Кіріспе

Приморский өлкесіндегі қала, Ресей.

География

Қала Большея-Уссурка өзенінің сол жағалауында, оның Өсури өзеніне құятын жерге жақын орналасқан. Бұл жерде Өсури өзені Ресей мен Қытайдың шекарасын құрайды. Қытай шекарасы қала орталығынан шамалы қашықтықта. Қала Малиновка өзені бойында да орналасқан, ол қала шегінде Болшая Уссурска өзенімен қосылады. Ашық ауа райы болғанда қаланың кез келген нүктесінен Сихоте-Алин тауларының етегін көруге болады. Болшая Уссурканың жағалауында орналасқан, іске қосылмаған жанартау – Солская төбесі де қалаға жақын жерде. Дальнереченскінің тайгаға, Ласточка және Шмаковка минералды бұлақтарына, көптеген көлдер мен өзендерге, көп күннің шуақты күндеріне және қаланың тыныш, салмақты өміріне байланысты жергілікті туристер үшін тартымды орынға айналуына себеп болады.

Тарих

Оны 1859 жылы казактар Графская станицасы (Гра́фская) ретінде құрған. Кейіннен Хабаровск пен Владивосток арасындағы темір жол құрылысымен бірге темір жол станциясы салынды; қазір Транссибір темір жолының шығыс бөлігі. Темір жол станциясы мен елді мекенге кейіннен Иман өзенінің аты берілді. Аймақтағы ірі қарағай, шырша және майлы шырша ағаштарының көптігіне байланысты елді мекен тез ағаш өңдеу орталығына айналды және 1917 жылы қала мәртебесін алды. Қала Ресей азамат соғысы кезінде ауыр зақымдарға ұшырады. 1920 жылдың мамыр айында Николаевск оқиғасынан кейін жапон интервенциялық әскерлеріне тұтқынға алынған Сергей Лазо, Алексей Луцкий және Всеволод Сибиртцев – үш большевик қала маңындағы Муравьево-Амурская темір жол станциясында Ақ Армияның казактары тарапынан өлтірілді. Бұл оқиға кейінгі жылдары кеңес пропагандасымен кеңінен суреттелді; айтуынша, үшеуі де локомотивтің оттық камерасында тірідей өртеліп өлтірілген. Мұравьево ауылы мен станциясы Лазо болып қайта аталды, сондай-ақ өңірдегі көптеген басқа да жерлер мен көшелер де осылай аталды. Қаладағы ескерткіштердің көп бөлігі 1918-1922 жылдардағы Ресей азамат соғысы мен Екінші дүниежүзілік соғыс оқиғаларына арналған. 1930 жылдардың басында 600 шақырымдық ұзындығы бар, қатты (шағыл) жабыны бар Владивосток-Хабаровск тас жолын салу жоспарланды. Құрылыс жоспарлары 1934 жылдың 26 қаңтарынан 10 ақпанына дейін Мәскеуде өткен Бүкілодақтық Коммунистік партиясының (большевиктер) XVII съезінде жарияланды, онда Екінші Бесжылдық жоспар қабылданды. Осыған байланысты Қызыл Армия 1933 жылдың желтоқсанынан 1934 жылдың қаңтарына дейін жол әскерлерінің екі бригадасын құрды. Бірінші бригада штабы Приморье өңіріндегі Дмитриевка ауылында, екіншісі Хабаровск қаласында орналасқан. Бірінші бригада Владивостоктан Иманға, ал екіншісі Иманнан Хабаровскіге дейін құрылыс жүргізді. Қалада 1969 жылы Даманский аралындағы Қытай-Кеңес шекаралық қақтығысында қаза тапқан шекарашылардың жерленген жері бар. Бұл оқиғадан кейін Қытай-Кеңес қарым-қатынастарындағы шиеленіс аймақтағы қытай текті жер-су атауларын өзгерту науқанына әкелді, нәтижесінде 1972 жылы қала Дальнереченск болып қайта аталды. Ол оның құрамына кірмейді. Әкімшілік бөлініс ретінде, ол төрт ауылдық елді мекенмен бірге Дальнереченск қалалық әкімдігі ретінде бөлек құрылған – аудандармен тең мәртебелі әкімшілік бірлік.

Экономика

Қала экономикасы негізінен ағаш өңдеу кәсіпорындарымен, атап айтқанда, "Les Export" АҚ, "Primorsky DOK" АҚ, "Dalnerechensky Lesokombinat" АҚ және тағы да басқаларымен дамыған.

Көлік

Қала Транс-Сибір темір жолындағы стансаға ие, сондай-ақ автомобиль жолы арқылы Владивостокпен байланысқан.

Климат

Дальнереченск ылғалды континенталды климатқа (Кёппен климаттық жіктеуі Dwb) ие, онда қысы өте құрғақ және суық, ал жазы өте жылы және ылғалды. Қаладағы орташа жылдық температура, шілдеде температурасы ал қаңтарда температурасы болып табылады.