Әйелдер денсаулығы: ұрықтықтан сақтанудың керілу әдісінің тарихы мен тиімділігі

Кіріспе

Перзент тудыруды бақылаудың тоқтату жолы

Тарих

Мүмкін, жүктіліктен сақтану үшін үзіліс әдісін қолдану туралы ең көне сипаттама – Тора мен Киелі кітаптағы Онанның әңгімесі. Бұл мәтін 2500 жылдан астам бұрын жазылған деп саналады. Ежелгі Греция мен Римдегі қоғамдар кішкентай отбасыларды қалайтын және түрлі контрацепциялық әдістерді қолданғандығы мәлім. Алайда, осы қоғамдар бала тууды бақылауды әйелдің жауапкершілігі деп қарастырған, ал жақсы құжатталған контрацепциялық әдістер әйелдер бақылайтын құралдар болған (пессарийлер сияқты тиімді, және амулеттер сияқты тиімсіз). Рим империясының 5 ғасырда құлдырауынан кейін Еуропада контрацепциялық тәжірибелер қолданыстан шығып қалды; мысалы, контрацепциялық пессарийді қолдану туралы мәліметтер 15 ғасырға дейін қайтадан жазылмады. Егер үзіліс әдісі Рим империясы кезінде қолданылған болса, онда оның құлдырауы кезінде осы туралы білім жоғалып кеткен болуы мүмкін. АҚШ-та жүргізілген бір зерттеуде 2006-2010 жылдардағы Отбасылық өсудің ұлттық сараптамасының өздігінен алынған деректеріне сүйене отырып, бала туу көрсеткішіне байланысты айтарлықтай айырмашылықтар анықталды. Бұрын бала тумаған әйелдердің 12 айлық сәтсіздік көрсеткіші тек 8,4% болды, ал 1 баласы бар әйелдер үшін 20,4%-ға, ал 2 немесе одан көп баласы бар әйелдер үшін 27,7%-ға дейін өсті. 1990-2013 жылдар аралығында дамып келе жатқан 43 елде жүргізілген Демографиялық және денсаулық сараптамаларының талдауы бойынша, 12 айлық сәтсіздік көрсеткішінің орташа көрсеткіші 13,4% болды, ал диапазоны 7,8-17,1% аралығында болды. Субрегиондардың әрқайсысы бойынша елдердің арасында да үлкен айырмашылықтар болды. 1968-1974 жылдары Англия мен Шотландиядағы әйелдер арасында түрлі контрацепциялық әдістердің тиімділігін анықтау үшін жүргізілген ірі зерттеуде 100 әйелге шаққанда 6,7 жылдық сәтсіздік көрсеткіші анықталды. Бұл «қалыпты қолдану» сәтсіздік көрсеткіші, оған әдісті дұрыс қолданудағы қателіктер де кірді. Салыстыру үшін, оральдық контрацепциялық таблетканың нақты қолданылу сәтсіздік көрсеткіші 2-8%, ал жатыр ішілік құрылғылардың (ЖІҚ) нақты қолданылу сәтсіздік көрсеткіші 0,1-0,8% құрайды. Кондомның нақты қолданылу сәтсіздік көрсеткіші 10-18% құрайды. (Контрацепциялық әдістерді салыстыруға қараңыз.) Коитус интеррутус әдісін әр жыныстық қатынаста тұрақты және дұрыс қолданатын жұптар үшін сәтсіздік көрсеткіші жылына 4% құрайды. Бұл көрсеткіш эякулят алдында сперматозоидтардың болу мүмкіндігіне негізделген. Салыстыру үшін, таблетканың 0,3%, спиральдің 0,1%, ал ішкі презервативтің 2% сәтсіздік көрсеткіші бар. Алайда, бірнеше шағын зерттеулер сұйықтықта тірі сперматозоидтарды таба алмады. Ірі масштабты нақты зерттеулер жүргізілмегенімен, кейбір мамандар әдістің (дұрыс қолданудың) сәтсіздігіне себеп – эякуляцияға дейінгі сұйықтықтың бұрынғы эякуляциядан сперматозоидтарды жинауы деп санайды. Осы себепті еркек серігі эякуляциялар арасында зәр шығаруы, несеп жолын сперматозоидтардан тазалауы және әйелдің кіндігіне жақын болатын заттардан (мысалы, қолдар мен мүшелерден) эякулятты жууы ұсынылады. Бұрынғы зерттеулердің бір шектеуі – эякуляцияға дейінгі сынамалар екі минуттан кейін тексерілген. Яғни, екі минуттан кейін микроскоп арқылы эякуляцияға дейінгі аз мөлшердегі қозғалмалы сперматозоидтарды іздеу – үлгі құрғаған кезде – тексеру мен бағалауды «өте қиын» етеді. Алайда, байқалған мәндердің кең ауқымында жалпы сперматозоидтар саны (басқа анықталған сперматозоидтар мен сперма сипаттамалары сияқты) қандай жұптардың жүктілік қаупі бар екенін болжау үшін нашар күшті. Осыған қарамастан, бұл зерттеу кейбір еркектерде «ағып кету» салдарынан эякуляцияға дейінгі сұйықтықта сперматозоидтар тұрақты түрде болуы мүмкін, ал басқаларында болмауы мүмкін деген тұжырымдаманы енгізді. Көпшілік эякуляциядан кейін зәр шығарудың несеп жолын қалған сперматозоидтардан тазалайтынына сенеді. Бұл әдістің танымалдылығының басқа себептері: оның тікелей ақшалай шығыны жоқ, жасанды құрылғылар қажет емес, физикалық жанама әсерлері жоқ, рецептсіз немесе медициналық кеңессіз қолдануға болады және ынталандыруға кедергі келтірмейді.

Perhaps the oldest description of the use of the withdrawal method to avoid pregnancy is the story of Onan in the Torah and the Bible. This text is believed to have been written down over 2,500 years ago. Societies in the ancient civilizations of Greece and Rome preferred small families and are known to have practiced a variety of birth control methods. However, these societies viewed birth control as a woman's responsibility, and the only well documented contraception methods were female controlled devices (both possibly effective, such as pessaries, and ineffective, such as amulets). After the decline of the Roman Empire in the 5th century AD, contraceptive practices fell out of use in Europe; the use of contraceptive pessaries, for example, is not documented again until the 15th century. If withdrawal was used during the Roman Empire, knowledge of the practice may have been lost during its decline. One U. S. study, based on self reported data from the 2006 2010 cycle of the National Survey of Family Growth, found significant differences in failure rate based on parity status. Women with 0 previous births had a 12 month failure rate of only 8.4%, which then increased to 20.4% for those with 1 prior birth and again to 27.7% for those with 2 or more. An analysis of Demographic and Health Surveys in 43 developing countries between 1990 and 2013 found a median 12 month failure rate across subregions of 13.4%, with a range of 7.8 17.1%. Individual countries within the subregions were even more varied. A large scale study of women in England and Scotland during 1968–1974 to determine the efficacy of various contraceptive methods found a failure rate of 6.7 per 100 woman years of use. This was a “typical use” failure rate, including user failure to use the method correctly. In comparison, the combined oral contraceptive pill has an actual use failure rate of 2–8%, while intrauterine devices (IUDs) have an actual use failure rate of 0.1–0.8%. Condoms have an actual use failure rate of 10–18%. (See Comparison of birth control methods.) For couples that use coitus interruptus consistently and correctly at every act of intercourse, the failure rate is 4% per year. This rate is derived from an educated guess based on a modest chance of sperm in the pre ejaculate. In comparison, the pill has a perfect use failure rate of 0.3%, IUDs a rate of 0.1 0.6%, and internal condoms a rate of 2%. However, several small studies have failed to find any viable sperm in the fluid. While no large conclusive studies have been done, it is believed by some that the cause of method (correct use) failure is the pre ejaculate fluid picking up sperm from a previous ejaculation. For this reason, it is recommended that the male partner urinate between ejaculations, to clear the urethra of sperm, and wash any ejaculate from objects that might come near the woman's vulva (e. g. hands and penis). A noted limitation to these previous studies' findings is that pre ejaculate samples were analyzed after the critical two minute point. That is, looking for motile sperm in small amounts of pre ejaculate via microscope after two minutes – when the sample has most likely dried – makes examination and evaluation "extremely difficult". However, across a wide range of observed values, total sperm count (as with other identified semen and sperm characteristics) has weak power to predict which couples are at risk of pregnancy. Regardless, this study introduced the concept that some men may consistently have sperm in their pre ejaculate, due to a "leakage," while others may not. It is widely believed that urinating after an ejaculation will flush the urethra of remaining sperm. Other reasons for the popularity of this method are it has no direct monetary cost, requires no artificial devices, has no physical side effects, can be practiced without a prescription or medical consultation, and provides no barriers to stimulation.

Кемшіліктер

ЖКС, гормоналды контрацептивтер және ерлер презервативтері сияқты басқа кең таралған қайтымды контрацепция әдістерімен салыстырғанда, жыныстық қатынасты үзу жүктіліктің алдын алуда азырақ тиімді. Бұл әдіс жыныстық жолмен берілетін инфекциялардың (ЖЖИ) алдын алуда көбінесе тиімсіз, себебі алдын-ала спермада вирус тұқымдары немесе бактериялар болуы мүмкін, және егер бұл сұйықтық шырышты қабықтармен жанасса, ол серікті жұқтыруы мүмкін. Дегенмен, жыныстық қатынас кезінде бөлінетін дене сұйықтықтарының мөлшерін азайту, патогендердің азырақ болуына байланысты, ешқандай әдіс қолданбауға қарағанда ауру жұғу ықтималдығын төмендетуі мүмкін. АҚШ-та 2014 жылы Отбасылық өсудің ұлттық сараптамасы бойынша (NSFG), репродуктивті жастағы әйелдердің 8,1% контрацепцияның негізгі әдісі ретінде жыныстық қатынасты үзуді қолданғанын хабарлады. Бұл көрсеткіш 2012 жылғы 4,8% көрсеткіштен айтарлықтай жоғары. Алайда, жыныстық қатынасты үзуді басқа контрацепция әдісімен бірге немесе онымен кезегімен қолданғанда, тек жыныстық қатынасты үзуді қолданатын әйелдердің үлесі 5%-дан, ал жалпы жыныстық қатынасты үзуді қолданушылардың үлесі 11%-ға дейін өсті (2002 жылғы мәліметтер).

Әйелдерден жыныстық қатынасты үзуді соңғы айда кемінде бір рет қолданғандары туралы сұрағанда, тек жыныстық қатынасты үзуді қолдану 13%-дан соңғы айда кез келген жыныстық қатынасты үзуді қолдануға дейін 33%-ға дейін өсті. Жыныстық қатынасты үзуді қолдану, үйленбеген ер адамның жасына және бірге тұру жағдайына байланысты болды, бірақ этникалық тегіне немесе нәсіліне байланысты емес. Жыныстық қатынасты үзуді қолдану жас топтарының өсуімен бірге айтарлықтай төмендеді, 15-19 жас аралығындағы ерлер арасында 26,2%-дан 35-44 жас аралығындағы ерлер арасында 12%-ға дейін құрады. Бұрын үйленбеген ерлердің (23,0%) арасында жыныстық қатынасты үзуді қолдану, бұрын үйленген (16,3%) және бірге тұратын (13,0%) ерлерге қарағанда айтарлықтай жоғары болды.