Ауызға қабылданатын контрацепциялық таблеткалар

Ауызбен ішілетін контрацепциялық таблеткалар – жүктіліктен сақтанудың тиімді әдісі. Гормондардың құрамында болады, етеккір циклін реттейді. Толық ақпарат!

27 мин оқу

100%

Дереккөз: Combined oral contraceptive pill — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Ауызға қабылданатын контрацепциялық құрал

Күнделікті КОК қолдану

Біріктірілген оралды контрацепциялық таблетка (БОҚТ), көбінесе контрацепциялық таблетка деп немесе жай ғана "таблетка" деп аталады, әйелдердің ауызға қабылдауға арналған контрацепцияның бір түрі. Бұл біріктірілген гормоналды контрацепцияның оралды түрі. Таблеткада екі маңызды гормон бар: прогестин (прогестоген/прогестерон гормонының синтетикалық түрі) және эстроген (әдетте этинилэстрадиол немесе 17β эстрадиол). Дұрыс қабылдағанда, ол овуляцияны болдырмау және жүктіліктің алдын алу үшін менструалдық циклді өзгертеді. БОҚТ алғаш рет 1960 жылы АҚШ-та контрацепция ретінде мақұлданған және бүгінгі күнге дейін өте танымал контрацепция түрі болып табылады. Оны бүкіл әлемде 100 миллионнан астам әйел, оның ішінде АҚШ-та 9 миллионға жуық әйел пайдаланады. 2015-2017 жылдар аралығында АҚШ-та 15-49 жастағы әйелдердің 12,6%-ы БОҚТ қолданған, бұл осы жас аралығындағы контрацепцияның екінші ең көп таралған әдісі (әйелдерді стерильдеу ең көп таралған әдіс). Дегенмен, БОҚТ-ны қолдану елге, жасқа, білім деңгейіне және отбасылық жағдайына қарай кеңінен өзгереді. Мысалы, Ұлыбританияда 16-49 жастағы әйелдердің үштен бірі біріктірілген таблетка немесе тек прогестогенді таблетка (ПТ) қолданады, ал Жапонияда бұл көрсеткіш 3%-дан кем (1950-2014 жылдар). Біріктірілген оралды контрацепциялық құралдар Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) "Көредіргі тізіміне" енген. Таблетка жыныстық революцияның серпілісіне ықпал етті.

Плацебо таблеткаларының рөлі

Плацебо таблеткаларының рөлі екі еселі: қолданушыға күнделікті таблетка қабылдауды жалғастыруға мүмкіндік беру және орташа етеккір циклын имитациялау. Күнделікті таблетка ішуді жалғастыру арқылы пайдаланушылар гормонсыз аптада да күнделікті әдеттерін сақтайды. Плацебо аптасында таблеткаларды қабылдамау таблетканың тиімділігіне әсер етпейді, егер апта соңында белсенді таблеткаларды күнделікті қабылдау қайта жалғастырылса. 28 күндік таблетка қаптамасындағы плацебо, яғни гормонсыз апта, орташа етеккір циклын имитациялайды, бірақ таблетка циклындағы гормоналды өзгерістер қалыпты овуляциялық етеккір циклынан айтарлықтай өзгеше. Таблетка овуляцияны тежейді (бұл туралы «Әрекет ету механизмі» бөлімінде толығырақ айтылады), сондықтан контрацепция қолданушыларда нағыз етеккір болмайды. Оның орнына, бір апта бойы гормондардың жетіспеуі салдарынан қан кету пайда болады. Бұл қан кетудің пайда болуын болжауға болады. Ұзақ мерзімді белсенді режимдерде күтпеген аралық қан кетудің болуы мүмкін жағымсыз әсер болып табылады. Етеккір кезінде әйелдерде анемия жиі кездесетіндіктен, кейбір плацебо таблеткалары темір қоспасын қамтуы мүмкін. Бұл етеккір кезінде азайып кеткен темір қорын толықтырады. Сонымен қатар, КОКП сияқты контрацепциялық таблеткалар кейде фолий қышқылымен толықтырылады, себебі балаларда жүйке түтігінің кемістіктерінің қаупін азайту үшін жүктілік алдында фолий қышқылының қосымшасын қабылдау ұсынылады.

Плацебо жоқ немесе аз таралған

Егер таблеткалар монофазалық болса, яғни әрбір гормоналды таблеткада гормондардың белгілі бір дозасы болса, плацебо таблеткаларын мүлдем жіберіп, келесі қаптаманы тікелей бастау арқылы етеккірді болдырмауға және жүктіліктен қорғануға болады. Екі немесе үш фазалы таблеткалармен мұндай әрекет жасау тегіс қан кету қаупін арттыруы және ұнамсыз болуы мүмкін. Дегенмен, бұл жүкті болу қаупін арттырмайды. 2003 жылдан бастап әйелдер үш айлық таблетканы да қолдана алады. Ұдайы дозадағы препаратты қолдануға және үш ай бойы плацебо апталарын жіберуге ұқсас әсер ететін Seasonale, етеккірдің сирек болуының артықшылығын ұсынады, бірақ тегіс қан кетудің ықтималдығы бар. Seasonique – бұл әр үш ай сайын плацебо аптасын төмен дозадағы эстрогенмен алмастыратын тағы бір түр. Сондай-ақ, плацебо таблеткаларын және етеккірді жою үшін комбинирленген таблетканың бір түрі де қаптамаланған. Аня немесе Lybrel деген атпен сатылатын препаратты зерттеу нәтижесінде жеті айдан кейін пайдаланушылардың 71%-ында тегіс қан кету тоқтағаны анықталды, бұл белсенді таблеткаларды ұзақ қабылдамаудың ең көп кездесетін жанама әсері. Комбинирленген орал контрацепцияларын (COCP) ұдайы қолданудың ұзақ мерзімді қауіпсіздігін бағалау үшін тағы зерттеулер қажет болса да, зерттеулер көрсеткендей, ұдайы және циклдік қолданудың арасында қысқа мерзімді жағымсыз әсерлерде ешқандай айырмашылық жоқ. Бұрын аталған мақсаттар үшін, осы жағдайларға кеңінен қолданылуына қарамастан, акнеден басқа, АҚШ-тың FDA ауызша контрацепцияларын мақұлдаған жоқ.

ПКЖС

ПКОС немесе поликистоздық жұмыртқалар синдромының себебі көп факторлы және толыққанды түсініксіз. ПКОС-ы бар әйелдерде көбінесе лютеинизациялық гормонның (ЛГ) және жұмыртқалықтардың қалыпты жұмысына әсер ететін андрогендердің қалыпты деңгейден жоғары болуы байқалады. Жұмыртқалықта көптеген кішкентай фолликулалар дамиды, бірақ ешқайсысы үлкендеп, басым фолликулаға айналып, овуляцияны қозғауға жеткіліксіз. Бұл ЛГ, фолликулға ынталандыратын гормон, эстроген және прогестерон арасындағы теңсіздікке алып келеді. Овуляция болмаған жағдайда, эстрогеннің қарсы әсері жоқ болуы эндометрий гиперплазиясына, яғни жатырдың ішкі қабатының тым көп өсуіне себеп болуы мүмкін. Бұл эндометрийдің өсіп-дамуы қалыпты эндометрий тініне қарағанда қатерлі ісікке айналуы ықтимал. Осылайша, деректер әртүрлі болғанымен, көптеген гинекологиялық қоғамдар эстрогеннің қарсы әсері жоқ болуына байланысты ПКОС-ы бар әйелдерде эндометрий қатерлі ісігінің қаупі жоғары екендігіне келіседі. Эндометрий қатерлі ісігінің қаупін азайту үшін, бала тудыруды жоспарламаған ПКОС-ы бар әйелдерге гормоналды контрацепция қолдану ұсынылады, бұл эстрогеннің қарсы әсерін болдырмауға көмектеседі. Комбинирленген оральдық контрацепциялар (КОК) және тек прогестиннен тұратын әдістер ұсынылады. КОК-тың прогестин құрамы эндометрийді гиперплазиядан қорғайды, соның салдарынан ПКОС-ы бар әйелдің эндометрий қатерлі ісігінің қаупін азайтады. КОК, бақылаусыз безең, гирсутизм симптомдары және андрогендік алопециясы бар әйелдерде тек прогестиннен тұратын әдістерге қарағанда артық таңдалады, өйткені КОК осы симптомдарды емдеуге көмектеседі. КОК-тың эстроген құрамы аналық бездерде андроген өндірісін басады. Эстроген сонымен қатар жыныстық гормонды байланыстыратын глобулин синтезін арттырады, бұл еркін тестостерон деңгейінің төмендеуіне әкеледі. Нәтижесінде, еркін андрогендер деңгейінің төмендеуі себум өндірісінің азаюына алып келеді, ал себум акне дамуының маңызды факторы болып табылады. FDA 14 немесе 15 жасқа толған, етеккір бастаған және контрацепцияға мұқтаж пациенттерде орташа ауырлықтағы акнеге емдеу үшін төрт түрлі оральдық контрацепцияны мақұлдады. Бұларға Ortho Tri Cyclen, Estrostep, Beyaz және YAZ кіреді. Гирсутизм – әйелдерде әдетте жұқа немесе мүлдем түк өспейтін жерлерде, қалың, қара түсті шаштың өсуі. Бет, кеуде және іш қуысындағы шаштың өсуі де андрогендердің жоғары деңгейімен немесе олардың әсерімен байланысты. Сондықтан КОК осы симптомдарды емдеу үшін де жұмыс істейді, еркін айналымдағы андрогендердің деңгейін төмендетеді.

The cause of PCOS, or polycystic ovary syndrome, is multifactorial and not well understood. Women with PCOS often have higher than normal levels of luteinizing hormone (LH) and androgens that impact the normal function of the ovaries. While multiple small follicles develop in the ovary, none are able to grow in size enough to become the dominant follicle and trigger ovulation. This leads to an imbalance of LH, follicle stimulating hormone, estrogen, and progesterone. Without ovulation, unopposed estrogen can lead to endometrial hyperplasia, or overgrowth of tissue in the uterus. This endometrial overgrowth is more likely to become cancerous than normal endometrial tissue. Thus, although the data varies, it is generally agreed upon by most gynecological societies that due to the unopposed estrogen, women with PCOS are at higher risk for endometrial cancer. To reduce the risk of endometrial cancer, it is often recommended that women with PCOS who do not desire pregnancy take hormonal contraceptives to prevent the effects of unopposed estrogen. Both COCPs and progestin only methods are recommended. It is the progestin component of COCPs that protects the endometrium from hyperplasia, and thus reduces a woman with PCOS's endometrial cancer risk. COCPs are preferred to progestin only methods in women who also have uncontrolled acne, symptoms of hirsutism, and androgenic alopecia, because COCPs can help treat these symptoms. The estrogen component of COCPs appears to suppress androgen production in the ovaries. Estrogen also leads to increased synthesis of sex hormone binding globulin, which causes a decrease in the levels of free testosterone. Ultimately, the drop in the level of free androgens leads to a decrease in the production of sebum, which is a major contributor to development of acne. Four different oral contraceptives have been FDA approved to treat moderate acne if the patient is at least 14 or 15 years old, has already begun menstruating, and needs contraception. These include Ortho Tri Cyclen, Estrostep, Beyaz, and YAZ. Hirsutism is the growth of coarse, dark hair where women typically grow only fine hair or no hair at all. This hair growth on the face, chest, and abdomen is also mediated by higher levels or action of androgens. Therefore, COCPs also work to treat these symptoms by lowering the levels of free circulating androgens.

Эндометриоз

Эндометриозбен байланысты кіші таз ағысы кезінде КОКП (комбинирленген орал контрацептивтер) НҚҚҚ (қабынуға қарсы емес стероидтік препараттар), ГнРГ агонисттері және ароматаза ингибиторларымен қатар бірінші қадамдағы медициналық ем ретінде қарастырылады. КОКП жатырдан тыс эндометрий тінінің өсуін басады. Бұл оның қабыну әсерін азайтуға көмектеседі.

Аденомиоз

Эндометриозға ұқсас, аденомиозды көбінесе миометрийге өскен эндометрий тінінің өсуін тоқтату үшін КОКП-мен емдейді. Бірақ, эндометриоздан өзгеше, левоноргестрельді ІҰҚ аденомиоз кезінде жамбас аймағындағы ауыруды азайтуда КОКП-дан тиімдірек. Дегенмен, әйелдердің 20%-ға дейін айқын түрде күшті қан кетуге, немесе меноррагияға тап болады. Осы артық қан жоғалту анемияға алып келуі мүмкін, бұл шаршау мен әлсіздік сезіміне, сондай-ақ күнделікті өмірге кедерілгеніне себеп болуы мүмкін. КОКП құрамында прогестин болады, ол жатырдың ішкі қабатын жұқартады, нәтижесінде көп қан кетумен азаптанушы әйелдерде қан кету эпизодтары азаяды.

Аменорея

Бірақ бұл таблеткалар кейде етеккір циклі бұзылған әйелдерге оны реттеу үшін тағайындалса да, шындығында ол қалыпты етеккір циклін тоқтатып, содан кейін 28 күндік ай сайынғы циклды имитациялайды. Әйелдерде спортшы үштігі салдарынан етеккір функциясы бұзылған жағдайларда ауызша контрацептивтер етеккір қан кетуін тудыратын таблетка ретінде тағайындалуы мүмкін. Дегенмен, бұл жағдайдың түпкі себебі энергия тапшылығы болып табылады және оны тамақтандыру және физикалық жаттығу арқылы жұмсалатын калориялар арасындағы тепе-теңдікті түзету арқылы емдеу керек. Ауызша контрацептивтерді әйелдердегі спортшы үштігін емдеудің алғашқы қадамы ретінде қолдануға болмайды. Қан ұю қаупі жоғарылатушы кез келген денсаулық жағдайы бар адамдарда КОКП қолдану кезінде тромбоздық оқиғалардың қаупі айтарлықтай артады. ), тромбоэмболия немесе өкпелік эмболия, цереброваскулярлық инсульт және қан ұюға деген отбасылық бейімділік (мысалы, отбасылық V Leiden факторы). КОКП қолданумен байланысты жағдайларда тромбозға қоса, басқа да жағымсыз әсерлердің қаупі артады. Мысалы, мигрені ауруымен ауыратын әйелдер КОКП қолданғанда инсультқа шалдығу қаупі жоғарылайды, ал 35 жастан асқан және КОКП қолданатын әйелдерде миокард инфаркті қаупі артады. Жоғарыда аталған тәуекелдерге және лактацияға байланысты қосымша алаңдаушылықтарға байланысты, бала емізетін әйелдерге босанғаннан кейін кемінде алты апта өткен соң ғана КОКП қолдану ұсынылмайды, ал бала емізбейтін және қан ұюының басқа да тәуекел факторлары жоқ әйелдер босанғаннан кейін 21 күннен кейін КОКП қолдана алады.

Сүт безі қатерлі ісігі

Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы (ДДҰ) көкірек рагы бар әйелдерге КОКП қолдануды ұсынбайды. КОКП эстроген және прогестин қамтитындықтан, гормоналды сезімтал рак, соның ішінде көкірек рагының кейбір түрлерімен ауыратын науқастарға оларды қолдануға кеңес берілмейді. Осы пациенттер үшін КОКП орнына, мыс спираль (IUD) немесе презервативтер сияқты гормоналды емес контрацепция әдістері бірінші таңдау болуы керек.

Басқа

Эндометрий қатерлі ісігі бар немесе күдік тудыратын, немесе себепсіз жатыр қан кетуі бар әйелдер де денсаулық тәуекелдерін болдырмау үшін КОКП қабылдамауы керек. Сондай-ақ, "кәнсіздік әдістерінің денсаулыққа тигізетін пайдасы, олардың қандай да бір тәуекелінен әлдеқайда артық". Кейбір ұйымдар контрацепция әдісін ешқандай әдіспен (жүктілікпен) салыстырудың қажеті жоқ деп санайды, оның орнына қауіпсіздікті салыстыру контрацепцияның қолданыстағы әдістері арасында болуы керек.

Ортақ

Әр түрлі дереккөздерде жағымсыз әсерлердің таралу деңгейі әртүрлі көрсетіледі. Ең көп кездесетін жағымсыз әсер – аралық қан кету. 1992 жылғы француздық шолу мақаласында алғаш рет қолданушылардың 50%-ға дейін жағымсыз әсерлер, мысалы, аралық қан кету және аменорея салдарынан бірінші жылдың соңына дейін ауызша контрацептивтерді қолдануды тоқтататыны айтылған. 2001 жылы Кинси институтында жүргізілген зерттеуде ауызша контрацептивтерді қолдануды тоқтатуға ықпал ететін факторлар зерттелді, нәтижесінде 79 адамның 47%-ы таблетканы тоқтатқан. 1994 жылғы бір зерттеуде ауызша контрацептивтерді қолданатын әйелдер контрацепция қолданбайтын әйелдерге қарағанда 32%-ға көбірек қабақтарын жыпылықтататыны анықталды. Екінші жағынан, таблеткалар дисменорея, етеккір алдындағы синдром және безеу сияқты жағдайларды жақсартуға, эндометриоз және поликистоздық жұмыртқалық синдромының белгілерін азайтуға және анемия қаупін төмендетуге көмектеседі. Ауызша контрацептивтерді қолдану жұмыртқалық және эндометрийлік қатерлі ісіктің пайда болу қаупін де азайтады. Әйелдерде аменорея, қолданудың қарапайымдығы және кейбір пациенттерде жыныстық функцияның жақсаруы байқалған. Ауру, құсу, бас ауруы, ісіну, кеуделердің сезімталдығы, аяқ-қолдардың ісінуі (сұйықтық жиналуы) немесе салмақтың өзгеруі болуы мүмкін. Етеккір арасында қан кету (дақтар) немесе етеккірдің кешігуі/ретсіздігі, әсіресе қолданудың алғашқы айларында болуы мүмкін.

Жүрек және қан тамырлары

Комбинантты оральдық контрацептивтер веноздық тромбоэмболия (терең вена тромбозы (DVT) және өкпелік эмболия (PE) қоса алғанда) қаупін арттырады. КОК таблеткаларында эстроген дозасының төмендеуі, күніне 50 мкг эстроген дозалы таблеткалармен салыстырғанда, инсульт және миокард инфарктісі қаупін азайтуы мүмкін, бірақ эстроген дозасы төмен КОК таблеткаларын қабылдаушылардың қаупі, препарат қолданбаған әйелдерге қарағанда жоғары болады. Бұл қауіптер, темекі шегу сияқты қосымша қауіп факторлары бар әйелдерде (ол қауіпті айтарлықтай арттырады) және таблетканы ұзақ мерзім бойы қолдануда, әсіресе 35 жастан асқан әйелдерде ең жоғары. Қазіргі уақытта қолданылып жатқан комбинантты оральдық контрацептивтерді қолдану кезінде 100 000 әйел-жылға шаққандағы веноздық тромбоздың жалпы абсолютті қаупі шамамен 60-ты құрайды, ал препарат қолданбаған әйелдерде бұл көрсеткіш 30-ды құрайды. Бір зерттеуде, дроспиренонмен КОК қабылдаған әйелдерде қан ұю қаупі, препарат қабылдамаған әйелдерге қарағанда 600%-дан астам жоғары болса, левоноргестрел құрамындағы контрацепция таблеткаларын қабылдаған әйелдерде бұл көрсеткіш 360%-ға жоғары екені анықталды. АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) 800 000-нан астам КОК қолданатын әйелдердің денсаулығын бағалау мақсатында зерттеулер жүргізді. Зерттеулер нәтижесінде, дроспиренонмен КОК 3 ай немесе одан аз уақыт бойы қолданған әйелдерде ВТЭ қаупі 93%-ға, ал 7-12 ай бойы қолданған әйелдерде басқа оральдық контрацептивтерді қолданушыларға қарағанда 290%-ға жоғары екені анықталды. Осы зерттеулерге сүйене отырып, 2012 жылы FDA дроспиренонмен контрацепциялық препараттардың қауіпті қан ұю қаупін арттыруы мүмкін екенін ескертетін жаңа белгі қосып, COCP таңбасын жаңартты. 2015 жылы жүргізілген жүйелі шолу және мета-талдау, біріктірілген контрацепциялық таблеткалардың церебральді веноздық синус тромбозының (қан ұюдың мидың веноздық синустарында болатын сирек кездесетін инсульт түрі) қаупін 7,6 есе арттыратынын көрсетті.

Жұмыршық, эндометрий және колоректаль қатерлі ісіктерінің төмендеуі

Ауызша комбінацияланған контрацепцияны қолдану жұмыртқалық және эндометрийлік қатерлі ісіктердің қаупін азайтты. 2010 жылы жарияланған екі ірі когорттық зерттеу ОК қолданған әйелдерде жұмыртқалық және эндометрийлік қатерлі ісіктерден өлудің түзетілген салыстырмалы тәуекелі едәуір төмендегенін көрсетті, ал ешқашан қолданбаған әйелдерде бұл көрсеткіш жоғары болды. Ауызша контрацептивтерді (туысқа қарсы таблеткаларды) бес жыл немесе одан да көп уақыт бойы қолдану кейінгі өмірде жұмыртқа безінің қатерлі ісігінің қаупін 50%-ға азайтады. Комбинирленген ауызша контрацепцияны қолдану ешқашан қолданбаған әйелдермен салыстырғанда жұмыртқа безінің қатерлі ісігінің қаупін 40%-ға, ал эндометрийлік қатерлі ісіктің қаупін 50%-ға азайтады. Қауіпті азайту қолдану ұзақтығымен артады, 10 жылдан астам қолданған жағдайда жұмыртқа безі мен эндометрийлік қатерлі ісіктің қаупі 80%-ға төмендейді. Жұмыртқа безі мен эндометрийлік қатерлі ісіктің қаупін азайту кем дегенде 20 жылға дейін сақталады. 2010 жылы жүргізілген жүйелі шолу комбинирленген ауызша контрацепцияны қолданушыларда жалпы қатерлі ісік қаупінің артуын растамады, бірақ қазіргі қолданушылар арасында сүт безі қатерлі ісігінің аздап артуын анықтады, ол қолдану тоқтатылғаннан кейін 5-10 жылдан кейін жоғалады. Зерттеу жатыр мойны және бауыр қатерлі ісігінің қаупінің артуын да көрсетті. 2013 жылғы мета-талдау контрацепциялық таблеткаларды қолданудың сүт безі қатерлі ісігінің қаупін сәл арттыратынын (салыстырмалы тәуекел 1,08), ал ішек-толқын қатерлі ісігінің (салыстырмалы тәуекел 0,86) және эндометрийлік қатерлі ісіктің (салыстырмалы тәуекел 0,57) қаупін азайтатынын көрсетті. HPV жұқтырған әйелдерде жатыр мойны қатерлі ісігінің қаупі жоғарылайды. Осындай сүт безі қатерлі ісігінің аздаған өсуі басқа мета-талдауларда да байқалды. 11 жыл бойы бақыланған 1,8 миллион даниялық репродуктивті жастағы әйелдерді зерттеу көрсеткендей, гормоналды контрацептивтерді қазіргі уақытта немесе жақында қолданған әйелдерде сүт безі қатерлі ісігінің қаупі гормоналды контрацептивтерді ешқашан қолданбаған әйелдерге қарағанда 20%-ға жоғары. Бұл қауіп қолдану ұзақтығымен артады, 10 жылдан астам қолданғаннан кейін қауіп 38%-ға артады. Контрацепциялық әдістер салмақтың өзгеруіне себеп болатынына сенімді дәлелдер жеткіліксіз, бірақ айтарлықтай әсері байқалған жоқ. 2007 жылы 1700 әйелді зерттеуде КОКП қолданушылардың жыныстық қанағаттануында өзгеріс байқалмады. 2005 жылы жыныстық ағзаларды қоздыру бойынша зертханалық зерттеуде 14 әйел КОКП-ны қабылдамай тұрып және қабылдағаннан кейін тексерілді. Зерттеу көрсеткендей, әйелдер таблетканы қабылдағаннан кейін қоздыру реакциясының ауқымы айтарлықтай кеңейді, қоздырудың төмендеуі мен жоғарылауы бірдей жиі кездеседі. 2012 жылы The Journal of Sexual Medicine журналы гормоналды контрацептивтердің әйелдердің жыныстық функциясына тигізетін әсерін зерттеген зерттеулердің шолуын жариялады. Бұл шолу гормоналды контрацептивтердің жыныстық жанама әсерлері жеткілікті зерттелмегенін, әсіресе либидоға тигізетін әсеріне қатысты, зерттеулер тек аралас нәтижелерді көрсетті, онда әйелдердің шағын пайызы ғана либидоның артуын немесе төмендеуін байқады, ал көпшілігі өзгеріс байқамады. 2013 жылы The European Journal of Contraception & Reproductive Health Care журналында 36 зерттеудің шолуы жарияланды, онда барлығы 8422 әйел қатысты, олар КОКП қабылдады. Зерттеулер көрсеткендей, 5358 адам (немесе 63,6%) либидода өзгеріс байқамады, 1826 адам (немесе 21,7%) либидоның артуын, ал 1238 адам (немесе 14,7%) либидоның төмендеуін байқады. 2019 жылы Neuroscience & Biobehavioral Reviews 22 жарияланған және 4 жарияланбаған зерттеулердің мета-талдауын жариялады (барлығы 7529 әйел қатысты), бұл зерттеулер әйелдердің айыз циклының әртүрлі кезеңдерінде, соның ішінде серіктестермен жыныстық қатынас арқылы денсаулыққа қауіп төндіретінін бағалады. Фолликулярлық фазаның соңғы үштен бір бөлігінде және овуляция кезінде (эстродиол және лютеиндеуші гормондардың деңгейі жоғарылаған кезде) серіктестермен жыныстық қатынас артуы байқалды. 2006 жылы 124 пременопаузалық әйелді зерттеуде жыныстық гормонды байланыстыратын глобулин (SHBG) деңгейі, соның ішінде ауызша контрацепция таблеткасын қолдануды тоқтату алдында және кейін өлшенді. Ауызша контрацепцияны қолдануды жалғастырған әйелдерде SHBG деңгейі ешқашан қолданбаған әйелдерге қарағанда төрт есе жоғары болды, және оны қолдануды тоқтатқан топта да деңгейі жоғары болды. Теориялық тұрғыдан алғанда, SHBG-нің жоғарылауы гормон деңгейінің жоғарылауына физиологиялық жауап болуы мүмкін, бірақ оның жыныстық гормондардың басқа деңгейлерін азайтуы мүмкін, себебі оның жыныстық гормондармен байланысуында белгілі бір ерекшелік жоқ. 2020 жылы The Lancet Diabetes & Endocrinology журналында Австралияның Квинсленд, Жаңа Оңтүстік Уэльс және Виктория штаттарынан алынған 18-39 жас аралығындағы 588 пременопаузалық әйелдің денсаулық жағдайын зерттеген көлденең зерттеу жарияланды. Зерттеуде әйелдердің SHBG деңгейі иммуноанализ арқылы өлшенді. Жасы, дене салмағы индексі, цикл кезеңі, темекі шегу, туу көрсеткіші және психоактивті дәрілерді ескергеннен кейін SHBG жыныстық құштарлықпен кері байланысты болды.

Usage of combined oral concetraption decreased the risk of ovarian cancer, endometrial cancer, Two large cohort studies published in 2010 both found a significant reduction in adjusted relative risk of ovarian and endometrial cancer mortality in ever users of OCs compared with never users. The use of oral contraceptives (birth control pills) for five years or more decreases the risk of ovarian cancer in later life by 50%. Combined oral contraceptive use reduces the risk of ovarian cancer by 40% and the risk of endometrial cancer by 50% compared with never users. The risk reduction increases with duration of use, with an 80% reduction in risk for both ovarian and endometrial cancer with use for more than 10 years. The risk reduction for both ovarian and endometrial cancer persists for at least 20 years. A systematic review in 2010 did not support an increased overall cancer risk in users of combined oral contraceptive pills, but did find a slight increase in breast cancer risk among current users, which disappears 5–10 years after use has stopped; the study also found an increased risk of cervical and liver cancers. A 2013 meta analysis concluded that every use of birth control pills is associated with a modest increase in the risk of breast cancer (relative risk 1.08) and a reduced risk of colorectal cancer (relative risk 0.86) and endometrial cancer (relative risk 0.57). Cervical cancer risk in those infected with HPV is increased. A similar small increase in breast cancer risk was observed in other meta analyses. A study of 1.8 million Danish women of reproductive age followed for 11 years found that the risk of breast cancer was 20% higher among those who currently or recently used hormonal contraceptives than among women who had never used hormonal contraceptives. This risk increased with duration of use, with a 38% increase in risk after more than 10 years of use. The evidence was not strong enough to be certain that contraceptive methods do not cause some weight change, but no major effect was found. a 2007 study of 1700 women found COCP users experienced no change in sexual satisfaction. A 2005 laboratory study of genital arousal tested fourteen women before and after they began taking COCPs. The study found that women experienced a significantly wider range of arousal responses after beginning pill use; decreases and increases in measures of arousal were equally common. In 2012, The Journal of Sexual Medicine published a review of research studying the effects of hormonal contraceptives on female sexual function that concluded that the sexual side effects of hormonal contraceptives are not well studied and especially in regards to impacts on libido, with research establishing only mixed effects where only small percentages of women report experiencing an increase or decrease and majorities report being unaffected. In 2013, The European Journal of Contraception & Reproductive Health Care published a review of 36 studies including 8,422 female subjects in total taking COCPs that found that 5,358 subjects (or 63.6 percent) reported no change in libido, 1,826 subjects (or 21.7 percent) reported an increase, and 1,238 subjects (or 14.7 percent) reported a decrease. In 2019, Neuroscience & Biobehavioral Reviews published a meta analysis of 22 published and 4 unpublished studies (with 7,529 female subjects in total) that evaluated whether women expose themselves to greater health risks at different points in the menstrual cycle including by sexual activity with partners and found that subjects in the last third of the follicular phase and at ovulation (when levels of endogenous estradiol and luteinizing hormones are heightened) experienced increased sexual activity with partners as compared with the luteal phase and during menstruation. A 2006 study of 124 premenopausal women measured sex hormone binding globulin (SHBG), including before and after discontinuation of the oral contraceptive pill. Women continuing use of oral contraceptives had SHBG levels four times higher than those who never used it, and levels remained elevated even in the group that had discontinued its use. Theoretically, an increase in SHBG may be a physiologic response to increased hormone levels, but may decrease the free levels of other hormones, such as androgens, because of the unspecificity of its sex hormone binding. In 2020, The Lancet Diabetes & Endocrinology published a cross sectional study of 588 premenopausal female subjects aged 18 to 39 years from the Australian states of Queensland, New South Wales, and Victoria with regular menstrual cycles whose SHBG levels were measured by immunoassay that found that after controlling for age, body mass index, cycle stage, smoking, parity, partner status, and psychoactive medication, SHBG was inversely correlated with sexual desire.

Тәуекелге баруға бейімделу

1998 жылы «Evolution and Human Behavior» журналы Нью-Йорк штатының Университетінде 18 мен 54 жас аралығындағы (орташа жасы 21,9 жыл) 300 әйел студент қатысқан зерттеуді жариялады. Зерттеуде қатысушылар зерттеу сауалнамасын толтырудан 24 сағат бұрынғы күні 18 түрлі мінез-құлықпен айналысқандығы тексерілді. Бұл мінез-құлықтар зорлау немесе сексуалдық шабуыл қаупінің әртүрлі деңгейлерімен байланысты болды, сонымен қатар соңғы менструацияның бірінші күні де ескерілді. Нәтижесінде, овуляция кезінде қатысушылар зорлау және сексуалдық шабуыл қаупі бар мінез-құлықтарға қатысуын статистикалық жағынан айтарлықтай азайтқандығы анықталды, ал ауызша контрацептивтерді қабылдаған қатысушыларда менструалдық цикл бойында осындай мінез-құлықта ешқандай өзгеріс байқалмады (бұл менструалдық цикл кезінде гормоналдық өзгерістердің зорлау және сексуалдық шабуыл қаупі бар мінез-құлықтардан қашуға бағытталған психологиялық бейімделу функциясын көрсетеді). 2003 жылы «Evolution and Human Behavior» журналы 1998 жылғы зерттеудің концептуалды қайталауын жариялады, ол оның нәтижелерін растады. 2006 жылы Когнитивтік ғылымдар қоғамының жылдық конференциясында ұсынылған зерттеуде Мичиган мемлекеттік университетінің 176 әйел студенті (орташа жасы 19,9 жыл) қатысты. Экспериментте қатысушылар кепілдік берілген нәтижеге немесе тәуекелге байланысты нұсқаны таңдады және соңғы менструацияның бірінші күнін көрсетті. Зерттеу нәтижесінде қатысушылардың тәуекелге қатысты пікірлері менструалдық цикл бойында өзгеретіні анықталды (овуляция кезінде ешбір қатысушы тәуекелге толы нұсқаны таңдаған жоқ), сонымен қатар гормоналды контрацептивтерді қабылдамайтын қатысушыларда ғана тәуекелге қатысты пікірлерде менструалдық циклдің әсері байқалды. 2019 жылғы «Neuroscience & Biobehavioral Reviews» журналындағы мета-талдауда зерттелген 26 зерттеудегі 7529 әйел қатысушысының менструалдық циклдің әртүрлі кезеңдерінде қауіпті жағдайларды және потенциалды қауіпті адамдарды тану және олардан қашу қабілеттері бағаланды. Нәтижесінде қатысушылардың қауіпті жағдайларды тану дәлдігі фолликулярлық фазаның соңында және овуляция кезінде лютеалдық фазамен салыстырғанда жоғары болды. 2016 жылы Данияда бір миллион әйелдің қатысуымен жүргізілген ірі зерттеу (2000 жылдың қаңтарынан 2013 жылдың желтоқсанына дейін бақылау жүргізілді) COCP-ны қолданудың, әсіресе жасөспірімдер арасында, депрессияға шалдығу қаупін статистикалық жағынан айтарлықтай арттыратындығын көрсетті, бірақ эффектілердің мөлшері шағын болды (мысалы, ауызша контрацепцияның кез келген түрін қабылдаған әйелдердің 2,1% -ына алғаш рет антидепрессанттар тағайындалды, бақылау тобындағы әйелдердің 1,7% -ына қарағанда). Дегенмен, қазіргі медициналық анықтамалық оқулықтардағы контрацепция туралы Дүниежүзілік денсаулық ұйымы (ДДҰ) қазіргі деректер төмен дозадағы комбинирленген ауызша контрацептивтердің депрессияға шалдығу қаупін арттырмайтынын және депрессиямен ауыратын әйелдердің жағдайын нашарлатпайтынын көрсетеді.

In 1998, Evolution and Human Behavior published a study of 300 female undergraduate students at the State University of New York at Albany between the ages of 18 and 54 (with a mean age of 21.9 years) that surveyed the subjects engagement in 18 different behaviors over the 24 hours prior to filling out the study's questionnaire that varied in their risk of potential rape or sexual assault and the first day of their last menstruations, and found that subjects at ovulation showed statistically significant decreased engagement in behaviors that risked rape and sexual assault while subjects taking birth control pills showed no variation over their menstrual cycles in the same behaviors (suggesting a psychologically adaptive function of the hormonal fluctuations during the menstrual cycle in causing avoidance of behaviors that risk rape and sexual assault). In 2003, Evolution and Human Behavior published a conceptual replication study of the 1998 survey that confirmed its findings. In 2006, a study presented at the annual conference of the Cognitive Science Society surveyed 176 female undergraduate students at Michigan State University (with a mean age of 19.9 years) in a decision making experiment where the subjects chose between an option with a guaranteed outcome or an option involving risk and indicated the first day of their last menstruations, and found that the subjects risk aversion preferences varied over the menstrual cycle (with none of the subjects at ovulation preferring the risky option) and only subjects not taking hormonal contraceptives showed the menstrual cycle effect on risk aversion. In the 2019 Neuroscience & Biobehavioral Reviews meta analysis, the research reviewed also evaluated whether the 7,529 female subjects across the 26 studies showed greater risk recognition and avoidance of potentially threatening people and dangerous situations at different phases of the menstrual cycle and found that the subjects displayed better risk accuracy recognition during the late follicular phase and at ovulation as compared to the luteal phase. In 2016, a large Danish study of one million women (followed up from January 2000 to December 2013) showed that use of COCPs, especially among adolescents, was associated with a statistically significantly increased risk of subsequent depression, although the sizes of the effects are small (for example, 2.1% of the women who took any form of oral birth control were prescribed anti depressants for the first time, compared to 1.7% of women in the control group). However, current medical reference textbooks on contraception the WHO, agree that current evidence indicates low dose combined oral contraceptives are unlikely to increase the risk of depression, and unlikely to worsen the condition in women that are depressed.

Гипертония

Брадикинин қан тамырларын кеңейту арқылы қан қысымын төмендетеді. Кейбір ферменттер брадикининді (Ангиотензин түрлендіру ферменті, Аминпептидаза P) ыдырата алады. Прогестерон Аминпептидаза P (AP P) деңгейін арттырады, соның салдарынан брадикининнің ыдырауы күшейеді, бұл гипертония даму қаупін жоғарылатады.

Басқа әсерлер

КОКП-ның төмен дозасымен байланысты басқа да жанама әсерлері: лейкорея (вагинальді секрецияның жоғарылауы), менструация қандығының азаюы, мастальгия (көкшектердің сезімталдығы) және акне ауруының төмендеуі. Ескі, жоғары дозалы КОКП-ге байланысты жанама әсерлерге тоқ ишек, құсу, қан қысымының көтерілуі және мелазма (бет терісінің түсінің өзгеруі) жатады; бұл әсерлер төмен дозалы препараттармен тығыз байланысты емес. Ұрықтандырғыш таблеткалар сияқты эстрогеннің артық мөлшері өттегі холестерин деңгейін арттырып, өт қабының қозғалысын баяулатып, өт тастарын тудыруы мүмкін. Ауызша контрацептивті таблеткалардың кейбір түрлеріндегі прогестиндер бұлшық массасын арттыруға арналған салмақ көтеру жаттығуларының тиімділігін шектеуі мүмкін. Бұл әсер кейбір прогестиндердің андроген рецепторларын тежеу қабілетіне байланысты. Бір зерттеуде таблеткалар әйелдің еркектердің дене иісіне қатысты қалауларын өзгерте алатыны, бұл өз кезегінде оның серіктес таңдауына әсер етуі мүмкін екені айтылады. Біріктірілген оральды контрацептивтерді қолдану эндометриоз қаупін азайтумен байланысты, белсенді қолдану кезінде эндометриоздың салыстырмалы қаупі 0,63 құрайды, бірақ жүйелі шолу бойынша дәлелдердің сапасы шектеулі. Біріктірілген оральды контрацепция жалпы тестостерон деңгейін шамамен 0,5 нмоль/л, еркін тестостерон деңгейін шамамен 60%-ға төмендетіп, жыныс гормоны байланыстыратын глобулин (SHBG) мөлшерін шамамен 100 нмоль/л арттырады. Екінші буын прогестиндері және/немесе 20-25 мг EE эстроген дозасы бар контрацептивтер SHBG концентрациясына аз әсер ететіні анықталды. Біріктірілген оральды контрацепция сүйек тығыздығын да азайтуы мүмкін.

Дәрілік өзара әсерлесулер

Кейбір дәрілер таблетканың тиімділігін төмендетіп, аралық қан кетуге немесе жүкті болу ықтималдығының артуына себеп болуы мүмкін. Мұндайларға рифампицин, барбитураттар, фенитоин және карбамазепин жатады. Сонымен қатар, ампициллин және доксициклин сияқты кең спектрлі антибиотиктер қолдану кезінде ескертулер жасалады, олар "ішекте этинилэстрадиолды қайта өңдеуге жауапты бактериялық флораның жұмысын бұзу арқылы" проблемалар тудыруы мүмкін (BNF 2003). Сондай-ақ, дәстүрлі емдік шөп – Сент-Джонс-Ворттың да бауырдағы P450 жүйесін белсендіру арқасында кейбір біріктірілген оральдық контрацепция құралдарының этинилэстрадиол және прогестин құрауының метаболизмін күшейтуі мүмкін екендігі анықталған.

Прогестеронның овуляцияны болдырмауы

Прогестеронды инъекция арқылы берудің алғашқы рет 1937 жылы Makepeace және оның әріптестері жануарларда овуляцияны тежейтінін көрсетті. Зерттеу 1951 жылдың сәуір айында басталды, репродуктивті физиолог Мин Чуэ Чанг 1937 жылғы Makepeace және басқалардың тәжірибелерін қайталап, кеңейтті. 1953 жылы жарық көрген зерттеуде прогестерон инъекциялары қояндарда овуляцияны тежейтіндігі дәлелденді. 1952 жылдың наурыз айында Сангер Пинкустың зерттеулері туралы қысқаша хабарламаны өзінің ұзақ жылдардан бергі досы және қолдаушысы, суфражист және меценат Кэтрин Декстер МакКормикке жолдады. МакКормик 1952 жылдың маусым айында WFEB-ке және оның негізін қалаушысы, ескі досы Хадсон Хогландқа барып, контрацепциялық зерттеулер туралы білуге келді. PPFA-ның қызығушылық танытпауы және қаражаттың жеткіліксіздігі салдарынан зерттеулер тоқтап қалған кезде, Маккормик 1953 жылдың маусым айында WFEB-де Сангермен және Хогландпен кездесу ұйымдастырды, онда ол алғаш рет Пинкуспен танысты. Пинкус Маккормикпен зерттеулерді күрт кеңейтіп, жеделдетуге міндеттенді, ал Маккормик PPFA-ның бұрынғы қаржыландыруынан елу есе көп қаржы бөлді. Пинкус пен Маккормик Гарвардтың гинекология профессоры Джон Рокты, әйелдерге арналған тегін аурухананың гинекология бөлімінің меңгерушісі және бедеулікті емдеу бойынша сарапшыны әйелдермен клиникалық зерттеулер жүргізу үшін шақырды. 1952 жылы өткен ғылыми конференцияда Пинкус пен Рок, бір-бірін көп жылдар бойы танысқан, қарама-қарсы мақсаттарға жету үшін ұқсас тәсілдер қолданғанын анықтады. 1952 жылы Рок өзінің бедеулігімен ауыратын сексен науқасында эстрогеннің (5-тен 30 мг/күнге дейін диэтилстильбестрол) және прогестеронның (50-ден 300 мг/күнге дейін) үнемі арттырып берілетін ауызша дозаларын қолданып, үш айлық ановуляторлық «жалған жүктілік» күйін тудырды. Келесі төрт айда әйелдердің 15%-ы жүкті болды. 1953 жылы Пинкустың ұсынысы бойынша Рок өзінің бедеулігімен ауыратын жиырма жеті науқасында циклдің 5-24 күндері аралығында 20 күн бойы 300 мг/күндік прогестеронды ғана ауызша қабылдау арқылы үш айлық ановуляторлық «жалған жүктілік» күйін тудырды. Бұл келесі төрт айда бұрынғы эстроген мен прогестеронды тұрақты түрде қолдану кезіндегі аменореясыз 15%-ға тең жүктілікті қамтамасыз етті. Ауызша қабылданатын прогестеронның овуляцияны толыққанды тежемеуіне қарамастан, екі зерттеуде жүктілік оқиғалары тіркелмеді, бірақ бұл жай ғана кездейсоқтық болуы мүмкін. Алайда, Ишикава және басқалар прогестеронды ауызша қабылдаған әйелдердің жатыр мойнының шырысы сперматозоидтар үшін өткірсіз болып кеткенін және бұл жүктіліктің болмауына себеп болуы мүмкін екенін хабарлады. Оның орнына зерттеушілер болашақта ауызша контрацепция үшін анағұрлым қуатты синтетикалық прогестогендерді пайдалануға көшті. 1954 жылдың желтоқсанында Рок өзінің Бруклин қаласындағы (Массачусетс штаты) елу бедеулігімен ауыратын науқасында үш ай бойы (әр циклде 21 күн, содан кейін таблеткасыз 5 күн) үш оральды прогестиннің 5-50 мг дозасының овуляцияны тежеу әлеуетін зерттеуді бастады. 5 мг норетистерон немесе норетинодрел және норетиндролонның барлық дозалары овуляцияны тежеді, бірақ аралық қан кетуге себеп болды, ал 10 мг және одан жоғары дозадағы норетистерон немесе норетинодрел овуляцияны тежеді, бірақ аралық қан кетуді тудырмады және келесі бес айда 14% жүктілікке әкелді. Пинкус пен Рок әйелдердегі алғашқы контрацепциялық сынақтар үшін Searle's noretynodrel таңдады, өйткені ол Syntex's norethisterone-ге қарағанда жануарларға жасалған сынақтарда андрогендік әсері толыққанды байқалмады.

Progesterone, given by injections, was first shown to inhibit ovulation in animals in 1937 by Makepeace and colleagues. Research started in April 1951, with reproductive physiologist Min Chueh Chang repeating and extending the 1937 experiments of Makepeace et al. that was published in 1953 and showed that injections of progesterone suppressed ovulation in rabbits. In March 1952, Sanger wrote a brief note mentioning Pincus' research to her longtime friend and supporter, suffragist and philanthropist Katharine Dexter McCormick, who visited the WFEB and its co founder and old friend Hudson Hoagland in June 1952 to learn about contraceptive research there. Frustrated when research stalled from PPFA's lack of interest and meager funding, McCormick arranged a meeting at the WFEB in June 1953, with Sanger and Hoagland, where she first met Pincus who committed to dramatically expand and accelerate research with McCormick providing fifty times PPFA's previous funding. Pincus and McCormick enlisted Harvard clinical professor of gynecology John Rock, chief of gynecology at the Free Hospital for Women and an expert in the treatment of infertility, to lead clinical research with women. At a scientific conference in 1952, Pincus and Rock, who had known each other for many years, discovered they were using similar approaches to achieve opposite goals. In 1952, Rock induced a three month anovulatory "pseudopregnancy" state in eighty of his infertility patients with continuous gradually increasing oral doses of an estrogen (5 to 30 mg/day diethylstilbestrol) and progesterone (50 to 300 mg/day), and within the following four months 15% of the women became pregnant. In 1953, at Pincus' suggestion, Rock induced a three month anovulatory "pseudopregnancy" state in twenty seven of his infertility patients with an oral 300 mg/day progesterone only regimen for 20 days from cycle days 5–24 followed by pill free days to produce withdrawal bleeding. This produced the same 15% pregnancy rate during the following four months without the amenorrhea of the previous continuous estrogen and progesterone regimen. Despite the incomplete inhibition of ovulation by oral progesterone, no pregnancies occurred in the two studies, although this could have simply been due to chance. However, Ishikawa et al. reported that the cervical mucus in women taking oral progesterone became impenetrable to sperm, and this may have accounted for the absence of pregnancies. Instead, researchers would turn to much more potent synthetic progestogens for use in oral contraception in the future. In December 1954, Rock began the first studies of the ovulation suppressing potential of 5–50 mg doses of the three oral progestins for three months (for 21 days per cycle—days 5–25 followed by pill free days to produce withdrawal bleeding) in fifty of his patients with infertility in Brookline, Massachusetts. Norethisterone or noretynodrel 5 mg doses and all doses of norethandrolone suppressed ovulation but caused breakthrough bleeding, but 10 mg and higher doses of norethisterone or noretynodrel suppressed ovulation without breakthrough bleeding and led to a 14% pregnancy rate in the following five months. Pincus and Rock selected Searle's noretynodrel for the first contraceptive trials in women, citing its total lack of androgenicity versus Syntex's norethisterone very slight androgenicity in animal tests.

Бірлескен оральдық контрацептивтер

Кейіннен норетинодрелдің (және норетистеронның) эстроген местранолының (олардың синтезіндегі аралық зат) аз мөлшерде қосылғандығы анықталды, Роктың 1954–5 жылғы зерттеуінде норетинодрел 4–7% местранол қамтиды. Норетинодрелді 1% - дан кем местранол құрайтындай тазарту кезінде қан кетудің басталуына әкелгендіктен, 1954 жылы әйелдердегі алғашқы контрацептивтік сынақтарда қасақана 2,2% местранол енгізу туралы шешім қабылданды, бұл көрсеткіш қан кетудің басталуымен байланысты емес еді. Норетинодрел мен местранол комбинациясы Enovid деген тікелей атаумен белгіленді. Enovid-тің алғашқы контрацептивтік сынағын Селсо Рамон Гарсия мен Эдрис Райс Рэй бастады, ол 1956 жылдың сәуір айында Пуэрто-Рикодағы Рио-Пьедраста басталды. Эдвард Т. Тайлер басқарған Enovid (және норетистерон) контрацепциясының екінші сынағы 1956 жылдың маусым айында Лос-Анджелесте басталды. 1957 жылдың қаңтар айында Searle 1956 жылға дейінгі Enovid-тің гинекологиялық және контрацептивтік зерттеулерін қарастыратын симпозиум өткізді және Enovid-тің эстрогендік мөлшерін 33% - ға азайтуға болады деген қорытындыға келді, бұл эстрогендік асқазан-ішек әсерлерінің жиілігін едәуір арттырмайды. Бұл ауқымды сынақтар таблетканың клиникалық әсерін түсінуге бастапқы үлес қосса да, сынақтардың этикалық жағы айтарлықтай дау тудырды. Пуэрто-Риколық зерттеуге қатысушылардың дербестігі мен хабардар келісімінің жетіспеушілігі байқалады. Олардың көпшілігі кедей, жұмысшы топтан шыққан. FDA контрацепция ретінде қолдануға рұқсат бергенімен, Searle ешқашан Enovid 10 мг-ды контрацепция ретінде сатқан жоқ. Сегіз айдан кейін, 1961 жылдың ақпан айында FDA контрацепция үшін Enovid 5 мг-ды мақұлдады. 1961 жылдың шілдесінде Searle, соңғы рет, дәрігерлерге контрацепция ретінде Enovid 5 мг (5 мг норетинодрел және 75 мкг местранол) сатуды бастады. FDA алғашқы оральды контрацептивті 1960 жылы мақұлдаса да, контрацепциялық құралдар 1965 жылы Грисвольд пен Коннектикут арасындағы сот ісіне дейін барлық штаттарда үйленген әйелдерге қолжетімді болған жоқ, ал 1972 жылы Айзенштадт пен Бэйрд арасындағы сот ісіне дейін барлық штаттарда үйленбеген әйелдерге қолжетімді болған жоқ. Ауызша контрацепция құралдарын қолданушыларда веналық тромбоздың, сондай-ақ темекі шегетін немесе жоғары қан қысымы немесе басқа да жүрек-қан тамырлары және ми қан тамырлары қауіп факторлары бар ауызша контрацепция құралдарын қолданушыларда инсульт пен миокард инфарктінің қаупін анықтау үшін шамамен он жылдық эпидемиологиялық зерттеулер қажет болды. Отырыстарды барлығы ер адамдардан тұратын сенаторлар жүргізді, ал отырыстардың бірінші кезеңіндегі куәгерлер де ер адамдар болды, бұл Элис Вольфсонды және басқа феминистерді отырыстарға наразылық білдіруге және БАҚ назарын аударуға итермеледі. Бүгінгі күнгі стандартты дозадағы оральды контрацепциялық құралдардағы эстроген мөлшері нарықтағы алғашқы оральды контрацепциялық құралдарға қарағанда үштен бір бөлігіне төмен, және әртүрлі формулаларда әртүрлі, күшті прогестиндердің төмен дозаларын қамтиды. Орегон, Калифорния, Колорадо, Гавай, Мэриленд және Нью-Мексико штаттарындағы фармацевттер тиісті штаттық фармацевтикалық кеңестен арнайы оқыту мен сертификат алғаннан кейін, бала тууды бақылауға арналған дәрілерді тағайындауға құқылы. 29 штаттың фармацевттері оральды контрацепциялық құралдарды жазып беруге құқылы.

Noretynodrel (and norethisterone) were subsequently discovered to be contaminated with a small percentage of the estrogen mestranol (an intermediate in their synthesis), with the noretynodrel in Rock's 1954–5 study containing 4–7% mestranol. When further purifying noretynodrel to contain less than 1% mestranol led to breakthrough bleeding, it was decided to intentionally incorporate 2.2% mestranol, a percentage that was not associated with breakthrough bleeding, in the first contraceptive trials in women in 1954. The noretynodrel and mestranol combination was given the proprietary name Enovid. The first contraceptive trial of Enovid led by Celso Ramón García and Edris Rice Wray began in April 1956 in Río Piedras, Puerto Rico. A second contraceptive trial of Enovid (and norethisterone) led by Edward T. Tyler began in June 1956 in Los Angeles. In January 1957, Searle held a symposium reviewing gynecologic and contraceptive research on Enovid through 1956 and concluded Enovid's estrogen content could be reduced by 33% to lower the incidence of estrogenic gastrointestinal side effects without significantly increasing the incidence of breakthrough bleeding. While these large scale trials contributed to the initial understanding of the pill formulation's clinical effects, the ethical implications of the trials generated significant controversy. Of note is the apparent lack of both autonomy and informed consent among participants in the Puerto Rican cohort prior to the trials. Many of these participants hailed from impoverished, working class backgrounds. Although FDA approved for contraceptive use, Searle never marketed Enovid 10 mg as a contraceptive. Eight months later, in February 1961, the FDA approved Enovid 5 mg for contraceptive use. In July 1961, Searle finally began marketing Enovid 5 mg (5 mg noretynodrel and 75 μg mestranol) to physicians as a contraceptive. Although the FDA approved the first oral contraceptive in 1960, contraceptives were not available to married women in all states until Griswold v. Connecticut in 1965, and were not available to unmarried women in all states until Eisenstadt v. Baird in 1972. It would take almost a decade of epidemiological studies to conclusively establish an increased risk of venous thrombosis in oral contraceptive users and an increased risk of stroke and myocardial infarction in oral contraceptive users who smoke or have high blood pressure or other cardiovascular or cerebrovascular risk factors. The hearings were conducted by senators who were all men and the witnesses in the first round of hearings were all men, leading Alice Wolfson and other feminists to protest the hearings and generate media attention. Today's standard dose oral contraceptives contain an estrogen dose that is one third lower than the first marketed oral contraceptive and contain lower doses of different, more potent progestins in a variety of formulations. Pharmacists in Oregon, California, Colorado, Hawaii, Maryland, and New Mexico have authority to prescribe birth control after receiving specialized training and certification from their respective state Board of Pharmacy. , pharmacists in 29 states can prescribe oral contraceptives.

Австралия

АҚШ-тан тыс елдерде алғаш рет қолданысқа енгізілген ауызша контрацептив – 1961 жылғы қаңтарда Австралияда Schering компаниясының Anovlar (норетистерон ацетаты 4 мг + этинилэстрадиол 50 мкг) препараты болды.

Германия

Еуропадағы алғашқы ауызша контрацептив 1961 жылғы маусымда Батыс Германияда Шering компаниясының Anovlar препараты болды.

Ұлыбритания

1960 жылдардың ортасына дейін Ұлыбританияда дәрі-дәрмектерді сатуға жібермес бұрын мақұлдау қажет болмады. Британдық Отбасылық жоспарлау қауымдастығы (БФА) сол кезде клиникалары арқылы Ұлыбританияда отбасылық жоспарлау қызметтерін ұсынудың негізгі провайдері болып табылды және тек 1934 жылы құрылған бекітілген контрацептивтер тізіміне енген контрацептивтерді ғана ұсынды. 1957 жылы Searle компаниясы Енавидті (АҚШ-та 10 мг Enovid) етеккір циклі бұзылуларына арналған препарат ретінде сатуға бастады. Сондай-ақ 1957 жылы БФА оралды контрацептивтерді сынау және бақылау үшін Тұқым қуалауды бақылау жөніндегі кеңес (CIFC) құрды, олар оралды контрацептивтерді жануарлар үстінде сынауды бастады және 1960 және 1961 жылдары Бирмингем, Слау және Лондон қалаларында үш ірі клиникалық сынақ жүргізді. 1960 жылдың наурыз айында Бирмингемдегі БФА норетинодрел 2,5 мг + местранол 50 мкг сынақтарын бастады, бірақ таблеткаларда кездейсоқ 36 мкг местранол болғандықтан жүктілік көрсеткіші жоғары болды. Сынақтар норетинодрел 5 мг + местранол 75 мкг (Ұлыбританияда Conovid, АҚШ-та Enovid 5 мг) препаратымен жалғастырылды. 1960 жылдың тамызында Слаудағы БФА норетинодрел 2,5 мг + местранол 100 мкг (Ұлыбританияда Conovid E, АҚШ-та Enovid E) сынақтарын бастады. 1961 жылдың мамырында Лондондағы БФА Schering компаниясының Anovlar сынағын бастады. 1961 жылдың қазан айында БФА CIFC Медициналық кеңес кеңесінің ұсынысы бойынша Searle компаниясының Conovid препаратын бекітілген контрацептивтер тізіміне қосты. 1961 жылдың желтоқсанында сол кездегі Денсаулық сақтау министрі Енох Пауэлл Conovid оралды контрацептивтік таблеткасын NHS арқылы айына 2 шиллингтік субсидиямен тағайындауға болатынын жариялады. 1962 жылы Schering компаниясының Anovlar және Searle компаниясының Conovid E препараттары БФА-ның бекітілген контрацептивтер тізіміне қосылды. Таблетка Францияда, әсіресе жас әйелдер арасында контрацепцияның ең танымал түрі болып табылады. Францияда қолданылатын контрацепцияның 60% осы таблетканы құрайды. Таблетка қолданыла бастағаннан бері бала түсік жасату көрсеткіші тұрақты деңгейде қалып отыр.

Жапония

Жапонияда Жапон медицина қауымдастығының лоббилеуі таблетканың жалпы қолданысқа енуіне шамамен 40 жыл бойы тосқауыл қойды. Жоғары дозалы "екінші буын" таблеткасы гинекологиялық мәселелерде қолдануға рұқсат алды, бірақ бала тууды бақылау үшін емес. Қауымдастық көтерген екі негізгі қарсылық – таблетканы ұзақ мерзімді қолданудың қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылық және таблетка қолданудың презервативтерді қолдануды азайтуы мүмкін екендігі, соның салдарынан жұқпалы жыныстық аурулардың (ЖЖА) таралу қаупінің артуы. Алайда, Денсаулық сақтау және әлеуметтік қорғау министрлігі Виаграны қолдануға рұқсат бергеннен кейін, өтініш берілгеннен кейін бар-жоғы алты ай өткен соң, таблетканы мақұлдау үшін одан көп деректер қажет екенін мәлімдегенде, әйелдер ұйымдары наразылық білдірді. Содан кейін таблетка 1999 жылдың маусым айында мақұлданып, Жапония БҰҰ мүше елдерінің арасында соңғы болып осы қадамды жасады. Дегенмен, таблетка Жапонияда кең таралған жоқ. Статистикалық мәліметтерге сәйкес, бала тудыру жасындағы 28 миллион жапон әйелінің тек 1,3 пайызы таблетка қолданады, ал АҚШ-та бұл көрсеткіш 15,6 пайызды құрайды. Үкімет бекіткен таблетканы тағайындау ережелеріне сәйкес, таблетка қолданушылар әр үш ай сайын дәрігерге барып, кіші кезеңді тексеруден өтуі және жұқпалы жыныстық аурулар мен жатыр қатерлі ісігіне тест тапсыруы керек. Ал АҚШ пен Еуропада таблетка қолданушылар үшін жылдық немесе екі жылдық клиникалық тексеру стандартты тәжірибе болып саналады. Алайда, 2007 жылдан бастап көптеген жапондық гинекологтар таблетка қолданушыларға жыл сайын бір рет келуді талап етеді, ал жылына бірнеше рет тексерулер тек қарт жастағы немесе қосымша әсерлерге бейім адамдарға ұсынылады. 2004 жылғы мәліметтерге сәйкес, Жапониядағы контрацепция құралдарының 80 пайызын презервативтер құрады, бұл Жапониядағы СПИД деңгейінің салыстырмалы түрде төмен болуын түсіндіруге болады. Біріншіден, бұл бұрынғы кері қайтаруға болатын контрацепция әдістерінен гөрі тиімдірек болды, әйелдерге өркендеу мүмкіндігін берді. Оны жыныстық қатынастан бөлек қолдануға болады, сондықтан жыныстық белсенділік кезінде ыңғайлылыққа немесе сезімге кедергі келтіретін арнайы дайындықтар қажет емес, таблетканы қабылдау – жеке шешім. Осы факторлардың үйлесімі таблетканы енгізілгеннен кейін бірнеше жыл ішінде өте танымал етті. Экономикалық тұрғыдан алғанда, таблетка бала тууды бақылаудың құнын төмендетті. Жыныстық қатынастан бас тартпай, бала тууды бақылау мүмкіндігі әйелдерге ұзақ мерзімді білім алу және мансап жоспарларын жасауға мүмкіндік берді. Таблетканың тиімділігі мен кең таралғандығы нәтижесінде некеге дейінгі жыныстық қатынас және еркіндік туралы пікірталас күшейді. Бұрын жыныстық қатынас пен ұрпақ беру бір-бірімен тығыз байланысты болған еді. Таблетка қолданатын жұбайлар үшін жыныстық қатынас тек махаббаттың, физикалық ләззаттың немесе екеуінің де көрінісіне айналды, бірақ енді ол ұрпақ беру құралы емес. Бұл бұрынғы контрацепциялық құралдарда да болғанмен, олардың салыстырмалы түрде жоғары сәтсіздік деңгейі және аз таралғандығы таблетка сияқты бұл айырмашылықты нақты көрсете алмады. Ауызша контрацепцияны қолданудың кең таралуы көптеген діни қайраткерлер мен институттарды жыныстықтың дұрыс рөлі және оның ұрпақ берумен байланысы туралы пікірталасқа шақырды. Рим-католик шіркеуі ауызша контрацепция құралдарының құбылысын зерттегеннен кейін, 1968 жылғы Humanae vitae папалық энциклопедиясында тумауға қарсы күрес туралы қағиданы қайтадан атап көрсетті. Бұл энциклопедияда католик шіркеуінің қалыптасқан ілімі қайталанды: жасанды контрацепция жыныстық қатынастың табиғатын және мақсатын бұрмалайды. Ал Англия және басқа протестант шіркеулері, мысалы Германиядағы протестант шіркеуі (EKD), ауызша контрацепция таблеткасын қабылдады. АҚШ Сенаты 1970 жылы таблетка бойынша тыңдаулар өткізіп, онда медициналық мамандардың әртүрлі пікірлері тыңдалды. Акушерлер мен гинекологтар колледжінің президенті доктор Майкл Ньютон: "Бұл таблеткалардың рак немесе оған байланысты ауруларды тудыратынына қатысты нақты дәлелдер әлі де толыққанды анықталған жоқ. FDA кеңесші комитеті бұл туралы пікір білдірді, егер таблеткалардың қатерлі ісікке қатысы бар екенін көрсететін жеткілікті дәлелдер болмаса, оларға сақтықпен қарау керек, бірақ олардың рак тудыратынына немесе тудырмайтынына қатысты нақты дәлелдер жоқ." Тағы бір дәрігер, Халық кеңесінің докторы Рой Герц, осы таблетканы қабылдағандардың "біздің біліміміз бен білмейтініміз" туралы білуі керек екенін айтты және барлық әйелдер осы туралы хабардар болуы керек, сонда ғана таблетка қабылдау немесе қабылдамау туралы шешім қабылдай алады. Америкалық отбасының гендерлік нормаларындағы өзгерістерді тоқтатуға тырысып, көптеген фильмдер, телешоулар және басқа да мәдениеттердегі танымал туындылар идеалды американдық отбасының қандай болу керектігін бейнеледі. Төменде кейбір мысалдар келтірілген:

In Japan, lobbying from the Japan Medical Association prevented the pill from being approved for general use for nearly 40 years. The higher dose "second generation" pill was approved for use in cases of gynecological problems, but not for birth control. Two main objections raised by the association were safety concerns over long term use of the pill, and concerns that pill use would lead to decreased use of condoms and thereby potentially increase sexually transmitted infection (STI) rates. However, when the Ministry of Health and Welfare approved Viagra's use in Japan after only six months of the application's submission, while still claiming that the pill required more data before approval, women's groups cried foul. The pill was subsequently approved for use in June 1999, when Japan became the last UN member country to do so. However, the pill has not become popular in Japan. According to estimates, only 1.3 percent of 28 million Japanese females of childbearing age use the pill, compared with 15.6 percent in the United States. The pill prescription guidelines the government has endorsed require pill users to visit a doctor every three months for pelvic examinations and undergo tests for sexually transmitted diseases and uterine cancer. In the United States and Europe, in contrast, an annual or bi annual clinic visit is standard for pill users. However, beginning as far back as 2007, many Japanese OBGYNs have required only a yearly visit for pill users, with multiple checks a year recommended only for those who are older or at increased risk of side effects. As of 2004, condoms accounted for 80% of birth control use in Japan, and this may explain Japan's comparatively low rates of AIDS. In the first place, it was more effective than most previous reversible methods of birth control, giving women unprecedented control over their fertility. Its use was separate from intercourse, requiring no special preparations at the time of sexual activity that might interfere with spontaneity or sensation, and the choice to take the pill was a private one. This combination of factors served to make the pill immensely popular within a few years of its introduction. From an economic point of view, the birth control pill reduced the cost of staying in school. The ability to control fertility without sacrificing sexual relationships allowed women to make long term educational and career plans. Because the pill was so effective, and soon so widespread, it also heightened the debate about the moral and health consequences of pre marital sex and promiscuity. Never before had sexual activity been so divorced from reproduction. For a couple using the pill, intercourse became purely an expression of love, or a means of physical pleasure, or both; but it was no longer a means of reproduction. While this was true of previous contraceptives, their relatively high failure rates and their less widespread use failed to emphasize this distinction as clearly as did the pill. The spread of oral contraceptive use thus led many religious figures and institutions to debate the proper role of sexuality and its relationship to procreation. The Roman Catholic Church in particular, after studying the phenomenon of oral contraceptives, re emphasized the stated teaching on birth control in the 1968 papal encyclical Humanae vitae. The encyclical reiterated the established Catholic teaching that artificial contraception distorts the nature and purpose of sex. On the other side Anglican and other Protestant churches, such as the Protestant Church in Germany (EKD), accepted the combined oral contraceptive pill. The United States Senate began hearings on the pill in 1970 and where different viewpoints were heard from medical professionals. Dr. Michael Newton, President of the College of Obstetricians and Gynecologists said:
The evidence is not yet clear that these still do in fact cause cancer or related to it. The FDA Advisory Committee made comments about this, that if there wasn't enough evidence to indicate whether or not these pills were related to the development of cancer, and I think that's still thin; you have to be cautious about them, but I don't think there is clear evidence, either one way or the other, that they do or don't cause cancer. Another physician, Dr. Roy Hertz of the Population Council, said that anyone who takes this should know of "our knowledge and ignorance in these matters" and that all women should be made aware of this so they can decide to take the pill or not. Wanting to stop the change that was occurring in terms of gender norms in an American household, many films, television shows, and other popular culture items portrayed what an ideal American family should be. Below are listed some examples:

Өлең

"Спрингхилл кен апатына қарсы таблетка" – Ричард Браутиганның 1968 жылғы өлеңдер жинағының атауы.

Музыка

Әнші Лоретта Линн 1974 жылғы "The Pill" альбомындағы әні арқылы, әйелдер енді қарым-қатынас пен мансап арасында таңдау жасауға міндетті емес екенін айтты. Ән, үйленген әйелдің дәстүрлі әйел және ана рөлінен азат болу үшін дәрі қолдану туралы баяндайды.

Қоршаған ортаға әсері

КОКП қолданатын әйелдің зәрінен және нәжісінен табиғи эстрогендер – эстрон (E1) және эстрадиол (E2), сондай-ақ синтетикалық эстроген – этинилэстрадиол (EE2) шығарылады. Бұл гормондар су тазарту қондырғыларынан өтіп, өзендерге түсе алады. Контрацептивті жама сияқты, басқа да ұрыққа қарсы құралдар КОКП-де кездесетін сол синтетикалық эстрогенді (EE2) пайдаланады және унитазға шайып жіберген кезде судағы гормондардың концентрациясын арттырады. Бұл бөліну эндокриндік бұзылыстарға себеп болатыны көрсетілді, бұл өңделген канализация ағындарымен ластанған өзендердегі жабайы балықтардың жыныстық дамуы мен көбеюіне әсер етеді. Ұлыбритания өзендерінде жүргізілген зерттеу, интерсекс жабайы балықтардың таралуы мен ауырлығы өзендердегі E1, E2 және EE2 концентрациясымен байланысты деген гипотезаны растады. Көптеген зерттеулер, контрацепцияға қолжетімділікті арттыру арқылы, соның ішінде ауызға қабылданатын контрацептивтер арқылы адам популяциясының өсуін төмендету, климаттың өзгеруімен күресу және оған бейімделудің тиімді стратегиясы болуы мүмкін екенін ұсынды. Томас Уайрдың сөзіне сәйкес, контрацепция – "экологиялық таза технология", себебі оның жаһандық жылынуға қарсы күрестегі тиімділігі зор: контрацептивтерге жұмсалған әрбір 7 доллар төрт онжылдықта жаһандық көміртегі шығарындыларын 1 тоннаға азайтады, ал төмен көміртекті технологиялармен бірдей нәтижеге жету үшін 32 доллар қажет болады.