің әскери қызметкерлерін жұмыс беруші ретінде алып тастады, бірақ азаматтық қызметкерлерге қатысты емес. 111-ші Конгрестен бастап, заңнамада заңның кез келген түсіндірілуін неке туралы федералдық анықтаманы өзгерту ретінде қарауға жол бермеу үшін тіл енгізілді, бұл анықтама 1995 жылғы Некеге қорғау туралы заңда белгіленген. 110-шы Конгрестен бастап, азаматтық одақтар мен тұрмыстық серіктестіктер сияқты некеден тыс құқықтық қатынастарға бағытталған ереже жұмыс берушіні некеде тұрмаған және некеде тұрған жұптарға бірдей қарауға міндеттеуге тыйым салады.

Заң шығару қызметі

1974 жылдың 14 мамырында Белла Абзуг (Д-Нью-Йорк) және Эд Кох (Д-Нью-Йорк) «Теңдік туралы заң» жобасын ұсынды, ол 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңда қорғалатын топтарға «жыныс, отбасылық жағдай немесе сексуалдық бағдары» ұғымдарын қосып, жұмысқа орналасу және қоғамдық орындар мен нысандарға қол жеткізуде кемсітушілікке тыйым салатын еді. Заң жобасы 1974 жылдың маусымында қабылданбады, бірақ ұқсас заң жобасы кейін 2017 жылдың 2 мамырында АҚШ Конгресінің 115-ші шақырылысында ұсынылды. 1990 жылдардың басында заңды қолдаушылар жұмыспен қамту мәселесіне көңіл бөлуге шешім қабылдады. 1994 жылдың 23 маусымында конгрессмен Джерри Стюддс «Жұмыс берудегі кемсітушілікке қарсы» заң жобасын енгізді. Заңнама 1994 және 1995 жылдары қабылданбады. 1996 жылы заң жобасы Сенатта 49–50 дауыспен қабылданбады және Палатада қарастырылмады. Массачусетс штатының сенаторы Эдвард Кеннеди «DOMA-ға қолдау көрсетуде «қорғаныс іздеген» басқа сенаторлар ENDA-ны қолдауға көбірек бейімделуі мүмкін» деп сенді. ENDA-ның алғашқы нұсқалары трансгендерлерді кемсітуден қорғау шараларын қамтымады және ENDA 109-шы Конгресте ұсынылмады.

110-шы конгресс

110-шы АҚШ Конгресінде заң жобасының екі нұсқасы болды, екеуі де 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның VII тарауына ұқсас жұмыспен қамтуды қорғады. Барни Франк, Крис Шейс, Тэмми Болдуин және Дебора Прайс 2007 жылдың 24 сәуірінде заң жобасын ұсынды. Ол өзінің қорғауында гендерлік сәйкестікті де қамтыды. Ол гендерлік сәйкестікті "жеке тұлғаның гендерлік идентиті, сыртқы келбеті, мінез-құлқы немесе басқа да гендерлік ерекшеліктері, туған кездегі жынысына қарамастан немесе оның ескеріліп, ескерілмегенінде" деп анықтады. Ол жұмыс берушілерге "қызметкер өзгенің гендеріне ауысқан немесе ауысып жатқан жағдайда сол гендерге тән киім талаптары мен сәндеу нормаларын" ұстануды талап етуге рұқсат берді. Бұл заң жобасы комитетте қабылданбаған соң, Франк 2007 жылдың 27 қыркүйегінде гендерлік сәйкестікті қамтымайтын және жұмыс берушілердің киім талаптарына қатысты ерекшеліктер енгізілген жаңа заң жобасын ұсынды. 18 қазанда Білім және еңбек комитеті оны мақұлдады, ал Өкілдер палатасы 2007 жылдың 7 қарашасында 235 дауысқа 184 дауыспен, 14 мүше дауыс бермей, қабылдады. Франк гендерлік сәйкестігіне байланысты жұмысқа орналасуда кемсітушілікке тыйым салатын жеке заң жобасын енгізді. Кейбір ЛГБТ белсенді ұйымдары H. R. 3685 заң жобасын қолдаудан бас тартты, себебі онда гендерлік сәйкестік қамтылмаған. Адам құқықтары жөніндегі науқан – бұл мәселедегі ерекшелік болды, ол инклюзивті емес ENDA-ны қолдағаны үшін ЛГБТ қауымдастығынан көп сынға ұшырады. Х.Р. 3685 заң жобасын қолдаудан бас тартқан ЛГБТ белсенділері трансгендерлерді қоспау ENDA-ның негізгі принципіне қайшы келеді деп мәлімдеді. Олар гендерлік сәйкестік/көріністі қамтымау ЛГБТ халқының ең көп қорғауға мұқтаж бөлігіне – гендерлік нормаға сәйкес келмейтін адамдарға зиян келтіреді, олардың гендерлік нормаға сәйкес келетін азаматтарға қарағанда көбірек кемсітілуі мүмкін екенін айтты. Сонымен қатар, Ұлттық ЛГБТҚ жұмыс тобы сияқты басқа да ұйымдар ENDA-ның кең діни бостандықтарына байланысты 2014 жылы қолдауларын кері қайтарып алды. Басқалары бұл ENDA-ның Конгресте отыз жыл ішіндегі ең жақсы мүмкіндігі екенін, азаматтық құқықтардағы жеңістер тарихи түрде кезең-кезеңмен жүзеге асып келе жатқанын, заң жобасының қорғауына қатысты алаңдаушылықтар негізсіз екенін және миллиондаған лесбиян, гейлер мен бисексуалдарға жұмыс орнында бірден қорғау беру мүмкіндігінен бас тарту саяси және моральдық тұрғыдан дұрыс емес екенін айтты.

In the 110th United States Congress there were two versions of the bill, both of which provided employment protections similar to Title VII of the Civil Rights Act of 1964. Reps. Barney Frank, Chris Shays, Tammy Baldwin, and Deborah Pryce introduced on April 24, 2007. It included gender identity within its protections. It defined gender identity as "gender related identity, appearance, or mannerisms or other gender related characteristics of an individual, with or without regard to the individual's designated sex at birth." It allowed employers to require adherence "to the same dress or grooming standards for the gender to which the employee has transitioned or is transitioning." When that bill died in committee, Frank introduced on September 27, 2007, which did not include gender identity and contained exemptions concerning employer dress codes. It was endorsed by the Education and Labor Committee on October 18 and the House of Representatives passed it on November 7, 2007, by a vote of 235 to 184, with 14 members not voting. Frank introduced a separate piece of legislation to prohibit discrimination in employment on the basis of gender identity. Some LGBT activist organizations refused to support H. R. 3685 because of its failure to cover gender identity. An exception was the Human Rights Campaign, which received wide criticism from the LGBT community for supporting a non inclusive ENDA. The LGBT activist organizations that refused to support H. R. 3685 argued that not including transgender people undermined the underlying principle of ENDA. They claimed that failure to include gender identity/expression weakened the protection for the portion of the LGBT population that most needed its protections: gender non conforming people, who they claimed are discriminated against in greater numbers than their gender conforming compatriots. Moreover, groups such as the National LGBTQ Task Force, among others, later withdrew support in 2014 due to the ENDA's broad religious exemptions. Others argued that this was ENDA's best chance of passing Congress in thirty years, that civil rights victories have historically been incremental, that concerns about the legislation's protections were unfounded, and that forgoing a chance to provide immediate workplace protections to millions of lesbians, gays and bisexuals was politically and morally wrong.

111-ші конгресс

2009 жылдың 24 маусымында Франк жұмыс орнындағы сексуалдық бағдар мен гендерлік идентитіге негізделген кемсітушілікке тыйым салу туралы заң жобасын ұсынды, оны бастапқыда 114 серіктес қолдады, ал 2007 жылғы трансгендерлерді қамтитын заң жобасын қолдаған 62 серіктес болды. Республикалық Main Street Partnership мүшелері Марк Кирк (R IL), Майк Касл (R DE), Тодд Рассел Платс (R PA), Джуди Биггерт (R IL) және Леонард Лэнс (R NJ) бастапқы серіктестердің қатарында болды. Заң жобасы 2009 жылдың 23 қыркүйегінде заң жобасына қатысты тыңдау өткізген Мәжіліс білім беру және еңбек комитетіне жіберілді. 111-ші Конгресс аяқталғанда, H. R. 3017-ге Палатада 203 серіктес қол қойды. 2009 жылдың 5 тамызында сенатор Джефф Меркли гендерлік идентитіні қамтитын ENDA заңнамасын енгізді, оның ішінде 38 бастапқы серіктес, соның ішінде сенаторлар Тед Кеннеди (D MA), Сьюзан Коллинз (R ME), Олимпиа Сноу (R ME) және Крис Додд (D CT). Сенатор Меркли: «Конгресс кестесі өте тығыз болса да, жыл соңына дейін бұл заң қабылдануы мүмкін» деді. АҚШ Сенатының Денсаулық сақтау, білім беру, еңбек және зейнетақы (HELP) комитеті 2009 жылдың 5 қарашасында заңға қатысты тыңдау өткізді. Тыңдаудан бұрын сенатор Меркли екі трансгендер әйел, Дайан Шроер мен Эрлин Баддпен бірге баспасөз конференциясында сөйледі. Алайда, Сенат тыңдауында трансгендер куәгерлер куәлік берген жоқ. 2010 жылдың 13 наурызында S. 1584 45 серіктес жинады және HELP комитетінің қарауында болды. 2011 жылдың 14 сәуірінде сенатор Джефф Меркли Сенатта ENDA заң жобасын ұсынды. Заң жобасына 39 автор қолдау білдірді. 2012 жылдың 19 маусымында Сенаттың денсаулық сақтау, білім беру, еңбек және зейнетақы жөніндегі комитеті заң жобасына қатысты тыңдау өткізді, бұл трансгендер куәгердің куәлігін қамтиған алғашқы тыңдау болды. [[Файл:ENDA Сенат дауысы 2013.svg|thumb|left|400px|2013 жылғы Жұмыспен қамту бойынша кемсітушілікке қарсы заңға Сенаттың дауысы]]. 2013 жылдың 10 шілдесінде Сенаттың Денсаулық сақтау, Білім беру, Еңбек және Зейнетақы комитеті ENDA-ны 15–7 дауыспен мақұлдады. Сенатор Ламар Александр (R TN) Сенат бұл шараны қараған кезде үш түзету ұсынатынын мәлімдеді. 2013 жылдың 4 қарашасында Сенатта 61 дауыспен және 30 қарсы дауыспен жабылуға қол жеткізілді, бұл Сенатқа дауыс беруді жоспарлауға мүмкіндік берді. Республикалық сенаторлар Келли Айот (NH), Сьюзан Коллинз (ME), Оррин Хэтч (UT), Дин Хеллер (NV), Марк Кирк (IL), Роб Портман (OH) және Пэт Туми (PA) 53 демократ сенатордың 52-сіне және екі тәуелсіз сенаторға қосылып, жабылуға дауыс берді. Сенаторлар Клэр Маккаскилл (D MO) және Лиза Мурковски (R AK) заң жобасын қолдады, бірақ жабылу дауысына қатыса алмады. Сенатор Томидің діни бостандықтарды кеңейту туралы түзетуі 43–55 дауыспен қабылданбады, ал сенатор Портманның діни мекемелерге қарсы үкіметтік жазалауды болдырмау туралы түзетуі бірауыздан қабылданды, Сенат 2013 жылдың 7 қарашасында 64–32 дауыспен ENDA-ны мақұлдады. Аризоналық республикашылдар Джефф Флейк пен Джон Маккейн күтпеген жерден қатыспады. Палатада 2014 жылдың 17 қыркүйегінде өкіл Полис палата мүшелерінің көпшілігі қол қойған жағдайда, ENDA-ның тар діни бостандықтар нұсқасы бойынша дауыс беруге мәжбүр ететін бостандық петициясын ұсынды. 22 қыркүйекке қарай оны көпшілікті құрайтын 218 мүшеден 190-ы қолдады. 2014 жылдың 3 желтоқсанында 8 республикалық серіктес-меценаттың 6-сы Палата Төрағасы Джон Бёнерден 113-ші Конгресс аяқталғанға дейін «Ұлттық қорғаныс туралы заңға қоса алғанда, кез келген заңнамалық құралдың бөлігі ретінде» заңға дауыс беруге рұқсат беруді сұрады. Сол күні Мәжіліс регламенті комитеті 2015 жылғы қорғаныс заңына түзету ретінде ENDA-ны қосуға қарсы 7–3 дауыспен дауыс берді.

On June 24, 2009, Frank introduced to ban workplace discrimination based on sexual orientation and gender identity, with 114 original cosponsors, up from 62 cosponsors for the trans inclusive bill of 2007." Republican Main Street Partnership members Mark Kirk (R IL), Mike Castle (R DE), Todd Russell Platts (R PA), Judy Biggert (R IL), and Leonard Lance (R NJ) were among the original cosponsors. The bill was referred to the House Education and Labor Committee, which held a hearing on the legislation on September 23, 2009. At the end of the 111th Congress, H. R. 3017 had 203 cosponsors in the House. On August 5, 2009, Sen. Jeff Merkley introduced ENDA legislation that included gender identity, with 38 original cosponsors including Sens. Ted Kennedy (D MA), Susan Collins (R ME), Olympia Snowe (R ME) and Chris Dodd (D CT). Sen. Merkley said "It's certainly possible that this could be passed by year's end, though the [congressional] schedule is very crowded." The U. S. Senate Health, Education, Labor, and Pensions (HELP) Committee held a hearing on the legislation on November 5, 2009. Before the hearing, Sen. Merkley spoke at a press conference alongside two transgender women, Diane Schroer and Earline Budd. However, no transgender witnesses testified at the Senate hearing. As of March 13, 2010, S. 1584 had 45 co sponsors and was pending before the HELP committee. On April 14, 2011, Sen. Jeff Merkley introduced an ENDA bill in the Senate. The bill had 39 original cosponsors. On June 19, 2012, the Senate Committee on Health, Education, Labor & Pensions held a hearing on the bill, the first such hearing to include testimony by a transgender witness. [[File:ENDA Senate vote 2013. svg|thumb|left|400px|Senate vote on the Employment Non Discrimination Act of 2013. On July 10, 2013, the Senate Health, Education, Labor & Pensions Committee approved ENDA by a 15–7 vote. Senator Lamar Alexander (R TN) announced he would offer three amendments when the Senate takes up the measure. A cloture vote succeeded in the Senate on November 4, 2013, with 61 voting in favor and 30 against, allowing the Senate to schedule a vote. Republican Senators Kelly Ayotte (NH), Susan Collins (ME), Orrin Hatch (UT), Dean Heller (NV), Mark Kirk (IL), Rob Portman (OH), and Pat Toomey (PA) voted for cloture, joining 52 of 53 Democratic senators and both independent senators. Senators Claire McCaskill (D MO) and Lisa Murkowski (R AK) supported the legislation, but were unable to attend the cloture vote. After rejecting by a vote of 43–55 an amendment by Senator Toomey to expand the religious exemptions and accepting by unanimous voice vote an amendment by Senator Portman to prevent government retaliation against religious institutions, the Senate approved ENDA on November 7, 2013, on a 64–32 vote. Arizona Republicans Jeff Flake and John McCain unexpectedly absent. In the House, on September 17, 2014, Representative Polis filed a discharge petition, that, if signed by a majority of the House membership, would force a vote on the version of ENDA with a narrow religious exemption. By September 22, it had been endorsed by 190 of the 218 that constitute a majority. On December 3, 2014, 6 of the 8 Republican co sponsors asked House Speaker John Boehner to allow a vote on the legislation "as part of any available legislative vehicle including the National Defense Authorization Act" before the end of the 113th Congress. Later that day, the House Rules Committee voted 7 to 3 against adding ENDA as an amendment to the 2015 defense authorization bill.

114-ші конгресс және одан кейінгілер

114-ші Конгрестен бастап кемсітуге қарсы заң қабылдау жұмысы, тұрғын үй, сот жүйесі және жұмыспен қамту салаларындағы қосымша қорғау шараларын қамтитын, кең ауқымды Теңдік заңына шоғырланды.

ENDA пайдасына

Заңның саяси жақтастары оның гей, лесбиянка, бисексуал және трансгендер қызметкерлерге жұмыс берушілер тарапынан жыныстық бағдары немесе гендерлік идентиті бойынша жасалған кемсітушілік жағдайларын реттеуге бағытталғанын мәлімдейді. Қазіргі таңда, осы қызметкерлер жыныстық бағдары федералдық соттар мен көптеген АҚШ штаттарында ерекше қорғауға жатпайтындықтан соттан қорғаныс ала алмайды. Заңды жақтаушылар мұндай заңның АҚШ Конституциясының барлық азаматтарға тең қорғау және әділ сот процесін кепілдеуімен үйлесетінін айтады. Олар гомосексуализмнің «таңдау» емес, жеке идентиті екенін, және бұл пікірді Америка Психологиялық Ассоциациясы (АПА) қолдайтынын, сондай-ақ барлық жұмыс істейтін адамдардың еңбек өнімділігіне қарай бағалануға құқылы екенін, ал оларға тікелей қатысы жоқ факторлар бойынша емес екенін жеткізеді. 2001 жылы Калифорния университетінің Лос-Анджелес заң мектебінің Уильямс институты жариялаған зерттеуге сәйкес, жыныстық бағдарға негізделген кемсітушілік туралы хабарлар нәсілге немесе жынысқа байланысты кемсітушілікпен шамалас деңгейде. АПА сонымен қатар жұмыс ортасында гомосексуалдарға қатысты айқын кемсітушілік бар екенін мәлімдейді. Ұқсас штаттық заңдардың әсерін бағалау нәтижелері де істер санына минималды әсер ететінін көрсетеді. Конституциялық тұрғыдан алғанда, заң 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның VII тарауына ұқсас формулировкаларды қамтиды.

ENDA-ға қарсы

Эд Витальяно, Америкалық отбасылар қауымдастығының (ААҚ) зерттеулер директоры, діни ұйымдарға қатысты кемсітуге қарсы заңдардың ықпалы туралы алаңдаушылық білдірді. Ол, бұл заңдағы ерекшеліктер шіркеулер мен дін қызметкерлеріне ғана емес, сондай-ақ көмекші персонал мен штат емес қызметкерлерге де қолданылатыны туралы нақтылықтың жетіспеуіне тоқталды. Дәстүрлі құндылықтар коалициясы (ДҚК) бұл заңның мектеп оқушыларына теріс әсер ететінін, мектептердің трансгендер мұғалімдерді жұмысқа алудан бас тарту мүмкіндігін жоятынын мәлімдеді. «Егер ENDA қабылданса, бүкіл елдегі балалар бақшаларындағы оқушылар мен балалар өздерінің гендерлік идентитігімен тәжірибе жасауға ұшырауы мүмкін» делінген мәлімдемеде. Кейбір либертариандар жеке сектордағы кемсітуге қарсы заңдарды жұмыс берушілердің меншік құқықтары мен бірігу еркіндігін бұзатын мәжбүрлеу шаралары деп санайды. АҚШ Католик епископтарының конференциясы ENDA заңы әділетсіз кемсітуге тыйым салудан асып түсетінін және бірнеше мәселелер тудыратынын айтты. Мысалы, заң жобасында: (1) Азаматтық құқықтар туралы заңның VII тарауындағы кемсітудің басқа барлық түрлері үшін бар «нағыз кәсіби біліктілік» ерекшелігі, нәсілден басқа, жоқ; (2) гомосексуалдық бейімділік пен мінез-құлық арасында ешқандай айырмашылық жоқ, бұл некеден тыс жыныстық қатынасты бекітеді және қорғайды; (3) ENDA сияқты штаттық деңгейдегі заңдар некені кемсітушілік немесе ақылға сыймайтын деп тауып, сот шешімдерінде қолданылғандықтан, некенің қайта анықталуын қолдайды; (4) «гендерлік идентитікті» адамдардың биологиялық жынысына қайшы келетін нәрсе ретінде анықтап, гендердің биологиялық негізін жоққа шығарады; және (5) бір жынысты қатынасты діни немесе моральдық тұрғыдан мақұлдамауды кемсітушілік деп жазалап, діни бостандықты шектейді, сонымен қатар тек кейбір діни жұмыс берушілерді ғана қорғайды. 2014 жылдың маусым және шілде айларында Америкалық азаматтық бостандықтар одағы, Лесбияндық құқықтардың ұлттық орталығы, Ұлттық гейлер мен лесбияндық жұмыс тобы, Трансгендерлік құқық орталығы және Ламбда құқықтық қорғау ұйымы сияқты бірнеше ЛГБТ жақтас топтары, Burwell v. Hobby Lobby Stores, Inc. ісіндегі шешімге байланысты ENDA-ның 113-ші Конгресс нұсқасына қолдау көрсетуден бас тартатындарын жариялады, олардың діни ерекшеліктердің кеңдігіне қатысты алаңдаушылықтары болды.

Ed Vitagliano, director of research for the American Family Association (AFA), expressed concern about the impact of anti discrimination laws on religious organizations. He cited a lack of clarity around whether the narrow exemption would apply to support staff and lay employees in addition to churches and clergy. The Traditional Values Coalition (TVC) has claimed that the legislation would have a negative impact on school children by eliminating schools' ability to avoid hiring transgender teachers. It said that "If ENDA passes, students and children in daycare centers all across the nation will be subjected to individuals experimenting with their gender identities." Some Libertarians argue that laws against private sector discrimination are acts of coercion that infringe on employers' property rights and freedom of association. The United States Conference of Catholic Bishops said ENDA goes beyond prohibiting unjust discrimination and poses several problems. It notes, for example, that the bill: (1) lacks an exception for a "bona fide occupational qualification," which exists for every other category of discrimination under Title VII of the Civil Rights Act, except for race; (2) lacks a distinction between homosexual inclination and conduct, thus affirming and protecting extramarital sexual conduct; (3) supports the redefinition of marriage, as state level laws like ENDA have been invoked in state court decisions finding marriage discriminatory or irrational; (4) rejects the biological basis of gender by defining "gender identity" as something people may choose at variance with their biological sex; and (5) threatens religious liberty by punishing as discrimination the religious or moral disapproval of same sex sexual conduct, while protecting only some religious employers. In June and July 2014, several pro LGBT advocacy groups, including the American Civil Liberties Union, National Center for Lesbian Rights, National Gay and Lesbian Task Force, Transgender Law Center, and Lambda Legal, announced they were withdrawing support for the 113th Congress version of ENDA because of their concerns about the breadth of its religious exemption in relation to the ruling in Burwell v. Hobby Lobby Stores, Inc

Заңнамалық тарихы

Конгресс Қысқаша атау Заң жобасы нөмірі(лері) Жыныстық идентификация қосылған ба? Ендірілген күні Демеушілер(і) Коспонсорлар саны Соңғы мәртебе 103-ші Конгресс 1994 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң № 1994 Жоқ 23 маусым, 1994 жыл Джерри Стадс (D MA) 137 Өкілдер палатасының Білім және азаматтық құқықтар тармақ комитетінде қайтыс болды. Жоқ 29 шілде, 1994 жыл Тед Кеннеди (D MA) 30 Сенаттың Еңбек және адам ресурстарын дамыту комитетінде қайтыс болды. 104-ші Конгресс 1995 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң № 1995 Жоқ 15 маусым, 1995 жыл Джерри Стадс (D MA) 142 Өкілдер палатасының Конституция тармақ комитетінде қайтыс болды. Жоқ 15 маусым, 1995 жыл Джим Джеффордс (R VT) 30 Сенаттың Еңбек және адам ресурстарын дамыту комитетінде қайтыс болды. Жоқ 5 қыркүйек, 1996 жыл Тед Кеннеди (D MA) 3 Сенатта сәтсіз аяқталды (49–50) 105-ші Конгресс 1997 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң № 1997 Жоқ 10 маусым, 1997 жыл Кристофер Шейс (R CT) 140 Өкілдер палатасының Жұмыс беруші-жұмыскер қатынастары тармақ комитетінде қайтыс болды. Жоқ 10 маусым, 1997 жыл Джим Джеффордс (R VT) 34 Сенаттың Еңбек және адам ресурстарын дамыту комитетінде қайтыс болды. 106-шы Конгресс 1999 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң № 1999 Жоқ 24 маусым, 1999 жыл Кристофер Шейс (R CT) 173 Өкілдер палатасының Жұмыс беруші-жұмыскер қатынастары тармақ комитетінде қайтыс болды. Жоқ 24 маусым, 1999 жыл Джим Джеффордс (R VT) 36 Сенаттың Денсаулық сақтау, білім беру, еңбек және зейнетақы комитетінде қайтыс болды. 107-ші Конгресс 2001 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң № 2001 Жоқ 31 шілде, 2001 жыл Кристофер Шейс (R CT) 193 Өкілдер палатасының Жұмыс беруші-жұмыскер қатынастары тармақ комитетінде қайтыс болды. Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң № 2002 Жоқ 31 шілде, 2001 жыл Тед Кеннеди (D MA) 44 Сенатта қайтыс болды. 108-ші Конгресс 2003 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң № 2003 Жоқ 8 қазан, 2003 жыл Кристофер Шейс (R CT) 180 Өкілдер палатасының Жұмыс беруші-жұмыскер қатынастары тармақ комитетінде қайтыс болды. Жоқ 2 қазан, 2003 жыл Тед Кеннеди (D MA) 43 Сенаттың Денсаулық сақтау, білім беру, еңбек және зейнетақы комитетінде қайтыс болды. 110-шы Конгресс 2007 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң Иә 24 сәуір, 2007 жыл Барни Франк (D MA) 184 Өкілдер палатасының Конституция, азаматтық құқықтар және азаматтық бостандықтар тармақ комитетінде қайтыс болды. Жоқ 27 қыркүйек, 2007 жыл Барни Франк (D MA) 9 Өкілдер палатасынан өтті (235–184), Сенатта қайтыс болды. 111-ші Конгресс 2009 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң Иә 24 маусым, 2009 жыл Барни Франк (D MA) 203 Әділет, Палата әкімшілігі, Білім және еңбек, және Бақылау және үкіметтік реформа комитеттерінде қайтыс болды. Білім және еңбек комитетінде 23 қыркүйек, 2009 жыл күні тыңдау өтті. Иә 19 маусым, 2009 жыл Барни Франк (D MA) 12 Өкілдер палатасының Әділет комитетінде қайтыс болды. Иә 5 тамыз, 2009 жыл Джефф Меркли (D OR) 45 Сенаттың Денсаулық сақтау, білім беру, еңбек және зейнетақы комитетінде қайтыс болды. 5 қараша, 2009 жыл күні тыңдау өтті. 112-ші Конгресс 2011 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң Иә 6 сәуір, 2011 жыл Барни Франк (D MA) 171 Білім және жұмыс күшінің, Палата әкімшілігінің, қадағалау және үкіметтік реформаның және Әділет комитеттерінде қайтыс болды. Иә 14 сәуір, 2011 жыл Джефф Меркли (D OR) 43 Денсаулық сақтау, білім беру, еңбек және зейнетақы комитетінде қайтыс болды. 12 маусым, 2012 жыл күні тыңдау өтті. 113-ші Конгресс 2013 жылғы Жұмыспен қамтуды дискриминацияламау туралы заң Иә 25 сәуір, 2013 жыл Джаред Полиc (D CO) 205 Білім және жұмыс күшінің, Палата әкімшілігінің, қадағалау және үкіметтік реформаның және Әділет комитеттеріне жіберілді. Иә 25 сәуір, 2013 жыл Джефф Меркли (D OR) 56 Сенатта қабылданды (64–32), Палатада қайтыс болды. 114-ші Конгресстен бастап дискриминацияға қарсы заңнаманы қабылдау күш-жігері тұрғын үй және сот жүйесімен қатар жұмыспен қамтуды қамтитын кең ауқымды Теңдік туралы заңға бағытталды.

Congress Short title Bill number(s) Gender identity included? Date introduced Sponsor(s) # of cosponsors Latest status 103rd Congress Employment Non Discrimination Act of 1994 No June 23, 1994 Gerry Studds(D MA) 137 Died in the House Subcommittee on Select Education and Civil Rights No July 29, 1994 Ted Kennedy(D MA) 30 Died in the Senate Committee on Labor and Human Resources 104th Congress Employment Non Discrimination Act of 1995 No June 15, 1995 Gerry Studds(D MA) 142 Died in the House Subcommittee on the Constitution No June 15, 1995 Jim Jeffords(R VT) 30 Died in the Senate Committee on Labor and Human Resources No September 5, 1996 Ted Kennedy(D MA) 3 Failed in Senate (49–50) 105th Congress Employment Non Discrimination Act of 1997 No June 10, 1997 Christopher Shays(R CT) 140 Died in the House Subcommittee on Employer Employee Relations No June 10, 1997 Jim Jeffords(R VT) 34 Died in the Senate Committee on Labor and Human Resources 106th Congress Employment Non Discrimination Act of 1999 No June 24, 1999 Christopher Shays(R CT) 173 Died in the House Subcommittee on Employer Employee Relations No June 24, 1999 Jim Jeffords(R VT) 36 Died in the Senate Committee on Health, Education, Labor, and Pensions 107th Congress Employment Non Discrimination Act of 2001 No July 31, 2001 Christopher Shays(R CT) 193 Died in the House Subcommittee on Employer Employee Relations Employment Non Discrimination Act of 2002 No July 31, 2001 Ted Kennedy(D MA) 44 Died in the Senate 108th Congress Employment Non Discrimination Act of 2003 No October 8, 2003 Christopher Shays(R CT) 180 Died in the House Subcommittee on Employer Employee Relations No October 2, 2003 Ted Kennedy(D MA) 43 Died in the Senate Committee on Health, Education, Labor, and Pensions 110th Congress Employment Non Discrimination Act of 2007 Yes April 24, 2007 Barney Frank(D MA) 184 Died in the House Subcommittee on the Constitution, Civil Rights and Civil Liberties No September 27, 2007 Barney Frank(D MA) 9 Passed the House (235–184), died in the Senate 111th Congress Employment Non Discrimination Act of 2009 Yes June 24, 2009 Barney Frank(D MA) 203 Died in the Judiciary, House Administration, Education and Labor, and Oversight and Government Reform committees. Hearings held September 23, 2009 in Education and Labor committee. Yes June 19, 2009 Barney Frank(D MA) 12 Died in the House Judiciary Committee Yes August 5, 2009 Jeff Merkley(D OR) 45 Died in the Senate Health, Education, Labor, and Pensions Committee Hearings held November 5, 2009. 112th Congress Employment Non Discrimination Act of 2011 Yes April 6, 2011 Barney Frank(D MA) 171 Died in the Education and the Workforce, House Administration, Oversight and Government Reform, and Judiciary committees. Yes April 14, 2011 Jeff Merkley(D OR) 43 Died in the Health, Education, Labor, and Pensions committee. Hearings held June 12, 2012. 113th Congress Employment Non Discrimination Act of 2013 Yes April 25, 2013 Jared Polis(D CO) 205 Referred to the Education and the Workforce, House Administration, Oversight and Government Reform, and Judiciary committees. Yes April 25, 2013 Jeff Merkley(D OR) 56 Passed in Senate (64–32), died in the House. From the 114th Congress onwards, efforts to pass non discrimination legislation has focused on the broader Equality Act which focuses on additional protections including in housing and the jury system as well as employment.