Кіріспе

Инвестиция түрі

Белгілі табыс – қарыз алушы немесе шығарушы белгіленген сомада және белгіленген кесте бойынша төлем жасауға міндетті болатын кез келген инвестиция түрі. Мысалы, қарыз алушы жылына бір рет белгіленген пайыз мөлшерін төлеуі және мерзімі келгенде негізгі соманы қайтаруы мүмкін. Белгілі табысқа жататын бағалы қағаздар (көбінесе облигациялар деп аталады) акционерлік бағалы қағаздардан (көбінесе акциялар деп аталады) өзгеше, дивидендтер немесе басқа да табыс түрлерін төлеуге міндетті емес. Облигациялар инвесторларға акцияларға қарағанда заңдық қорғаудың жоғары деңгейін ұсынады: банкроттық жағдайында облигация иелері активтер сатылғаннан кейін төленеді, ал акция иелері көбінесе ештеңе алмайды. Компания өзін дамыту үшін көбінесе қаржы жинауға тырысады, мысалы, жаңадан сатып алуды қаржыландыру үшін, жабдықтар мен жерді сатып алуға немесе жаңа өнімдерді әзірлеуге инвестиция жасау үшін. Инвесторлардың компанияны қаржыландыру шарттары компанияның тәуекел деңгейіне байланысты болады. Компания акция шығару арқылы капиталдан бас тарта алады немесе тұрақты пайыз төлеуге және қарыздың негізгі сомасын қайтаруға (облигациялар немесе банк кредиттері) уәде бере алады. Белгілі табысқа жататын бағалы қағаздар акцияларға қарағанда басқаша сауда-саттыққа шығарылады. Акциялар биржаларда немесе басқа да белгіленген сауда алаңдарында сауда-саттыққа шығарылса, көптеген белгілі табысқа жататын бағалы қағаздар тікелей келісім арқылы сауда-саттыққа шығарылады. "Белгілі" термині "белгілі табыс" терминінде төлемдердің кестесіне де, сомасына да қатысты. Егер шығарушы белгілі табысқа жататын бағалы қағаздар бойынша төлемді кешіктірсе, ол дефолт жағдайында болады, ал қолданыстағы заңнамаға және бағалы қағаздың құрылымына байланысты, төлем алушы шығарушыны банкроттыққа мәжбүрлеуге құқылы болуы мүмкін. Ал егер компания акцияларға (белгілі табыс емес) ие болған акционерлеріне тоқсандық дивидендтерді төлемей қалса, төлем шарты бұзылмайды және дефолт жағдай тумайды. "Белгілі табыс" термині уақыт өте келе айтарлықтай өзгермейтін адамның табысына да қолданылады. Бұл облигациялар мен артықшылықты акциялар сияқты белгілі табысқа жататын инвестициялардан алынған табысты немесе белгілі табыс кепілдігі берілген зейнетақыны қамтиды. Зейнеткерлер немесе зейнет алушылар зейнетақысына басты табыс көзі ретінде сүйенсе, "белгілі табыс" термині олардың қосымша табысының шектеулі екенін немесе үлкен немесе қосымша шығындар жасауға қаржылық мүмкіндіктерінің аз екенін білдіреді.

Қарыз алушылардың түрлері

Үкіметтер өз валюталарында мемлекеттік облигациялар, ал шетел валюталарында – эгемендік облигациялар шығарады. Мемлекеттік және жергілікті органдар жобаларды немесе басқа да маңызды шығындарды қаржыландыру үшін муниципалдық облигациялар шығарады. Мемлекеттік кепілдікпен құрылған мекемелер шығарған қарыз агенттік облигациясы деп аталады. Компаниялар корпоративтік облигациялар шығара алады немесе корпоративтік несие арқылы банктерден қаржы ала алады. Басым акциялар белгілі пайыздық облигациялардың кейбір ерекшеліктерін бөліседі. Банктік несиелерді бағалау (мысалы, кредит картасы бойынша қарыз, автонесиелер немесе ипотека) корпоративтік және мемлекеттік облигациялар сияқты, биржада сауда-саттыққа шығарылатын, активтермен қамтамасыз етілген бағалы қағаздар (ABS) сияқты басқа да белгілі кіріс құралдарына айналдырылуы мүмкін.

Инвесторлар

Белгілі табыс беретін бағалы қағаздарға инвестиция салатын инвесторлар әдетте инвестицияларынан тұрақты және сенімді кіріс алуды күтеді. Мысалы, зейнеткерлікке шыққан адам тұрақты түрде өмір сүру үшін белгілі бір сомада ақша алуды қалайды, бірақ бастапқы капиталын жұмсамауға тырысады. Ол өз ақшасымен облигация сатып алып, купондық төлемді (пайызды) тұрақты және сенімді төлем ретінде пайдалана алады. Облигация мерзімі біткенде немесе қайта қаржыландырылғанда, ақшасы оған қайтарылады. Белгілі табыс беретін бағалы қағаздарға ең ірі инвестиция салатын инвесторлар – зейнетақы қорлары, өзара инвестициялық қорлар, хедж-фондтар, мемлекеттік байлық қорлары, қайырымдалық қорлар, сақтандыру компаниялары және басқа да институционалдық инвесторлар.

Баға факторлары

Облигацияның құнын бағалау үшін қолданылатын негізгі көрсеткіш – жалпы өтеу кірістілігі. Ол былай анықталады: егер болашақтағы барлық пайыздық төлемдер мен негізгі соманы қазіргі уақытқа дисконттағанда, дисконттау мөлшерлемесі жалпы өтеу кірістілігіне (салықтан бұрынғы кірістілік) тең болса, онда дисконтталған құн облигацияның ағымдағы нарықтық бағасына (немесе облигация жаңа шығарылғанда бастапқы шығарылым бағасына) тең болады. Облигациялар мен несиелер сияқты белгілі кіріс әкелетін инвестициялар, әдетте, LIBOR сияқты төмен тәуекелдік эталондық мөлшерлемеден жоғары кредит спреді ретінде бағаланады, сондай-ақ АҚШ немесе Германияның бірдей мерзімді мемлекеттік облигациялары да қолданылады. Мысалы, егер АҚШ долларымен есептелген 30 жылдық ипотеканың жалпы өтеу кірістілігі жылына 5% болса және 30 жылдық АҚШ қазыналық облигацияларының жалпы өтеу кірістілігі жылына 3% болса (ол тәуекелсіз кірістілік деп аталады), онда кредит спреді жылына 2% құрайды (кейде 200 базистік пункт ретінде көрсетіледі). Кредит спреді дефолт тәуекелін көрсетеді. Тәуекелсіз пайыздық мөлшерлемелер нарықтық күштермен анықталады және уақыт өте келе, АҚШ Федералдық резервтік жүйесі, Ұлыбританиядағы Англия Банкі және Еуроаймақтың Еуропалық Орталық Банкі сияқты орталық банктер белгілейтін базалық мөлшерлемелер сияқты әртүрлі факторларға байланысты өзгереді. Егер облигацияның купоны кірістіліктен төмен болса, онда оның бағасы номиналды құннан төмен болады, керісінше болса – жоғары болады. Облигация сатып алу – сатып алушының пайыздық және валюта бағамдарының өзгеруіне қатысты болжамдарына сәйкес дисконтталатын ақша ағындары жиынтығын сатып алу. Сұраныс пен ұсыныс бағаларға әсер етеді, әсіресе инвестициялары шектеулі нарық қатысушылары үшін. Сақтандыру компаниялары мен зейнетақы қорлары көбінесе ұзақ мерзімді міндеттемелерді қорғауға тырысады, бұл үшін төмен тәуекелді, болжамды ақша ағындары қажет, мысалы, ұзақ мерзімді мемлекеттік облигациялар. Ипотекалық қағаздар сияқты кейбір белгілі кіріс әкелетін бағалы қағаздардың ерекше сипаттамалары бар, мысалы, мерзімінен бұрын төлеу, ол олардың бағасына әсер етеді.

Инфляцияға байланысты облигациялар

Сонымен қатар инфляцияға индекстелген облигациялар бар – белгілі бір баға индексімен байланыстырылған қарыздық бағалы қағаздар. Ең көп таралған мысалдар – АҚШ Қаржы министрлігінің инфляциядан қорғалған бағалы қағаздары (TIPS) және Ұлыбританияның индекстік облигациялары (Index Linked Gilts). Осы типтегі облигация бойынша төленетін пайыздық сыйақы мен негізгі сома тұтыну бағасы индексіне сәйкес түзетіледі (АҚШ-та бұл қалалық тұтынушылар үшін CPI U). Бұл облигациялардың инфляция деңгейінен жоғары өнім беруіне кепілдік береді (егер (а) нарықтық баға өсіп, «нақты» өнім теріс болмаса, бұл 2012 жылы көптеген ұқсас Ұлыбритания облигациялары үшін орын алған жағдай, немесе (б) үкімет немесе басқа эмитент облигация бойынша міндеттемелерін орындамаса). Бұл барлық инвесторларға жоғары инфляция кезінде де ақшаларының сатып алу қабілетін сақтауға мүмкіндік береді. Мысалы, егер бір жыл ішінде инфляция 3,88% болса (2006 жылдың көп бөлігіндегі 56 жылдық орташа инфляция деңгейіне жуық) және нақты өнім 2,61% болса (2006 жылғы 19 қазандағы 5 жылдық TIPS бойынша АҚШ Қаржы министрлігінің нақты өнімі), онда қарыздық кірістің түзетілген негізгі сомасы 100-ден 103,88-ге дейін өседі, содан кейін нақты өнім түзетілген негізгі сомаға қолданылады, яғни 103,88 x 1,0261 = 106,5913; осылайша жалпы өнім 6,5913% құрайды. TIPS бір жылдық вексель бойынша 2006 жылғы 19 қазандағы 5,05% өнім берген кәдімгі АҚШ Қаржы министрлігі облигацияларынан сәл жоғары өнім береді.