Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нидерландтық/неміс композиторы және органшы Иоганн Адам Рейнкен (Jan Adams, Jean Adam, Reinken, Reinkinck, Reincke, Reinicke, Reinike; 10 желтоқсан 1643 жылы крещение алған – 24 қараша 1722 жылы) – голландтық/неміс органшы және композитор. Ол 17 ғасырдың ең маңызды композиторларының бірі, Дитерих Букстехудемен дос және Иоганн Себастьян Бахқа зор әсер еткен; алайда, оның туындыларының өте азы бүгінгі күнге жеткен.
Dutch/German composer and organist
Johann Adam Reincken (also Jan Adams, Jean Adam, Reinken, Reinkinck, Reincke, Reinicke, Reinike; baptized 10 December 1643 – 24 November 1722) was a Dutch/German organist and composer. He was one of the most important composers of the 17th century, a friend of Dieterich Buxtehude and a major influence on Johann Sebastian Bach; however, very few of his works survive to this day.
Өмір
Рейнкеннің ерекше ұзақ өмір сүруі туралы кең таралған пікірлер Иоганн Маттесонға қатысты, ол 1722 жылы жазғанда Рейнкеннің туған күнін 27 сәуір 1623 жыл деп көрсеткен. Дегенмен, Рейнкен өзінің «Hortus musicus» атты еңбегінде туған жері Девентер екенін айтқан, ал онда Маттесонның мәлімдемесін қолдайтын ешқандай дерек табылған жоқ. Девентерде 10 желтоқсанда «Ян Рейнс» шүкіршілік рәсімінен өткен; қазіргі таңда көптеген ғалымдар осы күнді қабылдаса да, бұл мәселе Маттесон көрсеткендей қиындықтарға толы. Рейнкен 1650-1654 жылдары Девентердегі Grote kerk (Lebuinuskerk) шіркеуінің органшысы Лукас ван Ленниктан музыкалық білім алды. 1654 жылы ол Санкт-Катарина шіркеуінің (Katharinenkirche) органшысы Ян Питерсзуон Свилинктің шәкірті Генрих Шейдеманнан білім алу үшін Гамбургке сапар шекті. 1657 жылы ол Девентерге оралып, 11 наурызда Бергкерк шіркеуінің органшысы болды, бірақ бір жыл өткен соң ол қайтадан Гамбургке кетіп, Шейдеманның көмекшісі болды. 1663 жылы Шейдеман қайтыс болғаннан кейін Рейнкен оның орнын иеленді. 1665 жылы ол Шейдеманның қызына үйленді, үш жылдан кейін олардың жалғыз баласы Маргарета Мария дүниеге келді. Композитор 1722 жылы қайтыс болғанға дейін Санкт-Катарина шіркеуіндегі қызметін сақтап келді, бірақ 1705 жылы шіркеудің кейбір басшылары Иоганн Маттесонды Рейнкеннің орнына тағайындауға тырысты. Рейнкен замандас органшыларының көпшілігінен айырмашылығы, өмірін байлықта өткізді. Өмірінде ол Германиядағы ең талантты органшылардың бірі ретінде танылды, Дитерих Букстехудемен жақын қарым-қатынаста болды және Винсент Любек пен Иоганн Себастьян Бахқа үлкен әсер етті. Бахтың 1720 жылы Гамбургке сапары туралы бір әңгіме бар, онда Рейнкен Бахтың лютерандық хорал «Ватерфлюссен Вавилон» бойынша ұзақ фантазиясын орындағаннан кейін: «Мен осы өнердің жойылғанын ойладым, бірақ сенде оның тірі екенін көріп тұрмын» деген екен. Кристоф Вольф осы оқиғаға қосымша мәлімет ретінде Бахтың сол күні BWV 542 орган фугасын орындағанын айтады, оның тақырыбы голланд халық әніне («Ik ben gegroet van») негізделген, бұл Рейнкеннің голланд тегіне көрсетілген құрмет ретінде болған деседі. Жасырау Себастьян Бах Рейнкеннің музыкасына қатты әсер еткендіктен, ол Рейнкеннің «Hortus musicus» еңбегінен бірнеше шығармаларды (BWV 954, 965 және 966 ретінде) өңдеп қайта жазған. 2006 жылы Ваймарда Бахтың ең ерте қолжазбасы табылды. Ол 1700 жылы Люнебургтегі сол кездегі ұстазы Георг Бёмге Рейнкеннің «Ватерфлюссен Вавилон» әуенінің көшірмесін жасаған екені анықталды.
The widespread claims about Reincken's exceptional longevity stem from Johann Mattheson, who, writing in 1722, gave his date of birth as 27 April 1623. However, Reincken himself stated (on the title page of Hortus musicus) that his birthplace was Deventer, and no records were found there to support Mattheson's claim. A "Jan Reinse" was baptized in Deventer on 10 December 1643; this is the date currently accepted by most scholars, although it is in many ways as problematic as that given by Mattheson. Reincken received primary music education in Deventer in 1650–1654, from Lucas van Lennick, organist of the Grote kerk (Lebuinuskerk). In 1654 he departed for Hamburg to study under Heinrich Scheidemann, a pupil of Jan Pieterszoon Sweelinck, organist of St. Katharine's Church (Katharinenkirche). In 1657 he returned to Deventer and became organist of the Bergkerk on 11 March; however, after only a year he left for Hamburg again, this time to become Scheidemann's assistant. When the older composer died in 1663, Reincken succeeded him at St. Katharine's. In 1665 he married one of Scheidemann's daughters, and their only child Margaretha Maria was born three years later. The composer kept his position at St. Katharine's until his death in 1722, although in 1705 some of the church elders attempted to appoint Johann Mattheson as Reincken's successor. Unlike many other contemporary organists, Reincken died wealthy. In his lifetime he was heralded as one of the best organists in Germany; he knew Dieterich Buxtehude closely and influenced Vincent Lübeck and Johann Sebastian Bach. A well known anecdote tells of Bach's visit to Hamburg in 1720, and how Reincken after hearing Bach improvise a lengthy fantasia on the Lutheran chorale "An Wasserflüssen Babylon" (paying homage to Reincken's massive fantasia on the same chorale), remarked,"I thought that this art was dead, but I see that it lives in you." Christoph Wolff adds a further detail, that on the same occasion Bach performed his organ fugue BWV 542, the theme of which is based on a Dutch popular tune (called 'Ik ben gegroet van '), presumably as an homage to Reincken's Dutch origin. Evidently the young Sebastian Bach had been deeply impressed by Reincken's music, for he arranged several of the works from Reincken's Hortus musicus (as BWV 954, 965 and 966). In 2006, the earliest known Bach autograph was discovered in Weimar. It proved to be a copy of Reincken's An Wasserflüssen Babylon, which Bach made for his then teacher Georg Böhm in Lüneburg in 1700.