Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вильгельм I (875 жылдың 22 наурызы – 918 жылдың 6 шілдесі), Ықылас деп аталған, 886 жылдан бастап Овернь графы, ал 893 жылдан бастап Аквитания герцогы болды, Пуатевин билеушісі Эбаль Мансерден осы лауазымды мұраға алды. Ол көптеген монастырьлардың негізін қалады, олардың ең маңыздысы – 910 жылдың 11 қыркүйегінде Клуни аббаттығының құрылуы.
William I (22 March 875 – 6 July 918), called the Pious, was the Count of Auvergne from 886 and Duke of Aquitaine from 893, succeeding the Poitevin ruler Ebalus Manser. He made numerous monastic foundations, most important among them the foundation of Cluny Abbey on 11 September 910.
Өмір
Вильгельм Бернард Плантапилоза мен Эрменгардтың ұлы болды. 898 жылға дейін Вильгельм Босониялық Ангильбергаға үйленді, ол Прованстың Бососы мен Италияның Эрменгардының қызы еді. Мұрагерлік жолмен Вильгельм Овернь және Лимузенді биледі. 893 жылы ол Эбалус Мансердің атынан Пуату мен Аквитанияны жаулап алды. Ол оларды өзіне қосып алып, герцог атанды. Оның иеліктері Аустразиядан Тулузаға дейін созылып, Отун және Маконнеисті қамтыды. 909 жылы Вильгельм Клунидегі бенедиктин аббаттығын құрды, ол маңызды саяси және діни орталыққа айналды. Вильгельм аббаттықтың басқарылуын қадағалауды қаламады және оның тікелей Папаға бағынуын қамтамасыз етті (Клуни реформаларына қараңыз). Бұл ерекше жағдай болды, өйткені көптеген монастырлар жеке меншікте болды және абаттар мен лауазымды тұлғаларды тағайындау сол отбасының немесе жеке тұлғаның құзырында болды, нәтижесінде білімі жетілмеген және шіркеу қызметкері емес абаттар мен лауазымды тұлғалар тағайындалды. Вильгельм сондай-ақ Клунидің алғашқы абаты Баумдық Берноны тағайындады. Аквитанияда Вильгельмнің тәуелсіздігінің белгісі ретінде, ол Бриудте өзінің атынан deniers соққысын шығарды. Ол Сент-Жулиен монастырында жерленді. Вильгельмнің мұрагер болатын ұлы болмағандықтан, оның титулын оның сіңлісі Аделинданың ұлы, Кіші Вильгельм мұралады.
William was son of Bernard Plantapilosa and Ermengard. Sometime before 898, William married the Bosonid Angilberga, daughter of Boso of Provence and Ermengard of Italy. By inheritance, William was the ruler of Auvergne and the Limousin. He conquered Poitou and Aquitaine in 893 on behalf of Ebalus Manser. He kept the latter for himself and was proclaimed duke. His possessions extended from Austrasia to Toulouse and included the Autunois and Mâconnais. In 909, William founded the Benedictine abbey of Cluny that would become an important political and religious centre. William required no control over the abbey, which he arranged should be responsible directly to the pope (see Clunian reforms). This was especially striking since most monasteries were privately owned and the appointment of abbots and officials was left to that family or individual, leading to the appointment of untrained and unordained abbots and officials. William also nominated Cluny's first abbot, Berno of Baume. A sign of William's independence of rule in Aquitaine is that he had a deniers minted in his own name at Brioude. He was buried in the monastery of Saint Julien. William had no son who was able to succeed him and his nephew, William the Younger, son of his sister Adelinda, inherited his title.