Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Польшаның аумақтық өзгерістері
Territorial changes of Poland immediately after World War II
Польшаның 2-ші дүйн. соғыстан кейінгі шекара өзгерістері: Одер-Найссе және Курзон сызықтары. Германиядан аумақ алды, КСРО-ға берді. Тарих, саясат, конференциялар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Польшаның халықаралық шекарасының орналасуы үлкен өзгерістерге ұшырады. 1945 жылы нацистік Германия жеңілгеннен кейін Одер-Найс сызығы оның батыс шекарасы болды, соның нәтижесінде Германиядан алынған жерлер Польшаға қосылды. Керзон сызығы оның шығыс шекарасы болды, соның нәтижесінде Шығыс шекаралық аймақтары Совет Одағына берілді.
None
At the end of World War II, Poland underwent major changes to the location of its international border. In 1945, after the defeat of Nazi Germany, the Oder–Neisse line became its western border, resulting in gaining the Recovered Territories from Germany. The Curzon Line became its eastern border, resulting in the loss of the Eastern Borderlands to the Soviet Union.
Шешім
Бұл шешімдер 1943 жылғы Тегеран конференциясында одақтастар алғаш қабылдаған шешімдермен сәйкес келеді, онда Кеңес Одағы 1920 жылы британдық сыртқы істер министрі лорд Керзон ұсынған шекараны мойындауды талап етті. Иосиф Сталин осы кеңестік позицияны 1945 жылдың ақпан айында Франклин Д. Рузвельт және Уинстон Черчилльмен Ялта конференциясында қайталады, бірақ Германияның жеңіліске қадам басқан тұсында бұл талап әлдеқайда күштірек болды. Жаңа шекаралар 1945 жылдың тамызында Потсдам конференциясында Сталин ұсынғандай нақты бекітілді, ол сол кезде Шығыс Орталық Еуропаның барлық аймағын бақылауда ұстады. Мәскеудің қолдауымен құрылған Польша үкіметі Польшаның Екінші Республикасының ірі аумақтарын Кеңес Одағына өткізді, және бұл аумақтар бүгінде Литва, Беларусь және Украинаның құрамына кіреді. Польшаға Одер және Нейсе өзендерінің шығысындағы германиялық аймақтар берілді (Қайтарылған аумақтарға қараңыз), Германиямен бейбіт келісімге қол жеткізуге дейін. Бірақ ешқашан бейбіт келісім өткізілмегендіктен, Германия бұл жерлерден тиімді түрде бас тартты.
These decisions were in accordance with the decisions made first by the Allies at the Tehran Conference of 1943 where the Soviet Union demanded the recognition of the line proposed by British Foreign Secretary Lord Curzon in 1920. The same Soviet stance was repeated by Joseph Stalin again at the Yalta Conference with Franklin D. Roosevelt and Winston Churchill in February 1945, but much more forcefully in the face of the looming German defeat. The new borders were ratified at the Potsdam Conference of August 1945 exactly as proposed by Stalin who already controlled the whole of East Central Europe. Large territories of Polish Second Republic were ceded to the Soviet Union by the Moscow backed Polish government, and today form part of Lithuania, Belarus and Ukraine. Poland was instead given the Free State of Danzig and the German areas east of the rivers Oder and Neisse (see Recovered Territories), pending a final peace conference with Germany. Since a peace conference never took place, the lands were effectively ceded by Germany.
Халықтың көшірілуі
1945-1946 жылдардағы поляк және неміс халқының қоныс аударуы миллиондаған адамды қамтыды. Польшаның 1919-1939 жылдардағы аумағы шамамен 386,000 км² құрады. Бірақ 1947 жылдан бастап Польшаның аумағы шамамен 386,000 км²-ға дейін қысқартылды, нәтижеде ел аумағының бір бөлігінен айырылды. Бұл айырмашылық шамамен Чехияның аумағына тең, алайда Польша 1939 жылғы шекараларымен салыстырғанда Балтық теңізіндегі жағалау сызығын ұзартуға қол жеткізді. Сонымен қатар, Германияның бұрынғы шығыс аумақтарындағы инфрақұрылым Совет Одағына өткен аумақтардағыдан жақсы дамыған еді.
The population transfer of both Polish and Germans 1945–46 included many millions of people. The Polish territory in 1919–39 covered an area of But from 1947, Poland's territory was reduced to , so the country lost of land. This difference amounts almost to the size of the Czech Republic, although Poland ended up with a much longer coastline on the Baltic Sea compared to its 1939 borders. In addition, the infrastructure in the former eastern territories of Germany was more developed than in the territories ceded to the Soviet Union.
Нәтиже
1939 жылы Польшаға нацистік-советтік басқыншылығы кезінде Қызыл Армия басып алған Крессинің соғысқа дейінгі шығыс польшалық аумақтары (Бялысток аймағын қоспағанда) жаңа польшалық коммунистік үкімет тарапынан КСРО-ға берілді және олардың көптеген польшалық тұрғындары күштеп шығарылды. Польшаның эмигранттық үкіметі шақырылмаған Потсдам келісімі нәтижесінде Польша шығыстағы соғысқа дейінгі аумақтарының 45%-ын жоғалтты, оның ішінде 12 миллионнан астам азаматы болды, олардың 4,3 миллионы польша тілінде сөйлегендер еді. Бүгінде бұл аумақтар тәуелсіз Беларусь, Украина және Литваның құрамына кіреді. Соғыстан кейін Польшаға батысқа қарай әлдеқайда кішігірім аумақтар берілді, соның ішінде соғысқа дейінгі Данциг еркін қаласы және Германияның бұрынғы аумағы, Одер-Нейссе сызығының шығысында, Шығыс Пруссияның оңтүстік бөлігі мен Померанияның көп бөлігі, Неймарк (Шығыс Бранденбург) және неміс Силезиясы. Бұдан өзге, Польша Потсдам келісіміне сәйкес Узедом аралындағы Свинемунде (қазіргі Świnoujście) қаласын және Одер өзенінің батыс жағалауындағы Штеттин (қазіргі Штецин) қаласын алды. Сондықтан, бұл аумақтар сол кезде Германияның Кеңес оккупациялық аймағының немесе кейіннен құрылған Шығыс Германияның құрамына кірмеді. Өз үйлерінде қалған немесе үйлеріне оралған неміс халқы, осы қайта жаратылған аумақтар (ресми термин) Орталық Польшадан келген поляктармен және шығыс аймақтардан, сондай-ақ Орталық Польшадан шығарылған поляктармен қоныстандырылмас бұрын күштеп шығарылды. Польшаның шекарасы, Белосток қаласын қоспағанда, Екінші дүниежүзілік соғыста Германияның Ресейге тиген аумақтарының шекарасына ұқсас болды. Бұл Curzon сызығы деп аталады. 1938 жылдың соңында Польшаға қосылған Транс-Ользаның шағын аумағы Сталиннің бұйрығымен Чехословакияға қайтарылды.
The prewar eastern Polish territories of Kresy, which the Red Army had overrun during the Nazi Soviet invasion of Poland in 1939 (excluding the Białystok region) were permanently ceded to the USSR by the new Polish communist government, and most of their Polish inhabitants expelled. As a result of the Potsdam Agreement to which Poland's government in exile was not invited, Poland lost (45%) of prewar territories in the east, including over 12 million citizens of whom 4.3 million were Polish speakers. Today, these territories are part of sovereign Belarus, Ukraine, and Lithuania. In turn, postwar Poland was assigned considerably smaller territories to the west including the prewar Free City of Danzig and the former territory of Germany east of the Oder–Neisse line, consisting of the southern portion of East Prussia and most of Pomerania, Neumark (East Brandenburg), and German Silesia. Poland also received the town of Swinemünde (now Świnoujście) on the island of Usedom and the city of Stettin (now Szczecin) on the western bank of the Oder river in accordance with the Potsdam Agreement. Therefore, these transferred territories did not then form part of the Soviet occupation zone of Germany or the subsequent state of East Germany. The German population who had stayed at or had returned to their homes were forcibly expelled before these Recovered Territories (official term) were repopulated with Poles from Central Poland and by Poles expelled from the eastern regions and those from central Poland. The borders of Poland resembled the borders of the German Russian gains in World War 2, with the exception of the city of Bialystok. This is called the Curzon line. The small area of Trans Olza, which had been annexed by Poland in late 1938, was returned to Czechoslovakia on Stalin's orders.