Генри Кэри, 1-й виконт Фолкланд: өмір және саяси мансабы

Кіріспе

Англиялық жер иегері және саясаткер Генри Кэри, 1-ші виконт Фолкленд, КБ, ПК (шамамен 1575 – 1633 жылдың қыркүйегі) – 1601 жылдан 1622 жылға дейін Парламенттің Төменгі палатасында отырған ағылшын жер иегері және саясаткер. 1620 жылы ол Шотландия жұртына виконт Фолкленд титулымен көтерілді. 1622 жылдан 1629 жылға дейін Ирландияның лорд-депутаты қызметін атқарды.

Ерте өмір

Кэри – Беркхемстед және Алденхем, Гертфордширден шыққан сэр Эдвард Кэридің ұлы, Оның Ұлылық әшекейлерінің шебері және қазынашысы, сондай-ақ оның әйелі Кэтрин Книвет немесе Книвет, Елизавета патшайым мен король Джеймстің зергерлік кеңсесінің шебері болған сэр Генри Книвет немесе Книветтің қызы, және Энн Пикеринг әйелі, сонымен қатар 2-ші барон Пейджет Генри Пейджеттің жесірі. Оның әкесі сэр Джон Кэридің (9 қыркүйек 1552 жылы қайтыс болған) және әйелі Джойс Деннидің (1560 жылдың 10 қарашасынан 1561 жылдың 30 қаңтарына дейін қайтыс болған) ұлы, сондай-ақ сэр Уильям Кэридің сіңілі баласы болды. Ол 1590 жылы Грейдің қонақ үйіне қабылданды және 1593 жылы он алты жасында Оксфордтың Эксетер колледжіне оқуға түсті. Вудтың сөзіне сүйенсек, жақсы ұстаздың көмегімен Кэри үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Соңынан ол Францияда және Төменгі елдерде қызмет етті, және Дон Луис де Веласко тұтқындады, бұл Остенд қамалында болған болуы мүмкін (Бен Джонсонның сэр Генри Кэри туралы эпиграммасында осы фактіге сілтеме жасалған).

Елизавета I мен Джеймс I соты

Англияға оралғаннан кейін Кэри сарайға таныстырылды және Бедчэмбердің джентльмені болды. 1599 жылы Дублинде рыцарьдық атаққа ие болды. 1601 жылы ол Гертфордширден Парламент мүшесі болып сайланды. 1601 жылы Гертфордширде әділет судьясы (JP) қызметін атқарды. 1603 жылғы 21 маусымда әкесімен бірге зергерлік бұйымдардың бірлескен басшысы болды. 1604 жылы Гертфордширден қайтадан Парламент депутаты болып сайланды. Генри Кэри 1606 жылғы 5 қаңтарда Роберт Деверэ, 3-ші Эссекс графы мен Фрэнсис Говардтың тойында өткен маскада би биледі. 1613 жылғы сәуірде Данияның Аннасының сапары барысында Кэри Кавершем паркіндегі маскада өнер көрсетті. 1616 жылы Уэльс принці Чарльздың тағына отыруында ол Бат орденінің рыцары атанды. 1617 жылы ол үй шаруашылығын басқарушы және құпия кеңесші болды. 1618 жылы әкесінің қайтысымен отбасылық иеліктерге ие болды. 1620 жылғы 10 қарашада ол Шотландия пэрлігінде Фолкленд виконты атанды (аталған атақ және оның натурализациясы 1627 жылы I Чарльз дипломмен расталды). 1621 жылы ол Гертфордширден қайтадан Парламент депутаты болып сайланды; оның шотланд пэрлігі оған, ағылшын пэрлігі сияқты, Англия Парламентіне қатысуына кедеріс келтірмеді. Кэри, негізінен Джордж Вильерс, Букингем герцогының ықпалымен, Ирландияның лорд-депутаты лауазымына сэр Оливер Сент-Джонның орнына тағайындалды. Оның патенты 1622 жылғы наурызда бекітіліп, 18 қыркүйекте қызметке кірді. Ол қызмет барысында өз пікірлерінде бірбеткейлік танытып, саясатын үнемі шектен шығумен жүргізуде тартыншақтылық көрсетті. Ол адал болғанымен, тез ренжігіш болды және ерекше қиындықтарға тап болғанда өзін лайықты ұстай алмады. Фолкленд Ирландиядағы дін қызметкерлерінің көптігі және олардың халыққа тигізетін әсеріне қатты алаңдады. Джеймс Ушердің "Ол қылышты бекер көтермейді" деген уағызына ықпал етіп, 1623 жылғы 21 қаңтарда оларды елден қуу туралы жарлық шығарды. Бұл жарлық сол кезде Уэльс принцінің испандық некесі (әдетте сәтсіз) туралы келіссөздер жүріп жатқандықтан, өте орынсыз болды. 1624 жылғы ақпанда ол Англияның құпия кеңесінен діни үйлер салуға және заңсыз жиналыстар ұйымдастыруға кедеріс келтіруден басқа, одан да қатаң шаралардан бас тарту туралы бұйрық алды.

On his return to England Cary was introduced to court, and became Gentleman of the Bedchamber. He was knighted at Dublin in 1599. In 1601 he was elected Member of Parliament for Hertfordshire. He was a JP for Hertfordshire in 1601. He became joint master of the jewels with his father on 21 June 1603. In 1604 he was re elected MP for Hertfordshire. Henry Cary danced in Hymenaei, the masque at the wedding of Robert Devereux, 3rd Earl of Essex and Frances Howard on 5 January 1606. During the progress of Anne of Denmark in April 1613, Cary performed in the masque at Caversham Park. At the investiture of Charles Prince of Wales in 1616 he was created a Knight of the Bath In 1617 he became Comptroller of the Household and a Privy Councillor. He succeeded to the family estates on the death of his father in 1618. He was created Viscount Falkland in the county of Fife, in the Scottish peerage on 10 November 1620 (the title, with his naturalisation, was confirmed by Charles I by diploma in 1627). In 1621 he was re elected MP for Hertfordshire; his Scots peerage not barring him from sitting in the English Commons, as an English peerage would. Chiefly through the favour of George Villiers, Duke of Buckingham Cary was appointed to succeed Sir Oliver St John, as Lord Deputy of Ireland. His patent was sealed in March 1622 and he was sworn on 18 September 1622. In office he showed himself both bigoted in his opinions and timid in carrying out a policy which continually dallied with extremes. Although he was conscientious, he was easily offended, and he failed to conduct himself with credit when confronted with any unusual difficulties. Falkland was greatly distressed at the number of priests in Ireland and their influence over the people. He was influenced by a sermon of James Ussher on the text "He beareth not the sword in vain", and issued a proclamation on 21 January 1623, ordering their banishment from the country. This proclamation was highly inappropriate at the time because of the (ultimately unsuccessful) negotiations for the Spanish marriage of the Prince of Wales. In February 1624 he received an order from the English privy council to refrain from more extreme measures than preventing the erection of religious houses and the congregation of unlawful assemblies.

Карл I тұсында қызмет

1626 жылғы 22 қыркүйекте Фолкленд Ирландия дворяндарының мәжілісін шақырды. Ол мәжіліс алдында Шарльз уәделеген жеңілдіктердің жобасын ұсынды, кейіннен ол «Грейс» деп аталды. Олар белгілі бір діни шектеулерді алып тастауға және алпыс жылдық иеленуді тақырыптағы бұзушылықтарға негізделген тәждің барлық талаптарына қарсы кедергі ретінде мойындауға уәде берді. Фолкленд келіссөздерді шеберлікпен жүргізбеді және ұзақ уақыт бойы қанағаттанарлық шешімге үміт болмағандай көрінді. Соңында 1628 жылғы мамыр айында дворяндардың делегациясы король және Уайтхоллдағы құпия кеңес алдында «Грейсте» қосымша жеңілдіктер туралы келісімге келді, содан кейін Ирландия үш жылға әскерге 4000 фунт стерлинг сомасын беруі керек екені расталды. Фолкленд өзінің дворяндармен болған қиындықтарының көп бөлігі Ирландияның лорд-канцлері Адам, Виконт Лофтустың інтрігаларына байланысты деп есептеді. 1627 жылы дворяндар мәжілісі таратылғаннан кейін, ол Лофтустың ақшаны жымқыру және дворяндарды жабдықтаудан бас тартуға ынталандыру туралы айыптама қойды. Лондондағы соттан кейін Лорд Лофтусқа одан әрі тергеу жүргізу үшін лауазымына оралуға рұқсат берілді. Фолкленд бірнеше жыл бойы Виклоудегі Берндердің қауіпті қастандық деп санаған нәрсені анықтаумен айналысты және 1628 жылғы тамызда Шарльз I-ге ұзақ тергеулерінің сәтті аяқталғанын хабарлай алды, Виклоудағы сотта оларға қарсы айыптама табылған. Фолклендтің мақсаты Виклоуда Берндердің тартылып алынған жерлерінде плантация құру еді, бірақ оның жоспарлары Ирландия істері жөніндегі комиссарлар тарапынан мақұлданбағандықтан, король мәселені толығырақ зерттеу үшін ирландтық құпия кеңесінің комитетін тағайындады. Фолкленд комитет мүшелерінің бірі лорд-канцлер Лофтус болғандықтан қатты нарызылық білдірді және өзіне көрсетілген «үлкен құрметсіздік» себепті тергеуге көмектесуден бас тартты. Тергеу нәтижесінде Берндер жалған куәгерлердің құрбаны болғаны анықталғанда, 10 тамыз 1629 жылы Фолклендке Англияда оның қызметтері қажет деген сылтаумен билігін лорд-судьяларға беруге бұйрық берілді. Шарльз I оның ізгі ниеттерін мойындап, оны қолдауын жалғастырды. Кэри Теобальдс паркінде аяғын сындырып алды, одан кейін оны кесуге тура келді. Осының салдарынан ол 1633 жылғы қыркүйекте қайтыс болды. Ол 1633 жылғы 25 қыркүйекте Алденхемде жерленді.

Falkland convened an assembly of the nobility of Ireland on 22 September 1626, on account of the difficulties of maintaining the English army in Ireland. He laid before the assembly a draft of concessions promised by Charles, which were subsequently known as the "Graces". They promised the removal of certain religious disabilities and the recognition of sixty years' possession as a bar to all claims of the crown based on irregularities of title. Falkland did not conduct the negotiations with skill, and for a long time there seemed no hope of a satisfactory settlement. Finally in May 1628, a deputation from the nobility agreed, before the king and privy council at Whitehall, on certain additional concessions in the "Graces" and then confirmed, that Ireland should provide a sum of £4,000 for the army for three years. Falkland believed that his difficulties with the nobility had been largely due to the intrigues of the Lord Chancellor of Ireland, Adam, Viscount Loftus, After the dissolution of the assembly of the nobility in 1627, he brought a charge against Loftus of malversation, and of giving encouragement to the nobility to refuse supplies. After the case had been heard in London, Lord Loftus was allowed to return to his duties pending further inquiry. Falkland had for some years been engaged in tracking out what he supposed was a dangerous conspiracy of the Byrnes of Wicklow, and in August 1628 was able to announce to Charles I that the result of his protracted investigations had been successful, a true bill having been found against them at the Wicklow assizes. The aim of Falkland was to set up a plantation in Wicklow on the confiscated estates of the Byrnes, but as his designs were disapproved of by the commissioners of Irish causes, the king appointed a committee of the Irish privy council to investigate the matter more fully. Falkland took deep offence because one of the members of committee was the lord chancellor, Loftus and he refused to afford any assistance in the investigation on account of the "high indignity" offered to himself. When, as the result of the inquiry, it was discovered that the Byrnes had been the victims of false witnesses, Falkland was, on 10 August 1629, directed to hand over his authority to the lords justices on the pretext that his services were required in England. Charles I, recognising his good intentions, continued him in favour. Cary broke his leg, which then had to be amputated, in Theobalds Park and as a result, he died in September 1633. He was buried on 25 September 1633 at Aldenham.

Өнердің қамқоршысы

Фолкленд өмір бойы әдеби талғамдарын жетілдіріп отырды. Уилфордтың "Естеліктерінде" Хантингдон графесі Елизаветаға арналған өлең-жоқтау келтірілген. Оның қағаздарынан "Ең қайғылы ханзада, король Эдуард II тарихы, оған және оның бақытсыз жақындары, Гевестон мен Спенсерге қатысты саяси тұжырымдар" табылған, ол 1680 жылы сэр Джеймс Харрингтонға жатқызылған алғы сөзбен жарияланды. Фолкленд өзінің жасын білдіретін жыл санын атының астына түйін түрінде жасыруды қалыптастырған, және осылайша оның мағынасын түсінбеген жалғаншыны анықтаған деседі.